အခန်း ၃၄၉

အခန်း (၃၄၉) ရှားပါးတာဝန်... ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မြေခွေးလေးတွေနဲ့ တောကြောင်လေး

ဤနေရာရှိ ရှုခင်းများမှာ စံပြဆောင်းဦးရာသီ၏ ပုံရိပ်များပင် ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်လုံး ရွှေဝါရောင် လွှမ်းခြုံနေပြီး မြစ်ငယ်လေး တစ်စင်းမှာလည်း ကွေ့ကောက်စွာ စီးဆင်းနေလေသည်။

အချိန်သင့်ပြီဟု ယူဆလိုက်သောကြောင့် ရွှီယန်သည် ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို အသုံးပြုကာ ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

[ရှားပါး ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ... ရတနာရှာဖွေခွင့် အကြိမ်ရေ ၁၀ ကြိမ် ကုန်ကျပါမယ်... လက်ခံမလား]

ထိုအချိန်မှာပင် စနစ်၏ အချက်ပြသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှားပါး ရတနာရှာဖွေရေးတာဝန် ထပ်မံ၍ အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့ပြန်လေပြီ။ စနစ်၏ အချက်ပြစာသားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရွှီယန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားတော့သည်။

'ထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီ... ဒီကိုလာတာ ရှားပါးတာဝန်အတွက် လာတာလေ... တကယ်ကိုပဲ... ရတနာရှာဖွေရေး အဆင့်မြင့်တဲ့ နေရာတွေက ရှားပါးတာဝန် ပေါ်ဖို့ ပိုလွယ်တာပဲ...'

ထို့ကြောင့် ရွှီယန်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်လေသည်။

[ရှားပါး ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ... ဆုံတွေ့ခြင်း... ရှားပါး တိရစ္ဆာန်များ]

[တာဝန် ဖော်ပြချက်... ဟူလွန်ပေ့အော် သစ်တောနဲ့ မြက်ခင်းပြင် ဒေသတွေမှာ လုံလောက်တဲ့ ရှားပါးတိရစ္ဆာန် အမျိုးအစားတွေကို ဓာတ်ပုံရိုက် မှတ်တမ်းတင်ပြီး ရမှတ် ၅၀ ပြည့်အောင် စုဆောင်းပါ... အဲဒီအထဲမှာ ပထမအဆင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမယ့် တိရစ္ဆာန်က ၅ မှတ်... ဒုတိယအဆင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမယ့် တိရစ္ဆာန်က ၃ မှတ် ရပါမယ်]

[တာဝန် ဆုလာဘ်... ကျပန်းစွမ်းရည် တစ်ခု... ရှေးဟောင်း လက်ဖက်ပင် တစ်ပင်... ရွှေချည်မျှင် နန်းမု သစ်သားစားပွဲ တစ်လုံး]

[တာဝန်သုံး ပစ္စည်း... တိရစ္ဆာန်ရှာဖွေရန် သီးသန့် ရတနာရှာဖွေခွင့် အကြိမ်ရေ ၃ ကြိမ်]

စနစ်၏ အချက်ပြစာသားများ ပေါ်လာသောအခါ ရွှီယန် တစ်ယောက် အနည်းငယ် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားတော့သည်။

'လခွမ်း... ဒီတာဝန်က တကယ်ကို မလွယ်ဘူးပဲ... ဆိုလိုတာက... အနည်းဆုံးတော့ ပထမအဆင့် တိရစ္ဆာန် ၁၀ မျိုး ဒါမှမဟုတ် ဒုတိယအဆင့် တိရစ္ဆာန် ၁၇ မျိုးကို ဓာတ်ပုံရိုက်နိုင်မှ ရမှာပေါ့... ပထမအဆင့် တိရစ္ဆာန် ၁၀ မျိုးကို ဘယ်သွားရှာရမှာလဲ...'

