အခန်း ၁၁၁၅

အခန်း (၁၁၁၅) - အစီအရင်ကို ဖောက်ထွက်ခြင်း

လင်ရှဲ့အာသည် နှစ်သန်းပေါင်း ရာပေါင်းများစွာကြာအောင် တည်ရှိပြီးမှ အသိစိတ်ကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူမသည် အသက်ဆုံးရှုံးရတော့မည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ရုပ်ခန္ဓာအစစ်အမှန်မှာလည်း ရန်သူတို့၏ သန့်စင်ခြင်းကို ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။ လင်ရှဲ့အာသည် ကြောက်ရွံ့မှု အပြည့်ဖြင့် ရုန်းကန်နေသည်။

အကယ်၍ သူမ၏ ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ ရုပ်ခန္ဓာအစစ်အမှန်မှာ အနီးအနားတွင်သာ ရှိနေပါက ဤလူများကို သူမ ကြောက်စရာ မလိုပေ။ သို့သော် ယခု ပုံရိပ်အသွင်သာ ဖြစ်နေသည့် သူမတွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

"အလကား အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့။ အသိစိတ်သက်သက် ရုပ်ခန္ဓာလေးက ငါ့ကို ခုခံနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ သေခါနီး ဝိညာဉ်အပိုင်းအစတောင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ချည်နှောင် ကြိမ်လုံးကို မခုခံနိုင်ဘူး၊ မင်းက ပိုတောင် ပြောနေစရာ မလိုဘူး။"

လျူရူယိက ကြိမ်လုံးထဲသို့ ယွမ်ချီ များကို ထည့်သွင်းရင်း ပြောသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သည့် ကြိမ်လုံးမှာ အလွန်အေးစက်ပြီး ရက်စက်သော စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ လင်ရှဲ့အာ၏ ခန္ဓာကိုယ် တင်းကျပ်လာချိန်တွင် သရဲတစ္ဆေသံကဲ့သို့ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အား......"

လင်ရှဲ့အာသည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒုတိယ နန်းတော်သခင် လူး၊ ဒီ ယန် ဝိညာဉ်ရဲ့ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကြိမ်နဲ့ရိုက်မှ ပျက်စီးမှာလဲ"

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင် က သတ္တိမွေးကာ မေးသည်။ သူသည် ဤဒုက္ခများမှ အမြန်ဆုံး လွတ်မြောက်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လျူရူယိ၏ မျက်လုံးများတွင် ကျေနပ်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"ဒီဝိညာဉ်ချည်နှောင် ကြိမ်လုံးက ငါ ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးနေရာတစ်ခုကနေ ရခဲ့တဲ့ ရတနာပဲ။ ဝိညာဉ်တွေကို နှိမ်နင်းဖို့ သီးသန့်သုံးတာ။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ဆိုရင် ဖျက်ဆီးရတာ လွယ်တယ်။

ဒီ ယန် ဝိညာဉ်က နှစ်သန်းပေါင်း များစွာကြာမှ အသိစိတ် ရလာတာဆိုတော့ အကြာကြီးတော့ မခံနိုင်ပါဘူး။ အများဆုံးဆိုရင်တော့ ရက်အနည်းငယ်လောက်ပဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း အလှည့်ကျ ရိုက်ကြ၊ ခဏလေးမှ မရပ်ရဘူး"

ကလေးအရွယ် ဒုတိယ နန်းတော်သခင်နှစ်ဦးမှာ ခေါင်းညိတ်သည်။ သူတို့သည် လင်ရှဲ့အာကို ကြည့်ကာ ရက်စက်စွာ ပြုံးသည်။

"ဒီ ယန် ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပြီးရင် ငါတို့ ယီယွင်ကို ရှာမယ်။ ပြီးရင် သူ့ကို ဆေးဖော်စပ်ရာမှာ အသုံးပြုမယ်" ဟု ကလေးတစ်ဦးက ရက်စက်စွာ ပြောသည်။

