အခန်း ၁၅၁

151

"ကြည့်ရတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်ထင်တယ်"

ချူကျန်းကျွင်း၏ အနောက်တွင် ရပ်နေသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ တိုးတိုးလေး ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ တပည့် ဟုတ်လား"

ချူကျန်းကျွင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ချူကျိဟွာကို မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် သူက အထဲကနေ ဘယ်သူ့ကို ဆဲဆိုအော်ဟစ်နေရတာလဲ"

"ဒါကတော့ ကျွန်တော်လည်း သေသေချာချာ မသိဘူး"

ချူကျိဟွာလည်း ဘာမှနားမလည်ဘဲ လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေရှာသည်။

"အရင်ဆုံး တံခါးကို ဖွင့်ပြီး သူ့ကို အပြင်လွှတ်ပေးလိုက်စမ်း"

ချူကျန်းကျွင်းမှ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။ ချူကျိဟွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကပျာကယာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ခဲ့ကာ သန့်စင်ခန်း တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် တံခါးကို ခြေထောက်ဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ကန်ဖွင့်လိုက်တော့၏။ တံခါးအနောက်တွင် ရှိနေသော ယန်ထျန်းရှင်းမှာမူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မရှိဘဲ အငိုက်မိသွားသဖြင့်၊ နောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်ရပြီး ခြေလှမ်းမှားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဖင်ထိုင်လျက်သား လဲကျသွားရရှာသည်။

"အား နံစော်နေတာပဲ"

ချူကျိဟွာမှ တံခါးကို ကန်ဖွင့်လိုက်ပြီးသည်နှင့် အထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အနံ့ဆိုးကြီးကြောင့် နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် ကပျာကယာ ပိတ်ဆို့လျက် နောက်သို့ အပြေးအလွှား ဆုတ်ခွာခဲ့ရတော့သည်။ သူတစ်ဦးတည်းတင်မကဘဲ တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဧည့်ခန်းမကြီးအတွင်းရှိ လူအားလုံးမှာလည်း တကယ့်ကို နှလုံးနာစရာ ကောင်းလှသော အနံ့ဆိုးကြီးကို နံစော်စွာ ရှူရှိုက်လိုက်ကြရ၏။ လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သန့်စင်ခန်းအတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည့်အခါ ချောမွေ့ပြောင်လက်နေသော သစ်သားကြမ်းပြင်တစ်ခုလုံးပေါ်တွင် အညစ်အကြေးများနှင့် ဆီးပုပ်များ ပျံ့ကြဲလျက် ပေပွနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။ ယန်ထျန်းရှင်းမှာမူ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ လူးလဲထရပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ဘောင်းဘီပေါ်တွင် ပေကျံနေသော အညစ်အကြေးများကို ကြည့်ရင်းနှင့် ရွံရှာမုန်းတီးဖွယ်ရာ ဖြစ်နေရှာ၏။

"မင်း ဘာတွေ လျှောက်လုပ်နေတာလဲ"

ချူကျိဟွာမှာ ယန်ထျန်းရှင်းကို မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်လျက် ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ကျွန်တော်"

ယန်ထျန်းရှင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဧည့်ခန်းမကြီးအတွင်း၌ လူအုပ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လုံးဝ ဆွံ့အ တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ဒေါသအလျင်ကြောင့် အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်မိသော စကားသံများမှာ ဤမျှအထိ လူအမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်မိသွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ သူ့အနေဖြင့် မည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကို တွေးတောရင်း ဗျာများနေစဉ်မှာတင် လူအုပ်ကြီးကြားထဲတွင် အေးအေးလူလူ ရပ်နေသော ကျိုးဟောက်ယွီကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ ယန်ထျန်းရှင်းသည် ဒေါသအဟုန် ပြင်းထန်သွားရပြီး ကျိုးဟောက်ယွီကို လက်ညှိုးငေါ့ငေါ့ထိုးလျက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့၏။

"မင်း ဘာဖြစ်လို့ သန့်ရှင်းရေး မလုပ်သေးတာလဲ၊ ဘာကိစ္စ ရှိလို့ အဲဒီမှာ ရပ်ကြည့်နေရတာလဲ"

"မင်းဘာသာမင်း သန့်စင်ခန်းကို အခုလိုမျိုး ညစ်ပတ်ပေပွအောင် လုပ်ထားပြီးတော့ အခုကျမှ ငါ့ကို လာပြီး သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခိုင်းနေတာလား၊ တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲကွာ၊ မင်းက ဘယ်လိုမျက်နှာမျိုးနဲ့ ဒီလိုစကားကို ပြောထွက်ရတာလဲ"

