အခန်း ၁၁၁၂

အခန်း (၁၁၁၂) - လင်ရှဲ့အာ

ကလေးမလေး၏ တိုက်ရိုက်မေးခွန်းက ယီယွင်၏ သံသယကို အတည်ပြုပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

"မင်းက ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့မဟုတ်လား" ဟု ယီယွင်က တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်သည်။

ကလေးမလေးက မျက်တောင်ခတ်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

အဂ္ဂိရတ်ဆရာတော်၏ ကျမ်းစာလိပ်များတွင် ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ သည် လူပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသေဆုံးပြီးနောက်တွင်မှ သူမသည် ကလေးမလေး၏ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိပြီးနောက် စိတ်ဝိညာဉ်ရရှိလာကာ လင်ရှောင်ရှောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်ရှောင်ရှောင်မှာ ဤမြေအောက်ကမ္ဘာတွင် သူမ မြင်ဖူးသမျှ တစ်ဦးတည်းသော လူသားပုံစံ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်း လင်ရှောင်ရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အစီအရင် ၏ စွမ်းအားများ လျော့နည်းလာပြီး ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါမှသာ ထိုကလေးမလေးနှင့် ဤမြေအောက်ကျောက်တုံးဘုရားကျောင်းသည် အလင်းရောင်ကို ပြန်လည် မြင်တွေ့နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ သည် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သနည်း။

"မင်း ဒီမြေအောက်ကမ္ဘာမှာ တစ်ယောက်တည်း နှစ်သန်းပေါင်း များစွာ နေထိုင်ခဲ့တာပဲ။ အကယ်၍သာ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားနိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းရှေးကတည်းက ထွက်သွားခဲ့မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီအချိန်ထိ ဒီမှာပဲ ရှိနေပြီး ငါ့ကိုလည်း ဒီနေရာထိ ခေါ်လာခဲ့တယ်။ ဒါ ဘာကြောင့်လဲ" ဟု ယီယွင်က မေးသည်။

"ကျွန်မ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားချင်ပေမဲ့ ထွက်လို့မရဘူး..." ဟု ကလေးမလေးက ဆိုသည်။

သူမသည် သွယ်လျသော ခြေထောက်များကို လှုပ်ယမ်းရင်း အစီအရင် ပြားပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက ဆရာသခင်က ကမ္ဘာ့အစီအရင်တွေကို အသုံးပြုပြီး ဒီ အစီအရင် ကို တည်ဆောက်ခဲ့တယ်။

သူ အောင်မြင်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ပေမဲ့ သူသေဆုံးတဲ့အထိ မစ္စရှောင်ရှောင် အသက်ပြန်ရှင်မလာခဲ့ဘူး။

အစီအရင်က ဆက်လက်လည်ပတ်နေပြီး အချိန်ကာလ အလွန်ကြာမြင့်တဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်မ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပုံသဏ္ဌာန် ရလာခဲ့တယ်။ ကျွန်မလည်း မစ္စရှောင်ရှောင်ကို ကယ်တင်ချင်ခဲ့ပေမဲ့... ကျွန်မရဲ့ စွမ်းအားတွေကို အကုန်သုံးလိုက်တဲ့တိုင်အောင် အစီအရင်ရဲ့ အားနည်းသွားတာကိုပဲ မြင်နေရတယ်"

"ကျွန်မရဲ့ စွမ်းအားတွေ လုံးဝကုန်ခန်းသွားတဲ့အတွက် ကျွန်မ နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်။

ဘယ်လောက်ကြာအောင် အိပ်ပျော်ခဲ့လဲ မသိပေမဲ့ နိုးလာတဲ့အခါမှာတော့ နှစ်သန်းပေါင်း များစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ဒီမှာရှိတဲ့ အစီအရင်က ဆရာသခင် ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အစီအရင်နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း တည်ရှိနေတဲ့ ကမ္ဘာ့အစီအရင် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။"

"ကျွန်မက ဆရာသခင်ရဲ့ အစီအရင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အခုတော့ ကမ္ဘာ့အစီအရင်နဲ့ ပေါင်းစပ်သွားတဲ့အတွက် ကျွန်မ ဒီကနေ ထွက်မရတော့ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း ကလေးမလေးက ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျသွားသည်။ "အရင်က ဒီနေရာကို လူတွေ အကြိမ်ကြိမ် ရောက်လာပြီး ကျွန်မကို ခေါ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားတိုင်း သူတို့ပဲ အစီအရင်ရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်"

