← Chapters

အခန်း ၁၁၂

Vol. 7 Ch. 112

အခန်း ၁၁၂

Vol. 7 Ch. 112

အခန်း(၁၁၂) သစ္စာဖောက်သူ

ရှောင်ပီလီသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အခန်းထဲ၌ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်၏ အမှတ်အသားကို အမှန်ပင် တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "မဆိုးဘူးပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"အဆင့်(၄) နှောင်းပိုင်းအဆင့်အတွက် ငွေပမာဏ ဘယ်လောက်ပေးရမလဲ"

ကျီမင်က "အဆင့်(၄) နှောင်းပိုင်းအဆင့်ဆိုရင် အနည်းဆုံး ငွေငါးသောင်းပေးရမယ်။ တကယ်လို့ သူ့နောက်ကွယ်က အားကိုးရာက မရိုးရှင်းဘူး၊ လုပ်ကြံရတာ ခက်ခဲတယ်ဆိုရင်တော့ ပိုက်ဆံပိုပေးရလိမ့်မယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ရှောင်ပီလီသည် အလောင်းသန့်စင်ရေးဂိုဏ်းထံမှ ရရှိထားသော ငွေစက္ကူများကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး "အရှေ့ဘက်စခန်းမှ တပ်မှူး ကျိုးချန်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သူက ကူးယွီနယ်မြေမှာ ရှိနေတယ်"

အရှေ့ဘက်စခန်းလား။

ကျီမင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "မင်းက အရှေ့ဘက်စခန်းနဲ့ ဘာရန်ငြိုးရန်စတွေ ရှိလို့လဲ" ဟု မေးသည်။

ရှောင်ပီလီ ရယ်မောလိုက်ပြီး "လူသတ်သမားတွေက တာဝန်ယူတဲ့အခါ သူဌေးရဲ့ ရန်ငြိုးရန်စတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ လိုသေးလို့လား" ဟု ပြန်မေး၏။

"သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က လုပ်ငန်းကိစ္စတွေမှာ ငွေကိုပဲ ကြည့်ပြီး လူကို မကြည့်ဘူး မဟုတ်လား"

ရှောင်ပီလီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျီမင်သည် အလွန်တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"လူငယ်လေး၊ မင်းနဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က ဘာပတ်သက်မှု ရှိနေတာလဲ"

ရှောင်ပီလီက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် "ကျွန်ုပ်နဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင် ဘယ်လိုပတ်သက်နေလဲဆိုတာကို စိတ်ပူမနေပါနဲ့။ ဒီအလုပ်ကို လက်ခံမလား မခံဘူးလားဆိုတာပဲ သိချင်တာပါ" ဟု ဆိုသည်။

"ဟာ" ကျီမင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ "သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က ဒီတာဝန်ကို မယူတာတော့ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ နန်းတော်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေက အခုလောလောဆယ် နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးနေလို့ပါ"

"ပြီးတော့ လူငယ်လေး၊ ငါတို့ရဲ့ ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်နဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"

ရှောင်ပီလီ မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး "အပြင်ဘက်က မီးအိမ်တွေ၊ စင်္ကြံက မီးအိမ်တွေ၊ ဒီအခန်းထဲမှာတောင် အမှတ်အသားတွေ ရှိနေတာပဲ။ မသိဘဲနေဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလွန်းပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

"ပြီးတော့ အဲဒီအမှတ်အသားတွေက အရမ်းကို ထင်ရှားနေတာ။ ငါ့ကို မပြောနဲ့ဦး၊ အဲဒီအမှတ်အသားတွေက ဘာကိုဆိုလိုမှန်း သိတဲ့ အဆင့်(၅) ကျွမ်းကျင်သူတိုင်းက သတိထားမိမှာပဲ။ ဒီနေရာက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်နဲ့ ပတ်သက်တယ်ဆိုတာ ငါတို့ မသိမှာကို ကြောက်နေသလိုမျိုးပဲ"

"မင်းတို့က သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ အဓိက အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးပြီး သဲလွန်စတချို့ ရထားပုံပဲ"

"မြွေကိုတွင်းအပြင် ထွက်လာအောင် ဆွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရှိ အဓိက အဖွဲ့ဝင်အချို့သာလျှင် ဤအထူးအမှတ်အသားများအကြောင်း သိရှိကြောင်း ဖုန်းစစ်နန်း တစ်ချိန်က ပြောခဲ့ဖူးသည်။

နယ်မြေအသီးသီးမှ ခန်းမသခင်များ၊ အဓိက လူသတ်သမားများနှင့် ယွမ်ချန်း(၁၂)ပါးတို့သာ ဖြစ်သည်။

ဒီနေရာမှာ ပြဿနာအကြီးကြီး ရှိနေသည်။

"ဟားဟားဟား"

ကျီမင် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ပြီး အသံကို နိမ့်ချကာ "ငါတို့က ကျန်းနန်ပြည်နယ်မှာရှိတဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင် အဖွဲ့ဝင်တွေကို ဖမ်းမိဖို့ အကြာကြီး စောင့်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ဒီလိုမျိုး ရောက်လာမယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ နည်းနည်းတော့ သိချင်မိတယ်၊ ဒါက ထောင်ချောက်ဆိုတာ မင်း သိလျက်နဲ့ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ထုတ်ဖော်ပြလိုက်တာလဲ"

ရှောင်ပီလီက ပုံမှန်အတိုင်းပင် "ကျွန်ုပ်ရဲ့ သိုင်းပညာကို ယုံကြည်မှု ရှိလို့ပေါ့" ဟု ပြောသည်။

ရှောင်ပီလီ စကားအဆုံးတွင် ကျီမင်သည် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို စုလိုက်ပြီး မိုးကြိုးပမာ လျင်မြန်သော အားဖြင့် ရှောင်ပီလီ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

အရိုးကျိုးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှောင်ပီလီသည် ကျီမင်၏ လက်ချောင်းများကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် ညှပ်လိုက်သည်။ အနည်းငယ် ဖိလိုက်ရုံဖြင့် ကျီမင်၏ လက်ချောင်း အရိုးများ ကြေမွသွားတော့သည်။

ကျီမင်သည် လက်ချောင်းများကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း မရွေ့နိုင်ပေ။

သူ၏ နားထင်များသည် ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် သူ အသံထွက်ရန် မရဲပေ။

သူသည် သိုင်းပညာကို (၆၇) နှစ်တိုင်တိုင် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး အဆင့်(၄) အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။ အဆင့်(၄) သိုင်းပညာဖြစ်သည့် မိုးကြိုးလက်ချောင်းကို နှစ်ပေါင်း (၄၀) ကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ဝါးချက်များသည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ လျင်မြန်သည်။ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးပင်လျှင် သူ၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ကွက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့… သူသည် ဤလူငယ်ရှေ့တွင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခံလိုက်ရပြီး လူငယ်ကလည်း တည်ငြိမ်စွာပင် သူ၏ တိုက်ကွက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

သူသည် ထိုလူငယ်၏ တကယ့်စွမ်းအားကိုပင် မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများ ခံစားနေရသော်လည်း သူ အော်ဟစ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

"မင်းက တော်တော် သဘောပေါက်တာပဲ" ရှောင်ပီလီသည် ကျီမင်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး "တကယ်လို့ မင်းသာ အော်လိုက်ရင် ငါ့အနေနဲ့ မင်းကို အရင်သတ်ပြီးမှ အပြင်က ပြေးဝင်လာတဲ့သူတွေကို ဆက်သတ်ရုံကလွဲပြီး တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး" ဟု အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

ကျီမင် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဒီဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောရဲ့ ပိုင်ရှင်က ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသာ သိရင် ဒီလိုမျိုး တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"မင်းသာ ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် မင်းလည်း ဒီနေ့ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ အရင်သေရုံပဲ ကွာခြားသွားမှာ"

ရှောင်ပီလီ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ရယ်မောကာ "ဒါက ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ကျန်းနန်ပြည်နယ်မှာ ရှိပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ရုံးချုပ်က မန်ဟွာခရိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆိုရင် ထန်ထိုက်မိသားစုလား"

ကျီမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်တယ်၊ ထန်ထိုက်မိသားစုပဲ" ဟု ပြောသည်။

"ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောကို ထန်ထိုက်မိသားစုနဲ့ အရှေ့ဘက်စခန်းတို့ ပူးပေါင်းပြီး လုပ်ဆောင်နေတာ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီသင်္ဘောပေါ်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘယ်သူမှ မရှုပ်ရဲကြတာ"

"ထောင်ချောက်ဆင်တာက အရှေ့ဘက်စခန်းရဲ့ အစီအစဉ်ပဲ၊ ထန်ထိုက်မိသားစုနဲ့ သိပ်မဆိုင်ဘူး"

"အဲဒီအချိန်တုန်းက သင်္ဘောပေါ်မှာ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က လူတွေ အမှန်တကယ် ရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဖမ်းမိပြီးနောက်မှာ အဆိပ်သောက်ပြီး သေသွားကြတယ်"

"ဒါကြောင့် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ ကျန်းနန်ပြည်နယ် ခန်းမသခင် လွတ်မြောက်သွားတာ"

"ထန်ထိုက်မိသားစုက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်နဲ့ ရန်ဘက်ဖြစ်ဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူး။ အခုလောလောဆယ် သူတို့က အရှေ့ဘက်စခန်းကို မျက်နှာသာ ပေးနေတာပဲ။ အရင်တုန်းက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့အခါ ထန်ထိုက်မိသားစု မပါဝင်ခဲ့ဘူး။ ငါတို့ ထန်ထိုက်မိသားစုက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင် အဖွဲ့ဝင်တွေ လာရှုပ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး"

"လူငယ်လေး၊ မင်း အခုချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်ဆိုရင် ငါ မမြင်ခဲ့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်မယ်…"

ကျီမင်၏ စကားကို ရှောင်ပီလီက လက်မြှောက်ကာ ဖြတ်လိုက်သည်။ သူက "ကျန်းနန်ပြည်နယ်မှာ တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကိုပဲ ငါ သိချင်တာ" ဟု အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအမှတ်အသားအကြောင်းကို အရှေ့ဘက်စခန်းကို ဘယ်သူက ပြောပြလိုက်တာလဲ"

ယန်နယ်မြေမှ မထွက်ခွာမီ ဖုန်းစစ်နန်းသည် ကျန်းနန်ပြည်နယ်ဌာနခွဲမှ ဖြစ်ရပ်သတင်းကို မကြားခဲ့ရပေ။ သူ ခရီးသွားနေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ကျီမင်က "လူငယ်လေး၊ ငါ့ကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေပါနဲ့" ဟု ဆိုသည်။

"ဒီကိစ္စတွေထဲက အတော်များများက ငါ့အသိအမှတ်ပြုမှုထက် ကျော်လွန်နေတယ်ဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်"

"ပြီးတော့ ငါ သိရင်တောင် ပြောပြလို့ မရဘူး"

"မင်းပဲ ငါ့ကို အခု အခက်အခဲ ဖြစ်စေနေတာ" ရှောင်ပီလီက ပြောပြီး ကျီမင်၏ ညာဘက်လက်ပေါ်သို့ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း တင်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ချောင်းများ အပေါ်သို့ ရွေ့လျားသွားသည်နှင့် အရိုးကျိုးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အား…"

နောက်ဆုံးတွင် ကျီမင်သည် မခံနိုင်တော့ပေ။ သူ၏ ပါးစပ်မှ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

အခုဆိုရင် သူ့လက်တစ်ဝက်လောက် ကျိုးပဲ့သွားပြီ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ဖြစ်နေရင် သူ့လက်တစ်ခုလုံး အသုံးမဝင်တော့ပေ။

သူ အဲဒီလောက်ထိ အော်ဟစ်နေပေမဲ့ အပြင်က အစောင့်တွေကတော့ ဘာမှ မကြားသလိုပဲ။ ဒီလူက သင်္ဘောပေါ်က အစောင့်အားလုံးကို ဘယ်သူမှ မသိအောင် ရှင်းထုတ်လိုက်တာလား။

"ငါ တကယ် မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက အမိန့်ပေးခဲ့တာက မိန်းမလျာ ဝေ့ပဲ"

"အခု သင်္ဘောပေါ်မှာ အရှေ့ဘက်စခန်းက သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ မြောင်ဖုန်းက မိန်းမလျာ ဝေ့ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လက်ရုံးပဲ။ သူ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကို ဘယ်သူက သစ္စာဖောက်လိုက်လဲဆိုတာ သိမှာပဲ"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားပြီး မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

သူ၏ ညာဘက်လက်သည် မြေပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေပြီး ချွေးများက သူ့အဝတ်အစားကို စိုစွတ်စေသည်။

ရှောင်ပီလီက "အဲဒီ အရှေ့ဘက်စခန်းက သိုင်းဆရာကြီးကို ဒီကို လာခိုင်းလိုက်" ဟု ဆိုသည်။

သူသည် ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားဖြင့် အခန်းကို ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့် ကျီမင်၏ အသံကို အပြင်ဘက်သို့ မထွက်နိုင်ပေ။

ကျီမင်သည် တံခါးဘက်သို့ အမြန် အော်ခေါ်လိုက်သည်။ "ရှောင်ဟဲ၊ ဆရာ မြောင်ကို ဒီကို လာခိုင်းလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့" ရှောင်ပီလီကို လမ်းပြပေးခဲ့သော အစေခံမလေး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏအကြာတွင်၊

တံခါးပွင့်လာပြီး ပါးလွှာသော ပုံရိပ်တစ်ခု အထဲသို့ ဝင်လာသည်။ မြေပေါ်တွင် လဲကျကာ နာကျင်နေသော ကျီမင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွား၏။

သူ လက်မြှောက်လိုက်သည်နှင့် လက်စွပ်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်လက်နက်များက ရှောင်ပီလီဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကြီးမားသော အားတစ်ခု ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သွေးတစ်လုပ် ထွက်ကျလာပြီး မြောင်ဖုန်းသည် ကျီမင်ဘေးတွင် လဲကျသွားသည်။

ဒီအချိန်တွင် မြောင်ဖုန်းသည် ဒီသင်္ဘောပေါ်သို့ လူကြမ်းကြီး တစ်ယောက် ရောက်နေမှန်းနှင့် ကျီမင်၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရမှန်း ကောင်းကောင်း သိသွားပြီ။

"မင်း တကယ်ပဲ…"

သွေးတစ်လုပ် ထပ်ထွက်လာပြန်သည်။ သူ၏ အတွင်းကလီစာများ ရွေ့လျားသွားသလို ခံစားရသည်။

ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ပီလီက သူနှင့် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသည်။

"ရှောင်ပီလီလား"

အခြားသူတွေက ရှောင်ပီလီ၏ ပုံတူပန်းချီကို မမြင်ဖူးနိုင်ပေမဲ့ သူသည် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကို ရှင်းထုတ်ရန် ကျန်းနန်ပြည်နယ်သို့ အထူးလာရောက်သူ ဖြစ်သဖြင့် သူက ရှောင်ပီလီ၏ ပုံတူကို ဘယ်လိုလုပ် မမြင်ဖူးဘဲ နေမလဲ။

ဒါပေမဲ့ ရှောင်ပီလီက ယန်နယ်မြေမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူ ဘယ်လိုလုပ် ကျန်းနန်ပြည်နယ်သို့ ရောက်လာတာလဲ။

ယခုအချိန်တွင် ရှောင်ပီလီသည် သူ၏ မူလရုပ်ရည်သို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်သည်။ ကျန်းနန်ပြည်နယ်တွင် ထန်ထိုက်မိသားစုသာလျှင် နည်းနည်း ရှုပ်ထွေးသည်။ ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနှင့် စင်ကြယ်သော ယန်ဂိုဏ်းတွင် အားအကောင်းဆုံးသူများမှာ အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသားများသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ သိုင်းပညာအချို့ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်သေးလျှင်တောင် အဆင့်(၂) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က သူ့ကို သတ်ရန် ခက်ခဲပေမည်။

ထို့အပြင် သူသည် ဤလူနှစ်ယောက်ကို အသက်ရှင်လျက် ထားရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။

ရှောင်ပီလီသည် မြောင်ဖုန်းကို ကြည့်ပြီး "ပြောစမ်း၊ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကို သစ္စာဖောက်တဲ့သူက ဘယ်သူလဲ" ဟု အေးစက်စက် မေးလိုက်သည်။

မြောင်ဖုန်းသည် ခေါင်းမာရန် ကြိုးစားသေးသော်လည်း ကျီမင်၏ ဖျော့တော့နေသော မျက်နှာနှင့် သွေးစွန်းနေသော ညာဘက်လက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အကြံအစည်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး "အဲဒါ 'ကျောက်စိမ်းမျက်နှာပိုင် တရားသူကြီး' ကျန်းရွှမ်မင်ပဲ" ဟု အမြန် ပြောလိုက်သည်။

All Chapters