ကျိုးဟောက်ယွီမှ ခပ်ပြုံးပြုံးပင် ပြန်လည်ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်၊ မင်း ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်းကိုယ်မင်း မသိဘူးလား"

ယန်ထျန်းရှင်းမှာ ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်နေရရှာသည်။ အကယ်၍ ကျိုးဟောက်ယွီကို ကလဲ့စားချေရန်အတွက် သက်သက်သာ မဟုတ်ပါက သူသည် ဘာဖြစ်လို့ သန့်စင်ခန်းကြီးကို ဤမျှအထိ တမင်သက်သက် ညစ်ပတ်အောင် ပြုလုပ်ပါမည်နည်း။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် လူတကာ၏ အရှေ့တွင် လူပြက်တစ်ယောက်ပမာ ရောက်ရှိနေရပြီး၊ သိက္ခာအလွန်အမင်း ကျဆင်းကာ အရှက်ကွဲနေရပြီ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဤပြဿနာ အားလုံး၏ မြစ်ဖျားခံရာမှာ ကျိုးဟောက်ယွီပင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

"ငါ ဘာလုပ်လုပ် မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး"

ကျိုးဟောက်ယွီမှ ဘာမှမသိနားမလည်သလိုမျိုး အံ့ဩဟန်ဆောင်လျက် ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်လို့ မဆိုင်ရမှာလဲ၊ မင်း"

ယန်ထျန်းရှင်း စကားဆက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ချူကျန်းကျွင်း၏ ကျယ်လောင်လှသော မိုးကြိုးသံပမာ အော်ဟစ်သံကြီးကြောင့် စကားစ ပြတ်တောက်သွားရတော့သည်။

"တော်စမ်း"

"ဟမ်"

ယန်ထျန်းရှင်းမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားရပြီးနောက် စကားပြောလိုက်သူမှာ ချူမိသားစု၏ သြဇာအကြီးမားဆုံး အဘိုးအိုကြီး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ တံတွေးကို ခါးသီးစွာ မျိုချလိုက်ရပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ ဆက်မဟဝံ့တော့ချေ။

"သူ့ကို ဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း မောင်းထုတ်ပစ်စမ်း"

ချူကျန်းကျွင်းမှာ ချူကျိဟွာကို ပြင်းထန်စွာ ပြစ်တင်မောင်းထုတ်လိုက်ပြီးပြောလေသည်။

"ဒါတွေက ဘယ်လို အမှိုက်သရိုက်တွေလဲ၊ မင်းက အခုလို လူစားမျိုးကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံထားရတာလား၊ ရူးနေတာလား"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အဖေ အဖေပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ် နောင်တလည်းရပါတယ်"

ချူကျိဟွာမှာ ခေါင်းကို ငုံ့လျက် ရိုသေသေဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားရှာသည်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ယန်ထျန်းရှင်းကို ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလျက် အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"ဒီကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း၊ အဲဒီမှာ ဆက်ပြီး ရပ်နေတာ မင်းကို ငါတို့ ဝေါယာဉ်ကြီးနဲ့ လာပြီး ပင့်ဆောင်သွားရမှာကို မျှော်လင့်နေတာလား"

"ကျွန်တော် ကျွန်တော်က"

ယန်ထျန်းရှင်း တစ်ခုခုကို ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ချူကျိဟွာ၏ လူသတ်တော့မည့်ပမာ ပြင်းထန်လှသော မျက်လုံးအစုံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲတော့ချေ။ သူ့မိသားစုတွင် ငွေကြေးဓန အတန်အသင့် ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း မြို့တော်၏ ဘီလူးပမာ သြဇာထက်မြက်လှသော ချူမိသားစုနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင်မူ ဘာမှနှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကွာခြားလွန်းလှပေသည်။ ချူကျိဟွာ၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန်အတွက် သူသည် မည်မျှအထိ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အရာအားလုံးမှာ သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားခဲ့ရလေပြီ။ ယန်ထျန်းရှင်းသည် ခေါင်းကို ငိုက်စိုက်ချလျက် ထိုနေရာမှ လှည့်ထွက်ခဲ့တော့သည်။ သူ ကျိုးဟောက်ယွီ၏ ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားသည့် အခါတွင်မူ သူ့မျက်လုံးများထဲ၌ မနာလိုမုန်းတီးမှုများနှင့် အဆိပ်အတောက်များ ပြည့်နှက်နေလျက် ကျိုးဟောက်ယွီကို စိုက်ကြည့်သွားခဲ့ရှာသည်။

"ခဏလောက် နေပါဦး"

