အခန်း ၁၁၅
Vol. 7 Ch. 115
အခန်း(၁၁၅) ‘စွမ်းအားရှင် ဝဇီရာ’ ကျန်းယဲ့
ကျန်းအိမ်တော်၏ နောက်ဖေးခြံဝင်းအတွင်း၌ဖြစ်သည်။
နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းတွင် အဆင့်(၁၁)၌ ရှိနေသည့် လင်းဖူဟူနှင့် အရှေ့ဘက်စခန်းမှ အမတ်မိန်းမစိုး ဝေ့၊ ထို့အတူ ကျန်းရွှမ်မင်တို့သည် နောက်ဖေးခြံဝင်းအတွင်းရှိ ကျောက်ဆောင်ကန်ဘောင်တွင် ရပ်နေကြသည်။
လင်းဖူဟူ၏ မျက်နှာမှာ အမူအရာမဲ့နေသော်လည်း အမတ်မိန်းမစိုး ဝေ့နှင့် ကျန်းရွှမ်မင်တို့မှာမူ မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသည်။
အကြောင်းရင်းမှာ လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောပေါ်တွင် ထန်ထိုက်မိသားစုနှင့် အရှေ့ဘက်စခန်းမှ လူများ သေဆုံးခဲ့ရခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
သုံးရက်ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း သဲလွန်စ တစ်စုံတစ်ရာ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။
“ထန်ထိုက်မိသားစု၊ ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ စင်ကြယ်သော ယန်ဂိုဏ်းတို့က လူတွေ ရောက်လာပြီလား”
ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများ ဖြူဖွေးနေသော ကျန်းရွှမ်မင်ကို အမတ်မိန်းမစိုး ဝေ့က မေးလိုက်သည်။
ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောပေါ်က အဖြစ်အပျက်မှာ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ လူများ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း အသေအချာပင်။
သို့သော် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ မည်သည့်ဆရာသခင် ရောက်နေသည်ကိုမူ သူတို့ မသိကြပေ။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းကိုးဆယ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အဓိကလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများထဲမှ တစ်ဦးဦး ဖြစ်နေမည်ကို သူတို့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။
ကျန်းရွှမ်မင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“စင်ကြယ်သော ယန်ဂိုဏ်းက တပည့်ရင်း တစ်ယောက်ပဲ လွှတ်လိုက်တယ်၊ ထန်ထိုက်မိသားစုကတော့ ဘယ်သူမှ မလွှတ်ဘူး”
“ဆရာကြီးကျန်း၊ ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ‘စွမ်းအားရှင် ဝဇီရာ’ ကတော့ မန်ဟွာခရိုင်ကို ရောက်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ထန်ထိုက်မိသားစုဆီ အရင်သွားတာ၊ ခဏနေရင် ရောက်လာတော့မှာပါ”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမတ်မိန်းမစိုး ဝေ့၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။
‘စွမ်းအားရှင် ဝဇီရာ’ ကျန်းယဲ့မှာ သိုင်းလောကကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသား နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူသာ ကြီးကြပ်နေမည်ဆိုလျှင် ‘နတ်ဆိုးဆရာတော် ပုခုန်း’ မလာသရွေ့ ယနေ့ ရွှေဖလားနှင့် လက်ဆေးအငြိမ်းစားယူခြင်း အခမ်းအနားတွင် အမှားအယွင်း ဖြစ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
“ဟမ့်”
အမတ်မိန်းမစိုး ဝေ့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။
“ထန်ထိုက်မိသားစုက သူတို့ရဲ့ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူကို အားကိုးပြီး နန်းတော်ရဲ့ အမိန့်တော်ကိုတောင် လိုက်နာဟန်ဆောင်နေတာပဲ”
“သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က လမ်းဆုံးရောက်နေပြီး ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောကိစ္စလည်း ဖြစ်ထားတဲ့ကြားက သူတို့က ဘာမှ မလုပ်ချင်ကြဘူး”
ကျန်းရွှမ်မင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ထန်ထိုက်မိသားစုမှာ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် ရှိနေတာဆိုတော့ အိမ်ရှေ့မင်းသား(ခြောက်) နန်းတက်ရင်တောင် သူတို့နဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူ ရှင်းဖို့ မလွယ်ဘူးလေ”
အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ကသာ ဒုက္ခပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လျှင် မည်သူမဆို အနည်းငယ် ခက်ခဲကြလိမ့်မည်။