ဤနေရာတွင် လူများ သေဆုံးခဲ့ဖူးသလော။

ယီယွင် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ ဖြစ်ရပ် မပေါ်ပေါက်မီက ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သူမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။ ထို့ပြင် အထဲတွင် ရှိနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဘီလူးများနှင့် အစီအရင်များမှာ မည်သည့် ပညာရှင်ကိုမဆို အသက်ဆုံးရှုံးစေနိုင်သည်။

ထျန်းကျီး ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း မှ လူများအတွက်မူ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို အသုံးပြု၍ နေရာကို ရှာဖွေရပြီး ကျောက်စိမ်းအလောင်းကပ်အင်္ကျီများကို အသုံးပြု၍သာ ဤနေရာအထိ ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အခွင့်အရေး ရှာဖွေရင်း သေဆုံးခဲ့ရသော သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့သော စစ်သည်များမှာ များပြားလှသည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ယီယွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ယီယွင်၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ကလေးမလေးမှာ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရပုံရသည်။ သူမသည် ဤနေရာမှ ထွက်သွားချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် နှစ်သန်းပေါင်း များစွာကြာအောင် တစ်ယောက်တည်း ပိတ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ဒီနေရာကို လာတဲ့သူတွေက ရတနာရှာဖို့ လာကြတာပဲ။ ရတနာရှိရင် အန္တရာယ်လည်း ရှိမှာပဲလေ" ယီယွင်သည် ကလေးမလေး၏ အတွေးကို နားလည်လိုက်သည်။ သူမသည် အတော်လေး သဘောကောင်းသူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူမသည် ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ မဟုတ်ပါလော။ ယီယွင်၏ ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ အပေါ် အမြင်မှာ မောက်မာပြီး အားလုံးအထက်တွင် ရှိနေသည့်၊ မကောင်းဆိုးဝါး မဟုတ်သည့်တိုင် တည့်တိုးဆန်သည့် အရာဟုသာ ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤကလေးမလေးမှာ ထိုပုံစံနှင့် မတူပေ။

"ဘာလို့ မင်းကို ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ လို့ ခေါ်တာလဲ" ဟု ယီယွင် မေးလိုက်သည်။

ကလေးမလေးက ခေါင်းခါရင်း "ကျွန်မလည်း မသိဘူး။ ကျွန်မ မွေးဖွားကတည်းက မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစအချို့ ပါလာတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချိန်အကြာကြီး ကြာပြီးနောက်မှာတော့ ဒီမှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစတွေက တံဆိပ်ခတ်ခံလိုက်ရသလိုပဲ။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ တွင်းနက်ကြီး ကနေ ထွက်လာပြီး ဆရာသခင်နောက်ကို လိုက်သွားတယ်၊ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကြီးပြင်းပြီး ပိုသန်မာလာတယ်။

ဆရာသခင် သေဆုံးပြီးနောက်မှာတော့ ကျွန်မ ပုံသဏ္ဌာန် ရဖို့ နှစ်သန်းပေါင်း ဆယ်သန်းကျော် ကြာခဲ့တယ်..." ဟု ဆိုသည်။

ထိပ်တန်း သဘာဝရတနာများနှင့် ဝိညာဉ်ရတနာများသည် လူပုံသဏ္ဌာန် ယူနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ထူးခြားသည့် ရတနာများအတွက်မူ ပို၍ ခက်ခဲသည်။ ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ သည် အစီအရင်ထဲတွင် ယန် စွမ်းအားများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စုပ်ယူပြီးမှသာ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် ကလေးမလေးမှာ ဝိညာဉ်ပုံစံဟု ခေါ်နိုင်မလား မသေချာပေ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်သာမန်လူများကဲ့သို့ပင် သွေးသားများ ရှိနေသည်ကို သူ ခံစားရသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ် ရှိနေသည်ကိုပင် သူ ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယီယွင်၏ ပထမဆုံး အထင်မှာ လင်ရှောင်ရှောင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်းမှာ နာမည် ရှိလား" ဟု ယီယွင်က မေးသည်။

ကလေးမလေးက ခေါင်းခါပြသည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ မင်းကို နာမည်တစ်ခု ပေးမယ်... မင်းက လင်ရှောင်ရှောင်ကို ကယ်တင်ဖို့ ဒီအစီအရင်ကြီးထဲမှာ ရှိနေတာပဲ။ မင်း မအောင်မြင်သေးပေမဲ့ ဒီပုံစံကို ရခဲ့တာကလည်း သူမကြောင့်ပဲ။ မင်းရဲ့ မွေးဖွားခြင်းကလည်း လင်ရှောင်ရှောင်ကြောင့်မို့လို့ နောင်အခါမှာ လင်ရှဲ့အာ လို့ ခေါ်ရင် ကောင်းမလား"

လင်ရှဲ့အာ...

