အခန်း ၁၁၀

အခန်း(၁၁၀)အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးတွင် အနီရောင်အင်္ကျီလက်များ ဝေ့ယမ်းနေကြသည်

အံ့သြစရာပါလား။

အလျားလေးဆယ်မီတာရှိတဲ့ ဓားကြီးက ထွက်ပေါ်လာပြီလား။

အရင်တုန်းက ရုပ်မြင်သံကြားကြည့်တုန်းက တစ်ချက်တည်းနဲ့ အလျားလေးဆယ်မီတာရှိတဲ့ ဓားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တာကို မြင်ဖူးခဲ့တာ အခုထိ မှတ်မိနေသေးတယ်။ အဲဒါမျိုးကို သူ အချိန်အတော်ကြာ တောင့်တခဲ့ရတာပေါ့။

အခုတော့ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ရဲ့ အလှည့်ရောက်လာပြီလား။

အအေးဒဏ်အံတု ကျင့်စဉ်(၆)ရပ်ကို အထွတ်အထိပ်ထိ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံပြီးရင် ပြိုင်ဘက်ကို အရင်ဆုံး ကိုးဆယ့်ကိုးမီတာလောက် အဝေးကို ပြေးခိုင်းလိုက်လို့ရပြီပေါ့။

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

အအေးဒဏ်အံတု ကျင့်စဉ်(၆)ရပ်ဟာ ဖုန်းယွမ်က သိုင်းပညာတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာအဖြစ်ပဲ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ အကယ်၍သာ သူက ပထမမြောက် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်ရဲ့ နတ်ဆိုးဓားသိုင်းကို ရရှိခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားနဲ့ ပိုပြီး ကိုက်ညီမှာပါ။

ဒါပေမဲ့ အအေးဒဏ်အံတု ကျင့်စဉ်(၆)ရပ်ဟာလည်း အဆင့်မြင့် သိုင်းပညာတစ်ခု ဖြစ်တာပါပဲ။

အကယ်၍သာ သူက အဲဒါကို အထွတ်အထိပ်ထိ ကျင့်ကြံနိုင်ရင် ဓားတာအိုအပေါ် သူ့ရဲ့ နားလည်မှုကိုလည်း တိုးတက်စေမှာပါ။

ဓားတာအိုအဆင့်ကို မရောက်နိုင်ရင်တောင်မှ ဓားတာအိုလမ်းစဉ်မှာ ခြေလှမ်းကြီးတစ်ခုကိုတော့ တက်လှမ်းနိုင်မှာပါ။

ရှောင်ပီလီက အကြီးအကဲသခင်ကြီးရဲ့ အလောင်းကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။

သူက လျှို့ဝှက်ကျမ်းနှစ်စောင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ တစ်စောင်က အလောင်းသန့်စင်ရေး ကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်စောင်ကတော့ နတ်ဘုရားတို့ကို တုန်လှုပ်စေသော ကျမ်း ဖြစ်ပါတယ်။ သူက အဲဒီကျမ်းတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆနဲ့ ခပ်မြန်မြန်လေးပဲ လှန်လှောကြည့်လိုက်တယ်။ အဲဒီသိုင်းပညာတွေထဲက တစ်ခုက ကျင့်ကြံသူကို လူမဟုတ်၊ တစ္ဆေမဟုတ်တဲ့ အခြေအနေမျိုးကို ရောက်သွားစေပြီး နောက်တစ်ခုကတော့ သိုင်းပညာရှင်ရဲ့ နှလုံးသွေးကို လိုအပ်တာမျိုးပါ။

သူကတော့ အဆင့်(၁)အဆင့်ထိ ရောက်ရှိနိုင်တဲ့ ချန်ရှန့်ကျင့်စဉ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဒီလိုသိုင်းပညာတွေကို သင်ယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

