အခန်း ၁၅၉

159

“ဂျွတ် ဖျောင်း"

နောက်ထပ် စူးရှလှသော အရိုးကျိုးသံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ကျိုးဟောက်ယွီမှာ သူ့ခြေထောက်ကိုမြှောက်ကာ ယန်ကျန်းဝမ်၏ ကျန်ရှိနေသေးသော နောက်ထပ်ခြေထောက်တစ်ဖက်ကိုပါ ထပ်မံရိုက်ချိုးပစ်လိုက်တော့သည်။

"အား"

ယန်ကျန်းဝမ်မှာ အလွန်အမင်း နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် အော်ဟစ်ငိုယိုလျက် သူ့နဖူးကို အေးစက်လှသော ကြမ်းပြင်ထက်သို့ အတင်းဖိကပ်ထားရှာတော့သည်။

"နောက်နောင်ကျရင် လူတကာရဲ့အရှေ့မှာ ပိုပြီးတော့ အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ ငြိမ်ငြိမ်သက်သက် နေဖို့ သတိရ၊ အဲဒါက မင်းအတွက် တကယ့်ကို အကျိုးရှိလိမ့်မယ်"

ကျိုးဟောက်ယွီမှာ ထိုသတိပေးစကားကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် ဝေ့ရှီယုကို လှမ်းခေါ်၍ ထိုနေရာမှ အတူတူထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ထျန်းပေါင် လေလံပွဲ အတွင်းမှ လှမ်းထွက်လာခဲ့သော ချူကျင်းဖုန်းသည် အပြင်ဘက်ရှိ ကသောင်းကနင်း ဖြစ်ပျက်နေသော အခြေအနေကို မြင်တွေ့သွားခဲ့ရပြီး ချက်ချင်းပင် အနားသို့ လှမ်းလျှောက်လာကာ စိုးရိမ်ပူပန်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"ကျိုး‌ကော တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေလို့လား"

"သာမန် ပြဿနာအသေးအဖွဲလေးတစ်ခုပါ၊ အခုတော့ အားလုံး ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြေရှင်းလို့ ပြီးသွားပါပြီ"

ကျိုးဟောက်ယွီမှ ခပ်ဟဟ ရယ်မောရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ ချူကျင်းဖုန်းသည် ရှေ့သို့ တိုးကပ်သွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် ညည်းတွားအော်ဟစ်နေသော ယန်ကျန်းဝမ်ကို ကြည့်ရှုကာ သူ့ခြေထောက်ဖြင့် တိုက်ရိုက်တစ်ချက် ကန်ကျောက်လိုက်ပြီးနောက် အေးစက်လှသော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်တော့၏။

"မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ၊ အခုချက်ချင်း မှန်မှန်ပြောစမ်း"

"ဟင်"

ယန်ကျန်းဝမ်မှာ မျက်နှာကို မော့လျက် ကြည့်ရှုလိုက်သည့်အခါမှ မိမိဘေးနားတွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်ရှိနေမှန်းမသိသော ချူကျင်းဖုန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားရရှာသည်။

"ငါ့နာမည်က ယန်ကျန်းဝမ်ပါ"

သူသည် မည်သို့မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်ခြင်းမျိုး မပြုဝံ့တော့ဘဲ မိမိနာမည်ရင်းကို ရိုးရိုးသားသားပင် ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်ရတော့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုလိုမျိုး မိမိကို ဒေါသတကြီး မေးမြန်းနေသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဤပင်းဟိုင် မြို့တော်အတွင်း၌သာမက ကျန်းတုန်နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင်ပါ အလွန်အမင်း ဩဇာကြီးမားလှသော ချူကျင်းဖုန်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

"ယန်ကျန်းဝမ် ယန်မိသားစုက လူတစ်ယောက်ပေါ့ ဟုတ်လား"

