အခန်း ၁၉၅

အခန်း (၁၉၅) - သားရဲများကို စုစည်းစေသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သင်ကြားပေးခြင်း

နောက်တစ်နေ့သို့ အချိန်တိုအတွင်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မိုးမလင်းမီကပင် ချင်းဟယ်ခရိုင်မှ တပ်ဖွဲ့တစ်ခု ထွက်ခွာသွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

တိမ်နီ တပ်စခန်းအတွင်းတွင်လည်း စစ်သားများမှာ အချိန်မရွေး ထွက်ခွာနိုင်ရန်အတွက် ဟင်းချက်ပြုတ်ခြင်းဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

တိမ်နီ တပ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ချင်းဟယ်ခရိုင်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော သူလျှိုများက သတိမထားမိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ရုတ်တရက်ပင် မြေအောက်လှုပ်ရှားမှုများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ သူလျှိုများသည် ချင်းဟယ်ပြင်ပသို့ သတင်းစကားများ ပေးပို့လိုက်ကြသည်။

ရွှမ်ယွင် ကျောင်းတော်။

နေရာသည် ငြိမ်းချမ်းပြီး တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူ့တွင် ပြင်ပကမ္ဘာ၏ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် ကိုယ်ပွားရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထိုအရာသည် ကျောက်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှုကို အနှောင့်အယှက် မပေးနိုင်ပေ။

အခန်းထဲတွင် ဆေးမြစ်များ၏ အနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လေထဲတွင် နူးညံ့သော အခိုးအငွေ့များကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်ပျံ့နေသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ဆေးမီးဖိုရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာ မီးတောက်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာတိုင်း သူသည် လက်ချောင်းများကို မြှောက်ကာ လက်ဖျားများဖြင့် မှော်စွမ်းအားများကို ကြိုးမျှင်ကလေးများကဲ့သို့ ထုတ်လွှတ်ပြီး အပူချိန်ကို တိကျစွာ ချိန်ညှိနေသည်။

မှော်စွမ်းအား၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် မီးတောက်များမှာ တစ်ခါတစ်ရံ ခုန်ပေါက်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ငြိမ်ကျသွားသည်။

ပြင်းထန်လိုက်၊ နူးညံ့လိုက်ဖြင့် မီးတောက်သည် သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဘေးတွင် ထိုင်နေသော လျူယွမ်က သူ့ကိုယ်သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အပူချိန်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့ ဒီလိုကျွမ်းကျင်မှုမျိုးနဲ့ဆိုရင် ငါ့ထက် နောက်မကျတော့ပါဘူး။"

"ကျောက်တုံးတွေကိုဆူပွက်စေတဲ့ အတတ်ဟာ အရာဝတ္ထုတွေကို သန့်စင်ဖို့လိုပေမဲ့ စိတ်ကိုလည်း သန့်စင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ စိတ်ကို စူးစိုက်ထားနိုင်ရင် သန့်စင်လို့မရနိုင်တဲ့အရာ ဆိုတာ မရှိပါဘူး..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်က သွေးလမင်း ဓားမြက်ကို အဆိပ်ရှိတဲ့ အပင်တစ်မျိုးအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခဲ့ကြတာ၊ သူ့ရဲ့ ကြီးထွားမှုပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အဆိပ်အတောက်တွေ ပါတဲ့ အငွေ့အသက်တွေကြောင့်ပေါ့။ ဆရာကြီး ရွှမ်ယွင်က သွေးလမင်းဆေးအတွက် အဲ့မြက်ကို အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် သုံးပြီး တီထွင်လိုက်တဲ့အချိန်အထိပေါ့... အဲဒီအချိန်ကတည်းက လျစ်လျူရှုခံထားရတဲ့ သွေးလမင်း ဓားမြက်ဟာ အခုတော့ ရှာရခက်တဲ့အထိ ဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ..."

လျူယွမ်က ထိုသို့ပြောသည်။

ကျောက်ဖေးက ရယ်မောရင်း ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော်လည်း ဆရာ့ကို ပြောပြမလို့ပါပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က တောင်အောက်ကို ဆင်းတုန်းက တိမ်နီ တပ်က ကျွန်တော့်ကို အရာတချို့ ပေးလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ သွေးလမင်းဓားမြက်ဖျော်ရည်တစ်ပုလင်းလည်း ပါပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ရွှမ်ယွင် ကျောင်းတော်မှာ သွေးလမင်းဆေး ဖော်စပ်တဲ့နည်းလမ်းမရှိတာကတော့ နှမြောစရာပါပဲ။"

သွေးလမင်း ဓားမြက်၏ အရည်သည် အလွန်အဆိပ်ပြင်းပြီး သွေးလမင်းဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုသည်။

ဤဆေးကို သောက်သုံးပြီးနောက်တွင် မိမိ၏ စစ်မှန်သော သဘာဝကို ခဏတာ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ပြီး လှည့်စားမှုများကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသည်။

၎င်းကို လှည့်စားခြင်းများနှင့် အလားတူ အကွက်များကို တန်ပြန်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဆေးညွှန်းမရှိသော်လည်း၊

ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ သိလိုစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည့် ဆေးသစ်တစ်မျိုးကို မဖော်စပ်နိုင်ရုံမျှဖြင့် အနည်းငယ်သာ စိတ်ပျက်မိသည်။

ဆေး၏ အာနိသင်များသည် သူ့အတွက် အသုံးနည်းသည်။

သူ၏ စစ်မှန်သော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ကိုယ်ပွားများသည် စိတ်ဝိညာဉ်အရ ချိတ်ဆက်ထားပြီး သူတို့ကြား၊ မြင်၊ ခံစားရသမျှကို မျှဝေနိုင်သည်။

ရိုးရှင်းစွာပြောရလျှင် ကျောက်ဖေး နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပွားများအားလုံးသည် တူညီသော လှည့်စားမှုအတွင်း ပိတ်မိမနေသရွေ့ ကျောက်ဖေးသည် လှည့်စားခံရမည် မဟုတ်ပေ။

သွေးလမင်းဆေးသာမက ဆေးအများစုသည်လည်း ကျောက်ဖေးအတွက် အရေးပါမှု နည်းပါးသည်။

အထူးသဖြင့် ဒဏ်ရာပျောက်ဆေးများ၊ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သေသူကို ပြန်ရှင်စေနိုင်သည်ဆိုပါဦး၊

ကျောက်ဖေး၏ သေပြီးနောက် ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းနှင့် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်းတို့ဖြင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် နားလည်မှုကို တိုးပွားစေခြင်း၊ မှတ်ဉာဏ်ကို တိုးတက်စေခြင်း သို့မဟုတ် ခဏတာအတွင်း ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် ဆေးများလည်း ရှိသည်။

ကျောက်ဖေးတွင် ကိုယ်ပွားများစွာရှိပြီး ထိုအာနိသင်များမှာလည်း အမြဲတမ်းမဟုတ်သည့်အတွက် အနည်းငယ် တိုးတက်လာမှုကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

ကျောက်ဖေး အတွက် ကုန်ကျစရိတ်နှင့် အကျိုးကျေးဇူးမှာ အလွန်နည်းလွန်းသည်။

သို့သော်လည်း ထိုဆေးများသည် လက်အောက်ငယ်သားများကို ဆုချရန် သို့မဟုတ် အခြားသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများနှင့် စာလုံးများကို လဲလှယ်ရန်အတွက် ပိုင်ဆိုင်မှုများအနေဖြင့်မူ ကောင်းမွန်သည်

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လျူယွမ် ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်၊

"ငါတို့ ရွှမ်ယွင်ကျောင်းတော်မှာ သွေးလမင်းဆေးညွှန်းမရှိဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က မင်းရဲ့ တတိယဦးလေးက တာအိုကျောင်းတော်ကို ပြန်လာတုန်းက ဆေးညွှန်းတချို့ ယူလာပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ဖို့ အချိန်မရသေးဘူး။"

ကျောက်ဖေးက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါကတော့ တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲဆေးညွှန်းရပြီဆိုတော့ မကြာခင်မှာ ဆေးအသုတ်လိုက် ဖော်စပ်လို့ ရပြီပေါ့။"

ဆေးညွှန်းတွင် မည်သည့်ပစ္စည်းများ လိုအပ်သည်ကို သူ အတိအကျ မသိသေးသော်လည်း၊

အခုတော့ သွေးလမင်းမြက်ကို ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ကျန်ပစ္စည်းများမှာ ရှာရခက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

လျူယွမ်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်၊ "မင်း ရွှမ်ယွင် ကျောင်းတော်ကို ရောက်လာကတည်းက တိမ်နီတပ်လည်း မင်းရဲ့ အမိန့်အောက် ရောက်လာကတည်းက ဝိညာဉ်ရေးရာ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေက ရွှမ်ယွင် ကျောင်းတော်ထဲကို စီးဝင်နေတာပဲ။ ဒါတွေအားလုံးက မင်းကြောင့်ပါပဲ။"

ကျောက်ဖေးသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ "ဆရာက ကျွန်တော့်ကို နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေနဲ့ မှော်အတတ်တွေကို သင်ပေးပြီး အမြုတေလမ်းကြောင်းပေါ်ကို ခေါ်ဆောင်ပေးခဲ့တာပါ။ ဒါက ဆရာ့ကို ပြန်လည်ကျေးဇူးဆပ်တာပဲ၊ ဆရာက ဘာလို့ အဲလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ။"

လျူယွမ်သည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဆရာနှင့် တပည့်တို့သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။

ကျောက်တုံးဆူပွက် အတတ်ပညာနှင့် ပတ်သက်၍ လျူယွမ်အနေဖြင့် ကျောက်ဖေးကို သင်ပေးစရာ မကျန်တော့ပေ။

သူသည် ကျောက်ဖေး၏ အမြင်ကျယ်စေရန်အတွက် သူ့၏ အတွေ့အကြုံများနှင့် ဗဟုသုတများကိုသာ မျှဝေပေးခဲ့သည်။

သူတို့ မသိလိုက်ခင်မှာပင် နေမင်းသည် ကောင်းကင်ထက်တွင် မြင့်မားနေပြီဖြစ်သည်။

ချီစုစည်းသည့်ဆေးအသုတ်သည် အရေးကြီးဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသည့် လက်သင်္ကေတများကို လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်နေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မီးဖိုထဲမှ မီးတောက်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသွားသည်။

မီးဖို၏ ကြေးဖုံးမှာ နူးညံ့သော မှော်စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ပွင့်သွားပြီး အရောင်အသွေးတောက်ပကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော ချီ စုစည်းသည့် ဆေးလုံး (၁၂) လုံးသည် လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ဆေးလုံးတစ်ခုချင်းစီ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အပြာရောင် အမှတ်အသားများ စီးဆင်းနေသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ၊ အရောင်အသွေးက ပြောင်လက်ပြီး အရည်အသွေးကလည်း ထိပ်တန်းပဲ..."

လျူယွမ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ယူပြီး လက်ထဲတွင် ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုရင်း အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်ကာ အတည်ပြုလိုက်သည်။

သူသည် စိတ်ကျေနပ်မိသလို အလွန်ပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမိသည်။

ဆေးလုံးအနည်းငယ်ကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုပါက မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်ပေ။

ဤဆေးလုံးများမှာ ဆေးအတတ်ပညာကို သင်ယူခဲ့သည်မှာ တစ်လပင်မရှိသေးသည့် လူသစ်တစ်ဦးက ဖော်စပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု မည်သူမျှ ယုံလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

လျူယွမ်သည် သူကိုယ်တိုင် ကျောက်တုံးဆူပွက်အတတ်ပညာကို စတင်သင်ယူခဲ့စဉ်ကကို ပြန်ပြောင်းသတိရမိသည်။

ပထမဆုံးတစ်လအတွင်းတွင် ဆရာဖြစ်သူ၏ ကြိမ်လုံးအောက်တွင် "ဆေးမြစ်ကျမ်း" ဟုခေါ်သော ထူထဲသည့်စာအုပ်ကို နေ့ညမပြတ် ကြိုးစားပမ်းစား အလွတ်ကျက်မှတ်ခဲ့ရသည်။

ဆေးပညာတွင် အရည်အချင်းအရှိဆုံးဖြစ်သည့် သူ၏ ဒုတိယတပည့် လျိုချင်းရွှမ်ပင်လျှင် ဆေးမီးဖိုနှင့် စတင်ထိတွေ့နိုင်ရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ပေး၍ ကျောက်တုံးဆူပွက် အတတ်ပညာကို သင်ယူခဲ့ရသည်။

လျူယွမ်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် "အခုတော့ မင်း ကျောက်တုံးဆူပွက် အတတ်ပညာမှာ ကျွမ်းကျင်နေပြီ၊ မင်းရဲ့ ဆေးစွမ်းရည်ကလည်း မင်းဆရာနဲ့တောင် အတူတူလောက် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ မင်းကို သင်ပေးစရာဆိုလို့ ငါ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတချို့ကို မျှဝေပေးဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဆေးပညာလမ်းကြောင်းဟာ အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး နက်နဲပါတယ်။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ထူးချွန်ပါစေ၊ ဘယ်တော့မှ မောက်မာခြင်း၊ ကျေနပ်နေခြင်းမျိုး မဖြစ်ပါစေနဲ့။ သင်ယူမှုဆိုတာ အဆုံးမရှိဘူးဆိုတာကို မင်း သိထားရမယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ တပည့်ကြီး မှတ်သားထားပါ့မယ်။"

ကျောက်ဖေးက လေးစားစွာဖြင့် ပြောသည်။

ခေတ္တရပ်နားပြီးနောက် လျူယွမ်က ဆက်ပြောသည်၊ "မင်း ကျောင်းတော်ထဲက နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေနဲ့ မှော်အတတ်တွေကို အကုန်လုံးနီးပါး သင်ယူပြီးပြီ။ အခု တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်၊ အဲဒါကတော့ သားရဲစုစည်းခြင်း နည်းစနစ်ပဲ။ ဒီနေ့တော့ အဲဒီအကြောင်းကို ငါ သင်ပေးမယ်။"

ကျောက်ဖေး၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ။ တပည့်တော် ကြိုးစားပြီး သင်ယူပါ့မယ်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဆရာနှင့် တပည့်တို့သည် ဆေးခန်းကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်သော အခန်းသို့ သွားရောက်ကြသည်။

လျူယွမ်သည် အမြဲပြုလုပ်နေကျအတိုင်း အပြင်မှ စောင့်ကြည့်မှုကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် တိတ်ဆိတ်ခန်း၏ တားဆီးမှုအစီအရင်ကို ဦးစွာ အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆရာနှင့်တပည့်မှာ ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။

လျူယွမ်သည် ကျောက်ဖေးအား သားရဲစုစည်းခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားအကြောင်းကို အသေးစိတ် စတင်သင်ကြားပေးသည်။

"သားရဲတွေကို စုစည်းခြင်းရဲ့ အဓိကသော့ချက်ကတော့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ပဲ။ ငှက်တွေနဲ့ သားရဲတွေက စကားမပြောနိုင်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဓာတ်တွေက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်။ ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ချီနဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လမ်းညွှန်ပေးရမယ်..."

"ဒီနည်းစနစ်က ခွန်အားကို အားမကိုးဘူး၊ ကရုဏာတရားကိုပဲ အားကိုးတယ်။ ငှက်တွေနဲ့ သားရဲတွေရဲ့ ဝိညာဉ်တွေနဲ့ သဟဇာတဖြစ်ရမယ်၊ အထက်မှာရှိတဲ့ ကြယ်တာရာတွေနဲ့ အောက်မှာရှိတဲ့ မြေကြီးသွေးကြောတွေနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်ရမယ်။ ကျင့်ကြံသူဟာ အခြေခံမူကြီး (၃) ရပ်ကို နားလည်ထားဖို့ လိုတယ်..."

လျူယွမ်သည် အကြောင်းအရာကို အနှစ်ချုပ်၍ ဦးစွာ ခြုံငုံရှင်းပြသည်။

ထို့နောက် အစမှစ၍ စာသားများကို အပိုဒ်လိုက်၊ စာကြောင်းလိုက် ခွဲခြားကာ တစ်ခုချင်းစီကို ရှင်းပြပေးသည်။

ကျောက်ဖေးအား သင်ကြားပေးခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

လျူယွမ်သည် တပည့်တို့၏ အရည်အချင်းအလိုက် သင်ကြားရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး ကျောက်ဖေးနှင့် သင့်လျော်သော သင်ကြားရေးအစီအစဉ်ကိုလည်း ရေးဆွဲထားသည်။

သို့မဟုတ်ပါက အခြားတပည့်သာဆိုလျှင်

လျူယွမ်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် မပြီးဆုံးခင်မှာပင် ဦးနှောက်ထဲတွင် ဘာမှရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။