အခန်း ၃၆၀

အခန်း (၃၆၀) ရှယ်ယာ ၄၉ ရာခိုင်နှုန်း

တာ့ရှား(တရုတ်) ဗဟိုသုတေသနဌာန၏ ကြေညာချက်

“7nmLithography သုတေသနစီမံကိန်းမှာ ပြီးစီးလုနီးပါး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မကြာမီ တရားဝင် ထုတ်ပြန်ကြေညာပေးသွားပါမည်။

ဤစီမံကိန်းတွင် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပါဝင်ကြိုးပမ်းပေးခဲ့ကြသည့် သုတေသီတိုင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ အထူးကျေးဇူးတင်ရှိပါသည်။

ထို့အပြင် တာ့ရှား(တရုတ်) ဗဟိုသုတေသနဌာနကိုယ်စား မစ္စတာ စုယွမ်အားလည်း အထူးကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ဖော်ပြလိုပါသည်။

Lithography သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပေးအပ်ခဲ့သော အဖိုးတန်အကူအညီများအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ အထူးပင် ကျေးဇူးတင်ရှိပါသည်။”

ဤတိုတောင်းသော ကြေညာချက်လေးသည် တရုတ်အင်တာနက် တစ်ခွင်လုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေ၏။ ၎င်းသာမက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးတွင်လည်း ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေသည်။

"ဘုရားရေ... ဒီနေ့က ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်လာပြီလား"

"ဒါ တကယ်ပဲ အစစ်လား"

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် အတုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒါက တရားဝင် ကြေညာချက်ဆိုတာ မမြင်ဘူးလား"

"ဘုရားရေ... Lithography ထုတ်လုပ်မှုကို ချိုးဖျက်ဖို့ နှစ်တော်တော်ကြာမယ်လို့ ငါ ထင်ထားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် မြန်မြန် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ငါတို့ တာ့ရှား(တရုတ်)နိုင်ငံက အခု 7nmLithographyတွေကိုတောင် ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီလား"

အင်တာနက်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ဆူညံနေခဲ့ပြီး ဤသတင်းက လူတိုင်းကို အလွန် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စေခဲ့ချေသည်။ ဤသည်မှာ အလွန် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှပေ၏။ ဟုတ်ပေသည် တာ့ရှား(တရုတ်)သည် ယခုအခါ ဤစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ တာ့ရှား(တရုတ်)ပြည်သူများပင်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတက်စေရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုပင် ဖြစ်လေ၏။

"ဟူး... နိုင်ငံခြားသားတွေ ဒီအကြောင်းသိသွားချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေကို ငါ တကယ် မြင်ချင်တယ်"

“သေစမ်း...

အဲဒီ နိုင်ငံခြားကုမ္ပဏီတွေက ဒီနည်းပညာကို အသုံးချပြီး ငါတို့ကို လည်ပင်းညှစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား...

အခုတော့ ဆက်လုပ်ကြည့်ကြလေ...

ဆက်ပြီး ဖိနှိပ်ကြည့်ကြစမ်းပါ...

မုန်တိုင်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲ တိုက်တိုက် ငါတို့ မကြောက်တော့ဘူး...”

“နေပါဦး...

လူတိုင်း သတိထားမိကြလား...

တရားဝင် ကြေညာချက်ထဲမှာ စုယွမ်ကို အထူးတလည် ကျေးဇူးတင်ထားတယ်...

Lithography သုတေသနစီမံကိန်းကို ကြီးမားတဲ့ အကူအညီ ပေးခဲ့လို့တဲ့...”

“ဘုရားရေ...

အခုလို တရားဝင် ကြေညာချက်မှာ နာမည်တပ်ပြီး အထူးကျေးဇူးတင်ခံရတာဆိုတော့...

စုယွမ်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက ဘယ်လောက်အရေးပါသလဲဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ...

Lithography သုတေသနစီမံကိန်းအတွက် အရေးပါတဲ့ နည်းပညာတချို့ကို သူ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တာ သေချာတယ်...”

“တကယ် မိုက်တယ်...

ဥက္ကဋ္ဌ စုယွမ်ဖြစ်နေတာ မဆန်းတော့ပါဘူး...

သူက တကယ့် ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ...”