ချူကျင်းဖုန်းမှ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် မည်သူမျှ မငြင်းဆန်ဝံ့သော ပြတ်သားလှသည့် သြဇာသံဖြင့် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်း ယန်ထျန်းရှင်းကို သိလား"

"ယန်ထျန်းရှင်းက ငါ့ရဲ့အစ်ကိုအရင်းကြီးပါ"

ယန်ကျန်းဝမ်မှ ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံး၏ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုဝေဒနာကို အံတုလျက် အသက်ကို ခက်ခဲစွာ ရှူရှိုက်ရင်း ပြောပြရှာသည်။

"မင်းရဲ့အစ်ကိုအရင်း ဟုတ်လား၊ ဒါဆိုရင်တော့ အရာအားလုံးက ပိုပြီးတော့ ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ကူသွားတာပေါ့"

ချူကျင်းဖုန်းမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မိမိဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ယန်ထျန်းရှင်းကို ဤနေရာသို့ အမြန်ဆုံး လာရောက်စေရန်အတွက် သူ့လူယုံအချို့ကို ညွှန်ကြားလိုက်တော့သည်။ ယန်ထျန်းရှင်း၏ ဖုန်းမှာ စက်ပိတ်ထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း ချူကျင်းဖုန်း၏ အမိန့်အရ လှုပ်ရှားလိုက်သော ဝန်ထမ်းများမှာမူ အလွန်အမင်း လျင်မြန်လှသဖြင့် ယန်ထျန်းရှင်းကို ချက်ချင်းပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ကြ၏။ စင်စစ်အားဖြင့် သူသည် ထျန်းပေါင် လေလံပွဲမှ ထွက်ပြေးလာခဲ့သည်မှာ သိပ်ပြီးတော့ မဝေးလှသေးသဖြင့် မိနစ်အနည်းငယ်မျှသော အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာတင် ဤနေရာသို့ ကပျာကယာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ရတော့သည်။

"အဲဒီ မြေပြင်ပေါ်မှာ ခွေးတစ်ကောင်လို ညည်းတွားနေတဲ့ကောင်က မင်းရဲ့ ညီအရင်းလား"

ချူကျင်းဖုန်းမှ ယန်ထျန်းရှင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေသော ယန်ကျန်းဝမ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူ သူကငါ့ရဲ့ဝမ်းကွဲညီ သက်သက်ပါ၊ အဲဒါကလည်း အတော်လေးကို ဝေးကွာလှတဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုမျိုးပါ၊ သူက ယန်မိသားစုရဲ့ သာမန် ဆက်နွှယ်မှုအနည်းငယ်ရှိတဲ့ ဘေးထွက်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုက လူတစ်ယောက်ပါ"

ယန်ထျန်းရှင်းမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပျက်ယွင်းလျက် ဤပြဿနာကြီးအတွင်းမှ အမြန်ဆုံး ရုန်းထွက်နိုင်ရန်အတွက် အသည်းအသန် ငြင်းဆိုတော့သည်။ သူသည် စောစောတုန်းက ကျိုးဟောက်ယွီတစ်ယောက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ပင် ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားရပြီး သူ့ဝမ်းကွဲညီဖြစ်သူ ယန်ကျန်းဝမ်ကို နှုတ်ဆက်ရန်ပင် စိတ်ကူးမရနိုင်တော့ဘဲ ကပျာကယာ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် သိပ်ပြီးတော့ မဝေးလှသော နေရာသို့ ရောက်ရှိရုံတင် ရှိသေးသော်လည်း ချူကျင်းဖုန်း၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဤနေရာသို့ ခွေးကလေးတစ်ကောင်လို ပြန်လည်လှည့်ပတ်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"အဲဒီလိုမျိုး အသုံးမဝင်တဲ့ အပိုဆင်ခြေတွေကို လာပြီး မပြောစမ်းနဲ့"