ကျိုးဟောက်ယွီမှ ရုတ်တရက် ခပ်ဟဟ ရယ်မောရင်း လှမ်း၍ ဆိုလိုက်သည်။ ယန်ထျန်းရှင်းမှာမူ သူ့ကို အရေးမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်၍သာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ထျန်းရှင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ကျိုးဟောက်ယွီသည် ဘာမှအရေးမပါသော သာမန် ဆင်းရဲသားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် သူကဲ့သို့သော ဂုဏ်သရေရှိ လူငယ်တစ်ဦးမှာ ကျိုးဟောက်ယွီ၏ စကားကို ဘာဖြစ်လို့ နာခံနေရပါမည်နည်း။

"မင်းကို ခဏလောက်နေဦး လို့ ပြောနေတာကို မကြားဘူးလား"

ချူကျိဟွာသည် ကျိုးဟောက်ယွီ စကားပြောဆိုလိုက်သော်လည်း ယန်ထျန်းရှင်းဘက်မှ ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိဘဲ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ယန်ထျန်းရှင်းကို ကြိမ်းမောင်း၍ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ဟမ်"

ယန်ထျန်းရှင်းမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားရပြီး ထိုနေရာတွင် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်နေမိတော့သည်။ ချူကျိဟွာသည် ဘာဖြစ်လို့ ကျိုးဟောက်ယွီဘက်ကနေ ရပ်တည်ပြီး သူ့ကို လာရောက်ကြိမ်းမောင်းနေရသလဲဆိုတာကို သူလုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရ၏။

"မင်းဘာသာမင်း သန့်စင်ခန်းကို ဒီလောက်အထိ ညစ်ပတ်ပေပွအောင် လုပ်ထားပြီးတော့ သန့်ရှင်းရေးတောင် မလုပ်ဘဲနဲ့ ဒီအတိုင်း ထွက်သွားမလို့လား၊ မင်းမှာ အခြေခံလူ့ကျင့်ဝတ်ဆိုတာတွေ လုံးဝ မရှိဘူးလား"

ကျိုးဟောက်ယွီမှ သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ယန်ထျန်းရှင်းအနေဖြင့် မည်သို့ ပြန်လည်ဖြေကြားရမည်ကို မသိတော့ချေ။ သူသည် ကျိုးဟောက်ယွီ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကို လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသဖြင့် ချူကျိဟွာ ဘာများ ဆက်ပြောမလဲဆိုတာကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက်သာ လှည့်ကြည့်လိုက်မိတော့သည်။ ချူကျိဟွာကိုယ်တိုင်လည်း ဗျာများသွားရပြန်၏။ သူ့အဖေဖြစ်သူမှာ ယန်ထျန်းရှင်းကို ချက်ချင်း မောင်းထုတ်ရန် အမိန့်ပေးထားသော်လည်း ကျိုးဟောက်ယွီမှာမူ ယန်ထျန်းရှင်းကို သန့်စင်ခန်း သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခိုင်းနေပြန်သည်။ ဤကဲ့သို့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသော အမိန့်နှစ်ခုကြားတွင် ချူကျိဟွာအနေဖြင့် မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်ကို မသိဘဲ လမ်းပျောက်နေရှာ၏။ သူသည် ချူကျန်းကျွင်းကိုသာ အကူအညီတောင်းခံသော မျက်လုံးများဖြင့် လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်မိတော့သည်။ သာမန် အခြေအနေမျိုးတွင်မူ ချူကျိဟွာသည် ချူကျန်းကျွင်း၏ စကားကိုသာ မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ တသွေမတိမ်း နာခံမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယနေ့တွင် ကျိုးဟောက်ယွီသည် ချူကျန်းကျွင်း၏ အလွန်အမင်း အရေးကြီးလှသော ဧည့်သည်တော် ဖြစ်နေသဖြင့် ကျိုးဟောက်ယွီ၏ တောင်းဆိုချက်ကိုလည်း တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်ရန် မဝံ့ရဲသောကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဗျာများနေရခြင်းဖြစ်ပေသည်။

"ဟောက်ယွီ ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်လိုက်စမ်း၊ အဲဒီကောင်ကို သန့်စင်ခန်း သန့်ရှင်းရေး သေသေချာချာ လုပ်ခိုင်းပြီးမှ အပြင်ကို လွှတ်လိုက်"

