အခန်း ၁၁၁၉

အခန်း (၁၁၁၉) - ထျန်းရှောင်၏ နောက်ဆုံးနေ့

ယီယွင်သည် လင်ရှဲ့အာအား ယွမ်ချီ များ ပို့လွှတ်ပေးရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေစဉ် လျူရူယိ နှင့် အဖွဲ့မှာ အံ့ဩခြင်းမှ မလွတ်မြောက်သေးပေ။ ဆရာကြီး ထျန်းရှောင် မှာမူ နံရံကို ခေါင်းနှင့် ဆောင့်မိမတတ် ဖြစ်နေသည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ အသည်းအသန် ခံစားပြီးမှ အဆုံးသတ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ပေါ်လာပြီး သူတို့လက်ထဲမှ ယန် ဝိညာဉ်ကို လုယူသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီလူကြီး..."

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်က စုံစမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူရင်းနှီးသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ...

"ယီယွင်.... မင်းပဲ။"

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်မှာ သူ၏ မူလ ပုံစံအတိုင်း ဖြစ်နေသည်။ ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်၏ အသံကို ကြားသောအခါ သူ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲလို့ တွေးနေတာ........ ဒီကောင်လေး ကိုး"

ယီယွင်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ဆရာကြီး ထျန်းရှောင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ယခင်က သူ ယီယွင်ကို ကြောက်သော်လည်း ယခုမူ သူ၏ ဘေးတွင် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် မှ ဒုတိယ နန်းတော်သခင် သုံးဦး ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ယီယွင်သည် ဤနေရာအထိ ရောက်လာသူများထဲတွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သည်။ ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်သည် မိမိကိုယ်တိုင် အစွမ်းဖြင့် ရောက်လာသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့် တွေ့မိပါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလောက်သည်အထိ စိတ်ပျက်မိမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူ စိတ်အေးသွားသည်။

"မင်းရဲ့ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရပြီပဲ ကောင်လေး၊ ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် က ပစ္စည်းကို လုရဲတဲ့ မင်းမှာ တကယ်ကို သတ္တိ ရှိတာပဲ။"

အရူးနတ်ဆိုး နှင့် သွေးနတ်ဆိုး တို့က တစ်ပြိုင်နက် ပြောသည်။ ယီယွင်သည် သေလမ်းကို ကိုယ်တိုင် ရှာနေခြင်းပင်။

သို့သော် ယီယွင်၏ အေးစက်သော အကြည့်ကြောင့် ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်၏ အရေပြားများ ထူပူလာသည်။

မီးတောက်များ အလယ်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူ့ကိုယ်ခန္ဓာမှ ချွေးစေးများ ပြန်လာသည်။ ဤသည်မှာ ယီယွင်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီယွင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ငရဲမှ လာသော နတ်ဆိုးတစ်ပါးကဲ့သို့ မီးခိုးရောင် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။

"ဘာလို့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က..."

ယီယွင်သည် ဥပဒေသ နန်းတော် အဆင့်သို့ အချိန်တိုအတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဆရာကြီး ထျန်းရှောင် အံ့ဩသွားသည်။ သို့သော် သူ အဆင့်တက်သွားသော်လည်း နန်းတော်သခင် သုံးဦးကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ထားသည်။ လျူရူယိတို့ကလည်း ယီယွင်၏ ထူးချွန်မှုကို မြင်သဖြင့် သူ့ကို အမြန်ဆုံး သုတ်သင်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ယီယွင်သည် သူ၏ နတ်မျှော်စင် ကို ထုတ်လိုက်ပြီး အဘိုးကြီး ကျီ, ရှင်းအာ နှင့် ယွဲ့ရှောင် တို့ကို ထုတ်လိုက်သည်။

"သူမကို ဂရုစိုက်ပေးကြပါ" ဟု ပြောကာ ယီယွင်သည် အသက်ငွေ့ငွေ့သာ ရှိတော့သော လင်ရှဲ့အာကို အစေခံမလေးနှစ်ဦးထံ ပေးလိုက်သည်။

သူတို့က လင်ရှဲ့အာကို ဖမ်းမိလိုက်သော်လည်း ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် မှ လူများကို မြင်သောအခါ ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။ အဘိုးကြီး ကျီ ကမူ သူတို့၏ အဝတ်အစားများကြောင့် သူတို့ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

"ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော်"

အဘိုးကြီး ကျီ ထိတ်လန့်သွားပြီး ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"မင်းကိုး။ မင်းက သူပုန်ပဲ..... ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် ရဲ့ ခွေးဖြစ်သွားပြီပေါ့။"