ချူကျင်းဖုန်းမှာ စိတ်မရှည်ဟန်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သတိထားမိသလောက်တော့ မင်းတို့ရဲ့ ယန်မိသားစုက လက်ရှိအချိန်မှာ အတော်လေးကို ထောင်လွှားလာကြပြီး၊ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အဆက်မပြတ် ပြဿနာတွေ လိုက်ရှာနေကြတာပဲ"

"ဒါ ဒါက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရတာပါ၊ အရာအားလုံးက တကယ့်ကို နားလည်မှုလွဲမှားတာ သက်သက်ပါပဲ"

ယန်ထျန်းရှင်းမှ အသည်းအသန် အသနားခံ တောင်းပန်ရှာသည်။

"ငါ မနေ့တုန်းက အိမ်သာထဲမှာ ကြမ်းပြင်တွေကို ပွတ်တိုက်ပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေတဲ့ အချိန်ကတည်းက ကိုယ့်ရင်ထဲမှာ အမှန်တရားကို ကောင်းကောင်းကြီး သိသွားခဲ့ပြီး နောင်တအစစ်အမှန် ရရှိသွားခဲ့တာပါ၊ အခုငါ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲညီ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပြဿနာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါ ဘာမျှ လုံးဝ မသိပါဘူး၊ လူကြီးမင်းတို့အနေနဲ့ သူ့ကို စိတ်ကြိုက်သာ အပြစ်ပေး အရေးယူနိုင်ပါတယ်"

"ကျိုးကော အနေနဲ့ ဒီကောင်တွေကို ဘယ်လိုမျိုး ပြတ်ပြတ်သားသား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးစေချင်လဲ"

ချူကျင်းဖုန်းမှ ကျိုးဟောက်ယွီဘက်သို့ လှည့်ကာ အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

"မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲကျနေတဲ့ကောင်ကိုတော့ သူ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ရိုက်ချိုးပေးပြီးသွားပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မတ်တပ်ရပ်နေဆဲဖြစ်တဲ့ အရှေ့က ခွေးကောင်ကတော့ အခုအချိန်အထိ ကိုယ့်အမှားကို နောင်တမရသေးဘဲ ကိုယ့်ညီဖြစ်သူရဲ့ ပြဿနာကို ဘာမှမသိပါဘူးဆိုပြီးတော့ လူတကာရဲ့ အရှေ့မှာ လိမ်ညာရဲသေးတယ်၊ ငါ့အမြင်မှာတော့ သူ့ကိုလည်း အနည်းဆုံး ခြေထောက်တစ်ဖက်လောက်တော့ ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်တာက ပိုပြီးတော့ သင့်တော်လိမ့်မယ်"

ကျိုးဟောက်ယွီမှ ခပ်ဟဟ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ ချူကျင်းဖုန်းဘက်မှ တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်လည်၍ မတုံ့ပြန်ရသေးခင်မှာတင် ယန်ထျန်းရှင်းသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ကပျာကယာ အော်ဟစ်တော့၏။

"ငါ လိမ်နေတာ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး၊ တကယ်ပဲ ငါ့ ဝမ်းကွဲညီရဲ့ ပြဿနာကို ဘာမှမသိတာပါ၊ ငါ ကောင်းကင်ကြီးကို တိုင်တည်ပြီးတော့ ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်"

"မင်းကို နောက်ဆုံးအနေနဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ထပ်ပြီး ပေးလိုက်မယ်၊ သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးတော့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောစမ်း"

ချူကျင်းဖုန်းမှ အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ယန်ထျန်းရှင်းကို စူးစိုက်ကြည့်လျက်၊ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို ပြတ်သားစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ငါတကယ်ပဲ မှားသွားခဲ့ပါတယ်၊ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်"