ချူကျန်းကျွင်းမှ တည်ငြိမ်ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်တော့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ချူကျိဟွာ ရိုသေသေ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထိုနေရာမှ သိပ်မဝေးလှသော နေရာတွင် ရပ်နေသော ယန်ထျန်းရှင်းမှာမူ ဤစကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက်တွင် မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရသလိုမျိုး ဆွံ့အ တုန်လှုပ်သွားရတော့၏။ မြို့တော်၏ အထက်တန်းလွှာတွင် သြဇာအကြီးမားဆုံး ဖြစ်သော ချူမိသားစု၏ အကြီးအကဲမှာ ကျိုးဟောက်ယွီအပေါ် ဤမျှအထိ ရင်းနှီးနွေးထွေးစွာ ပြုမူဆက်ဆံနေရအောင် သူတို့နှစ်ဦးကြားမှာ ဘယ်လိုမျိုး ပတ်သက်မှုမျိုး ရှိနေလို့လဲ။ ယန်ထျန်းရှင်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူ့ဦးနှောက်ကို အစွမ်းကုန် အသုံးချကာ စဉ်းစားသော်လည်း ကျိုးဟောက်ယွီသည် ချူမိသားစုနှင့် မည်သို့နည်းဖြင့် ဆက်စပ်ပတ်သက်သွားရသလဲဆိုတာကို ဘယ်လိုမှ အဖြေရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ချေ။

"မင်း ဘာဖြစ်လို့ ရပ်ကြည့်နေရတာလဲ၊ သွားပြီး သန့်ရှင်းရေး လုပ်စမ်း"

ချူကျိဟွာမှာ ယန်ထျန်းရှင်းကို အော်ဟစ်ငေါက်ငေါက်လိုက်သည်။

"ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

ယန်ထျန်းရှင်းမှာ ကပျာကယာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး သန့်စင်ခန်းအတွင်းသို့ အပြေးအလွှား ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့ကာ ထောင့်စွန်းရှိ သန့်ရှင်းရေး ကိရိယာများကို လှမ်းယူလျက် မိမိဘာသာ ဖန်တီးခဲ့သော အညစ်အကြေးများကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မကျွမ်းမကျင် သန့်ရှင်းရေး စတင်လုပ်ဆောင်ရတော့သည်။

"မင်း ဒီနေရာမှာပဲ သူ့ကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်ထားစမ်း၊ သူ သန့်ရှင်းရေး အကုန်ပြီးသွားမှပဲ အပြင်ကို လွှတ်လိုက်တော့"

ချူကျန်းကျွင်းမှာ ချူကျိဟွာကို မှာကြားလိုက်ပြီးနောက် ကျိုးဟောက်ယွီဘက်သို့ လှည့်ကာ အားနာစွာဖြင့် ပြောရှာသည်။

"ငါ့ရဲ့ အိမ်တော်ထဲကို အခုလိုမျိုး ရိုင်းစိုင်းတဲ့ လူတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာပြီး ပြဿနာရှာသွားတာကို မောင်ရင့်အရှေ့မှာ တကယ့်ကို မျက်နှာပျက်စရာ ကောင်းလှပါတယ်၊ အားနာလိုက်တာ"

"ဒါက ဦးလေးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေရတာလဲ"

ကျိုးဟောက်ယွီမှာ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သန့်စင်ခန်း တံခါးဝသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး အထဲတွင် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေရရှာသော ယန်ထျန်းရှင်းကို ကြည့်ကာပြောလိုက်၏။

"နောက်တစ်ခေါက်ကျရင်တော့ သူများအိမ်ကို သွားတဲ့အခါ လူမှုရေးစည်းကမ်း တွေကို ပိုပြီးတော့ ဂရုစိုက်ဦးပေါ့၊ ကိုယ့်အိမ်က ဖရိုဖရဲဖြစ်တဲ့ အကျင့်ဆိုးတွေကို အပြင်အထိ ယူမလာပါနဲ့ဦး၊ မဟုတ်ရင် သူတပါးရဲ့ လှောင်ပြောင်တာကို ခံရလိမ့်မယ်"

"မင်း မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

ယန်ထျန်းရှင်းမှ တိုးတိုးလေး မေးမြန်းရှာသည်။ ဒါယခုအချိန်တွင် သူအသိချင်ဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်ပေ၏။ သို့သော်လည်း ကျိုးဟောက်ယွီမှာမူ ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် အရေးမစိုက်သလိုမျိုး ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်တော့သည်။

"ငါက သာမန် သန့်ရှင်းရေးသမားတစ်ယောက်ပဲလေ၊ အများကြီး လျှောက်ပြီး တွေးမနေပါနဲ့ဦး"

'ငါသာ မင်းရဲ့ အဲဒီလို လိမ်ညာလှည့်ဖြားတဲ့ စကားတွေကို ဆက်ပြီး ယုံကြည်နေဦးမယ်ဆိုရင် ငါက တကယ့်ကို ငတုံးကြီး ဖြစ်သွားမှာပေါ့'

ယန်ထျန်းရှင်းမှ ကြမ်းတိုက်ရင်းနှင့် ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းအသာချလျက် တွေးတောနေမိတော့သည်။