"ဟမ့်...... မင်းကပဲ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ သူပုန်အစစ်ပဲ။ ဒီနေ့တော့ နန်းတော်သခင် သုံးဦး ရှိနေပြီမို့ မင်းတို့ သေရတော့မယ်"

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်က ပြောသည်။

အဘိုးကြီး ကျီ ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ သူသည် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် မှ လူသုံးဦး၏ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါကို ခံစားနေရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်သည် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် မှ လူများကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ လင်ရှဲ့အာ အလွန် အားနည်းနေသဖြင့် သူသည် သူမကို နတ်မျှော်စင် ထဲသို့ပင် မထည့်ရဲပေ။

"ဟားဟား"

အရူးနတ်ဆိုး က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ။ နန်းတော်သခင် သုံးဦးကို တစ်ယောက်တည်း ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မင်းက ဥပဒေသ နန်းတော် အဆင့်ကိုပဲ ရောက်သေးတာ။ ငါတို့ မျက်လုံးထဲမှာ မင်းက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။"

"အစ်ကိုကြီး၊ သူနဲ့ စကားများနေစရာ မလိုပါဘူး။ သူ့ကို ဖမ်းပြီးရင် ဆေးဖော်တဲ့အခါ သုံးမယ်။ သူ အသက်မသေမချင်း ဒုက္ခပေးမယ်..."

သွေးနတ်ဆိုး စကား မဆုံးခင်မှာပင် ယီယွင်သည် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ယီယွင်၏ ခြေအောက်မှ ကြမ်းခင်းများ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဓားအလင်းတန်းမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာပင် ယီယွင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပုံပျက်သွားသည်။

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လျူရူယိသည် ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်ကို သူမ၏ နောက်သို့ ပို့လိုက်ပြီး ကြိမ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။ သွေးနတ်ဆိုး နှင့် အရူးနတ်ဆိုး တို့မှာ အံ့ဩသွားပြီး ယီယွင်၏ ရဲရင့်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"အား....... အား...."

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်၏ မျက်နှာမှာ ဓားအလင်းတန်းကြောင့် အရည်ပျော်သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားပြီး ပြန်လည် ကုစားရန် အဖိုးတန် ရတနာများစွာ လိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"ယီယွင်...... မင်း သေချင်နေတာပဲ။ ငါ မင်းကို ဖမ်းမိရင် ယန် ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပြီးရင် မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတွေကို အကုန်ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။" ဆရာကြီး ထျန်းရှောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် နန်းတော်သခင် သုံးဦးက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

"ဗုန်း...."

ယီယွင်၏ ဓားအလင်းတန်းမှာ သွေးနတ်ဆိုး နှင့် အရူးနတ်ဆိုး တို့၏ လက်သည်းများနှင့် တိုက်မိရာမှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံများမှာ အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားသည်။

ဓားအလင်းတန်းကို တားဆီးခံလိုက်ရသော်လည်း ယီယွင်သည် နောက်မဆုတ်ဘဲ ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်ကို ဦးတည်ကာ တစ်ဖန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ယီယွင်၏ အေးစက်စက် အကြည့်မှာ ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်ဆီ ရောက်သွားသည်။

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် "နန်းတော်သခင် လူး၊ ကယ်ပါဦး။" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့က ငါတို့ရှေ့မှာ လူသတ်ဖို့ ကြံစည်တာလား။"

သွေးနတ်ဆိုး နှင့် အရူးနတ်ဆိုး တို့က အရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျူရူယိ၏ ကြိမ်လုံးမှာ ယီယွင်ထံသို့ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် ယီယွင်မှာမူ မျက်နှာပျက်ယွင်းခြင်း မရှိဘဲ ဓားကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အချိန်ရဲ့ဓား .......

ဓားအလင်းတန်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဗုန်း.......

ကြိမ်လုံးနှင့် တိုက်မိသောအခါ လျူရူယိ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သွေးနတ်ဆိုး နှင့် အရူးနတ်ဆိုး တို့က ယီယွင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ခိုက်လာသော်လည်း ယီယွင်က လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူ၏ ဓားမှာ ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်ဆီသို့သာ ရောက်ရှိသွားသည်။

"အား......"

ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်မှာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားသည်။ ထိုအပိုင်းအစများမှာ သန့်စင် ယန် မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းကာ ပြာဖြစ်သွားသည်။

ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်း တွင် ဒုက္ခပေးခဲ့သော ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်မှာ အစအနမကျန် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဆရာကြီး ထျန်းရှောင်မှာ နန်းတော်သခင် သုံးဦး ပူးပေါင်း၍ပင် သူ့ကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်ကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။