"ဟုတ်တယ်... ဒီသတင်းထွက်လာကတည်းက ဥက္ကဋ္ဌစုက ဒဏ္ဍာရီဖြစ်နေပါပြီ"

စုယွမ်အကြောင်း ဤသတင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် အင်တာနက် အသုံးပြုသူများမှာ လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ကြလေ၏။ ဤသည်မှာ လုံးဝ မယုံနိုင်စရာပင်။ ဥက္ကဋ္ဌစုယွမ်သည် လူတိုင်းကို အံ့သြစရာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေးစွမ်းနေခဲ့ပေသည်။

စုယွမ်၏ Lithography သုတေသနဌာန တည်ထောင်ခြင်းသည် တစ်လခန့်သာ ရှိသေးကြောင်း မှတ်မိကြမည် မဟုတ်လော။ ဤသည်က အဓိက နည်းပညာကို တိုက်ရိုက် ထောက်ပံ့ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

“ဥက္ကဋ္ဌစုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...

7nmLithography က ငါတို့နိုင်ငံအတွက် ဘယ်လောက် အရေးပါသလဲဆိုတာ လူတိုင်း နားလည်ကြပါတယ်...

ဒီစီမံကိန်းမှာ ပါဝင်ကြိုးပမ်းခဲ့ကြတဲ့ သုတေသီတိုင်းကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...

ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ နည်းပညာအင်အားက ပိုပိုပြီး တောင့်တင်းလာနေပါပြီ...”

“ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင်...

ဒီLithographyနဲ့ ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ချစ်ပ်တွေကို ဘယ်တော့ ဝယ်လို့ရမှာလဲ...

ထွက်လာတာနဲ့ ငါ သေချာပေါက် အားပေးမယ်...”

အွန်လိုင်းနေရာအနှံ့တွင် ဤကဲ့သို့သော မှတ်ချက်များ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာနေခဲ့၏။

တစ်ဖက်တွင်မူ စုယွမ်သည် ကျိုတိုမြို့ အလယ်ဗဟိုရှိ အလွန်လျှို့ဝှက်သော နေရာတစ်ခု၌ အရေးကြီးသော အစည်းအဝေးတစ်ခု တက်ရောက်နေခဲ့လေသည်။

အခန်းအတွင်းတွင် မဟော်ဂနီဆိုဖာများ ခင်းကျင်းထားပြီး စုယွမ်အပါအဝင် စုစုပေါင်း လူငါးဦး ရှိနေခဲ့၏။

"ရှောင်စု... မင်းရဲ့ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဒီအောင်မြင်မှုက သံတမန်ရေးရာ နယ်ပယ်မှာ ငါတို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ အကူအညီ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်" မျက်မှန်တပ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

စုယွမ်သည် သူ့ကို သဘာဝကျကျပင် မှတ်မိနေခဲ့၏။ သူသည် ရုပ်မြင်သံကြားတွင် မကြာခဏ ပေါ်လာတတ်ပေသည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ အရမ်းကို ဂုဏ်ယူမိတယ်"

"ရှောင်စု... မင်းက အရမ်း အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတာပဲ" နောက်ထပ် လူတစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။

"ဟွေ့ဟွမ်... မင်းရဲ့ သိပ္ပံနဲ့ နည်းပညာဌာနကလည်း အတော်လေး အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတယ်... ခန့်မှန်းထားတာထက် အများကြီးစောပြီး ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့တာက ငါတို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ အံ့သြစရာတစ်ခုပဲ" မျက်မှန်တပ်ထားသော အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

"အရာအားလုံးက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ အတိုင်းပါပဲ"

"အဓိက အကြောင်းရင်းက ရှောင်စု ပေးခဲ့တဲ့ နည်းပညာက အရမ်းကို အဆင့်မြင့်လွန်းနေလို့ပါ" ကျောက်ဟွေ့ဟွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ရှောင်စု... ဒီနေ့ ငါတို့ ဒီကို ဘာလို့ ရောက်နေလဲဆိုတာ မင်း သိပါတယ်"

"ဒါက Lithographyရဲ့ အနာဂတ် ထုတ်လုပ်မှုနဲ့ တခြားဆက်စပ်ကိစ္စတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်"

"မနေ့ညက ငါတို့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး ခေါင်းဆောင်ကြီးက ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီ"

