အခန်း ၁၅၄

154

ယန်ကျန်းဝမ်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်း သေသေချာချာ နားထောင်ထားစမ်း၊ ငါတို့က ယန်မျိုးရိုးကွ၊ ပင်းဟိုင်မြို့ရဲ့ ယန်မိသားစု"

"ပင်းဟိုင်က ယန်မိသားစု ဟုတ်လား"

ကျိုးဟောက်ယွီမှာ မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး ထပ်ပြောသည်။

"တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းစရာပဲကွာ၊ ငါကတော့ အဲဒီ ပင်းဟိုင်ရဲ့ ယန်မိသားစုဆိုတာကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

ဘေးနားမှနေ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ဝေ့ရှီယုမှာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ခဲ့ပြီး၊ နူးညံ့လှသော အသံဖြင့် တီးတိုး‌ပြောလိုက်သည်။

“နင် တကယ်တော့ အဲဒီ ပင်းဟိုင်က ယန်မိသားစုရဲ့သားကြီးဖြစ်တဲ့ ယန်ထျန်းရှင်းနဲ့ တွေ့ဖူးပြီးသားပဲလေ၊ ဘိုလင်းကလပ်တုန်းက လုဟန်နဲ့ တရင်းတနှီး ရှိနေတဲ့သူလေ”

"အော် အဲဒီကောင်လား၊ သူကပဲ အဲဒီ ပင်းဟိုင်က ယန်မိသားစုရဲ့ သားကြီးဆိုတဲ့ကောင်လား"

ကျိုးဟောက်ယွီမှ ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အခြေအနေက အဲဒီလိုမျိုး ဆိုရင်တော့ ပင်းဟိုင်ရဲ့ယန်မိသားစုဆိုတာလည်း သိပ်ပြီးတော့ အထင်ကြီးစရာ မရှိလှပါဘူး၊ မနေ့တုန်းကတင် အဲဒီကောင် သန့်စင်ခန်းကြီးကို ပင်ပင်ပန်းပန်းနဲ့ သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေရတာကို ငါမြင်ခဲ့သေးတယ်"

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"

ယန်ကျန်းဝမ်မှာ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရဲရဲနီသွားရပြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"မင်းက ငါ့အစ်ကိုကြီးကို အခုလိုမျိုး တမင်သက်သက် သိက္ခာချပြီး စော်ကားရဲတာလား၊ မင်း တကယ်ပဲ သေချင်နေတာပဲ၊ သတ္တိရှိရင် မပြေးဘဲ စောင့်နေလိုက်စမ်း၊ ငါ မင်းကို နောင်တရအောင် သေသေချာချာ ဆုံးမပေးမယ်"

"သိက္ခာချတာ ဟုတ်၊ မဟုတ်ကိုတော့ မင်း အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးကိုပဲ သေသေချာချာ ပြန်ပြီး မေးကြည့်လိုက်ပေါ့ကွာ၊ အဲဒီကျရင် မင်း အမှန်တရားကို သိရလိမ့်မယ်"

ကျိုးဟောက်ယွီမှ အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ ကွက်တိပင် ထျန်းပေါင် လေလံပွဲမှ မန်နေဂျာတစ်ဦးမှာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကျိုးဟောက်ယွီကို အေးစက်စက် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ခပ်ထန်ထန် ပြောလိုက်၏။

"မင်းက ဒီနေရာမှာ လက်ရဲဇက်ရဲနဲ့ ရိုက်ပုတ် တိုက်ခိုက်နေတာ ငါတို့ထျန်းပေါင် လေလံပွဲရဲ့ သိက္ခာနဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လုံးဝ အလေးဂရုမပြုဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် လူကို ရိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့် အရှေ့က ခွေးတစ်ကောင်ကိုပဲ လိမ္မာယဉ်ကျေးအောင် ဆုံးမပေးနေရုံ သက်သက်ပါပဲ"

ကျိုးဟောက်ယွီမီ ခပ်ဟဟ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလို အပိုဆင်ခြေတွေ ပြောမနေပါနဲ့ မင်း ငါနဲ့အတူ အခုချက်ချင်း အေးအေးဆေးဆေး လိုက်ခဲ့မလား ဒါမှမဟုတ် အင်အားသုံးပြီး ဇွတ်အတင်း ဖမ်းခေါ်သွားရမလား၊ မင်းဘာသာမင်း ရွေးချယ်လိုက်စမ်း"

