အခန်း ၂၅၀

အခန်း (၂၅၀) ကျိုတိုမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ရှန်ကွမ်ယွဲ့က နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်၏။

စစ်သေနာပတိတစ်ဦးအနေဖြင့် ရွှမ်ဝူနှင့် အခြားသူများ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို သူမ မရရှိနိုင်ဘဲ ၎င်းတို့၏ လက်ခံမှုကို ရရှိရန် ချန်ဖုန်း၏ အကူအညီကို အားကိုးခဲ့ရလေသည်။

သူမကိုယ်သူမ အနည်းငယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်မိပေ၏။

သို့သော် သူမ နားလည်နိုင်ပါ၏။ ရွှမ်ဝူတို့သည် အတိတ်က စစ်ဘုရင်၏ နောက်သို့ လိုက်ခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ သူမက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနကို ရုတ်တရက် တာဝန်ယူလိုက်ခြင်းအား ၎င်းတို့ လက်ခံရန် ခက်ခဲမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမက မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေ၏။ ထို့အပြင် သူမမှာ အတော်လေး ငယ်ရွယ်ပြီး အတွေ့အကြုံလည်း နုနယ်သေးသည် မဟုတ်ပါလော။

စစ်စခန်းတွင် နာရီဝက်ခန့် နေထိုင်ပြီးနောက် ရွှမ်ဝူနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းတို့သည် နယ်စပ်ကို စောင့်ကြပ်ရန် လိုအပ်သေးပြီး အချိန်အကြာကြီး ထွက်ခွာ၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

"စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနက အသက်ကြီးတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တချို့က မင်းရဲ့ အဖေကို ထောက်ခံနေကြတုန်းပဲ မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်ခွင့်ရှိတယ် မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငါ ဝင်မစွက်ဖက်ပါဘူး"

ဟော့ဝူက သက်ပြင်းချလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းကို ငါသတိပေးရမယ် အဲဒီတုန်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့သူတွေက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ် ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး သတိထားပါ"

"စိတ်မပူပါနဲ့ အဒေါ် "

ချန်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူများ၏ အမှတ်အသားနှင့် အင်အားကို သူ မသိရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် ယခုအခါ သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နေ့စဉ် အားဖြည့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးများနှင့် တကယ် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့မည်ဆိုပါက မည်သူနိုင်မည် မည်သူရှုံးမည်ဆိုသည်ကို ပြောရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

"ရှောင်ဖုန်း ငါ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ပြန်မလာဖြစ်ခဲ့ဘူး ဒီတစ်ခါ ငါ အိုယန်မိသားစုဆီ သွားလည်မလို့ အဲဒါက မင်းမိခင်ရဲ့ မိသားစုအိမ်ပဲ မှတ်ထားပါ မင်းမိခင်ရဲ့ နာမည်က အိုယန်ဖေး ဖြစ်ပြီး မင်းဖခင်က စစ်ဘုရင် ပဲ"

"အချိန်ရရင် အိုယန်မိသားစုဆီ ပြန်သွားပါဦး အဲဒီတုန်းက ဖြစ်ရပ်က မင်းရဲ့ အဘိုးအဘွားတွေအတွက် ကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်ကြီး ဖြစ်ခဲ့တာ"

ဤအကြောင်း ပြောရချိန်တွင် ဟော့ဝူသည် အလွန်အမင်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရပေ၏။

အိုယန်မိသားစုတွင် သမီးနှစ်ယောက် ရှိလေသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် တစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာကို မသိရဘဲ သေဆုံးသွားနိုင်ချေရှိကာ အခြားတစ်ဦးမှာမူ နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရသည်။

ပြီးခဲ့သော နှစ်များအတွင်း သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးစလုံး အခြေအနေ မကောင်းခဲ့မည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေခဲ့၏။

"ကျွန်တော် သွားပါ့မယ်"

ချန်ဖုန်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ အိုယန်မိသားစုဆီသို့ ပြန်သွားရန် အချိန်တစ်ခု ရှာဖွေရမည့် အချိန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပေ၏။

"အဒေါ် အဒေါ်ရဲ့ နာမည်ရင်းက ဘာလဲ"

"အိုယန်နာလန်"

လူအများစုက သူမကို ဟော့ဝူ ဆိုသော နာမည်ပြောင်ဖြင့်သာ သိကြပြီး သူမ၏ နာမည်ရင်းကို သိသူ အလွန်နည်းပါးလှပေသည်။