"Lithography ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်မယ်... တာ့ရှား(တရုတ်)က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အားလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး ရှယ်ယာ ၅၁ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်မယ်... ပြီးတော့ ရှောင်စုက မင်းကိုယ်တိုင် ရှယ်ယာ ၄၉ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မယ်"

"ငါတို့ မင်းကို မယုံလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး... ဒီကိစ္စက အရမ်းကို အရေးကြီးလို့ သေချာ စီစဉ်ရတာပါ... ငါတို့က အဆင့်တိုင်းမှာ အရမ်းကို သတိထားနေတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်" မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသားက ပြောလိုက်၏။

"ဒါ့အပြင် မင်းက ဒါရိုက်တာဘုတ်အဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးကို တာဝန်ယူရမယ်... ကုမ္ပဏီရဲ့ အလုံးစုံ ဦးတည်ချက်နဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အစီအစဉ်တွေကို ရေးဆွဲဖို့ တာဝန်ယူရမယ်... ပိုမို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာဖို့နဲ့ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်းကို အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိဖို့ ကြိုးစားရမယ်"

အခြေအနေကို နားထောင်ပြီးနောက် စုယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင်၊ ထိုနည်းပညာဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို သူ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းမှာ နိုင်ငံ၏ နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို အထောက်အကူ ပြုလိုသည့် ဆန္ဒသက်သက်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သူ့အနေဖြင့် ကိုယ်ပိုင်ငွေအင်အား ရှိပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ယင်းအတွက် မည်သည့် အကျိုးအမြတ်ကိုမျှ ပြန်လည် မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် တာ့ရှား(တရုတ်)ဘက်ကလည်း သူ့အပေါ် မမျှမတ ဆက်ဆံခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဤရလဒ်မှာ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အကျိုးရှိသော အခြေအနေတစ်ရပ် ဖြစ်လေသည်။

သူသည် ငွေတစ်ပြားတစ်ချပ်မျှ စိုက်ထုတ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ အရေးပါသော နည်းပညာကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ရုံသာ ဖြစ်၏။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ထိုလုပ်ငန်းကို သူတစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်ပြီး လုပ်ကိုင်မည်ဆိုပါက ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းခရီးမှာ သေချာပေါက် လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် တာ့ရှား(တရုတ်)နှင့် ပူးပေါင်းကာ ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်သည့် ပုံစံဖြင့် ဆောင်ရွက်ခြင်းကသာ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်တော် သဘောတူပါတယ်"

"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နောက်ထပ် အချက်တစ်ချက်ကို ကျွန်တော် ထပ်ထည့်ချင်ပါတယ်"

"ကျွန်တော့် ကုမ္ပဏီရှယ်ယာရဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းကို သုတေသီတွေအတွက် ဆုကြေးအဖြစ် ခွဲဝေပေးချင်ပါတယ်... ဒါက နည်းပညာဝန်ထမ်းတွေအတွက် သာမက သာမန်ဝန်ထမ်းတွေအတွက်ပါ အကျုံးဝင်ပါတယ်" စုယွမ်က ပြောလိုက်၏။

စုယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် အဖွဲ့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး စုယွမ်အပေါ် သူတို့၏ ကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြလိုက်ကြပေသည်။

"ရှောင်စု... မင်းရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက အကန့်အသတ်မရှိဘူး"

ဤစကားရပ်သည် ကြီးမားသော ဖိအား ပါဝင်နေခဲ့၏။ ၎င်းမှာ အဓိကအားဖြင့် မည်သူပြောခဲ့သနည်း ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်ပေသည်။

"ဒါဆိုရင် ရှောင်စု ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့"

"စာချုပ် သုံးစောင် ရေးဆွဲကြစို့" ထို့နောက် စာရွက်စာတမ်း အချို့ကို တင်ပြလာခဲ့လေ၏။

ကျောက်ဟွေ့ဟွမ်နှင့် စုယွမ်တို့သည် သဘောတူညီချက် စာရွက်စာတမ်းပေါ်တွင် ပူးတွဲလက်မှတ် ရေးထိုးလိုက်ကြ၏။