နန်းတော်က သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကို စတင်တိုက်ခိုက်စဉ်ကလည်း သေချာပေါက် အနိုင်ရမည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ထိုတိုက်ပွဲတွင် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်သာ ပျက်စီးသွားသည်မဟုတ်၊ နန်းတော်နှင့် သိုင်းလောကဘက်မှလည်း ဆုံးရှုံးမှု ကြီးကြီးမားမား ရှိခဲ့သည်။
သူ သိသလောက်ဆိုလျှင် ထိုတိုက်ပွဲတွင် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး သေဆုံးခဲ့ရပြီး နန်းတော်နှင့် သိုင်းလောကဘက်မှလည်း အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦး သေဆုံးခဲ့သည်။
သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် နန်းတော်မှာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရရှိလာပြီး သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင် အနေနဲ့ ကံကောင်းပါ့မလား မသိတော့ပေ။
ရှီမန်မိသားစုနှင့် အိုယန်မိသားစုမှ အဘိုးအို နှစ်ဦးမှာ ‘နတ်ဆိုးဆရာတော် ပုခုန်း’ ကို ရှာဖွေရန် ယန်နယ်မြေသို့ သွားရောက်ကြသည်။ ‘နတ်ဆိုးဆရာတော် ပုခုန်း’ သေဆုံးသွားလျှင် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်အနေဖြင့် ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်မည်မဟုတ်၊ သူ့ရွေးချယ်မှုမှာ မှားယွင်းခြင်း မရှိပေ။
အမတ်မိန်းမစိုး ဝေ့က ဆိုသည်။
“ထန်ထိုက်မိသားစုက ဒီအချိန်မှာ ဘက်မလိုက်ဘူးဆိုရင် ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောနဲ့ ကုန်သွယ်တာကို ရပ်တန့်လိုက်သင့်တယ်”
လင်းဖူဟူက အမတ်မိန်းမစိုး ဝေ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရွံရှာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ကျန်းရွှမ်မင်နှင့် ရင်းနှီးမှုသာ မရှိလျှင် ဤမိန်းမစိုးနှင့် အချိန်ကုန်ခံ၍ စကားပြောနေမည် မဟုတ်ပေ။
ထန်ထိုက်မိသားစုကို ခြိမ်းခြောက်နေသေးတာလား။
သူသာ ထန်ထိုက်မိသားစု နေရာတွင် ရှိပြီး ဤမိန်းမစိုးက ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နေမည်ဆိုလျှင် သူသည် ဤအဘိုးအိုကို အရင်သတ်ပစ်ပြီးမှ ပုန်းအောင်းနေလိုက်မည်။ ဤအဘိုးအိုအတွက်နှင့် နန်းတော်က နက္ခတ်ဗေဒင်ဌာနမှ လူများကို လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။
လင်းဖူဟူက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ ပြောသည်။
“ရွှေဖလားနှင့် လက်ဆေးအငြိမ်းစားယူခြင်း အခမ်းအနား စတင်တော့မှာမို့ အပြင်ကို သွားကြရအောင်”
---
ရှောင်ပီလီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ တင်းမြန်မှာ စိတ်ဓာတ်ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သေးငယ်သော သေရည်ဆိုင်တွင် ဤလူငယ်ကို စတွေ့စဉ်ကတည်းက သူ၏ ပင်ကိုယ်အရည်အသွေးကို သူမ သဘောကျနေခဲ့သည်။ ယခုမှ သတ္တိမွေးကာ မေးမြန်းလိုက်သော်လည်း နာမည်တစ်ခုပင် မသိလိုက်ရဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ရှောင်ပီလီက တင်းမြန်ကို ကျောခိုင်း၍ ထွက်သွားသည်။ သို့သော် အနည်းငယ်မျှပင် မလျှောက်ရသေးမီ ရှောင်ဟုန်က လမ်းပိတ်ရပ်လိုက်သည်။
ရှောင်ဟုန်က ရှောင်ပီလီကို ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြောသည်။
“ညီမငယ်တင်းမြန်က မင်းနာမည်ကို သိချင်ရုံသက်သက်ပါ၊ သူရဲကောင်းရယ်”
“ညီလေးရယ်၊ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံတာ နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား”
ရှောင်ဟုန် ရှေ့တိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ တင်းမြန်က အလျင်အမြန် ပြောသည်။
“စီနီယာကိုကိုရှောင်၊ ပြဿနာ မရှာပါနဲ့”
သူမ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသော်လည်း ရှောင်ဟုန်က ရှောင်ပီလီကို အခက်တွေ့စေမည်ကို မလိုလားပေ။
“အဲဒါ ရှောင်ဟုန်ပဲ”
“နှစ်အတော်ကြာပြီ၊ ရှောင်ဟုန် တောင်ပေါ်က ဆင်းလာပြန်ပြီလား”
“သူက ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောပေါ်မှာ အရှက်တကွဲ ဖြစ်ခဲ့တာလေ၊ ဒီနေ့ မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ တောင်ပေါ်မှာ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ပုန်းနေလိမ့်မယ် ထင်ခဲ့တာ”
“...”
