အခန်း ၁၁၁၄

အခန်း (၁၁၁၄) - ထောင်ချောက်ဆင်သော အစီအရင်

"သတိထား"

မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ခရီးစဉ်ကြောင့် လျူရူယိ နှင့် အဖွဲ့မှာ အလွန်အမင်း တင်းမာနေကြသည်။ ထိုနေရာရှိ ဘီလူးများမှာ အလွန်စွမ်းအားကြီးမားလွန်းသဖြင့် တစ်ကောင်တည်းနှင့်ပင် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုကို အကုန်ရှင်းပစ်နိုင်သည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ ကလေးမလေးမှာလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ သူမသည် လူသားတစ်ဦး မဟုတ်နိုင်ကြောင်းပင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။

"နောက်ဆုတ်..... အခွင့်သာမှ တိုက်ခိုက်"

လျူရူယိနှင့် ကလေးနှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် အထူးသတိထားနေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်က သူ၏ လမ်းညွှန်ကို ငေးမောကြည့်နေသည်။ ကလေးမလေး ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်မည်၊ လမ်းညွှန်မှာ ထူးဆန်းစွာ တုံ့ပြန်နေသည်။

ဒါဆိုရင်...

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်သည် လင်ရှဲ့အာကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် လူကိုကြည့်၍ ကံကြမ္မာဟောခြင်း၌ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နတ်ဘုရားမီးတောက်၏ စွမ်းအားကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားသည်။

"ဒုတိယ နန်းတော်သခင် သူမကို ဖမ်းလိုက်။"

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် အလွန်ထူးခြားသည့်အချက်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။ သာမန်လူသားများတွင် ကံကြမ္မာဟူ၍ ရှိကြသည်။ သို့သော် ဤကလေးမလေးမှာမူ စာရွက်ဖြူ တစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင်။ သူမသည် အသက်ရှင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း သာမန်လူများနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် လူသားမဟုတ်ဘဲ ပုံသဏ္ဌာန်ယူထားသော ဝိညာဉ်အသွင်ဆောင်သည့် ရုပ်ခန္ဓာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ဆရာကြီး ထျန်းရှောင် သေချာသွားသည်။

ထိုသို့သော နေရာမျိုးတွင် ဝိညာဉ်တစ်ခုက လူပုံသဏ္ဌာန်ယူလာပြီး မီးစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေခြင်းမှာ သူမသည် ယန် ဝိညာဉ် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

"သူမက ယန် ဝိညာဉ်ပဲ။ ရှာဖွေရတာ အလကား မဖြစ်တော့ဘူး။" ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

"သူမက ယန် ဝိညာဉ်လား။"

လျူရူယိနှင့် အဖွဲ့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် ကလေးအရွယ် ဒုတိယ နန်းတော်သခင်နှစ်ဦးမှာ လင်ရှဲ့အာကို ဖမ်းရန် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အရင်ဖမ်းလိုက်။"

"ဖမ်းပြီး သန့်စင်ပစ်လိုက်။ နန်းတော်ကို ပြန်ရောက်ရင် ငါတို့ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုကို ရလိမ့်မယ်။"

လင်ရှဲ့အာသည် သူမကို ဖမ်းရန် အားကောင်းသော လက်ဝါးနှစ်ဖက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် သူမသည် မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လျူရူယိ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

"သူမ တကယ်ပဲ ယန် ဝိညာဉ်ပဲ။ နောက်ကလိုက်။"

ရေတံခွန်နှင့်အတူ မီးတောက်တစ်ခု အောက်ဘက်သို့ ပြေးဆင်းသွားသည်။ လျူရူယိနှင့် အဖွဲ့သည်လည်း နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားသည်။ နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ ၏ မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ရောက်သည့်အချိန်မှစ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများသာ တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ယခုမူ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

လင်ရှဲ့အာသည် သူတို့၏ နောက်ယောင်ခံလိုက်နေမှုကို ခံစားမိသည်။ သူမသည် ရှေ့ကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ လင်ရှဲ့အာသည် ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာ ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် အစီအရင်ကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသူ ဖြစ်သည့်အတွက် သတိထားပါက သူတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ရှူး......

လင်ရှဲ့အာသည် ဂူတစ်ခုထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။

"ဒီမှာ ဂူတစ်ခုရှိတယ်"

လျူရူယိနှင့် အဖွဲ့မှာ ဂူဝသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာသည်။

"ဒီ ယန် ဝိညာဉ်က ငါတို့ကို တမင်ခေါ်လာတာ ဖြစ်မယ်" ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်သည် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ထူးဆန်းမှုနှင့် အန္တရာယ်များကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေသည်။

"တမင်ခေါ်လာရင် ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီနေရာက အရင်က ဆရာသခင်လည်း မရှိတော့ပါဘူး။ ဝင်တဲ့အခါ သတိထားရင် ရပြီ" ဟု ဒုတိယ နန်းတော်သခင်တစ်ဦးက ပြောသည်။

"ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်၊ လမ်းပြပါ"