တာဝန်အတွက် ပေးထားသော အချိန်က ငါးရက်ဖြစ်သဖြင့် အချိန်အားဖြင့် အတော်လေး လုံလောက်မှု ရှိပေသည်။ သို့သော် ပြီးမြောက်ရန်ကတော့ တကယ်ကို ခက်ခဲလှသည်။

"ဟား... ရှားပါးတာဝန်က တကယ်ကို ခက်တာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ဆုလာဘ်တွေကတော့ တကယ်မိုက်တယ်... ကျပန်းစွမ်းရည် တစ်ခုရယ်... ရှေးဟောင်း လက်ဖက်ပင် တစ်ပင်ရယ်... ပြီးတော့ ရွှေချည်မျှင် နန်းမု သစ်သားစားပွဲ တစ်လုံးတောင် ပါသေးတယ်..."

"တစ်ဆင့်ချင်းစီပဲ သွားရတော့မှာပေါ့..."

သူသည် ရွှေဝါရောင် တောက်ပနေသော ဘုသစ်တောကြီးထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် အပြင်ဘက်ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရွှီယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်လေးများကို ရှာတွေ့နိုင်မလားဟု မျှော်လင့်နေမိသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှီယန်က ကောင်လေးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။

၎င်းမှာ မြေခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီး မြေတွင်းထဲမှ ခေါင်းပြူထွက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် လေ့လာနေလေသည်။

သို့သော် ဝံပုလွေပေါက်လေး ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုမြေခွေးလေးမှာ ချက်ချင်းပင် မြေတွင်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားတော့သည်။ ထိုလှုပ်ရှားမှုကို ရွှီယန်က အတိအကျ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"အဲဒီမှာ မြေခွေး တစ်ကောင်ရှိတယ်... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ..."

"မြက်ခင်းပြင်မှာ မြေခွေးတွေ အများကြီး ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ဝံပုလွေကို မြင်ရင်တော့ သူတို့လည်း ခေါင်းမပြူရဲဘူး..."

ရွှီယန်က ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပရိသတ်များကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ လူများက ဗလာကျင်းနေသော မြက်ခင်းပြင်ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် စူးစမ်းချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်သွားကြလေသည်။

'မြေခွေး ဟုတ်လား...'

'ဘယ်မှာလဲ...'

'မတွေ့ပါဘူး...'

ရွှီယန်က တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ချင်သဖြင့် ကျောပိုးအိတ်ကို မြေကြီးပေါ် ချလိုက်ပြီးနောက် ဝံပုလွေပေါက်လေးကို လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်လန်... မင်း ဒီမှာ ထိုင်စောင့်နေဦး..."

ဝံပုလွေပေါက်လေးက အတော်လေး စကားနားထောင်လှပေသည်။ ၎င်းက ချက်ချင်းပင် ကျောပိုးအိတ်ဘေးတွင် ဝပ်လျက် သက်သောင့်သက်သာ အနားယူနေတော့သည်။

ရွှီယန်က ရှေ့သို့ တောက်လျှောက် လျှောက်သွားပြီး မြေတွင်းနှင့် မနီးမဝေး နေရာသို့ သွားရောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်လျက် ဘီစကွတ် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူကာ သက်သောင့်သက်သာ စားသောက်နေလိုက်သည်။

ပရိသတ်များက ရွှီယန် ဘာလုပ်နေသနည်း ဟု စူးစမ်းနေကြစဉ်မှာပင် မြေတွင်းထဲမှ မြေခွေး၏ ခေါင်းပြူထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

၎င်းက နှာခေါင်းကို ရှုံ့ပွရှုံ့ပွလုပ်ကာ လေထဲမှ အနံ့များကို ရှူရှိုက်နေပြီး မျက်လုံးများကတော့ ရွှီယန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

[ထွက်လာပြီ... တကယ် ရှိတာပဲ...]

[လောင်ရွှီက တကယ် လည်တာပဲ...]

[ဟားဟားဟား... မြေခွေးကို မျှားခေါ်လိုက်ပြီ...]