သူ့လက်ထဲကနေ ဓားစွမ်းအင်တွေ ပန်းထွက်လာတယ်။

လျှို့ဝှက်ကျမ်းနှစ်စောင်လုံးက ဖုန်မှုန့်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

သူက လိုဏ်ဂူကို ထပ်မံ ရှာဖွေလိုက်ရာ ငွေစက္ကူသောင်းချီနဲ့ ရွှေတစ်သေတ္တာကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ တောင်တန်းကြီးတွေထဲမှာ အထီးကျန်စွာ နေထိုင်နေကြတဲ့ သူတို့တွေက ဘာလို့ ဒီလောက် ငွေတွေ အများကြီး လိုအပ်နေတာလဲဆိုတာကို သူ မစဉ်းစားတတ်တော့ပါ။

သူက ရွှေတွေကို ယူလိုက်ပေမဲ့ လိုဏ်ဂူထဲမှာ ရှိတဲ့ ငွေအနည်းငယ်ကိုတော့ ရှောင်ပီလီ ယူဖို့တောင် ပျင်းနေမိသည်။

အရှင်သခင် - ရှောင်ပီလီ။

ကျင့်ကြံမှု - အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသားနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်။

သိုင်းပညာ - ချန်ရှန့်ကျင့်စဉ် (၆၁/၁၀၀)၊ မဖျက်ဆီးနိုင်သော နတ်ဘုရားပေးပညာ (၅/၁၀၀)၊ ခုနစ်သတ်ဓားသိုင်း (၁၈/၁၀၀)၊ ဓားထုတ်သိုင်းပညာ (အထွတ်အထိပ်)၊ အဘိဓမ္မာ ဓားမသုံးမျိုး (အထွတ်အထိပ်)၊ အသက်ရှူခြင်းပညာ (အထွတ်အထိပ်)၊ နတ်ဘုရား ဓားခုတ်ချက်(အထွတ်အထိပ်)၊ နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုပညာ (၆/၁၀၀)၊ ဓားမဲ့နယ်ပယ်၊ ကြေးရောင်အရေပြား၊ ပေါ့ပါးမှုသိုင်းပညာ။

ကျင့်ကြံမှုအမှတ် - ၁၀၃၆၄၀။

ရယူရန်ရှိသည် - အအေးဒဏ်အံတု ကျင့်စဉ်(၆)ရပ်။

"အအေးဒဏ်အံတု ကျင့်စဉ်(၆)ရပ်ကို ရယူမယ်"

ဒုန်း။

တစ်ခဏချင်းမှာပဲ အအေးဒဏ်အံတု ကျင့်စဉ်(၆)ရပ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကျင့်ကြံနည်းတွေက ရှောင်ပီလီရဲ့ စိတ်ထဲကို ရေလွှမ်းမိုးသလို ရောက်ရှိလာတယ်။

ခဏအကြာမှာ ရှောင်ပီလီက မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"သွေးလိုင်းတွေကို အေးစက်စွာ စုစည်းပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ကာကွယ်မယ်၊ ဓားကို လက်စွပ်ထဲမှာ ဝှက်ထားပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ထွက်ပေါ်လာမယ်"

"အအေးဒဏ်အံတု ကျင့်စဉ်(၆)ရပ်က တကယ်ကို အားနည်းတာ မဟုတ်ဘူးပဲ"

"ချန်ရှန့်ကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ ကျင့်ကြံမှုအမှတ် ကိုးသောင်းကို သုံးမယ်"

ဒုန်း။

ရှောင်ပီလီရဲ့ အသံထွက်ပေါ်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သန့်စင်သော ချီစွမ်းအင်တွေက သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲကနေ ပန်းထွက်လာပြီး သူ့ရဲ့ လက်တွေ၊ ခြေထောက်တွေ၊ အရိုးတွေနဲ့ မူလဝိညာဉ်ဆီကို စီးဆင်းသွားတယ်။