ယန်ထျန်းရှင်းသည် ချူကျင်းဖုန်း၏ ပြတ်သားလှသော အကြည့်အောက်တွင် ဆက်လက်၍ လိမ်ညာဝံ့ခြင်း မရှိတော့ပါချေ။ သူသည် ချူကျင်းဖုန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အစွမ်းအစများနှင့် သြဇာအာဏာကို အခြားသူများထက် ပိုမို၍ သိရှိနားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။ ချူကျင်းဖုန်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အသက်အရွယ်အားဖြင့် အလွန်အမင်း မကြီးမားသေးသော်လည်း၊ သူသည် ကျန်းတုန်နယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ ထိပ်တန်း သခင်လေးလေးဦးအနက် တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံထားရသူ ဖြစ်ပေရာ ထိုအရာမှာ သူ့မိသားစုနောက်ခံ အရှိန်အဝါတစ်ခုတည်းကြောင့်တင် မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်၏ ထူးချွန်ပြတ်သားလှသော ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစများကြောင့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဖြောင်း"

ချူကျင်းဖုန်းမှာ ရှေ့သို့ နှစ်လှမ်းမျှ လှမ်းတက်လိုက်ပြီးနောက် ယန်ထျန်းရှင်း၏ ပါးပြင်ထက်သို့ ပြင်းထန်လှသော ပါးရိုက်ချက်တစ်ချက်ကို ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။

"ငါကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့ ခြေထောက်တွေကို လာပြီး မရိုက်ချိုးရသေးခင်မှာတင် မင်းရဲ့ဘာသာမင်း စိတ်ကြိုက် ခြေထောက်ကို ချိုးပစ်လိုက်တာက ပိုပြီးတော့ ကောင်းလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်လို့ကတော့ ငါကိုယ်တိုင် လက်ပါရမယ်ဆိုရင်တော့ သာမန် ခြေထောက်နှစ်ဖက် ကျိုးသွားရုံသက်သက်နဲ့တင် လုံးဝ ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချူကျင်းဖုန်းမှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဂလု”

ယန်ထျန်းရှင်းမှာ တံတွေးကို ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် မျိုချလိုက်ရရှာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရတော့သည်။ ချူကျင်းဖုန်း၏ စကားလုံးများမှာ ကြမ်းတမ်းလှသည်မဟုတ်သော်လည်း သူ့စကားသံအောက်တွင်မူ ယန်ထျန်းရှင်း၏ ကျောရိုးတစ်ခုလုံးကို စိမ့်တက်သွားစေလောက်အောင် အေးစက်လှပေ၏။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါ့ကို အခွင့်အရေးလေးတစ်ခုလောက် ပေးပါ၊ ငါ့ ခြေထောက်တွေကိုတော့ မချိုးပစ်ပါနဲ့၊ တောင်းပန်ပါတယ်"

ယန်ထျန်းရှင်းမှ အသည်းအသန် ငိုယိုအသနားခံတော့သည်။ သူသည် မိမိ၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် စည်းစိမ်ချမ်းသာများဖြင့် အေးအေးလူလူ ကျင်လည်ခဲ့ပြီး စားသောက်ပျော်ပါးခြင်း အလုပ်ကိုသာ အမြဲတမ်း ပြုလုပ်ခဲ့သူ ဖြစ်ပေရာ မိမိခြေထောက်များ ကျိုးပဲ့သွားရမည့် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုဝေဒနာကို တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် လုံးဝ မခံစားဝံ့လောက်အောင် ဖြစ်ရရှာ၏။

"မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ လိမ်ညာပြောဆိုရဲခဲ့တာဆိုတော့ မင်းဘက်ကလည်း အဲဒီအတွက် တန်ဖိုးကို မဖြစ်မနေ ပြန်ပေးဆပ်ရမှာပဲ၊ မဟုတ်လို့ကတော့ လူတိုင်းကသာ ငါ့ရှေ့မှာ ဒီလို လိမ်ညာနေကြမယ်ဆိုရင် ငါ့ကို ဘယ်သူမှလေးစားကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချူကျင်းဖုန်းမှ နူးညံ့စွာ ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူထပ်မံ၍ နှိုးဆော်လိုက်၏။