ဝမ်ဝမ်လုံမှ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝေ့ရှီယုမှာ ကပျာကယာ ဝင်ရောက် တားဆီးလိုက်၏။

"သူက ကျွန်မရဲ့ မိတ်ဆွေပါ၊ ကျွန်မ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီးတော့ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါ၊ သူက တမင်သက်သက် လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဟိုဘက်လူက ရိုင်းစိုင်းလွန်းလို့ သူက မနေနိုင်ဘဲ လက်ပါသွားရုံ သက်သက်ပါပဲ"

"မမလေးဝေ့၊ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ အားနာရပါတယ်၊ ကျွန်တော့် အနေနဲ့ မမလေးဝေ့ရဲ့ မျက်နှာကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထောက်ထားပေးချင်ပေမဲ့လည်း စည်းကမ်းကတော့ စည်းကမ်းပဲ ဖြစ်နေလို့၊ ကျွန်တော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး"

ဝမ်ဝမ်လုံမှ အားနာစွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ ဝေ့ရှီယု ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ခဲ့ပြီး ဝမ်ဝမ်လုံကို ဘေးဘက်သို့ အသာအယာ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့ကာ တိုးတိုးလေး ကပ်၍ ပြောလိုက်၏။

"စောစောတုန်းက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လဲကျနေတဲ့ အဲဒီကောင်က ကျွန်မ ကိုယ်ခန္ဓာကို တမင်သက်သက် လာပြီး ထိပါးနှောက်ယှက်ခဲ့တာ၊ အဲဒါကြောင့် ကျွန်မ မိတ်ဆွေက မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြီး ဆုံးမပေးလိုက်တာပါ၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတင် ထျန်းပေါင် လေလံပွဲက ကျွန်မရဲ့ မိတ်ဆွေကို ဇွတ်အတင်း ဖမ်းဖို့ ပြင်နေတာလား"

"ဘာ သူက မမလေးဝေ့ကို ထိပါးနှောက်ယှက်ခဲ့တာ ဟုတ်လား"

ဝမ်ဝမ်လုံမှာ အလွန်အမင်း ဆွံ့အ တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။ သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော ယန်ကျန်းဝမ်ကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တရားမျှတဟန်ဖြင့် ပြတ်သားစွာ ကြေညာလိုက်၏။

"အခြေအနေက အဲဒီလိုမျိုး ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ မမလေးဝေ့ရဲ့ မိတ်ဆွေကို ဘာမှ မလုပ်တော့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ မေးခွန်းတချို့ကို ဖြေပေးဖို့အတွက် ကျွန်တော်နဲ့အတူ ခဏလောက်တော့ လိုက်ခဲ့ရပါမယ်"

"ရှင်က ကျွန်မပြောတဲ့ စကားကို မယုံကြည်ဘူးပေါ့လေ"

ဝေ့ရှီယုမှ အေးစက်စက် မျက်လုံးများဖြင့် ဝမ်ဝမ်လုံကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ အဲဒီလို သဘောမျိုး မဟုတ်ပါဘူး"

ဝမ်ဝမ့်လုံမှာ ရှေ့တိုးရခက် နောက်ဆုတ်ရခက်ဖြင့် လမ်းပျောက်နေရှာသည်။ သူသည် ဝေ့မိသားစု၏ သမီးကြီးဝေ့ရှီယုကို မည်သို့မျှ မပြစ်မှားဝံ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ တစ်ဖက်သတ် စကားကိုသာ ယုံကြည်ပြီး ပြဿနာကို အလွယ်တကူ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရန်မှာလည်း လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ အလွန်အမင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လွန်းလှပေ၏။

"အဲဒီလို သဘောမျိုး မဟုတ်ရင် ဘယ်လို သဘောမျိုးလဲ"