ချန်ရှန့်ကျင့်စဉ် (၇၀/၁၀၀)။

နယ်ပယ် - အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသားနယ်ပယ် အလယ်အဆင့်။

ကျင့်ကြံမှုအမှတ် - ၁၃၆၄၀။

"နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုပညာကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ ကျင့်ကြံမှုအမှတ် အကုန်သုံးမယ်"

နဂါးနတ်ဆိုး ရွှေကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုပညာ (၁၂/၁၀၀)။

ဒုန်း။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သွေးစွမ်းအင်တွေက စီးဆင်းလာပြီး ရှောင်ပီလီရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို အဆက်မပြတ် ပုံသွင်းနေတယ်။

ရှောင်ပီလီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ သွေးစွမ်းအင်တွေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ရှားနေပြီး အရိုးတွေ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပွတ်တိုက်နေတဲ့ အသံတွေက သူ့ဆီကနေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတယ်။

ခဏအကြာမှာ ရှောင်ပီလီက မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တကယ်ပါပဲ၊ ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ မူလဝိညာဉ်ကို တစ်ပြိုင်နက် ကျင့်ကြံတာက အမှန်ကန်ဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ"

---

ဒီတောင်တန်းကြီးထဲကနေ ထွက်ခွာလာပြီးတဲ့နောက်၊

နောက်တစ်နေ့မှာ။

ဟွမ်လျှိုရွာ။

ကျန်းဝူဆောင်မှ အဖွဲ့ဝင် အများအပြား ဟွမ်လျှိုရွာကို ရောက်ရှိလာကြတယ်။ ကူးယွီနယ်မြေ ကျန်းဝူဆောင်မှ တပ်မှူး ကျန်းဟူက စစ်မှန်တဲ့အိမ်တော်မှာ ပျံ့ကျဲနေတဲ့ အလောင်းတွေကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူ့မျက်နှာက အလွန်တရာမှ မှောင်မည်းသွားတယ်။

ကျန့်ယောင် ကူးယွီနယ်မြေကို ရောက်လာတဲ့အခါမှာ သူက ကျန့်ယောင်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဧည့်ခံခဲ့တာပါ။

ဒါပေမဲ့ ကျန့်ယောင်ဟာ ကျန်းဝူဆောင်ရဲ့ ကျန့်မိသားစုက ဖြစ်ပေမဲ့ အထက်ကနေ အရှေ့ဘက်ဘဏ္ဍာတိုက်မှ တပ်မှူးတစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့တယ်။ သူက ကိစ္စတစ်ခုအတွက် တပ်မှူးကျိုးနဲ့အတူ ကျန်းနန်နယ်မြေကို လိုက်ပါသွားခဲ့တာပါ။

ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ကျန့်ယောင်ဟာ အလောင်းသန့်စင်ရေးဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် လုပ်ဆောင်တာလို့ သံသယရှိရတဲ့ အမှုတစ်ခုကို စုံစမ်းဖို့ ဟွမ်လျှိုရွာကို သွားခဲ့ပြီး အခုချိန်ထိ ပြန်မရောက်လာတော့ဘူးဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားရလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့မိပါ။

သူတစ်ခုခုတော့ ဖြစ်သွားပြီဆိုတာကို ရိပ်မိလိုက်တယ်။ ထမင်းတောင် မစားဘဲနဲ့ မြင်းစီးပြီး ဟွမ်လျှိုရွာကို အမြန်သွားလိုက်ရာ ဒီမြင်ကွင်းကိုပဲ မြင်လိုက်ရတယ်။

'သောက်ကျိုးနည်း'

'သောက်ကျိုးနည်း'

'ဘာလို့ ငါ့နယ်မြေမှာ သူသေရတာလဲ'

