အခန်း ၁၁၂၃

အခန်း (၁၁၂၃) - မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် တရားအားထုတ်ခြင်း

ယီယွင်သည် ပူပြင်းလှသော ချော်ရည်အိုင်ထဲတွင် ထိုင်နေသည်။ အနက်ရောင် ရွှေရောင် ချော်ရည်များမှာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်အထိ မြင့်တက်လာပြီး သူ့ကို အပြည့်အဝ ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ချော်ရည်တွင် ပြင်းထန်သော အပူဓာတ်နှင့် အဆိပ်အတောက်များ ပါဝင်သည်။ ဤမျှ ပူပြင်းသော ချော်ရည်ထဲတွင် ကြာရှည်စွာ နေပါက ဥပဒေသ နန်းတော် အဆင့် ကျင့်ကြံသူပင်လျှင် ခန္ဓာကိုယ် ထိခိုက်နိုင်သည်။

သို့သော် ယီယွင်တွင် သန့်စင် ယန် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မြစိမ်းနတ်ဘုရားသစ်ပင်ရှိနေသဖြင့် ထိုအပူဆိပ်များကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် ချော်ရည်ထဲတွင် ထိုင်ကာ သန့်စင် ယန် စွမ်းအားများကို စုပ်ယူလျက်ရှိသည်။

ယီယွင်သည် ဥပဒေသ နန်းတော် အဆင့်သို့ အတင်းအကျပ် အဆင့်တက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် မှ လူသုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် သူ၏ သွေးအနှစ်သာရများကို လောင်ကျွမ်းခဲ့ရသည်။ ယခု အချိန်မီ ကုစားမှု မပြုလုပ်ပါက သူ၏ အခြေခံမှာ မတည်ငြိမ်ဘဲ ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ထိခိုက်နိုင်သည်။

ချော်ရည်ထဲတွင် သန့်စင် ယန် စွမ်းအားများ အကန့်အသတ်မရှိ ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ ယီယွင် ပြန်လည် နာလန်ထူရန် အကောင်းဆုံး နေရာဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယီယွင်သည် လင်ရှဲ့အာကို ယွမ်ချီ အတားအဆီးဖြင့် ကာကွယ်ထားသည်။

တစ်လ ကြာမြင့်သွားသော်လည်း လင်ရှဲ့အာမှာ နိုးထလာခြင်း မရှိသေးပေ။ သို့သော် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာသည်။ ယန်နတ်ဘုရားမီးမျိုးစေ့ မှာ မီးတောက်မှ မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဤမြေအောက် မီးတောက်များမှာ သူမအတွက် အကောင်းဆုံး အာဟာရ ဖြစ်သည်။ ယီယွင်သည် လင်ရှဲ့အာ၏ အခြေအနေကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေသည်။

ယီယွင်သည် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြောင်းကို အဘိုးကြီး ကျီ တို့မှလွဲ၍ ဘယ်သူမှ မသိကြပေ။

မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် သူသည် ချော်ရည်စီးဆင်းသံများကို နားထောင်ရင်း စိတ်ကို ငြိမ်းချမ်းအောင် ထားနိုင်သည်။

ရေကြည်အိုင်ဓားဂိုဏ်း မှာ အန္တရာယ် ရှိနေသေးသော်လည်း ခုနှစ်စဉ်ကြယ်လမ်းစဉ်နန်းတော် ၏ အဓိက ခေါင်းဆောင်များ သေဆုံးသွားသဖြင့် သူတို့မှာ ရေကြည်အိုင်ဓားဂိုဏ်း ကို အလွယ်တကူ မဖျက်ဆီးနိုင်တော့ပေ။

တစ်ဖက်တွင် လင်ရှဲ့အာ၏ အခြေအနေမှာ ယီယွင်ကို စိုးရိမ်စေသည်။ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အလွန် အားနည်းနေသေးသည်။

အထက်ရှိ နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ တွင် မြေကြီး တုန်ခါမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရတနာ ရှာဖွေသူများမှာ ရတနာ မတွေ့သဖြင့် စိတ်ပျက်လာကြသည်။ အချို့မှာ လက်လျှော့သွားကြပြီး အချို့မှာမူ အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကို မျှော်လင့်ကာ ဆက်လက် ရှာဖွေနေကြသည်။

"အစ်မလေး၊ နောက်ထပ် တစ်လ ရှာပြီးရင် ဝူရှူ တို့ကို ဂိုဏ်းကို ခေါ်သွားပါ။ ကျွန်တော်ကတော့ ဒီမှာပဲ ဆက်ရှာဦးမယ်"

နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ တွင် လူရှစ်ဦး လမ်းလျှောက်နေကြသည်။

ဦးဆောင်သူမှာ အသက်အလတ်ပိုင်း အရွယ် လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်တွင် လူငယ်များ လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့မှာ ဗဟိုနတ်နယ်မြေ မှ ဆေးနီအိုးဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် တစ်နှစ်ကျော်ကြာ နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ တွင် ရတနာများ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဘာမျှ မတွေ့ခဲ့ကြပေ။ အဓိက ဂိုဏ်းကြီးအချို့မှာ ရတနာ ရသွားပြီဟု ယူဆကာ ပြန်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဆက်ရှာရအောင်။ ဂိုဏ်းချုပ်က တစ်ဆယ်နှစ်ကြာ သတိမေ့နေတာ။ သူ့အသက်က အချိန်မရွေး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်။ သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ရတနာ တစ်ခုခု ရှာတွေ့မှ ဖြစ်မယ်" ဟု အနက်ရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးက ပြောသည်။

သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အလွန် အန္တရာယ်များသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ထိုစကားကြောင့် အဖွဲ့သားများမှာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားကြသည်။ ရတနာ ရှာမတွေ့ခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှု ဖြစ်နေသည်။

"ယူအာ, ဘာလို့ ငိုပြန်ပြီလဲ။" ဟု လူငယ် တစ်ဦးက မေးသည်။

"မငိုပါဘူး..." ယူအာ က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီ။ နောက်ထပ် တစ်လ ဆက်ရှာမယ်" ဟု ခေါင်းဆောင်က ပြောသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ခြေအောက်မှ မြေပြင် တုန်ခါလာသည်။ နေမင်းသင်္ချိုင်းသဲကန္တာရ မှာ ကြာရှည်စွာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သဖြင့် ဤတုန်ခါမှုမှာ ထူးဆန်းနေသည်။ တုန်ခါမှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး မြေအောက် အနက်ဆုံးနေရာအထိ ရောက်ရှိလာသည်။

ချွန်မြသော အော်သံ တစ်ခု မြေကြီးထဲမှ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ နားစည်ကို ထိခိုက်စေသည်။ ကောင်းကင်ရှိ တိမ်တိုက်များမှာလည်း လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ခေါင်းဆောင်က လူငယ်များကို လေထဲသို့ ပျံသန်းစေကာ လုံခြုံရာသို့ ရောက်အောင် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။