ဝေ့ရှီယုမှ တူန့်ဆိုင်းမရ

ှိဘဲ ချက်ချင်းပင် လှမ်း၍ ပြတ်ပြတ်သားသား ချေပလိုက်တော့သည်။

"ကျွန်မ ပြောပြလိုက်မယ်၊ ကျွန်မက ရှင်တို့ရဲ့ ထျန်းပေါင် လေလံပွဲထဲမှာတင် အခုလိုမျိုး ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း စော်ကားခံခဲ့ရတာနော်၊ ကျွန်မ လာပြီး ပြဿနာမရှာသေးတာကိုပဲ ရှင်တို့က ကျွန််မကို အတင်းအကြပ် စိတ်အလိုမကျဖြစ်အောင် လာပြီး တွန်းအားပေးနေတာလား၊ ကျွန်မအနေနဲ့ ဒီလိုမျိုး သိက္ခာကျစရာ ကိစ္စကို လူတကာ သိသွားအောင် ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး၊ အကယ်၍ ရှင်တို့ကသာ လူအများကြီးရဲ့ အရှေ့မှာ အခုလိုမျိုး ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လိုက်ပြီး စစ်ဆေးနေဦးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ နောက်နောင် ဘယ်လိုမျက်နှာမျိုးနဲ့ လူတောတိုးရတော့မှာလဲ"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ မမလေးဝေ့ ပြောတာ တကယ့်ကို မှန်ပါတယ်"

ဝမ်ဝမ်လုံလည်း ရှေ့ဆက်၍ မငြင်းခုံဝံ့တော့ဘဲ ကပျာကယာ မချိပြုံးပြုံးလျက် ပြောရှာသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် မမ‌လေးဝေ့ရဲ့ မိတ်ဆွေကို အသာအယာပဲ လွှတ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို သေသေချာချာ မစုံစမ်းဘဲနဲ့ ကျွန်တော်တို့လည်း အထက်ကို တင်ပြဖို့ ခက်ခဲလို့ပါ၊ အမဝေ့ရဲ့ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့တင် ကျွန်တော် အဲဒီ ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ အရိုက်ခံထားရတဲ့ ကောင်ကိုပဲ ဖမ်းဆီးပြီး စစ်ဆေးလိုက်ပါ့မယ်"

ဝေ့ရှီယုမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ဗျာများနေဟန် ဆောင်လိုက်ပြီးမှ ပြောသည်။

"တကယ်လို့ ရှင်တို့ဘက်က အဲဒီကောင်ကို ဖမ်းဖို့ ခက်ခဲနေရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မရဲ့ မိတ်ဆွေက သူ့ကို သေသေချာချာ ဆုံးမပေးပြီးပြီဆိုတော့ ရင်ထဲက ဒေါသတွေလည်း ပြေသွားပါပြီ"

ထိုစကားကို ပြောပြီးသည်နှင့် ဝေ့ရှီယုသည် လှည့်ထွက်ခဲ့ပြီး ကျိုးဟောက်ယွီ၏ ဘေးနားသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ သူ့လက်မောင်းကို တင်းကြပ်စွာ ဆွဲကိုင်လျက်၊ မိမိတို့အတွက် ကြိုတင်ဖယ်ပေးထားသော သီးသန့်ခန်း ဆီသို့ ကပျာကယာ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တော့သည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေဆဲဖြစ်သော ယန်ကျန်းဝမ်မှာမူ မိမိကို ရိုက်ပုတ်သွားသော ကောင်လေးမှာ ဤမျှအထိ အေးအေးလူလူ ဝင့်ကြွားစွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်းနှင့် ဆွံ့အ ကြောင်အမ်းနေမိတော့၏။ သူသည် အသိတရား ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည့် အခါမှသာ ဝမ်ဝမ့်လုံကို လှမ်း၍ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ဝမ်ဝမ်လုံ၊ မင်း မျက်လုံးတွေ ကန်းနေလို့လား၊ အဲဒီကောင်က ငါ့ကို အခုလိုမျိုး ဖြစ်အောင် ရိုက်နှက်သွားတာကို မင်းက ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရတာလဲ"

"မင်းကို ငါကပါ ထပ်ပြီး မဖမ်းတာကိုပဲ မင်းဘက်က ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်လိုက်စမ်းပါ"

