အခန်း ၁၉၂

အခန်း (၁၉၂) - မသိနားမလည်သော လူငယ်

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် လီချင်းမင်သည် ရှောင်ချန်းချင်ကို ဖမ်းဆီးလိုသည့်စိတ်မှာ ကျောက်ဖင်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် နှလုံးသားကိုစားသည့် အဆိပ်ကို ကုသနိုင်ရန်အတွက် ရှောင်ချန်းချင်ကိုသာ အားကိုးနေရသည်မဟုတ်ပါလော။

ယခုတစ်ကြိမ် ရှောင်ချန်းချင်လွတ်မြောက်သွားပါက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ ပြန်တွေ့ရမည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။

ရှောင်ချန်းချင်သည် သူ့ကို ဆေးပြန်ပေးလောက်အောင် ကြင်နာသူဖြစ်သည်ဟု လီချင်းမင် လုံးဝမယုံကြည်ပေ။

လီချင်းမင်စကား မဆုံးခင်မှာပင် အောက်ဘက်မှ တိုက်ခိုက်သံများ ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားသည်။

အော်ဟစ်သံများသာ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုအသံမှာ ကျူစုန်ယွင်နှင့် လျူယွဲ့မိန်တို့၏ အသံများပင် ဖြစ်သည်။

ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ

"ခရိုင်ဝန်..."

လီချင်းမင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလိုအလျောက်ပင် လမ်းကြားထွက်ပေါက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်မိသည်။

တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ရှောင်ချန်းချင်းသည် ဒေါသတကြီးနှင့် ထွက်ပြေးလာပြီး သစ္စာဖောက်သူကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာတော့မည့် အလားပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အားလုံး ဖြေရှင်းပြီးသွားပါပြီ”

ကျောက်ဖင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အကုန် ပြီးသွားပြီလား?"

"အာ... ခရိုင်ဝန်က ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားလှပါတယ်။"

လီချင်းမင်မှာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး မသိစိတ်ကပင် ချီးကျူးစကား ဆိုမိလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏အကြည့်မှာမူ လမ်းကြားထောင့်မှ မခွာနိုင်သေးပေ။

တကယ်တမ်းဆိုရသော် ကျောက်ဖင်သာ တည်ငြိမ်စွာ မရပ်နေလျှင် လီချင်းမင်မှာ အထဲတွင် ဘာဖြစ်နေမှန်းကြည့်ရန် ပုန်းခိုနေနှင့်လောက်ပြီဖြစ်သည်။

ခဏအကြာတွင် အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကိုယ်ပွားအချို့ ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ရှောင်ချန်းချင်းကို လက်ဖြင့် ချီမ၍ ထွက်လာကြသည်။

"အစောင့်ခေါင်းဆောင်ရှောင်... အစောင့်အရှောက်

ခေါ င်းဆောင်ရှောင်..."

လီချင်းမင်မှာ လျှာကိုပင် ကိုက်မိမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ရှောင်ချန်းချင်မှာ ဤမျှဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမတွေးထင်ထားခဲ့ပေ။

သူ့ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး အဝတ်အစားများတွင် သွေးစွန်းလျက်ရှိကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို သံကြိုးများဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ထားသည်။

"လီချင်းမင်..."

ရှောင်ချန်းချင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းပြီး လီချင်းမင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လီချင်းမင်သည် သူ့ကို သစ္စာဖောက်ခြင်း ရှိမရှိကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လီချင်းမင်သည် သူ၏အမိန့်ကို အမြဲနာခံခဲ့သူဖြစ်ပြီး တိမ်နီဓားပြအဖွဲ့ဝင် သုံးဦးကိုပင် သူ့အမိန့်ဖြင့် အဆိပ်ခတ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။

အခြားကိုယ်ပွားများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာကြသည်။

ကျူစုန်ယွနှင့် လျူယွဲ့မိန်တို့ နှစ်ဦးကိုလည်း အခြားသူများက ချီမ၍ ခေါ်လာကြသည်။

သူတို့၏ အခြေအနေမှာ ရှောင်ချန်းချင်းထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားသေးသည်။

သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ ပြဲစုတ်နေပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် အကောင်းသား မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဆံပင်များမှာလည်း မီးလောင်ကျွမ်း၍ ကုန်သလောက်ပင် ရှိသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူတို့သည် မှော်စွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်ထားသော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သည့်အတွက်သာ သာမန်လူများထက် ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု ပိုကောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

သာမန်လူဆိုလျှင် မီးလောင်၍ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ချန်းချင်မှာ အသက်လုပြေးရန် စိတ်ကူးဖြင့် အခန်းထဲရှိ လူအားလုံးကို မီးရှို့သတ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ရှောင်ချန်းချင်းကို အမဲလိုက်ကောင်တစ်ခုကဲ့သို့ အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။

"မင်းက ကျောက်ဖင်လား?"