လျူရူယိက ပြောသည်။

"ဘာပရိယာယ်မှ မလုပ်နဲ့။ ငါတို့ ယန် ဝိညာဉ်ကို ရရင် မင်းကို အပြင်ခေါ်ထုတ်သွားပြီး ခြေလက်တွေကို ပြန်တပ်ပေးမယ်။ နောင်အခါကျရင် မင်းရဲ့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်း ဟာ ငါတို့ ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် ကို မှီခိုနိုင်လိမ့်မယ်"

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်မှာ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် မှ လူများမှာ ရက်စက်လွန်းသည်။ သူသည် အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း လမ်းပြခိုင်းနေသည်။ သို့သော် သူ ငြင်းရဲသည့် သတ္တိ မရှိပေ။

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်သည် လမ်းညွှန်ကို အသုံးပြု၍ ကျောက်တုံးဘုရားကျောင်းဆီသို့ လမ်းပြသွားသည်။

"အန္တရာယ် မရှိသလိုပဲ" ဟု ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်က ဆိုသည်။

ဗုန်း........

သူတို့ ဝင်သွားပြီးနောက် နောက်ဘက်မှ ကြီးမားသော သတ္တုတံခါးကြီး ပိတ်သွားသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒါ....."

သတ္တုတံခါးပေါ်ရှိ စာလုံးများ တောက်ပနေပြီး လျူရူယိက သူမ၏ ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းလိုက်သော်လည်း အလင်းတန်းတစ်ခုကြောင့် ပြန်လည် ထိမှန်ကာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။ ရှေ့တွင်မူ လမ်းပိတ်နေသည်။

"ငါတို့ ထောင်ချောက်ထဲ ရောက်သွားပြီ"

ဒုတိယ နန်းတော်သခင်တစ်ဦးက စိတ်ပျက်စွာ ပြောသည်။

လျူရူယိက တံခါးကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဂူဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ယန် ဝိညာဉ် ပျောက်သွားပြီဆိုတော့ ဒီဂူမှာ တစ်ခုခု ပရိယာယ် ရှိရမယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာကြည့်ရင် ထွက်ပေါက် သေချာပေါက် တွေ့လိမ့်မယ်" ဟု လျူရူယိက ပြောသည်။

ဤနေရာတွင် ဘီလူးများ သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်း သတ္တဝါများ မရှိသည့်အတွက် ထောင်ချောက်ထဲ ကျရောက်ခြင်းမှာ အန္တရာယ်ကြီးလှသည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် ယန် ဝိညာဉ်ကို ရရှိတော့မည် ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်မှာ မကြာမီ ပြည့်ဝတော့မည်။

"ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်၊ အမြန် လမ်းရှာ။"

"ဒီဂူထဲက အစီအရင်က သူတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ထားနိုင်တယ်။ ကံမကောင်းတာက အပြင်က ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကိုတော့ ငါထိန်းချုပ်လို့ မရဘူး" လင်ရှဲ့အာက သူမဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ယီယွင် ကျမ်းစာလိပ်ဖတ်နေသည်ကို ကြည့်ရန် ရေကန်ဘက်သို့ ပြန်သွားသည်။

ယီယွင်မှာ အလွန် အာရုံစိုက်နေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် လေထဲတွင် စာလုံးများကို ရေးဆွဲနေသည်။ သူသည် ကျမ်းစာလိပ်ကို နားလည်လာသည်နှင့်အမျှ အစီအရင် နည်းပညာများနှင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်များကိုပါ စတင်လေ့လာနေသည်။ အဂ္ဂိရတ်ဆရာတော်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသူ ဖြစ်သည့်အတွက် သူ၏ ကျမ်းစာလိပ်မှာ ယီယွင်အတွက် အဖိုးတန် ရတနာဖြစ်သည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ တစ်လနီးပါး ကြာသွားခဲ့ပြီ။

တစ်နေ့တွင် လင်ရှဲ့အာသည် မီးတောက်မြစ်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။

"ဒီလူငယ်လေးက တကယ်ပဲ ဇွဲရှိတာပဲ။"

လင်ရှဲ့အာက ယီယွင်ကို ကြည့်ကာ တွေးသည်။ သူသည် တစ်လလုံး တစ်ခါမှ မလှုပ်ရှားဘဲ ထိုင်နေသည်။ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသလား သူမ မသိပေ။

လင်ရှဲ့အာ တွေးတောနေစဉ် ရုတ်တရက် အတားအဆီးတစ်ခု ကွဲသွားသကဲ့သို့ အသံကြည်ကြည်လေး ကြားလိုက်ရသည်။ ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

"အို..... သူတို့ ဂူထဲက ထွက်လာနိုင်သွားပြီလား။"

လင်ရှဲ့အာ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ သူမ အံ့ဩသွားသော်လည်း ဤဂူမှာ နှစ်သန်းပေါင်း များစွာ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် အစီအရင်မှာ အားနည်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်လိုက်သည်။

လင်ရှဲ့အာသည် ယီယွင်ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ရေကန်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကျောက်တုံးဘုရားကျောင်း ရှေ့တွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လျူရူယိနှင့် အဖွဲ့မှာ ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး ကျောက်တုံးဘုရားကျောင်း ရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။ သူတို့မှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။ သူတို့သည် ဘုရားကျောင်းရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် ကလေးမလေးကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။

"ယန် ဝိညာဉ်။"

လင်ရှဲ့အာသည် သူတို့ကို မြင်သောအခါ လှည့်ကာ ဘုရားကျောင်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

"ပြန်တွေ့ပြီလား။"

လျူရူယိ၏ မျက်လုံးများတွင် လောဘ၊ ဒေါသနှင့် ရက်စက်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့ ဘုရားကျောင်းထဲသို့ အမြန်ဝင်သွားရာ လင်ရှဲ့အာသည် ရုပ်တုတစ်ခုဘေးတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ယန် ဝိညာဉ်"

လျူရူယိက သူမကို ဖမ်းရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် လင်ရှဲ့အာ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်ပြီး တောက်ပသော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဘုရားကျောင်း၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော စာလုံးပုံစံများ လင်းလက်လာသည်။ ဤစာလုံးများမှာ အဂ္ဂိရတ်ဆရာတော် ထွင်းထုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အစီအရင်၏ အဓိက အချက်အချာဖြစ်သည့် လင်ရှဲ့အာသည် အစီအရင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သည်။ သူမတွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အန္တရာယ် မရှိသော်လည်း အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ မီးနီရောင် စာလုံးများကို မြင်သောအခါ လျူရူယိ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် စာလုံးများ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက် လင်းလက်လာသည်။ တစ်ကျောင်းလုံးမှာ မီးအိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ဘုရားကျောင်းမှာ ဧရာမ ဆေးပေါင်းအိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး လျူရူယိနှင့် အဖွဲ့ကို ပိတ်မိသွားစေသည်။

ဗုန်း...... ဗုန်း။

ကလေးအရွယ် ဒုတိယ နန်းတော်သခင်နှစ်ဦးမှာ အတူတကွ တိုက်ခိုက်သော်လည်း အတားအဆီးကို မဖောက်ထွက်နိုင်ပေ။

"အား... အား။"

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်က အော်ဟစ်နေသည်။ သူ၏ အားနည်းသော ယွမ်ချီ မှာ မီးတောက်ကို မကာကွယ်နိုင်ပေ။ ဆက်လက် ဖြစ်ပျက်နေပါက သူသည် မီးကင်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

လျူရူယိတို့ သုံးဦးမှာမူ မီးတောက်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိသည်။ သို့သော် သူတို့အတွက် ယန် ဝိညာဉ်ကို မြင်နေရသော်လည်း မဖမ်းနိုင်သည်မှာ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည်။

"ဟုတ်ပြီ၊ ဒီလိုဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့။ ယီယွင်က အစီအရင်ကို မဖောက်နိုင်မှန်း သိရင် သူ ထွက်သွားလိမ့်မယ်" ဟု လင်ရှဲ့အာက ဝမ်းသာအားရဖြင့် လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

သူမသည် အစီအရင်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည့်အတွက် ဘာမျှ မဖြစ်ပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လျူရူယိ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် သူမ၏ အိတ်ထဲမှ ကြိမ်လုံးတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပြီး စာလုံးများဖြင့် လင်ရှဲ့အာကို ရိုက်လိုက်သည်။

လင်ရှဲ့အာ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် မီးတောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကြိမ်လုံးမှာ သူမဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး သူမကို တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားလိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ။ မင်းက ဝိညာဉ်အသွင်ဆောင်ရုံပဲ ရှိတာပဲ။ မင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ပဲ ရှိပြီး အနှစ်သာရ မရှိဘူး။ ငါ့ရဲ့ ကြိမ်လုံးက ဝိညာဉ်တွေကို ချည်နှောင်ဖို့ လုပ်ထားတာ"

လျူရူယိက အေးစက်စွာ ပြောသည်။

သူတို့သည် တစ်လအတွင်း လင်ရှဲ့အာ၏ အားနည်းချက်ကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်ရှဲ့အာမှာ အပြစ်ကင်းစင်သော ကလေးမလေးသာ ဖြစ်သည်။

လင်ရှဲ့အာ ရုန်းကန်သော်လည်း လျူရူယိကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

"ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ချည်နှောင် ကြိမ်လုံးက ဝိညာဉ်တွေကို ညှဉ်းပန်းဖို့ လုပ်ထားတာ။ မင်းက ယန် ဝိညာဉ်ဆိုပေမဲ့ ထွက်မပြေးဘဲ ငါတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်တယ်။ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ရင် ဒီထောင်ချောက် အစီအရင်လည်း အသုံးမဝင်တော့ဘူး"

"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အသွင်က ဒီမှာ ရှိနေရင် မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာအစစ်အမှန်လည်း ဒီမှာပဲ ရှိရမယ်။ မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို ရရင် မင်းဟာ ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် ရဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

လျူရူယိက ရက်စက်စွာ ပြုံးကာ ပြောသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်ရှဲ့အာ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ ဤမိန်းမသည် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးလိုသည်။ သူတို့အတွက်မူ သူမ၏ မီးစွမ်းအားကို ဖမ်းမိရုံနှင့် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။