ဝမ်ဝမ်လုံမှ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးနောက် ထိုနေရာမှ လှည့်ထွက်ခဲ့တော့သည်။ သူကိုယ်တိုင်သည်လည်း အမျိုးသမီးများကို ရိုင်းစိုင်းစွာ ထိပါးနှောက်ယှက်တတ်သော လူစားမျိုးကို အလွန်အမင်း ရွံရှာမုန်းတီးသူ ဖြစ်ပေ၏။ ဤကိစ္စကို သေသေချာချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း မပြုရသေးသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူ့ရင်ထဲတွင်မူ ဝေ့ရှီယု၏ စကားကိုသာ ပိုမို၍ ယုံကြည်မိနေခဲ့သည်။ စင်စစ်အားဖြင့် ဂုဏ်သရေရှိလှသော ကုမ္ပဏီ ဥက္ကဋ္ဌ ဝေ့ရှီယုကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလဟဿ အထိခိုက်ခံပြီး ဤကဲ့သို့သော အရှက်ခွဲစရာ ကိစ္စမျိုးကို မဟုတ်မမှန် လိမ်ညာပြောဆိုပါမည်နည်း။ ဝမ်ဝမ်လုံ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ယန်ကျန်းဝမ်သည် ဝေးကွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်းနှင့် ထိုနေရာတွင် တကယ့်ကို လမ်းပျောက်လျက် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့ရတော့သည်။ ဘာဖြစ်လို့ အခြေအနေတွေမှာ ဤကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားရသလဲဆိုတာကို သူ ဘယ်လိုမှ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။

"မဖြစ်ဘူး၊ ငါ ဒီနေ့ တကယ့်ကို အရှက်ကွဲ သိက္ခာကျသွားခဲ့ရပြီ၊ ချက်ချင်းပဲ အစ်ကိုကြီးကို သွားရှာပြီး ကလဲ့စားချေဖို့အတွက် အကူအညီ တောင်းရမယ်"

သူသည် ထိုနေရာတွင် အတန်ကြာအောင် ဆွံ့အစွာ ရပ်နေမိပြီးနောက်မှ မိမိ၏ အစ်ကိုကြီး ဖြစ်သူ ယန်ထျန်းရှင်းကို အမြန်ဆုံး သွားရောက်ရှာဖွေရန်အတွက် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။ ယန်ကျန်းဝမ်သည်လည်း ယန်မိသားစု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း မိသားစုအတွင်းရှိ သူ့အဆင့်အတန်းနှင့် သြဇာမှာမူ အစ်ကိုကြီး ယန်ထျန်းရှင်းနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် မိုးနှင့်မြေပမာ ကွာခြားလွန်းလှပေ၏။ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သည့်အခါတိုင်း ယန်ကျန်းဝမ်သည် မိသားစု၏ အရှိန်အဝါကို သုံးပြီး သူတပါးကို ခြောက်လှန့်ရုံမျှသာ တတ်နိုင်သော်လည်း၊ တကယ့် ပြဿနာအစစ်အမှန်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် အခါမျိုးတွင်မူ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသူမှာ အစ်ကိုကြီး ယန်ထျန်းရှင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ ကျိုးဟောက်ယွီနှင့် ဝေ့ရှီယုတို့သည် သီးသန့်ခန်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီးနောက်၊ ကျိုးဟောက်ယွီမှာ မနေနိုင်ဘဲ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် တီးတိုးမေးမြန်းလိုက်၏။

"စောစောတုန်းက မင်း အဲဒီ ထျန်းပေါင် လေလံပွဲက လူကို ဘာတွေ သွားပြောလိုက်လို့လဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ ဘေးဘက်ကို တကူးတက ဆွဲခေါ်သွားပြီးမှ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောနေရတာလဲ"

"ငါက နင့်ရုပ် တအားကို ရုပ်ဆိုးလွန်းလို့ အပြင်မှာ အော်ပြောရင် နင်စိတ်ထိခိုက်သွားမှာ စိုးရိမ်လို့ တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်တာလေ"

ဝေ့ရှီယုမှ စနောက်လျက် ဆိုရှာသည်။

"ကဲပါ မပြောချင်လည်း နေတော့၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို အခုလိုမျိုး ကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျိုးဟောက်ယွီမှ အလေးအနက်ထား၍ ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် မြင့်မားလှသော သိုင်းပညာစွမ်းအား ရှိသဖြင့် ဤ ထျန်းပေါင် လေလံပွဲကို မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း အရေးကြီးလှသော အချိန်တွင် မိမိဘက်မှ ရပ်တည်ပြီး ကာကွယ်ပေးခဲ့သော ဝေ့ရှီယု၏ စိတ်ရင်းစေတနာကိုမူ သူတကယ့်ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်မိသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

"ကျေးဇူးတင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားကို နှုတ်ကနေပဲ ပြောမနေပါနဲ့ဦး၊ ရင်ထဲမှာပဲ သေသေချာချာ မှတ်ထားလိုက်စမ်းပါ၊ နောက်နောင် ငါ့ကို စိတ်တိုအောင် ခဏခဏ လာပြီး မလုပ်ရင်ပဲ တကယ့်ကို ကျေးဇူးတင်လှပြီ"