ထို့နောက် လူတိုင်းသည် အချိန်အတော်ကြာ စကားဝိုင်းဆက်လက် ပြောဆိုနေခဲ့ကြလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အတူထိုင်နေရသဖြင့် စုယွမ်သည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သော်လည်း၊ စကားပြောရင်းဖြင့် ထိုခံစားချက်များလည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားခဲ့၏။

သူတို့အားလုံးက စုယွမ်ကို မိမိတို့၏ သားသမီးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ နွေးနွေးထွေးထွေး ဆက်ဆံခဲ့ကြပြီး၊ အဘိုးစုနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးကိုလည်း အခါအားလျော်စွာ မေးမြန်းခဲ့ကြလေသည်။

ထိုအချက်က စုယွမ်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။

သူ့ကို တွေ့သမျှ လူတိုင်းက အဘိုးစုနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးကို အမြဲလိုလို မေးမြန်းကြသည်ကို သတိပြုမိခဲ့လေသည်။

စုယွမ်သည် ထိုသို့ ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို မသိရှိသလို၊ ယခင်ကလည်း ထိုကိစ္စကို လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားကြည့်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိချေ။

"ကောင်းပြီ... ငါတို့ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးတယ်... ဟွေ့ဟွမ်... မင်း ရှောင်စုကို ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံလိုက်... ဒီမှာပဲ နေ့လယ်စာ စားကြတာပေါ့"

"နိုင်ငံတော် ဧည့်ခံပွဲပေါ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူတို့ သုံးဦး ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြလေ၏။ အခန်းထဲတွင် ကျောက်ဟွေ့ဟွမ်နှင့် စုယွမ် နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပေသည်။

"ရှောင်စု... မင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေလား"

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိတယ်" ကျောက်ဟွေ့ဟွမ်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော် အစကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေပေမဲ့ နောက်ပိုင်းတော့ အသားကျသွားပါပြီ"

“ဦးလေးကျောက်...

ဒီလောက်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေစရာ မလိုဘူး မဟုတ်လား...

အိမ်ပြန်ပြီး အဘိုးကျောက်နဲ့ တွေ့တဲ့အချိန်မှာလည်း ဒီလိုပဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလား...”

သူတို့နှစ်ဦးသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောဆိုနေခဲ့ကြ၏။

“ဘယ်လိုလုပ် အတူတူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...

အဘိုးကြီးက အငြိမ်းစားယူသွားတာ နှစ်တော်တော် ကြာနေပြီ...

ပြီးတော့ သူက ငါ့အဖေပဲ...

ငါက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားရမှာလဲ...

ဒါပေမဲ့ အခု တွေ့ရမယ့်သူက ငါ့ရဲ့ တကယ့်အထက်အရာရှိကြီးလေ...”

“ကျောင်းတက်တုန်းက မင်းရဲ့ အတန်းပိုင်ဆရာနဲ့ တွေ့ရင် မင်း စိတ်မလှုပ်ရှားဘူးလား...”

ကျောက်ဟွေ့ဟွမ်က အပြုံးဖြင့် မေးလိုက်၏။

“ဟားဟား...

ခင်ဗျားက ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲလေ...

ဒီလို စိတ်ဓာတ်မျိုးတော့ ရှိသင့်တာပေါ့...”

စုယွမ်နှင့် ကျောက်ဟွေ့ဟွမ်တို့သည် ယခုအခါ အချင်းချင်း အလွန်ရင်းနှီးနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

“အခု မင်းလည်း ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား...”

ကျောက်ဟွေ့ဟွမ်က စုယွမ်ကို ရယ်မောလျက် ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်လား...

ကျွန်တော်က ဘယ်လို ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေလို့လဲ...”

စုယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်၏။

“ဟီးဟီး...

စာချုပ်ကို မင်း သေသေချာချာ မဖတ်ရသေးဘူး ထင်တယ်...”

ကျောက်ဟွေ့ဟွမ်၏ အပြုံးတွင် အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ဝှက်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

“သေသေချာချာ ပြန်ဖတ်ကြည့်လိုက်...ဖတ်ပြီးရင် မင်း အံ့ဩသွားလိမ့်မယ်...”

စုယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စာချုပ်ကို ပြန်ကောက်ယူကာ အသေးစိတ် စစ်ဆေးဖတ်ရှုလိုက်၏။ဖတ်ပြီးနောက် သူသည် လုံးဝ စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။