ရှောင်ချန်းချင်းမှာ ခေါင်းကို အနိုင်နိုင်မော့၍ ကျောက်ဖင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ဒဏ်ရာများကြောင့် အသက်ရှူနှုန်း လေးလံနေသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိပေ။

"ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား?"

ကျောက်ဖင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် သိတာပေါ့။ မင်းက နတ်တိုးတစ်သောင်းဂိုဏ်းရဲ့ အစောင့်အရှောက်ဖြစ်တဲ့ ဝမ်ပူယန်ရဲ့ ညီတော် ရှောင်ချန်းချင်မဟုတ်လား။"

ကျောက်ဖျင်သည် လီချင်းမင်ထံမှတစ်ဆင့် ထိုဂိုဏ်း၏ အဆင့်အတန်းများကို သိရှိထားသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲများ၊ အစောင့်အရှောက်များ၊ ဂိုဏ်းဝင်များ စသည်ဖြင့် အဆင့်ဆင့်ရှိသည်။

ထို့ပြင် ဂိုဏ်းချုပ်နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် သန့်ရှင်းသောသားနှင့် သန့်ရှင်းသောသမီး ဟူသည့် အထူးရာထူးများလည်း ရှိသည်။

ထို့ပြင် ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းများ နေရာယူသည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အကြီးအကဲဟူသည့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ရာထူးလည်း ရှိသည်။

သို့သော် ဤရာထူးမှာ နာမည်သာရှိပြီး အာဏာမရှိပေ။

မည်သည့်အာဏာရှင်မဆို မိမိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အာဏာကို စွန့်လွှတ်လိုကြမည် မဟုတ်ပေ။

အထူးသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်ဖြစ်သည်။

ရာထူးကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် အခွင့်အရေးများကို စွန့်လွှတ်ခြင်းနှင့် တူညီပြီး ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို လက်လွှတ်ရခြင်းဖြစ်သည်။

အသက်ရှည်ခြင်း လမ်းစဉ်သည် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်အပြင် လူသားချင်းပါ တိုက်ခိုက်နေရသည်။

အကယ်၍ မကြိုးစားပါက မျှော်လင့်ချက်မှာ ဝေးကွာသွားမည် ဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို မလုပ်ဆောင်ခြင်းကပင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အာဏာလုပွဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ ဖြုတ်ချခံရသော ခေါင်းဆောင်မှာ အဆုံးသတ်ဆိုးတတ်သည်။

ဤနတ်ဆိုးဂိုဏ်းမျိုးတွင် လူကြီးကို ရိုသေခြင်း၊ လူငယ်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းဟူသည်မျိုး မရှိချေ။

"မင်း သိရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။ မဟုတ်ရင်တော့... ဟွန်း”

ရှောင်ချန်းချင်က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"မဟုတ်ရင်တော့ ဘာဖြစ်မယ်လို့ ပြောချင်တာလဲ?"

ကျောက်ဖင်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုကာ အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး "မဟုတ်ရင်ရော... မင်းတို့ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းဂိုဏ်းက ငါ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ချန်းချင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်သော အရောင်များ တောက်ခနဲ လက်သွားပြီး "မင်းလို မောက်မာတဲ့ ကောင်

စုတ်၊ ငါ့ဂိုဏ်းမှာ နောက်လိုက်နောက်ပါ သောင်းနဲ့ချီ ရှိတယ်။ မင်းသာ ငါ့ကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးကောင်း ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ရင်တော့ မကြာခင် ငါ့ဂိုဏ်းသားတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းရဲ့ ချင်းဟယ်ခရိုင်ကို မြေပြင်နဲ့ တစ်သားတည်းကျအောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ မင်း နောင်တရလည်း နောက်ကျနေလိမ့်ဦးမယ်”

"နောက်လိုက် သောင်းနဲ့ချီ ဟုတ်လား? အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်တဲ့ မင်းက ပါးစပ်သရမ်းပြီး ကြိုက်သလို လျှောက်ပြောနေတာပဲ" ဟု ကျောက်ဖင်က ကဲ့ရဲ့လိုက်သည်။

လီချင်းမင်၏ ထွက်ဆိုချက်အရ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းဂိုဏ်းတွင် ကျင့်ကြံသူဦးရေမှာ အများဆုံးရှိမှ လူအနည်းငယ် (ရာဂဏန်းခန့်) သာ ရှိသည်။

ထိုထဲတွင် လီချင်းမင်ကဲ့သို့ပင် စွမ်းအားနည်းသော ကျင့်ကြံသူများစွာ ပါဝင်သည်။

ဤအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် မဟာကျိုး နိုင်ငံ၏ ကျင့်ကြံမှုလောကတွင် အရေးမပါသော ပုဂ္ဂိုလ်များသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ထိုဂိုဏ်းတွင် ရှောင်ချန်းချင်ပြောသည့်အတိုင်း အမှန်တကယ် စွမ်းအားကြီးမားပါက၊ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် များ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် လမ်းဘေးကြွက်များကဲ့သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နှင့် ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ယခုကဲ့သို့ ကမ္ဘာကြီး ဂယက်ရိုက်နေချိန်တွင်မှသာ သူတို့တွင် ထင်ရှားကျော်ကြားလာရန် အခွင့်အရေး ရလာခြင်းဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖင်က လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်မှာ "မင်းတို့ဂိုဏ်းမှာ လူအဲလောက်ရှိမရှိ ဆိုတာကိုတောင် မပြောတော့ဘူး။ ရှိတယ်ထားဦးတော့၊ မင်းတို့လူတွေဟာ ငါ့အတွက်တော့ ကြက်ငှက်လောက်တောင် အဖက်မလုပ်စရာတွေပဲ”

"မသိနားမလည်တဲ့ ကောင်စုတ်၊ အတော်ကို မောက်မာတာပဲ..." ရှောင်ချန်းချင်၏ ရင်ဘတ်မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ခါနေပြီး သွေးတစ်ဖက် ထပ်အန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ကျောက်ဖင်သည် သူ့နှင့် စကားအများကြီး ပြောနေရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို လွှတ်ပေးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာရှိတဲ့ မှော်ပညာနဲ့ အတတ်ပညာတွေကို အကုန်ပေးအပ်လိုက်ရင် မင်းအသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးနိုင်ပါတယ်"

"မင်းက ငါ့ရဲ့ မှော်ပညာတွေကို တောင်းနေတာလား? အိပ်မက်တောင် မမက်နဲ့၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး”ဟု ရှောင်ချန်းချင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို လူးလှိမ့်လိုက်သဖြင့် သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးများမှာ တခြောက်ခြောက် မြည်နေသည်။

သို့သော် သူ့အနီးနားတွင် ရှိနေသော လျူယွဲ့မိန်မှာမူ ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသည်။

မှော်ပညာကို ပေးအပ်ရင် အသက်ရှင်မယ်...

ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး သူမ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများပင် တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ကျောက်ဖင်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီစကားကို ငါ့ကို ပြောတဲ့သူ မင်းတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အနာဂတ်မှာလည်း ဒီလောက်ထိ ခေါင်းမာနေဦးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"သူ့ကို အချုပ်ခန်းခေါ်သွားပြီး အသေအချာ စစ်ဆေးလိုက်”

ကျောက်ဖင်က လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ကိုယ်ပွားအဖွဲ့သည် ရှောင်ချန်းချင်၊ လျူယွဲ့မိန်နှင့် ကျူစုန်ယွင်တို့ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ကာ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံး အချုပ်ခန်းသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

ယခင်က ကျူစုန်ယွင်ကို မြို့ပြင်သို့ ရွှေ့ပြောင်းထားခြင်းမှာ အခြေအနေအရသာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ဆောင်းဦးရာသီ ကုန်ဆုံးချိန်နေမင်းလမ်းကြောင်း လွန်မြောက်သွားပြီဖြစ်ရာ ကျောက်ဖင်၏ ကိုယ်ပွားအရေအတွက်မှာ (၁၄၂) ခုအထိ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

အခြားနည်းဖြင့် ဆိုရလျှင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းအနေဖြင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော ကိုယ်ပွား (၁၄၀) ကျော်၏ အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်ကာ ရှောင်ချန်းချင်တို့ကို ကယ်တင်နိုင်မည်ဆိုပါက၊

ထိုအခါမျိုးတွင်မူ ကျောက်ဖင် စွမ်းအားနည်းပါးသည်ဟု ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖျင်၏ အမြင်တွင်မူ ထိုအခြေအနေမျိုးမှာ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိပေ။

ထို့ပြင် ထိုဂိုဏ်းသည် ချင်းဟယ်ခရိုင်ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် တိမ်နီတပ်ကို အနိုင်ယူရန် ခေါင်းဝါကို အရင်ဆုံး စည်းရုံးရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ထို့မှသာ မြို့တွင်းသို့ လူအင်အား အမြောက်အမြား စေလွှတ်၍ ကျောက်ဖင် ကိုယ်ပွားများနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖင်က အရူးမဟုတ်ပေ။

အကယ်၍သာ ထိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာပါက ရှောင်ချန်းချင်တို့ကို အခြားနေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း (သို့) ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းကို သူ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

သို့သော် ထိုဂိုဏ်းမှ စွမ်းရည်မြင့်မားသူတစ်ဦးဦးက မြို့ထဲသို့ ခိုးဝင်လာပြီး မည်သူမှမသိအောင် ရှောင်ချန်းချင်တို့ကို ကယ်ထုတ်သွားမည့် အခြေအနေမျိုးကိုမူ ကျောက်ဖင်က အမှန်တကယ်ပင် မျှော်လင့်နေမိသည်။

အကြောင်းမှာ ထိုဂိုဏ်းမှ လူများ ဆက်လက်စေလွှတ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ သူတို့ဂိုဏ်း၏ အခြားသော အဓမ္မကျင့်ကြံသူများကို ဖမ်းဆီးရမိရန် အခွင့်အလမ်းများ ပိုမိုရရှိလာမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။