ဝေ့ရှီယု စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။ ကျိုးဟောက်ယွီမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်၏။

"ငါက မင်းကို တမင်သက်သက် စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းကိုယ်တိုင်ကပဲ စိတ်ကြီးပြီး ခဏခဏ စိတ်တိုတတ်လွန်းလို့လေ၊ ကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ ကိုယ့်စိတ်ခံစားချက် ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို အားနည်းလွန်းသေးတယ်"

"ဟမ့်"

ဝေ့ရှီယုမှ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လျက် အေးစက်စွာသာ နေလိုက်ပြီး ဘာမှပြန်မပြောတော့ချေ။ သူမသည် ကျိုးဟောက်ယွီ၏ အရှေ့သို့ ရောက်သည့် အခါမျိုးတွင်မှသာ ဤကဲ့သို့ မိမိ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ကလေးတစ်ယောက်ပမာ ဖြစ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်ကိုမူ သူမအနေဖြင့် ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ နှုတ်မှ ဖွင့်ဟပြောဆိုဝံ့မည် မဟုတ်ပါချေ။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဒုတိယထပ်ရှိ သီးသန့်ခန်းအတွင်း၌ အေးအေးလူလူ စကားလက်ဆုံကျနေခဲ့ကြရာ သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ လေလံပွဲကြီးကို တရားဝင် စတင်ကျင်းပတော့သည်။ ညို့ယူဖမ်းစားနိုင်လောက်အောင် လှပသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးမှာ ပထမထပ်ရှိ စင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လှပစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး၊ ချိုသာလှသော အပြုံးတစ်ချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ နာမည်က လျူဖေးဝူပါ၊ ဒီနေရာရဲ့ အဓိက လေလံမှူး ဖြစ်ပါတယ်၊ အခုချက်ချင်းပဲ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပထမဦးဆုံးသော လေလံပစ္စည်းလေးကို လူကြီးမင်းတို့နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ"

သူမစကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမ္ဘာကျော် တရုတ်ရိုးရာ ဝတ်စုံကို လှပစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးသည် ရဲရဲနီသော ကတ္တီပါပိတ်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော လင်ဗန်းတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လျက် စင်နောက်ကွယ်မှနေ၍ လျူဖေးဝူ၏ ဘေးနားသို့ သိမ်မွေ့စွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ လျူဖေးဝူမှာ လက်ကို ဆန့်တန်းလျက် နီမြန်းလှသော ပိတ်စကို အသာအယာ လှန်တင်လိုက်ပြီး လင်ဗန်းပေါ်တွင် ရှိနေသော အလွန်အမင်း လက်ရာမြောက်လှသည့် မင်ကျောက်ပြား လေးကို ညွှန်ပြကာ ပြော၏။

“ဒီ မင်ကျောက်ပြားလေးက ကျွန်မတို့ ဝါရင့် ပညာရှင်အဖွဲ့ရဲ့ သေသေချာချာ စစ်ဆေးချက်အရ ရှေးခေတ်က ကဗျာစာဆိုကြီး ကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ရတနာစစ်စစ် ဖြစ်ပါတယ်၊ သူ့ရဲ့ သိမ်းဆည်းတန်ဖိုး ကတော့ ကျွန်မအနေနဲ့ အထူးတလည် ပြောနေဖို့တောင် မလိုတော့ပါဘူး၊ ခုခေတ်အခါမှာ ဆရာကြီး ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းဆိုတာ တကယ့်ကို ရှာဖွေရ ခက်ခဲလွန်းလှပါတယ်၊ အကယ်၍ လူကြီးမင်းတို့အနေနဲ့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်တော့ ဒီလို အခွင့်အရေးကောင်းကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ လက်လွတ်မခံသင့်ပါဘူးနော်၊ ဒီပစ္စည်းလေးရဲ့ အခြေခံ လေလံဈေးနှုန်းကတော့ ယွမ် ကိုးသိန်းကနေ စတင်မှာ ဖြစ်ပြီး၊ အနည်းဆုံး ဈေးနှုန်းတိုးမြှင့်မှုကတော့ တစ်သောင်းစီ ဖြစ်ပါတယ်"