ပရိသတ်များမှာ မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။ ရွှီယန်ကတော့ မြေခွေးကို မကြည့်ဘဲ ဘီစကွတ်ကိုသာ ဆက်လက်၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း စားနေလိုက်သည်။

မြေခွေးလေးမှာ တဖြည်းဖြည်း သတ္တိပိုရှိလာကာ မြေတွင်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ရွှီယန်ရှိရာသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ မြင်ကွင်းက အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းနေပြီး အားလုံးက ကြည့်လေ ရယ်ချင်လေ ဖြစ်နေကြတော့သည်။

မြေခွေးလေးက ရွှီယန်အနားသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အနည်းငယ် သတိထားနေသော်လည်း ရှေ့သို့ တိုးချင်စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ရွှီယန်၏ ခေါင်းဘေးနားအထိ ကပ်လာကာ ဘီစကွတ်ကို အကဲခတ်နေလေသည်။ ၎င်း၏ မျက်လုံးလေးများက ဤသို့ ပြောနေသည့်အလားပင်...

'အစ်ကိုကြီး ဘာစားနေတာလဲ... ကျွန်တော် နမ်းကြည့်ရုံပါနော်...'

ရွှီယန်က ၎င်းကို မကြည့်ဘဲ ဆက်လက်၍သာ ဖြည်းဖြည်းချင်း စားနေလိုက်သည်။ မြေခွေးလေးကလည်း သတ္တိကောင်းလှပေသည်။ ခဏအကြာတွင် ပိုတိုးလာပြီး ရွှီယန် စားနေသော ဘီစကွတ်ကို တစ်ကိုက်တည်း ကိုက်ယူကာ လှည့်ပြေးသွားတော့သည်။

ထိုပုံစံလေးက တကယ်ကို ရယ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ မြေခွေးလေးမှာ ဘေးတွင် ရပ်လျက် ဘီစကွတ်ကို စားသောက်နေလေသည်။ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ဤသို့သော အကောင်များ အများကြီး ရှိနေတတ်ပြီး တွေ့ရသည်မှာလည်း လွယ်ကူလှသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့က လူများကို သိပ်မကြောက်ကြချေ။

ရွှီယန်က ၎င်း ဘီစကွတ်စားနေသည့် ပုံစံကို ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ကာ မှတ်တမ်းအဖြစ် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ရိုက်ယူလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဒုတိယအဆင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည့် တိရစ္ဆာန် ဖြစ်သဖြင့် ရမှတ်များ ရရှိနိုင်ပေသည်။

ဤတာဝန်မှာ လုပ်ဆောင်ရသည်က အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။

ရွှီယန်က မှတ်ချက်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သောအခါ ပရိသတ်များ အားလုံးက သူ့ကို အား ဟု အော်ခိုင်းနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

[လောင်ရွှီ... သူ့ကို အား လို့ တစ်ချက် အော်ခိုင်းလိုက်လေ...]

[အား...]

[သူ့ကို အော်ခိုင်းလိုက်...]

ထိုအရာများ အားလုံးက အင်တာနက်ပေါ်တွင် အလွန် နာမည်ကြီးသော Meme တစ်ခုမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို Meme တွင် မြက်ခင်းပြင်ရှိ မြေခွေးတစ်ကောင်က ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲ၌ ပါးစပ်ဟကာ အော်နေသည်ကို လူတစ်ယောက်က ကြမ်းတမ်းသော အား ဟူသည့် အသံဖြင့် နောက်ခံအသံ ထည့်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က ပြုံးကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မြေခွေးတွေက အား လို့ အော်တာ မဟုတ်ဘူးဗျ... သူတို့ အသံက အရမ်း စူးတယ်... ဥသြသံနဲ့ နည်းနည်း တူတယ်..."

"အင်တာနက်ပေါ်ကလို အသံဩဇာ ပြည့်ဝတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး..."

သူ ဤသို့ ပြောလိုက်သောအခါ အများစုမှာ အံ့ဩသွားကြတော့သည်။

[ဟင်... အဲဒါ သူ့အသံ မဟုတ်ဘူးလား...]