အိုယန်နာလန်လည်း ထွက်ခွာသွားလေပြီ။

ဆက်နေခြင်းက မည်သို့မျှ အကူအညီဖြစ်လာမည် မဟုတ်ဘဲ ချန်ဖုန်းအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်လာမည်ကို သူမ သိထားပေ၏။

ချန်ဖုန်းသည် စစ်စခန်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယခင်က အဇူရာနန်းတော်၏ တိုက်ပွဲတွင် လူတစ်ရာနီးပါး သေဆုံးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ရုပ်အလောင်းများကို ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာခဲ့လေ၏။

ချန်ဖုန်းက အလောင်းများကို ကြည့်ရင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချကာ ပြောလိုက်၏။

"သူတို့က အဇူရာနန်းတော်ရဲ့ အရဲရင့်ဆုံး စစ်သည်တွေပဲ သူတို့ရဲ့ အရိုးပြာတွေကို မင်းတို့နဲ့အတူ ပြန်သယ်သွားကြပါ"

"သူတို့အိမ်မှာ မိသားစုဝင်တွေ ဒါမှမဟုတ် ကလေးတွေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးကြည့်ပါ အခုကစပြီး သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေဟာ အဇူရာနန်းတော်ရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်မှာ ရှိရမယ် ငွေကြေးအခက်အခဲရှိတဲ့သူတွေကို တတ်နိုင်သမျှ အကူအညီတွေ ပေးရမယ်"

အဇူရာနန်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်အချို့မှာ အဇူရာနန်းတော်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြသော မိဘမဲ့များ ဖြစ်ကြပေ၏။

အခြားသူများမှာမူ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန်အတွက်သာ ဝင်ရောက်လာကြသူများဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့တွင် အိမ်၌ ဇနီးနှင့် ကလေးများ ရှိနေကြသည်။

"နားလည်ပါပြီ"

ယန်ရီမှာလည်း အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့၏။

ထိုလူများထဲမှ အချို့မှာ သူကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးထားသော လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်ကြပြီး ယခုအခါ ၎င်းတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယ

သေဆုံးခြင်းသည် အရာအားလုံး၏ အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် အဇူရာနန်းတော်သည် ယနေ့အခြေအနေအထိ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့ပေသည်။ ဤအောင်ပွဲများအားလုံးနီးပါးကို ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲများမှတစ်ဆင့် တစ်လှမ်းချင်းစီ ရယူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ ယခင် စစ်ပွဲကြီးတိုင်းတွင် လူများ သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။

သူက ညွှန်ကြားချက်များကို အလျင်အမြန် ပေးလိုက်လေသည်။ ပင်မနတ်ဘုရားဆယ်ပါးတို့က ရုပ်အလောင်းများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မီးသင်္ဂြိုဟ်ပေးခဲ့ကြပြီး အဇူရာနန်းတော် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးစီ၏ အမည်များ ရေးသားထားသော အရိုးအိုးများထဲတွင် ထည့်သွင်းပေးခဲ့ကြ၏။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ … ရှောင်လန်နှင့် အခြားသူများကလည်း ရှေ့ထွက်၍ ကူညီပေးခဲ့ကြပေသည်။

အကယ်၍ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အဇူရာနန်းတော်သာ ဝင်မပါခဲ့ပါက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနသည် နိုင်ငံဆယ်ခု မဟာမိတ်တပ်ကို နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်ရောက်ပါက လူပို၍များစွာ သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

ရှောင်လန်သည် မဝေးလှသော နေရာမှ လဲ့ယန်ကို သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူမက ရှက်ရွံ့စွာ လျှောက်သွားကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"လဲ့ယန် ရှင် ကျွန်မကို... မှတ်မိသေးလား လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ရှင် ကျွန်မကို တစ်ခါ ကယ်ခဲ့ဖူးတယ်လေ"

"ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ငါ လူအများကြီးကို ကယ်ခဲ့ဖူးတယ် မင်းက ဘယ်သူလဲ"

လဲ့ယန်က ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ တကယ်ကို မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ချေ။

"ကျွန်မ..."