ကလေးမလေးမှာ ခဏတာ ငေးသွားပြီးနောက် အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူမသည် နာမည်ကို သဘောကျပုံရကာ ခေါင်းကို စောင်းရင်း တွေးတောနေသည်။

"အင်း။"

လင်ရှဲ့အာ ပြုံးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အစီအရင်၏ အေးစက်သော လေထုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နွေးထွေးမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာသည်။

ယီယွင်မှာ အံ့ဩမိသည်။ နတ်ဘုရား မီးတောက်အနေဖြင့် နှစ်သန်းပေါင်း များစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး လူသားကဲ့သို့ အသက်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း သူမမှာ စာရွက်ဖြူ တစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင် စင်ကြယ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူမသည် မွေးဖွားစဉ်က မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစများ ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုမှတ်ဉာဏ်များမှာ အဘယ်နည်း။ သူမ၏ ယခင်ဘဝမှ ဖြစ်နိုင်ပါသလော။ ယီယွင်သည် လင်ရှဲ့အာမှာ ရိုးရှင်းသူ မဟုတ်ဟု ခံစားရသည်။

ခေါင်းကို ခါလိုက်ရင်း ယီယွင်သည် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အစီအရင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ လင်ရှဲ့အာသည် အစီအရင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပေါင်းစပ်သွားပြီဟု ဆိုသည်။ ထိုအခါ ရေကန်နှင့် အစီအရင်မှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်နေမည်မှာ သေချာသည်။

လောလောဆယ်တွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူသည် အစီအရင်၏ ဟန်ချက်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်ပါက ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။

လင်ရှဲ့အာက မော့ကြည့်ရင်း "ရှင် ဒီကမ္ဘာ့အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးမလို့လား" ဟု မေးသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကြိုးစားကြည့်ရတာပေါ့" ဟု ယီယွင်က ဆိုသည်။

လင်ရှဲ့အာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့... ရှင်က အားနည်းလွန်းတယ်။ အရင်က ရောက်လာတဲ့သူတွေက ရှင်ထက် ပိုသန်မာပေမဲ့ သူတို့လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ခဏရပ်ကာ "ကျွန်မ ရှင်ကို အဂ္ဂိရတ်ဆရာတော်ရဲ့ ဆေးပေါင်းအိုးထဲ ခေါ်လာတာက တစ်ယောက်တည်း နေရတာ ကြာလွန်းလို့ စကားပြောဖော် လိုချင်လို့ပဲ။ ရှင် ကျွန်မကို ခေါ်ထုတ်နိုင်မယ်လို့တော့ မျှော်လင့်ချက် မရှိပါဘူး" ဟု ဆက်ပြောသည်။

သူအားနည်းကြောင်း ကလေးမလေးက ပြောလိုက်သည့်အခါ ယီယွင်မှာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်မိသည်။ တကယ်တော့ လင်ရှဲ့အာ ပြောသည်မှာ မှန်သည်။ သူ အားနည်းလွန်းသည်။

သို့သော် သူတွင် အားသာချက်များ ရှိသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ နိမ့်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကိုးရွက်ပါ ဥပဒေသသစ်သီး လေးလုံး ရှိသည်။ ကမ္ဘာ့အစီအရင်နှင့် ပူပြင်းသော ယန် စွမ်းအားဆိုင်ရာ နားလည်မှုတွင် ယီယွင်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှင့် မဆိုင်ဘဲ နားလည်မှု သာဆိုင်သည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ယီယွင်သည် ဆေးပေါင်းအိုးထဲမှ ထွက်လာကာ အဂ္ဂိရတ်ဆရာတော် ချန်ရစ်ခဲ့သော အနက်ရောင် ကျမ်းစာလိပ်များထံ သွားလိုက်သည်။ ဤကျမ်းစာလိပ်များတွင် အစီအရင်၏ မှတ်တမ်းများ ပါရှိသည်။

ယီယွင်သည် ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင်သခင် ဆရာ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်ထားသူဖြစ်သည်။ "စောင့်ကြည့်နေပါ။ အရင်က လူတွေ မအောင်မြင်ခဲ့တာကို ကျွန်တော် လုပ်နိုင်ကောင်း လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်..."