ဤသည်ကလည်း ဗဟုသုတ အသေးစားလေး တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ဘီစကွတ် တစ်ခု စားပြီးသွားသော မြေခွေးလေးက မကျေနပ်သေးဘဲ ရွှီယန်၏ ခြေထောက်နားသို့ ထပ်ပြေးလာကာ ဘောင်းဘီစကို ကုတ်ဖဲ့နေပြန်သည်။ ရွှီယန်က ၎င်း ချစ်စရာကောင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ နောက်ထပ် တစ်ခု ထပ်မံ ကျွေးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ရွှီယန်က ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ ဤဘက်ရှိ ရှုခင်းများက အလွန် လှပလှပြီး တိရစ္ဆာန်များကလည်း ချစ်စရာကောင်းသဖြင့် ရှုခင်းကြည့်ရန် အကောင်းဆုံး နေရာပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဝံပုလွေပေါက်လေးက သူ၏ ဘေးမှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

လောလောဆယ် ရမှတ်မှာ သုံးမှတ်သာ ရှိသေးပြီး ၅၀ ပြည့်ရန်အတွက် အများကြီး လိုအပ်နေသေးသည်။ သို့သော် ရွှီယန် ကတော့ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေပေသည်။

'တောနက်ထဲမှာ တိရစ္ဆာန်တွေ အများကြီး ရှိတာပဲ... ဆဲလ်ဖီ ရိုက်ဖို့မှ မလိုတာ... ဓာတ်ပုံရိုက်မိရင် ရပြီလေ... အဲဒါဆိုလည်း အဆင်ပြေပါတယ်...'

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု လူဦးရေမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း များပြားလာခဲ့သည်။ သူ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု စတင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ရေပန်းစားသော စာရင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူ လိုက်ဖ်မလွှင့်သည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်သွားပြီဖြစ်ရာ ပရိသတ်များ အားလုံးက စောင့်ကြည့်နေကြသောကြောင့်ပင်။

"ကျွန်တော် အခု ဟူလွန်ပေ့အော် ရဲ့ အနက်ပိုင်းမှာ ရောက်နေတာပါ... ဒီဘက်မှာ အုပ်စုလိုက် ပေါက်နေတဲ့ သစ်တောတွေ ရှိတယ်..."

"ဒီက ရှုခင်းတွေက အရမ်းလှတော့ ကျွန်တော် ဒီမှာ အချိန်တစ်ခုလောက် နေဖို့ စီစဉ်ထားတယ်..."

"လှပတဲ့ သဘာဝ ရှုခင်းတွေကို ပိုပြီး တွေ့ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ရွှီယန်က ပရိသတ်များကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ သူ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက လွတ်လပ်ပေါ့ပါးလှပေသည်။

တစ်နိုင်ငံလုံး နေရာအနှံ့အပြားမှ လူများက သူ့ကို ကြည့်ရှုနေကြပြီး အတွင်းမွန်ဂိုလီးယား ဘက်တွင် ဆိုလျှင်လည်း လူအများအပြားက ရွှီယန်အကြောင်းကို ဆွေးနွေးနေကြလေသည်။

ရွှီယန်၏ ကံကြမ္မာက မဆိုးလှချေ။ မြစ်ကြောင်းအတိုင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သစ်တောစပ်ရှိ ရေကန်တစ်ခု ရှေ့တွင် ပျက်စီးနေသော သစ်သားအိမ်လေး တစ်လုံးကို သူ အံ့ဩဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သစ်သားအိမ်လေးမှာ တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များ မရှိတော့ဘဲ စွန့်ပစ်ထားခဲ့သည်မှာ မည်မျှတောင် ကြာမြင့်နေပြီလဲ မသိနိုင်ချေ။

ရွှီယန်က အနားသို့ သွားရောက်ကာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ဒီမှာ သစ်သားအိမ် တစ်လုံး ရှိတယ်..."

"အရင်ခေတ်က မုဆိုးအိုတွေ နားခိုဖို့ ဆောက်ထားခဲ့တာ ဖြစ်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အခုက အမဲလိုက်ခွင့် မရှိတော့ ဒီနေရာလည်း စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရတာပေါ့..."

"အတော်ပဲ... ကျွန်တော် ဒီမှာ တစ်ညလောက် တည်းလို့ ရတယ်..."