ရှောင်လန်မှာ စကားပြောရန် အခက်တွေ့သွားရ၏။

သူမက သူ့ကို မမေ့နိုင်သော်လည်း သူကမူ သူမကို လုံးဝ မမှတ်မိခဲ့ချေ။ ကောင်းပြီလေ သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းနေတာပဲ ဖြစ်ရမည်။

ရှောင်လန်သည် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သို့သော် သူမ ထွက်သွားချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နီရဲနေခဲ့ပေ၏။

သူမက စကားပုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။

"ကမ္ဘာပေါ်မှာ အဝေးကွာဆုံး အကွာအဝေးဆိုတာ မင်းရှေ့မှာ ငါရပ်နေပေမဲ့ မင်းကို ငါကြိုက်တယ်ဆိုတာ မင်းမသိတာပဲ"

မဝေးလှသော နေရာမှ မျက်နှာတစ်ထောင် မြေခွေးက ခေါင်းခါလိုက်၏။ လဲ့ယန်သည် သစ်တုံးကြီး တစ်တုံးသာ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူနှင့် သံယောဇဉ်ဖြစ်ရန် မျှော်လင့်နေပါက ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ် ရှာနေခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

…

သုံးနာရီ အကြာတွင်။

ချန်ဖုန်း ရှန်ကွမ်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများသည် ကျိုတိုမြို့သို့ ပြန်ရန် ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြလေသည်။

သူမ၏အိမ်သို့ သူ လိုက်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှန်ကွမ်ယွဲ့ သိလိုက်ရချိန်တွင် သူမ အလွန်ကြောက်လန့်သွားပြီး ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်မှ ခုန်ချလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့၏။

‘ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ ဒါက မိဘတွေနဲ့ တွေ့ရမယ့် အချိန်လား ငါလည်း မင်းကို ငါ့မိဘတွေနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး’ သူမမှာ တွေးရင်း ဗျာများနေတော့၏။

သို့သော်လည်း သူမက မေးလိုက်သေး၏။

"အင်း... ချန်ဖုန်း နင် ငါ့အိမ်မှာ ဘာသွားလုပ်မလို့လဲ"

ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေခဲ့သည်။ သူမသည် အေးစက်ပြီး ခရိုခရာနိုင်သော စစ်သေနာပတိတစ်ဦး ဖြစ်သင့်သော်လည်း ယခုအခါတွင် အဘယ်ကြောင့် နူးညံ့ချိုသာသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်လာရသနည်း။

သူမ၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူကို သတိမထားမိသော ချန်ဖုန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ အဖေက အဲဒီတုန်းက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနရဲ့ အကြီးအကဲလေ အဲဒီတုန်းက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သူ့ကို ငါမေးချင်တယ် တချို့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ရှာတွေ့နိုင်ကောင်းပါရဲ့"

"အော် နားလည်ပြီ"

ရှန်ကွမ်ယွဲ့က သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ပေသည်။

‘အဲဒါက တကယ်ကို ငါ့ကို သေမလောက် လန့်သွားစေတာပဲ ဒီကောင်က လက်ထပ်ခွင့် လာတောင်းတာလို့ ငါထင်လိုက်မိတာ’ဟု သူမတွေးလိုက်၏။

ရဟတ်ယာဉ်သည် ကျိုတိုမြို့ဆီသို့ ပျံသန်းသွားစဉ် ပတီးရိုဆော က ကောင်းကင်ထက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့၏။ ယခင် နယ်စပ်တိုက်ပွဲအတွင်းတွင် ၎င်းသည် နယ်စပ်အထက်၌သာ နေထိုင်ခဲ့ပေသည်။

ထိုအချိန်၌ စနစ်၏ အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ ဒင်… ဗီဒီယို တာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့တဲ့ ပိုင်ရှင်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ် ဆုကြေးအနေနဲ့ စနစ်ပွိုင့် ၅၀၀ ရရှိပါတယ်

ပိုင်ရှင်၏ လက်ရှိ ကျန်ရှိနေသော စနစ်ပွိုင့် ၃၆၅၀ ]

[ ဒင်… ပိုင်ရှင်အနေနဲ့ ဗီဒီယို တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရာမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့အတွက် စနစ်ရဲ့ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အချိန်ကာလ ပြောင်းလဲသွားပါပြီ အခုဆိုရင် ၁၄၂၅ ကနေ ၂၁၀၀ ခုနှစ်အတွင်း ဖြစ်ရပ်တွေကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပါပြီ ]

အချိန်ကာလသည် အနှစ်ငါးဆယ် တိုးချဲ့သွားခဲ့လေပြီ။

ချန်ဖုန်းသည် သူ၏ နောက်ခံအကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက် ဗီဒီယို တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပုံရပေ၏။