"အခုချက်ချင်းပဲ စလုပ်လိုက်စမ်းပါ၊ ငါ့ အချိန်တွေက တကယ့်ကို အဖိုးတန်တာမို့လို့ မင်းကို တစ်မိနစ်ဘဲ စောင့်ပေးမှာ"

ချူကျင်းဖုန်းမှာ ထိုတစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် မည်သို့သော အကျိုးဆက်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာမည်ကိုပွင့်လင်းစွာ ဖွင့်ဟပြောဆိုခြင်းမရှိသော်လည်း ယန်ထျန်းရှင်းအနေဖြင့်မူ ထိုအခြေအနေကြီးကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ မကြုံတွေ့ဝံ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် မိမိ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်မိပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ပျက်ယွင်းနေခဲ့ရ၏။ မိမိခြေထောက်ကို မိမိကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ရိုက်ချိုးရမည်ဟူသော ကိစ္စမှာ တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းလှသော ကိစ္စကြီး မဟုတ်ပါလား။ သို့သော်လည်း ဝမ်းနည်းစရာကောင်းစွာဖြင့် သူ့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိတော့ပါချေ။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖရိုဖရဲ လဲကျနေကြသော လူမိုက်အုပ်စု၏ အနားသို့ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် လှမ်းလျှောက်သွားခဲ့ပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ သံတုတ် တစ်ချောင်းကို လှမ်း၍ ကောက်ယူလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို တင်းတင်းပိတ်လျက် သွားကို ကြိတ်ကာ မိမိခြေသလုံးရိုးထံသို့ ထိုသံတုတ်ဖြင့် အပြင်းအထန် လှမ်း၍ ရိုက်နှက်လိုက်တော့၏။

“ဝုန်း"

ယန်ထျန်းရှင်းမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် အော်ဟစ်သွားရသော်လည်း သူ့ခြေထောက်မှာမူ ကျိုးပဲ့သွားခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။ စင်စစ်အားဖြင့် သူသည် စိတ်ထဲတွင် အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်ပိုင် ခြေထောက်ကို ပြန်လည်ရိုက်နှက်ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သံတုတ်ကြီး ခြေထောက်နှင့် ထိခတ်ခါနီး တည့်တည့်အချိန်၌ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အာရုံခံစားချက်အရ စွမ်းအားကို မသိမသာ ပြန်လည်၍ လျှော့ချမိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။ သူသည် သာမန် လူငယ်တစ်ဦး သက်သက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ရက်စက်လှသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ဦး မဟုတ်သဖြင့် မိမိကိုယ်ပိုင် ခြေထောက်ကို ကျိုးသွားအောင် ရိုက်နှက်ရန်အတွက် ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ မလုပ်နိုင်ချေ။

"လူကြီးမင်းချူ၊ ငါ့ကိုယ်စား တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ငါ့ခြေထောက် လာပြီး ရိုက်ချိုးပေးဖို့အတွက် တောင်းဆိုလို့ ရနိုင်မလား၊ ငါကိုယ်တိုင်ကတော့ တကယ့်ကို ဒီလိုမလုပ်နိုင်လို့ပါ"

ယန်ထျန်းရှင်းမှ ချူကျင်းဖုန်းကို မျက်ရည်ဝဲလျက် အသနားခံရှာတော့သည်။ သူသည် ယခုအခါတွင်မူ ချူကျင်းဖုန်းထံမှ ဘေးလွတ်ခွင့် ရရှိရန်အတွက် လုံးဝ မမျှော်လင့်ဝံ့တော့ဘဲ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုဝေဒနာကို အမြန်ဆုံး ပြီးဆုံးသွားစေရန်အတွက်သာ သက်သက် ဆန္ဒရှိနေမိခဲ့တော့၏။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါကပဲ မင်းကို ကောင်းကောင်းကြီး ကူညီပေးရတာပေါ့"