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်သည်လည်း လင်ရှဲ့အာကို ကြည့်ကာ သူမ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေရန် ဆုတောင်းနေမိသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ ဒုက္ခမှာ သက်သာသွားလိမ့်မည်။

သူတို့လက်ထဲတွင် ယန် ဝိညာဉ် ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ယီယွင်မှာ ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် မှ ဒုတိယ နန်းတော်သခင် သုံးဦး၏ လက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဆရာကြီး ထျန်းရှောင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

"အား.... အရမ်း နာတယ်.......အား။"

လင်ရှဲ့အာ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုန်းကန်နေပြီး အော်ဟစ်နေသည်။ သို့သော် လျူရူယိနှင့် အဖွဲ့မှာ သူမ၏ နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ကြိမ်လုံးထဲသို့ ယွမ်ချီ များကိုသာ ပိုမို ထည့်သွင်းနေသည်။

"ငါ သေရတော့မှာလား...။"

လင်ရှဲ့အာ စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။ သူမ ယီယွင်ကို အကူအညီ တောင်းချင်သော်လည်း ယီယွင်သည် ဤလူသုံးဦးကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိသည်။ အကယ်၍ သူမ ယီယွင်ကို ခေါ်လိုက်ပါက ယီယွင်ကိုပါ ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ နာကျင်မှုမှာ သူမ၏ အရိုးထဲအထိ ရောက်ရှိနေသည်။ သူမ သတိလစ်သွားချင်သော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ပါက ပို၍ မြန်မြန် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ကို သူမ သိသည်။

ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် အသုံးမကျတာလဲ... ဒီလူတွေကို ထောင်ချောက်ဆင်ချင်ပေမဲ့ ကိုယ်တိုင်ပဲ သူတို့ ထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားရတယ်...

"အို.... ဒီကလေးမလေးက တကယ်ပဲ ဇွဲရှိတာပဲ။ ခြောက်နာရီတောင် ရှိပြီ။ ဝိညာဉ်က သိပ်မအားနည်းသေးဘူး။ ဒုတိယ နန်းတော်သခင် မင်းတို့အလှည့်ပဲ။"

လျူရူယိသည် နဖူးမှ ချွေးကို သုတ်ကာ ကြိမ်လုံးကို ကလေးအရွယ် အကြီးအကဲနှစ်ဦးထံ ပေးလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ၊ ငါလည်း ဒီလောက်နဲ့ပဲ စမ်းကြည့်ချင်နေတာ"

သွေးနတ်ဆိုး က နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့်သပ်ကာ ကြိမ်လုံးကို ယူလိုက်သည်။

"ဒီကလေးမလေးက နောက်ထပ် ရှစ်ရက်၊ ကိုးရက်လောက်တော့ ခံနိုင်ဦးမယ် ထင်တယ်။ ကောင်းပြီ၊ မြန်မြန်တော့ မသေနဲ့ဦး၊ ပျင်းစရာကောင်းသွားမယ်"

သွေးနတ်ဆိုး ပြောလိုက်သည့် စကားမှာ ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်ကို ကြောက်ရွံ့စေသည်။

ရက်များစွာ ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ယီယွင်မှာ လင်ရှဲ့အာ၏ ဒုက္ခကို မသိရှိပေ။ သူသည် ကျမ်းစာလိပ်များကို လေ့လာရာတွင် အာရုံနစ်ဝင်နေသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စာလုံးများမှာ မီးပိုးစုန်းကြူးများကဲ့သို့ လွင့်ပျံနေသည်။

ယီယွင်သည် ထိုစာလုံးများနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူသည် အဂ္ဂိရတ်ဆရာတော် အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ခဲ့စဉ်က အဆင့်ဆင့်ကို မြင်ယောင်နေသည်။ အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် အစီအရင်မှာ ကမ္ဘာ့အစီအရင်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ယန် စွမ်းအင်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သဲကန္တာရ ဖြစ်သွားသည်။ ဤအရာအားလုံး၏ အရင်းအမြစ်မှာ အစီအရင်ပင် ဖြစ်သည်။

ယီယွင် အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာသောအခါ အရာအားလုံးကို နားလည်သွားသည်။

"ဒါကြောင့် ဖြစ်တာကိုး... အဂ္ဂိရတ်ဆရာတော်ဟာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရုံသာမက ဘဝနှင့်သေခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေသ ကိုပါ နားလည်ခဲ့တာပဲ။ သူဟာ သူ့ရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာနဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်း အစီအရင်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး သူ့သမီးကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး"

"အစီအရင်ရဲ့ အချက်အချာမှာ သံသရာစက်ဝိုင်း ခြောက်ခု ရှိနေတာပဲ။"

ယီယွင်သည် သံသရာစက်ဝိုင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ဘဝနှင့်သေခြင်း၏ ဥပဒေသ မှာ မွေးဖွားခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်း၏ ဥပဒေသ ပင် ဖြစ်သည်။

"ငါဟာ သေခြင်းရှင်ခြင်း ဥပဒေသ ကို ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာဦးအခြေအနေ နှင့် ဖျက်စီးခြင်း နဲ့ အစားထိုးလို့ရတယ်။ ယန် အစီအရင်အတွက်တော့ ကိုးရွက်ပါ ဥပဒေသသစ်သီးကို သုံးမယ်၊ နောက်ဆုံး အဂ္ဂိရတ်နည်းလမ်းတွေအတွက်တော့ ငါ့ရဲ့ ပျက်စီးခြင်းကောင်းကင်သခင် နည်းပညာကို သုံးမယ်။"

"ဒီအစီအရင်ဟာ နှစ်သန်းပေါင်း များစွာ တည်ရှိခဲ့တာ။ ငါ့ရဲ့ ကိုးရွက်ပါ ဥပဒေသသစ်သီး လေးလုံးနဲ့ဆိုရင် ဒီအစီအရင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်မှာပါ။"

ယီယွင်သည် အစီအရင်၏ အချက်အချာနေရာသို့ သွားလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။

"ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား..."

ယီယွင် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် အနက်ရောင် ဝဲဂယက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ယီယွင်၏ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းစက်ဝန်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် မြေကမ္ဘာသစ်ပင် မှ ကမ္ဘာဦးစွမ်းအင်ကစဉ့်ကလျားဖြစ်ခြင်း တစ်ပိုင်းတစ်စကို ထုတ်ယူကာ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းစက်ဝန်း ၏ အချက်အချာတွင် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာဦးကစဉ့်ကလျားဖြစ်ခြင်း တစ်ပိုင်းတစ်စသည် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံသည်။

ယီယွင်သည် နတ်ဆိုးတစ်သောင်းစက်ဝန်း ကို အဂ္ဂိရတ်ဆရာတော်၏ သံသရာစက်ဝိုင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သံသရာစက်ဝိုင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေသည့် မီးခိုးရောင် မီးတောက်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါ လင်ရှဲ့အာရဲ့ မီးစွမ်းအင်ပဲ။

လွန်ခဲ့သော တစ်လအတွင်း ယီယွင်သည် ကျမ်းစာလိပ်များကိုသာ လေ့လာနေခဲ့သည့်အတွက် လင်ရှဲ့အာ မရှိတော့သည်ကို မသတိပြုမိလိုက်ပေ။ မီးခိုးရောင် မီးတောက်မှာ ပျက်စီးတော့မည့် အတိုင်း တုန်ခါနေသည်။

ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ....။

ယီယွင်သည် သူ၏ အာရုံကို ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ ထဲသို့ ပို့လိုက်ပြီး "ရှဲ့အာ၊ မင်း ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ သူသည် အစီအရင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသော်လည်း လင်ရှဲ့အာ ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်မိနစ်နီးပါး ကြာပြီးနောက် အားနည်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အစ်ကို ယီယွင်၊ ကျွန်မတော့ မခံနိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်..."

ယီယွင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ၎င်းမှာ လင်ရှဲ့အာ၏ အသံ ဖြစ်သည်။