ချန်ဖုန်းက စနစ်ပွိုင့်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၌ စနစ်ပွိုင့် ၃၀၀၀ ကျော်သာ ရှိသေးပြီး အလွန် နည်းပါးနေဆဲ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ အဆင့်မြင့် နည်းပညာအချို့ကို ဝယ်ယူရန် လိုအပ်လာပါက စနစ်ပွိုင့်များ သေချာပေါက် လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။

သူက လက်ဆောင်များပေးကာ စနစ်ပွိုင့်များ ရှာဖွေရန် Douyin ကို ဖွင့်လိုက်ချိန်မှာပင်။

[ စစ်သေနာပတိ ကျီဝူထံမှ ကျေးဇူးတင်စကား ၁ ခွန်း ရရှိပြီး စနစ်ပွိုင့် ၁ ပွိုင့် ရရှိပါတယ် ]

[ တင်ရိထံမှ ကျေးဇူးတင်စကား ၁ ခွန်း ရရှိပြီး စနစ်ပွိုင့် ၁ ပွိုင့် ရရှိပါတယ် ]

[ ရှောင်ဝမ်ထံမှ ကျေးဇူးတင်စကား ၁ ခွန်း ရရှိပြီး စနစ်ပွိုင့် ၁ ပွိုင့် ရရှိပါတယ် ]

ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေသော အသံများသည် နာရီဝက်တိတိ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့ပေ၏။

ချန်ဖုန်းက စနစ်ပွိုင့်များကို ထပ်မံစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ၆၀၀၀၀ ကျော်အထိ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက နယ်စပ်တိုက်ပွဲသည် ထိုနေရာရှိ ဟွာရှစစ်သည်များ၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ရရှိခဲ့ပုံရပြီး ထို့ကြောင့် စနစ်ပွိုင့်များစွာကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

[ ဒင်… ဂုဏ်ပြုပါတယ် ပိုင်ရှင် အခုဆိုရင် စနစ်ပွိုင့် ၅၀၀၀၀ ပြည့်သွားပါပြီ ဆုကြေးအနေနဲ့ အလွယ်တကူ အသုံးပြုနိုင်ဖို့ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားနိုင်တဲ့ ဓားကြီး တစ်လက်ကို ရရှိပါတယ် ]

"ဓားကြီး ဟုတ်လား"

ချန်ဖုန်း တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ရ၏။

"ဒီအရာက ဘာကြီးလဲ"

၎င်းက သေချာပေါက် ဓားတစ်လက် ဖြစ်သော်လည်း နာမည်က အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေပေသည်။

သူ့ကို စကားပြောစရာမဲ့ ဖြစ်သွားစေသည်မှာ... အရင်ကဆိုလျှင် စနစ်ပွိုင့် ၁၀၀၀၀ ကျော်သည်နှင့် ဆုကြေးတစ်ခု ရရှိခဲ့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စနစ်ပွိုင့် ၅၀၀၀၀ ရရှိမှသာ ဆုကြေး ရရှိမည် ဖြစ်၏။

နောက်တစ်ကြိမ် ဆုကြေးသည် ၁၀၀၀၀၀ ကျော်သွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိပေသည်။

ချန်ဖုန်း အနည်းငယ်လည်း စိတ်ပျက်သွားခဲ့၏။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ကျပန်းဆုကြေး မရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ခရီးတစ်လျှောက်တွင် ရဟတ်ယာဉ် ကျိုတိုမြို့သို့ ရောက်ရှိပြီး ကောင်းကင် မှောင်မိုက်လာချိန်အထိ သူတို့နှစ်ဦး ထပ်မံစကားမပြောဖြစ်ခဲ့ကြချေ။

အချို့လူများသည် စွမ်းအားအဆင့်များနှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းလင်းမှုမရှိကြသဖြင့် ၎င်းကို ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းပြရလျှင် ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်၊ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် နှင့် ပင်မနတ်ဘုရားအဆင့် တို့ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့မှာ ယခုအချိန်အထိ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော စွမ်းအားအဆင့်များပင်။

စစ်သေနာပတိ နှင့် စစ်ဘုရင် တို့နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းတို့မှာ ရာထူးနှင့် ဂုဏ်ပုဒ်အပေါ် အခြေခံထားသော ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့များသာ ဖြစ်ကြပြီး စွမ်းအားခွဲခြားမှုနှင့် မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိချေ။