အခန်း ၃၅၉

အခန်း (၃၅၉) အရုပ်စစ်ပွဲ - ၁၂

လီဂိုအဗန်ဂျာများ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် အခြေအနေကို ထိရောက်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားခဲ့သည်။ စကားပုံတစ်ခု ရှိသည်မဟုတ်ပါလား- "စွမ်းအားကြီးသော နဂါးပင်လျှင် ဒေသခံမြွေကို မနှိမ်နင်းနိုင်" ဆိုသကဲ့သို့ CLS နှင့် နိုဗယ်တို့သည် အလွန်သန်မာသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း လီဂိုထိန်းချုပ်နယ်မြေအတွင်း၌မူ ၎င်းတို့၏ အဓိကအင်အားစုများနှင့် အလုံးစုံ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ ထို့ကြောင့် ကပ္ပတိန်အမေရိက၏ ပျံသန်းလာသော ဒိုင်းနှင့် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံအပြီးတွင် လူတိုင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် တိုနီသည် လေထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် နိုဗယ်နှင့် သူ့အဖော်နှစ်ဦးကို ပြန်ခိုင်းလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးလူများသည် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သဖြင့် သူတို့၏ ဓားများကို ချက်ချင်း ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့ ဒဏ်ရာမရဘဲ လွတ်မြောက်သွားခြင်းမှာ တကယ်ကို ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

နိုဗယ်နှင့် သူ့အဖော်များမှာ လမ်းပျောက်နေသော "ခေါင်းစိမ်းကောင်" ကို ရှာဖွေရန် လှည့်ထွက်သွားပြီးနောက် တိုနီက ဂျက်ဇ်ကို ပြောလာသည်။

"အော့တီးမတ်စ် ပရိုင်းက မင်းတို့ကို ဒီကို ဘာလို့ လွှတ်လိုက်တာလဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်၊ ငါ့အမြင်အရတော့... CLS နဲ့ လီဂိုကြားမှာ ရှင်းလင်းဖို့ လိုအပ်နေတဲ့ နားလည်မှုလွဲတာတချို့ ရှိနေပုံရတယ်..."

"တကယ်လို့ မင်းတို့ ငါ့ကို ယုံကြည်တယ်ဆိုရင် ဒါကို ဆက်ဆွေးနွေးဖို့အတွက် ငါတို့နဲ့အတူ လီအိုအိမ်ထဲကို လိုက်ခဲ့ပါ"

စတိဗ် (လီဂိုကပ္ပတိန်အမေရိက) က ပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

ဂျက်ဇ်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤလီဂိုအရုပ်များသည် သူတို့ကို အမှန်တကယ် အန္တရာယ်ပြုလိုပါက အစောကတည်းက လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး နိုဗယ်ဘက်မှ လူများကို မောင်းထုတ်ပစ်ရန် မလိုအပ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

"ငါတို့တော့ မလိုက်တော့ဘူး"

လီယိုနာဒိုက ဂျက်ဇ်နှင့် နိုက်ပတ်ထရိုးတို့ကို ပြောလိုက်သည်။

"ညှိနှိုင်းမှုက မင်းတို့ရဲ့ အလုပ်ပဲ။ ငါတို့ကတော့ အော့တီးမတ်စ် ပရိုင်းကို ပြန်အစီရင်ခံရဦးမယ်"

"အိုး မင်းတို့က ငါတို့ကို ဆက်စောင့်မကြည့်တော့ဘူးလား"

ဖုန်းပုကြွယ် မေးလိုက်သည်။ ကန်ရှင်း ပြောခဲ့သလိုပင် အစ်ကိုကြွယ် ဤနေသို့ လာနေစဉ်ကတည်းက လိပ်များ၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားသိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာသည့် လေးဦးသား၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း တွက်ဆမိပြီး ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့ သိပြီးသားပဲဆိုတော့ စောင့်ကြည့်နေဖို့က အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပါဘူး"