ကျိုးဟောက်ယွီမှ ခပ်ဟဟ ရယ်မောလျက် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။ ချူကျင်းဖုန်းလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ယန်ထျန်းရှင်းကို လက်ညှိုးထိုးလျက်ပြောလိုက်၏။

"ကျိုးကော၊ စိတ်ကြိုက်သာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်ပါ၊ သူ့ကို ဘယ်လိုမျိုးပဲ ရိုက်နှက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း စိတ်အလိုရှိတိုင်းသာ ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်"

မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေရရှာသော ယန်ထျန်းရှင်းသည် ကျိုးဟောက်ယွီတစ်ယောက် မိမိထံသို့ အပြုံးကြီးဖြင့် တဖြည်းဖြည်း တိုးကပ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်ခဏ၌ မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ချက်ချင်းပင် ရင်ထဲတွင် နောင်တကြီးစွာ ရမိသွားခဲ့တော့သည်။ သူသည် သာမန်အားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော မိမိ၏လူမိုက်တစ်ဦးဦးကို လှမ်းခေါ်လျက် မိမိခြေထောက်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရိုက်ချိုးပေးရန်အတွက်သာ စိတ်ကူးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် သိုင်းပညာရှင်ကြီး ကျိုးဟောက်ယွီကိုယ်တိုင်မှ ဤတာဝန်ကို လွှဲပြောင်းယူလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပါချေ။

"အစ်ကိုကြီးတို့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုမိရင် ဘယ်လိုမျိုး အကျိုးဆက်တွေ ပေါ်ပေါက်လာမလဲဆိုတာကို ကောင်းကောင်းကြီး သဘောပေါက်သွားပါပြီ၊ ဒါကြောင့်လည်း စောစောတုန်းက မြင်လိုက်ရတဲ့ ခဏမှာတင် ချက်ချင်းပဲ အမြီးကုပ်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့တာပါ၊ တကယ်ပဲ ကိုယ့်အမှားကို အပြည့်အဝ သိသွားခဲ့ပါပြီ၊ မျက်နှာကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် ရိုက်တဲ့ အခါကျရင် နည်းနည်းလောက် သက်ညှာပေးပါ"

ယန်ထျန်းရှင်းမှ အသည်းအသန် တောင်းပန်ရှာသည်။ ကျိုးဟောက်ယွီမှာမူ ခပ်အေးအေး ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်၏။

"ငါ့အနေနဲ့ မင်းကို နည်းနည်းလောက် သက်ညှာပေးဖို့အတွက် ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒါက မင်းဘက်ကနေပြီးတော့ ပြင်းထန်လှတဲ့ ဒဏ်ရာဝေဒနာတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ခံစားရမှာကို မကြောက်ရွံ့ဘူးဆိုရင်ပေါ့"

"ဟမ်"

ယန်ထျန်းရှင်းလည်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါမှ မိမိအနေဖြင့် တခြားတစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဤတာဝန်ကို လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့ခြင်းမှာ နာကျင်မှုဝေဒနာကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြတ်ပြတ်သားသား ပြီးဆုံးသွားစေရန်အတွက် ဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း ပြန်လည်သတိရသွားခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ ဤကျိုးဟောက်ယွီသာ မိမိကို တမင်သက်သက် ညှာတာသယောင်ဖြင့် သူ့ခြေထောက်ကို သုံးကြိမ် သို့မဟုတ် ငါးကြိမ်ခန့်အထိ မပြတ်မသားဖြင့် တဖြည်းဖြည်းချင်း ရိုက်ချိုးနေခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူ့ဘဝမှာ တကယ့်ကို ငရဲကျသွားရမည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤကိစ္စကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြီးဆုံးသွားစေရန်အတွက်သာ ရင်တမမဖြင့် ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းနေရတော့သည်။