ကျန်းဟူရဲ့ မျက်နှာက မှောင်မည်းနေတယ်။

ကျန့်ယောင်ဟာ ဘယ်နေရာမှာပဲ သေချင်သေ၊ အခုတော့ သူ့နယ်မြေမှာပဲ သေသွားရတော့တယ်။

"တိုက်ခိုက်ထားတဲ့ အရိပ်အယောင် သိပ်မရှိဘူး၊ ဒါဟာ ပြတ်ပြတ်သားသား အနိုင်ယူခံလိုက်ရတာပဲ" ကျန်းဝူဆောင်မှ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က အလောင်းအားလုံးကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ကျန့်ယောင်ကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ အလောင်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

"ဘယ်သူမှ ဒီလူသတ်သမားရဲ့ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ကွက်ကို မခုခံနိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒီလူတောင်မှပဲ"

"လူသတ်သမားက အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်(၅) အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူ ဒါမှမဟုတ် မျက်ခုံးကြားက ဘိုးဘွားအသက်မှတ်ကို ဖွင့်ပြီး 'ဝိညာဉ်'စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံထားတဲ့ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်ဖို့ များတယ်"

ဟူး။

ကျန်းဝူဆောင်မှ အဖွဲ့ဝင်တွေအားလုံး အံ့သြစွာနဲ့ အသက်ရှူလိုက်ကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ ကူးယွီနယ်မြေ ကျန်းဝူဆောင်က အားနည်းတာ မဟုတ်ပေမဲ့ တပ်မှူး ကျန်းက အဆင့်(၅) အထွတ်အထိပ်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ အခုတော့ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးနဲ့ ပတ်သက်လာပြီဆိုတော့ သူတို့တွေ ဒီအမှုကို ဆက်ပြီး စုံစမ်းဖို့ မလိုတော့ဘူး မဟုတ်လား။

အခုလေးတင် စစ်ဆေးပြီးသွားတဲ့ ကျန်းဝူဆောင်မှ ကျွမ်းကျင်သူက မြေပြင်ပေါ်က လူပုံသဏ္ဍာန်နဲ့ ချိုင့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"ဒီမှာ သေသွားတဲ့သူတွေအပြင် တခြားတစ်ယောက်ယောက်လည်း လုပ်ဆောင်ထားရမယ်။ ဒီအရိပ်အယောင်တွေကို ကြည့်ရရင် လုပ်ဆောင်တဲ့သူက အစွမ်းအထူးပင် ရှိနေရမယ်"

"မြေပြင်ထဲ အဆောင့်ခံလိုက်ရတဲ့သူက အသက်ရှင်သေးလား မရှင်သေးလားဆိုတာတော့ မသိနိုင်ဘူး"

ကျန်းဟူက လေးနက်တဲ့အသံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"ဒါဟာ အလောင်းသန့်စင်ရေးဂိုဏ်းရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်နိုင်မလား"

ကျန်းဝူဆောင်မှ ကျွမ်းကျင်သူ -

"ဒါကိုတော့ မသိနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စစ်မှန်တဲ့အိမ်တော်မှာရှိတဲ့ အလောင်းအနည်းငယ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးတွေက အကုန်လုံးနီးပါး စုပ်ယူခံထားရတာကြောင့် အလောင်းသန့်စင်ရေးဂိုဏ်းရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"အလောင်းအားလုံးကို ပြန်သယ်သွားကြ။ ဒါဟာ ငါတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး" ကျန်းဟူက ကျိန်ဆဲရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်မိတာကြောင့် ငါ့ရဲ့ တပ်မှူးရာထူးကိုတောင် ဆက်ထိန်းနိုင်ပါ့မလား မသိတော့ဘူး"

ကျန့်ယောင်ဆိုတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်၊ အတွေ့အကြုံ ရချင်လို့ ရောက်လာတာပဲ၊ တပ်မှူးကျိုးနောက်ကိုပဲ ရိုးရိုးသားသား လိုက်သွားပြီး အောင်မြင်မှုတွေပဲ နည်းနည်းပါးပါး ယူလိုက်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလား။

သူက သူ့ကိုယ်သူ သက်သေပြချင်နေတာကိုး။

အခုတော့ သူသေသွားပြီး နောက်ခံမရှိတဲ့ ငါ့လိုလူကိုပါ ဒုက္ခပေးသွားပြီ။

တပ်မှူးကျိုးက မနက်ဖြန်မှာ ကူးယွီနယ်မြေကို ပြန်ရောက်တော့မှာပဲ၊ ဒီကိစ္စကို တပ်မှူးကျိုးဆီပဲ လွှဲပေးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။

---

ဒီအချိန်မှာတော့။

ရှောင်ပီလီဟာ မန်ဟွာခရိုင်ကို သွားဖို့အတွက် မင်ရှီမြို့မှာ လှေတစ်စင်းပေါ် တက်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ မန်ဟွာခရိုင်ဟာ ကျန်းနန်ပြည်နယ်မှာ အစည်ကားဆုံး ခရိုင်မြို့တော် ဖြစ်ပါတယ်။

ကျန်းနန်ပြည်နယ်ကို မလာခင်ကတည်းက ဖုန်းစစ်နန်းက ကျန်းနန်ပြည်နယ်မှာရှိတဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ ဌာနခွဲကို ဘယ်လိုရှာရမလဲဆိုတာကို သူ့ကို ပြောပြထားပြီးသားပါ။

ကျန်းနန်ပြည်နယ်ဟာ မဟာချန်မင်းဆက်မှာ အစည်ကားဆုံး ပြည်နယ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ခြောက်ဂိုဏ်းစုထဲက စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းတို့ဟာ ကျန်းနန်ပြည်နယ်မှာ ရှိနေပြီး သိုင်းလောကရဲ့ ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ထန်ထိုက်မိသားစုဟာလည်း ကျန်းနန်ပြည်နယ်မှာပဲ ရှိပါတယ်။ သိုင်းဆရာကြီးတွေ စုဝေးရာနေရာလို့ ဆိုနိုင်ပြီး ရှောင်ပီလီ အရင်က နေခဲ့တဲ့ မန်ပြည်နယ်နဲ့ ယန်နယ်မြေတွေနဲ့တော့ လုံးဝ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါဘူး။

လှေငယ်လေးတစ်စင်းက မြစ်အတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း မျောပါသွားတယ်။

နှစ်နာရီကျော်လေးနဲ့တင် မန်ဟွာခရိုင်ရဲ့ မြို့ရိုးတွေကို အဝေးကနေ မြင်နေရပြီ။

"သူရဲကောင်းလေး၊ မြို့ထဲကို လှေနဲ့ပဲ ဝင်မှာလား"

"မန်ဟွာခရိုင်က ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောတွေက တကယ်ကို ထူးခြားကောင်းမွန်တယ်"

"ဒီမြစ်ကနေ ခရိုင်ထဲက လျှိုဟွာကန်ကို တိုက်ရိုက် သွားလို့ရတယ်။ ကျွန်တော် လူတွေကို ဒီနေရာကို အခေါက်ခေါက်အခါခါ ပို့ပေးဖူးတယ်"

လှေဦးစီးက လှေဦးမှာ ရပ်နေတဲ့ ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်။

ဒီသူရဲကောင်းလေးက ရုပ်ရည်ချောမောရုံတင်မကဘဲ ရက်ရောတယ်။

သူ့လှေကို ငှားဖို့အတွက် ငွေဆယ်တုံးကို တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်တာပါ။

ပုံမှန်ဆိုရင် လူတွေအပြည့်တင်ပြီး ပို့ပေးရင်တောင် ငွေဆယ်တုံး မရနိုင်ဘူးဆိုတာ သူသိတယ်။

ရှောင်ပီလီက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

"ဒါဆိုရင် ငါ့ကို မြို့ထဲကို ပို့ပေးလိုက်"

ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောဆိုတာ သူ တစ်ခါမှ မစီးဖူးသေးဘူး။

ရှေးခေတ်က ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောတွေနဲ့ ဘာကွာခြားမလဲဆိုတာကို သူ သိချင်မိတယ်။

အဲဒီ လျှိုဟွာကန်ကိုလည်း သွားဖို့ ရှိနေတာမို့ တိုက်ဆိုင်နေတာပါပဲ။ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ ဌာနခွဲက အဲဒီမှာ ရှိပေမဲ့ အခုတော့ ပြောင်းရွှေ့သွားလောက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေက အရိပ်အယောင် ဒါမှမဟုတ် ဆက်သွယ်ရမယ့် အချက်အလက်တချို့တော့ ချန်ထားခဲ့မှာပါ။

ဖုန်းစစ်နန်းတို့က သူ့ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခဲ့ကြတာပါ။ အခုတော့ ဒီမှာရှိတဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ ဌာနခွဲမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားခဲ့ပြီမို့ သူ ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ပါ။

ဒါ့အပြင် အဲဒါတွေအားလုံးက ကျင့်ကြံမှုအမှတ်တွေလေ။

ဒီအချိန်မှာတော့ နေဝင်ချိန် နီးကပ်လာပါပြီ။

မန်ဟွာခရိုင်ရဲ့ မြစ်ကြောင်းတွေမှာ လှေငယ်လေးတွေက အချိန်အခါအလိုက် ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြပေမဲ့ အဲဒီလှေငယ်လေးတွေက ရှောင်ပီလီ စီးလာတဲ့လှေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး သေသပ်လှပနေတယ်။

လျှိုဟွာကန်နဲ့ နီးကပ်လာလေလေ၊ မြစ်နှစ်ဖက်စလုံးမှာ မက်မောဖွယ်ကောင်းပြီး အဝတ်အစား ခပ်ပါးပါးနဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အမျိုးသမီးတွေ ပိုများလာလေလေပါပဲ။

"အို သူရဲကောင်းလေး၊ ကြည့်ရတာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး ရဲရင့်လိုက်တာ။ လာပြီး အတူတူ သောက်ပါလား၊ ဒီမှာ အရက်ကောင်းကောင်းနဲ့ နွေးထွေးတဲ့ ပွေ့ဖက်မှုတွေက သင့်ကို စောင့်ကြိုနေတယ်လေ"

"ဟေ့ သူရဲကောင်းလေး၊ မြောက်အရပ်ကနေ တောင်အရပ်ထိ ခရီးသွားလာရင်း ပင်ပန်းနေမှာပေါ့။ လာပြီး ဒီမှာ အနားယူပါဦး၊ မိန်းကလေးတွေအားလုံး သင့်ကို စောင့်နေကြတယ်။ သင် အိမ်ပြန်ဖို့တောင် မေ့သွားတဲ့အထိ ပျော်ရွှင်ရမယ်ဆိုတာ အာမခံပါတယ်"

"သူရဲကောင်းလေး၊ ပျော်ပါးချင်လား"

"..."

အရင်ဘဝတုန်းက ရှောင်ပီလီဟာ ပျော်ပါးရာနေရာတွေကို အကြိမ်ကြိမ် သွားဖူးခဲ့ပေမဲ့ ဒီမြင်ကွင်းကတော့ သူ့ကို နည်းနည်းလေး အံ့သြသွားစေတယ်။ သူ ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

"ငယ်စဉ်အခါက နွေဦးအဝတ်အစားတွေက ပါးလွှာခဲ့တယ်။ တံတားစောင်းမှာ မြင်းစီးနေတုန်း ရဲတိုက်တွေကနေ အနီရောင်အင်္ကျီ ဝတ်ထားတဲ့ မိန်းကလေးတွေက လှမ်းခေါ်နေကြတယ်"

"ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားသာ မခိုင်မာရင် ငါလည်း ဒီအရာတွေကို ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"