ဒိုနတယ်လိုက သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြရင်း ပြောသည်။

"အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့ရဲ့ အခု လက်ရှိ စွမ်းဆောင်ရည်အရ ကြည့်ရင် မင်းတို့က နိုဗယ်ရဲ့ သူလျှိုတွေတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး"

ရာဖေးလ်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး အက်ရှရှအသံကြီးဖြင့် ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။

"ငါ့အမြင်အရတော့... မင်းတို့က သူလျှို ဖြစ်နေရင်တောင်... ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး"

"ငါ့အတွက် အော့တီးမတ်စ် ပရိုင်းကို တစ်ချက်လောက် မေးပေးလို့ ရမလား..."

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုမျိုး စမ်းသပ်မှုတွေကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက် ထပ်လုပ်ဦးမှာလဲ"

အမှန်တကယ်တွင် သူသည် ဤအခြေအနေအပေါ် အံ့သြခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ပျက်ခြင်း မရှိပေ။ CLS၏ အမြင့်ဆုံး တပ်မှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် အော့တီးမတ်စ် ပရိုင်းသည် စမ်းသပ်မှု တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာမှန်းမသိသော သူစိမ်းနှစ်ဦးကို လုံးဝ ယုံကြည်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ထိုအရာက ပို၍ ပြဿနာရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဖုန်းပုကြွယ် ကိုယ်တိုင်ဆိုလျှင်လည်း ဤရွေးချယ်မှုကိုသာ ပြုလုပ်မည် ဖြစ်သည်။

သဘာဝကျကျပင် ဖုန်းပုကြွယ် မသိရှိထားသည်မှာ... နိုဗယ်ဘက်တွင်မူ အမျိုးသမီးများမှာ မည်သည့် စမ်းသပ်မှုမျိုးမှ မရှိဘဲ ခြွင်းချက်မရှိ ယုံကြည်မှု ရရှိထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ စနစ်၏ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပေးမှုကြောင့် စစ်တပ်၏ ကွပ်ကဲမှုအာဏာကို သူမတို့ လွယ်ကူစွာ ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

"ဒီမေးခွန်းကို မင်း သူ့ကိုပဲ တိုက်ရိုက်မေးနိုင်ပါတယ်"

လီယိုနာဒိုက ပြန်ဖြေပြီး သူ၏လိပ်ညီအစ်ကိုများကို အချက်ပြလိုက်သည်။

"သွားကြစို့"

...

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လီဂိုအဗန်ဂျာများ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဂျက်ဇ်၊ နိုက်ပတ်ထရိုး၊ ဖုန်းပုကြွယ်နှင့် ဝမ်တန်ကျိတို့သည် လီဂိုအိမ်၏ အဓိကဝင်ပေါက်ရှိ စစ်ဆေးရေးဂိတ်ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး လီဂိုတုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော "မြို့" အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ချမ်းသာသော ဒုတိယမျိုးဆက် ဖြစ်သည့် ရှောင်တန်မှာ နိုင်ငံရပ်ခြားသို့ ရောက်ရှိနေသော တောသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လီဂိုတုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော လမ်းများ၊ အဆောက်အအုံများ၊ ပန်းများ၊ သစ်ပင်များ၊ မြစ်များ၊ မော်တော်ယာဉ်များနှင့် လမ်းသွားလမ်းလာများကို... အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဘေးဘီဝဲယာသို့ လျှောက်ကြည့်နေကာ ရှေ့သို့ ပြေးသွားပြီး ကစားရန်အတွက် လီဂိုတုံးအချို့ကို ဖြုတ်ပစ်ချင်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေလေသည်။

"အင်း... ဒါနဲ့၊ မင်းတို့ကို ငါ မေးချင်နေတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်"

ဖုန်းပုကြွယ်က သူ့ရှေ့တွင် လမ်းလျှောက်နေသော ဂျက်ဇ်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ..."

"CLS နဲ့ နိုဗယ်ကြားက စစ်ပွဲလေ၊ ဒါက အတိအကျဆို ဘယ်လို စတင်ခဲ့တာလဲ"

ဖုန်းပုကြွယ်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ်... ငါတို့က ဘာအတွက် တိုက်ခိုက်နေကြတာလဲ"

"အာ..."

ဂျက်ဇ်သည် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီး ထိုမေးခွန်းကြောင့် လမ်းပျောက်သွားသည့် ပုံစံဖြစ်သွားသည်။

"အဲဒါက... အနိုင်ရဖို့အတွက်ပါပဲ"

"ဒါဆို ဘာက အနိုင်ရတာကို ဖြစ်စေတာလဲ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ထပ်မံ ဖိအားပေးလိုက်သည်။

"အခြားတစ်ဖက်က အရုပ်တွေအားလုံးကို ရှင်းပစ်ဖို့လား"

"ဒါက..."

ဂျက်ဇ်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ယခင်မေးခွန်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အတိုချုပ်ပြောရရင်... ငါတို့အားလုံးက အောင်ပွဲအတွက် တိုက်ခိုက်နေကြတာ၊ အထက်လူကြီးတွေရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပြီး အော့တီးမတ်စ် ပရိုင်းရဲ့ ဦးဆောင်မှုကို လိုက်နာနေကြတာ၊ တခြားအရာတွေကိုတော့... ငါတို့ စိတ်ပူနေဖို့ မလိုပါဘူး"

"ဟေး... ဒါက ဘာမှ မဖြေတာနဲ့..."

ရှောင်တန်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်နေပုံရသည်။

အစ်ကိုကြွယ်က သူ့ကို ချက်ချင်း မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်ပြီး လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ကာ ဘာမှ မပြောရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်တန်သည် သူ့စိတ်ထဲရှိ အတွေးကို မျိုချလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ဒါက ဘာမှ မဖြေတာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

ဖုန်းပုကြွယ် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ တိုက်ပွဲအကြောင်း ပြောရရင်... နစ်တန်းဒိုး တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့က ရန်သူတွေနဲ့ အပြန်အလှန် ပစ်ခတ်နေတာကိုလည်း ငါ မြင်ခဲ့ရတယ်"

သူ ခဏရပ်လိုက်သည်။

"အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ အဲဒီအရုပ်တွေ၊ ဆိုလိုတာက... နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတာ၊ ခေါင်းပြတ်သွားတာ ဒါမှမဟုတ် ကြေမွသွားတဲ့ အရုပ်တွေကို ‘သေဆုံးသွားတယ်’ လို့ သတ်မှတ်ရမှာလား"

"ဟုတ်တယ်"

ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသော နိုက်ပတ်ထရိုးက လှည့်လာပြီး စကားဝိုင်းထဲ ဝင်ပြောလာသည်။

"အဲဒီလို အရိုက်ခံရရင် မင်းကော မသေဘူးလား"

"ငါ သိချင်တာက... သူတို့ရဲ့... အင်း... အလောင်းတွေကို ဘယ်သူက ကိုင်တွယ်တာလဲ၊ တကယ်လို့ အဲဒီအတိုင်း ထားခဲ့ရင် စူပါမားကတ်က လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတွေ မနက်မလင်းခင် တွေ့သွားမှာလေ"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆိုသည်။

"ပြီးတော့ ဒီစစ်ပွဲက တစ်ရက် နှစ်ရက်တည်း ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား၊ ထိခိုက်ကျဆုံးမှုတွေ ရှိနေကတည်းက... စစ်သည်အင်အားကို ပြန်ဖြည့်တင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိရမယ်၊ မဟုတ်ရင် စစ်သားတွေအားလုံး သေကုန်မှာပေါ့"

သူ မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ စစ်သားတွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ၊ စူပါမားကတ်ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်း အသစ်ဖြည့်တင်းမှုအပေါ်မှာပဲ အားကိုးနေတာလား"

ဤမေးခွန်းများသည် အမှန်တကယ်ပင် ရှုပ်ထွေးလှသည်။ ဖုန်းပုကြွယ်သည် ယခင်က စူပါမားကတ်၏ စောင့်ကြည့်ကင်မရာများကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျကျ ပြောရလျှင်... ဤအရုပ်များ၏ တိုက်ပွဲများကို လူသားများ မတွေ့ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အရုပ်များ၏ "သေဆုံးမှု" မှာ ပိုမိုပြင်းထန်သော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ နိုဗယ်ဘက်မှ ကုန်ဆုံးသွားသော အရုပ်များနှင့် မော်ဒယ်များ၏ ကုန်ပစ္စည်းစာရင်းကို လူသားများ မရိပ်မိဘဲ မည်သို့နေနိုင်မည်နည်း။ ပြီးလျှင် CLS နှင့် DeathCure ကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများမှာ ၂၂ ရာစုတွင် မည်သို့ထုတ်လုပ်မှု ရှိနေဆဲ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ဤအချက်က ဤဇာတ်လမ်းထဲရှိ လူသားများသည် ဤအရုပ်များ စစ်ပွဲဆင်နွှဲနေသည်ကို သိရှိထားကြသော်လည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်နေကြပြီး စစ်ပွဲ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကို လျှို့ဝှက် ထိန်းသိမ်းပေးနေကြသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။

"လူသားတွေက စစ်မြေပြင်က အမှိုက်သရိုက်တွေကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး"

ဂျက်ဇ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါတို့ လှုပ်ရှားနေတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့ မျက်စိထဲ မမြင်အောင် နေသရွေ့ပေါ့၊ စစ်သည်အင်အား ပြန်လည် ဖြည့်တင်းတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့... အဲဒါက လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်လို့ ငါ့မှာ မင်းကို ပြန်ဖြေဖို့ ခွင့်ပြုချက် မရှိပါဘူး"

"အင်း..."

ဖုန်းပုကြွယ် စိတ်ထဲတွင် တွေးနေသည်မှာ -"ဒါကလည်း ဘာမှ မပြောတာနဲ့ အတူတူပဲလေ" ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ့အတွေးများကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလိုက်သည်။

"ဒီစစ်ပွဲမှာ... ပစ်မှတ်မရှိဘူး၊ လုပ်ငန်းစဉ်ပဲ ရှိတယ်၊ ဒီအရုပ်တွေမှာ ဉာဏ်ပညာနဲ့ ရေရှည် မှတ်ဉာဏ်တွေ ရှိကြပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ တွေးခေါ်မှုထဲမှာ ချွင်းချက်တစ်ခု ရှိနေပုံရတယ်၊ စစ်ပွဲရဲ့ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ဒါမှမဟုတ် လူသားတွေဆီက လာနိုင်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ပါဝင်လာကတည်းက သူတို့ရဲ့ အတွေးအခေါ်က ဒါကို ကျော်လွှားသွားတတ်ကြတယ်..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်တန်က ဖုန်းပုကြွယ်အား တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြွယ်၊ အခြေအနေက ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နိုင်မလား... ဒီဇာတ်ညွှန်းထဲက အခြေအနေက ‘Night at the Museum’ နဲ့ ဆင်တူနေမလား၊ ဆိုလိုတာက ဒီစူပါမားကတ်ရဲ့ တစ်နေရာရာမှာ ညဘက်ဆိုရင် အာနိသင်ရှိပြီး အရုပ်တွေကို အသက်ဝင်လာစေပြီး တိုက်ခိုက်ခိုင်းစေတဲ့ ဖာရိုဘုရင်ရဲ့ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း တိုကင်တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား၊ ပြီးတော့ ညဆိုင်း လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းကလည်း ဒါကို သိထားပြီး ဖုံးကွယ်ပေးထားတာမျိုးပေါ့"

"မင်းပြောတာ အဂါမန်နွန်ရဲ့ တိုကင်ပြားကို ပြောတာမလား..."

ဖုန်းပုကြွယ်က တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုအရာက အရုပ်တွေကိုပဲ အသက်ဝင်စေတာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက လူပုံစံ ရုပ်တုတွေ၊ တိရစ္ဆာန် ရုပ်ကြွင်းတွေ၊ အရိုးစု မော်ဒယ်တွေကိုပါ သက်ရောက်မှု ရှိစေမှာပဲ၊ ဒါကြောင့်... အဲဒီလို မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ရှောင်တန်၏ သီအိုရီကို ပယ်ချလိုက်သည်။

"အင်း..."

ရှောင်တန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ဆက်ပြော၏။

"နောက်ထပ် တစ်ခု ရှိသေးတယ်... ပထမ တပ်မဟာအစည်းအဝေးမှာ ဆွေးနွေးခဲ့တာတွေကို ကြည့်ရင် ဒီစစ်ပွဲက ညတွင်းချင်း ဆုံးဖြတ်လို့ရမယ့်အရာ မဟုတ်ဘူးမလား"

သူက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့က အခု နိုးကြားခြင်းမုဒ်နဲ့ ဂိမ်းထဲ ဝင်နေတာလေ၊ အလွန်ဆုံးရှိလှ ဒုတိယမြောက် ညအထိ စောင့်လို့မရဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီအရုပ်တွေက... စစ်ပွဲရဲ့ အကြောင်းရင်းနဲ့ ပစ်မှတ်ကိုတောင် မရှင်းပြနိုင်ကြဘူး၊ ငါတို့က ဒီဘေးထွက်တာဝန်ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ပြီးအောင် လုပ်ရမှာလဲ"

"ငါလည်း ဒီပြဿနာကြောင့် လုံးဝ လမ်းပျောက်နေတာ..."

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆက်ပြောသည်။

"ငါ သံသယဖြစ်တာက... ဒီဇာတ်လမ်းထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ကမ္ဘာ့တည်ဆောက်ပုံတစ်ခု ရှိနေလို့ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါကြောင့် အစောပိုင်းအကျဉ်းချုပ်မှာ ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို လုံးဝမဖော်ပြထားဘဲ အဖြစ်အပျက်တွေရဲ့ အနီးစပ်ဆုံးအချိန်နဲ့ နေရာကိုပဲ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တာ၊ အကြောင်းရင်းနဲ့ ရလဒ်တွေ၊ ပြီးတော့ သက်ဆိုင်ရာ ဇာတ်ကောင်တွေအားလုံးက မသိရသေးဘူး"

သူ့အကြည့်မှာ ရှေ့မှ လမ်းပြနေသော အရုပ်များဆီသို့ ဝေ့ဝဲသွား၏။

"ဖြစ်နိုင်တာက... ငါတို့က ဘေးထွက်တာဝန်ရဲ့ အကြောင်းအရာကြောင့် လမ်းလွဲနေတာ၊ ငါတို့ CLS ကို ကိစ္စပေါင်းတစ်ရာလောက် ကူညီပေးရင်တောင် ဒါက အချိန်ဖြုန်းတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ..."

ရှောင်တန်သည် သူ့အသံကို သူခိုးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ထပ်မံ နှိမ့်ချလိုက်သည်။

"ငါတို့ လွတ်အောင် ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာမလား"

"ဘယ်ကို ပြေးမှာလဲ"

ဖုန်းပုကြွယ်က မေးသည်။

"မင်းမှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့အတွက် လမ်းညွှန်ချက်တစ်ခုခု ရှိလို့လား"

"အင်း..."

ရှောင်တန်မှာ အချိန်အတော်ကြာ တွေဝေနေပြီး ဘာမှ မတွေးမိတော့ပေ။

"တကယ်တော့... ငါတို့က ကမ္ဘာ့အမြင် တည်ဆောက်ပုံကို နားလည်ဖို့ မလိုပါဘူး၊ ဘေးထွက်တာဝန်တွေကို လုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်သည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘူး၊ ဒါက သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိမ်း မဟုတ်လား၊ ပြီးတော့ ဒါက ငါ့ကို ပိုတိုက်ခိုက်နိုင်အောင် စီစဉ်ပေးထားတာမလား"

ဖုန်းပုကြွယ်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် တစ်လှမ်းချင်းစီပဲ သွားကြတာပေါ့"

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် လီဂိုအဗန်ဂျာများသည် သူတို့အား မြို့လယ်ခေါင်ရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဝင်ပေါက်မှာ ချစ်စဖွယ်ပုံစံရှိသော လီဂိုသူရဲကောင်းများအတွက်မူ အတော်လေး ကျယ်ဝန်းပြီး ထရန်စဖော်မာနှစ်ကောင် ဖြတ်သန်းနိုင်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အော့တီးမတ်စ် ပရိုင်း ကဲ့သို့ အရွယ်အစားရှိသည့် အရုပ်တစ်ရုပ် ဝင်ရောက်လိုပါက ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ရှေ့မှ အဖွဲ့နောက်သို့ လိုက်ရင်း ကစားသမားနှစ်ဦးသည် တံခါးကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်မူ အတွင်းပိုင်းနေရာမှာ သူတို့ ထင်ထားသကဲ့သို့ မကျဉ်းလှကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဤနေရာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကြီးမားသော စိန်ပွင့်ပုံသဏ္ဍာန်အရာဝတ္ထုတစ်ခု လေထဲတွင် ပျံသန်းနေပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

ဤစိန်ပွင့်ပုံသဏ္ဍာန်အရာဝတ္ထုမှာ သာမန်လူသားတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းအရွယ်အစားခန့် ရှိနိုင်ပြီး ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်းများမှာ သဘာဝကျကျပင် လီဂိုတုံးများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ထိုအရာပေါ်ရှိ အတုံးများမှာမူ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေပြီး ၎င်းတို့မျက်နှာပြင် အရောင်များမှာလည်း လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ပြောင်းလဲနေလေသည်။

"မင်းတို့ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာကြပြီပဲ... ဆာ ဂျွန်ကက်စီးယပ်စ်၊ နိုက်ပတ်ထရိုးနဲ့...တခြားကမ္ဘာက လာတဲ့ ခရီးသွားနှစ်ယောက်"

စိန်ပွင့်ပုံသဏ္ဍာန် အရာဝတ္ထုထဲမှ ပညာရှိအဘိုးအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"တိုနီနဲ့ ဘရုစ်တို့က မင်းတို့ကို ငါ့ဆီ ခေါ်လာလို့ ရ၊ မရနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သဘောထားကွဲလွဲတာလေးတချို့ ရှိခဲ့ကြလို့ နှောင့်နှေးသွားခဲ့ရတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့ကို ချက်ချင်း မနှုတ်ဆက်နိုင်ခဲ့တာပါ"

"ငါတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့တာကို မင်းက ‘တခြားကမ္ဘာကလာတဲ့ ခရီးသွား’ ဆိုတဲ့ ဝေါဟာရကို သုံးရဲတယ်ပေါ့လေ"

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ဤနေရာတွင် စကားပြောပိုင်ခွင့် ရှိ၊ မရှိကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှေ့တက်ကာ ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား"

"မရိုင်းစမ်းနဲ့ လူသစ်လေး"

ဂျက်ဇ်က နောက်လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရှေ့မှာ ရှိနေတာက အရာရာကို သိမြင်တော်မူတဲ့ ‘လီဂိုပရောဖက်’ပဲ၊ အော့တီးမတ်စ် ပရိုင်းတောင်မှ ဒီလိုစကားပြောမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ရပါတယ်၊ ဆာ ဂျွန်ကက်စီးယပ်စ်"

လီဂိုပရောဖက်က ဂျက်ဇ်၏ စကားကို ကြားဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းပုကြွယ်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အမြင်အရတော့... မင်းမှာ ငါ့ကို မေးချင်နေတဲ့ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ် ထင်တယ်"