ရွှီယန်က အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အတွင်းပိုင်းမှာ အတော်လေး ဆွေးမြည့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သစ်သားကုတင် တစ်လုံး ရှိနေသေးသဖြင့် အိပ်ရာခင်း ခင်းကာ အိပ်စက်၍ ရနိုင်ပေသည်။

ရွှီယန်က ပြတင်းပေါက်နှင့် တံခါးကိုပါ တစ်ခါတည်း သေချာ ပြင်ဆင်လိုက်ရာ ညဘက်အတွက် နေစရာ နေရာလေး တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့လေသည်။

ပရိသတ်များ ကတော့ ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြတော့သည်။

[သစ်တောထဲမှာ သစ်သားအိမ်လေး ရှိနေတယ်... ဒါက အရင်တုန်းက ဘယ်သူတွေ ဒီမှာ လာနေတာလဲ... အရမ်း မိုက်တာပဲ...]

[လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက သစ်သားအိမ်လေးနဲ့ တူတယ်...]

[လောင်ရွှီရဲ့ စူးစမ်းရှာဖွေမှုက တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတာပဲ...]

[ဒါတွေက ပုံမှန်ပါပဲ... လူသူကင်းမဲ့တဲ့ နေရာတွေကို ခြေလျင်သွားတဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်သူတွေလည်း စွန့်ပစ်ထားတဲ့ အိမ်တွေ အများကြီး တွေ့ရပြီး အဲဒီမှာ ဝင်နားကြတာပဲလေ...]

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှီယန်က အိမ်အပြင်သို့ ထွက်လာကာ ပြောလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"လောလောဆယ် ကြည့်ရတာတော့ အတော်လေး လုံခြုံပါတယ်... ဒီမှာ ဝက်ဝံတွေ နေမှာကို ကျွန်တော် နည်းနည်း စိုးရိမ်ခဲ့တာ..."

"တောနက်ထဲက ရေကန်ဘေး အိမ်လေးတချို့ကို ဝက်ဝံတွေက သူတို့ ဆောင်းခိုတဲ့ နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး အဲဒီမှာ အနားယူတတ်ကြတယ်..."

"လောလောဆယ် ကြည့်ရသလောက်တော့ ဝက်ဝံ မရှိပါဘူး..."

"ဒီနေရာက အတော်လေး လုံခြုံပါတယ်..."

ရွှီယန်၏ အသံက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ပရိသတ်များ ကတော့ ကြားရသည်မှာ ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေကြလေသည်။

ထို့နောက် ရွှီယန်က ဝံပုလွေပေါက်လေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောထဲတွင် ရှုခင်းကြည့်ရင်း တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ရှာဖွေရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ပုံစံမှာ ခေတ်ဟောင်းမှ မုဆိုးတစ်ယောက် အမဲလိုက်ခွေး ခေါ်ကာ အမဲထွက်သည့် အလားပင်။ သို့သော် ခေတ်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အရင်တုန်းက သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတော့ ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ရှာဖွေနေသဖြင့် ပရိသတ်များလည်း သဘောကျနေကြလေသည်။ အားလုံးက မတူညီသော တိရစ္ဆာန် အမျိုးအစားများကို ကြည့်ရှုရသည်ကို နှစ်သက်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ချစ်စရာကောင်းပြီး ထူးဆန်းသော အကောင်လေးများကိုပင်။

ပထမဆုံးနေ့မှာပင် ရွှီယန်၏ ကံကြမ္မာက အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပေသည်။ သူက သမင်ပြောက်... နှင်းခွေးနှင့် ကြိုးကြာဖြူ သုံးမျိုးစလုံးကို ဓာတ်ပုံရိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုသုံးမျိုးစလုံးက ပထမအဆင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည့် တိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ရမှတ် ၁၅ မှတ် ရရှိလိုက်လေသည်။

ဤနေရာ၏ ရှုခင်းများက အရမ်းကို ကောင်းလွန်းလှသည်။

တောထဲတွင် ရွှီယန်နှင့် ဝံပုလွေပေါက်လေးတို့က ဆက်လက် လမ်းလျှောက်နေကြသည်။ ဝံပုလွေပေါက်လေး၏ ခံနိုင်ရည်မှာလည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး လုံးဝ အမီလိုက်နိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှီယန်က ရှေ့ရှိ လွင်ပြင်တွင် ဝတုတ်တုတ် တောကြောင် တစ်ကောင် ခြေထောက်လေး ကွေးကာ နားနေသည်ကို အဝေးမှနေ၍ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တောကြောင် ဆိုသည်မှာ ကြောင်မျိုးရင်းဝင် တိရစ္ဆာန်တစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဆင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည့် တိရစ္ဆာန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရုပ်ထွက်က အတော်လေး ထူးဆန်းလှသည်။

ခန္ဓာကိုယ်က အလွန် ဖောင်းကားနေပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အရမ်း အိုမင်းနေပုံ ပေါက်နေသည်။ ၎င်းနှင့် တိဗက်မြေခွေး တို့မှာ ကုန်းပြင်မြင့် တိရစ္ဆာန်များထဲတွင် ဝေါ့လုံ နှင့် ဖုန်းချူ ဟုတောင် တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြလေသည်။ နှစ်ကောင်စလုံးက အရမ်းကို ထူးဆန်းသော ရုပ်ရည် ရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူက ပရိသတ်များကို လှမ်းပြလိုက်သောအခါ အားလုံးက ဤမျှ ထူးဆန်းသော ကြောင်လေးကို မြင်ရပြီး မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

'ဒီကြောင်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ထူးဆန်းနေရတာလဲ... ရုပ်ဆိုးပေမယ့် ချစ်စရာလေးပါ...' ဟု တွေးနေကြပေမည်။

ရွှီယန်က တောကြောင်ကို ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ရိုက်ယူလိုက်ရာ နောက်ထပ် သုံးမှတ် ထပ်မံ ရရှိသွားပြီး လက်ရှိ ရမှတ်မှာ ၂၁ မှတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူက ပရိသတ်များကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"တောကြောင်က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ကြောင်ပါ... သူ့ခန္ဓာကိုယ် ကြီးပေမယ့် ခြေထောက်တွေက အရမ်း တိုတယ်ဆိုတာ အားလုံး တွေ့မှာပါ..."

"ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ခုန်နိုင်စွမ်းကလည်း အရမ်း ညံ့လို့ ပြေးတာပဲ လုပ်နိုင်တယ်..."

"တောကြောင်က အရမ်း အအေးကြောက်တယ်... ဒါကြောင့် အမွေးတွေက အရမ်း ထူတာပါ... သူတို့ရဲ့ ခြေထောက်လေးတွေက အအေးဒဏ်ကို အကြောက်ဆုံးမို့ အမြီးကို ရှေ့မှာ ထားပြီး ရှေ့ခြေထောက် နှစ်ဖက်နဲ့ အမြီးပေါ်မှာ နင်းထားလေ့ ရှိကြတယ်..."

"အဲဒါဆို နွေးတာပေါ့..."

"ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက သူတို့က အအေးကြောက်တယ် ဆိုပေမယ့် နွေးတဲ့နေရာတွေကိုတော့ မသွားကြဘူး..."

"ကုန်းပြင်မြင့် ဒါမှမဟုတ် မြောက်ဘက် အရမ်းကျတဲ့ နေရာတွေကိုပဲ သဘောကျပြီး သဲကန္တာရ ဒေသတွေမှာ နေရတာကို နှစ်သက်ကြတယ်..."

"တိဗက်မြေခွေးနဲ့ အိမ်နီးချင်းတွေပေါ့..."

ရွှီယန်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ အားလုံးက ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်မှတ်သွားကြတော့သည်။

'ဟင်... ဒီလို ကြောင်မျိုးလည်း ရှိသေးတာလား...'

တကယ်ပင် ကြောင်များ၏ တွေးခေါ်ပုံမှာ လူသားများ နားလည်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ချေ။

အဝေးမှ တောကြောင်မှာ တကယ်ပင် ရွှီယန် ပြောသကဲ့သို့ အမြီးကို ရှေ့တွင်ချထားပြီး ရှေ့ခြေထောက် နှစ်ဖက်ဖြင့် အမြီးပေါ်တွင် နင်းထားကာ ခြေထောက်များ အေးသွားမည်ကို အရမ်း ကြောက်နေပုံရသည်။

ထိုအူကြောင်ကြောင် ပုံစံလေးကို အားလုံးက အထူး သဘောကျနေကြလေသည်။ ရွှီယန်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အစီအစဉ်မှာလည်း ပို၍ပင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာတော့သည်။