ဤနေရာတွင် ရှိနေသူအများစုမှာ သိုင်းလောကမှ လူငယ်မျိုးဆက်များဖြစ်သည်။ အခြားနယ်မြေမှ သိုင်းလောကသား အချို့မှာ ရှောင်ဟုန်ကို မသိသော်လည်း အနီးနားရှိသူများ ပြောပြသဖြင့် ရှောင်ဟုန် ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘောပေါ်မှ ပစ်ချခံခဲ့ရသည့် သတင်းကို သိသွားကြသည်။
ထိုမျှသာမက ရှောင်ဟုန်မှာ မာနကြီးပြီး ကျန်းနန်းပြည်နယ် သိုင်းလောကတွင် နာမည်ပျက်ရှိနေသူဖြစ်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပြောဆိုသံများမှာ မချိုသာလှပေ။
“အို... ရေနစ်တဲ့သူပါလား”
ရှောင်ပီလီက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။
“ခွေးကောင်းတစ်ကောင်ဟာ လမ်းပိတ်မရပ်သင့်ဘူး”
“သေချင်နေတာလား”
ရှောင်ဟုန်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲသွားပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း အမျက်ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
အခြားသူများ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေသည်ကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။
သို့သော် ဤလူက သူ့ကို လူပုံအလယ်တွင် နာမည်ပြောင်ပေးကာ စော်ကားရဲသည်မှာ အသက်နှင့် ရင်းသင့်သည့် ကိစ္စပင်။
တင်းမြန်က ရှောင်ပီလီ၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အလျင်အမြန် ပြောသည်။
“စီနီယာကိုကိုရှောင်၊ ဒီသူရဲကောင်းက မရည်ရွယ်ဘဲ ပြောလိုက်တာပါ၊ ဒီနေ့က ဆရာကြီးကျန်းရဲ့ ရွှေဖလားနှင့် လက်ဆေးအငြိမ်းစားယူခြင်း အခမ်းအနားမို့လို့ ဒီနေရာမှာ ပြဿနာ မရှာပါနဲ့”
“ညီမငယ်တင်းမြန်၊ ဒီလူက ငါ့ကို ဒီလောက်ထိ စော်ကားနေတာတောင် နင်က သူ့ဘက်က ရပ်တည်နေသေးတာလား”
ရှောင်ဟုန်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
တင်းမြန်၏ ဖခင်မှာ လင်ရှောင်ဓားဂိုဏ်းမှ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်သော်လည်း ဤလူက ယနေ့ အားလုံးရှေ့တွင် သူ့ကို စော်ကားနေသည်ကို သင်ခန်းစာ မပေးလျှင် သူ၏ အဆင့်(၅)မှာ အလကား ဖြစ်မနေပေဘူးလား။
ရှောင်ဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်သားသော ဓားရောင်ခြည်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မိုက်ရူးရဲ မလုပ်ပါနဲ့”
ဘေးနားမှ နူးညံ့သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရှောင်ဟုန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စင်ကြယ်သော ယန်ဂိုဏ်းမှ တပည့်ရင်း နင်တောက်ရွှမ်က သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“စီနီယာအစ်ကိုကျန်း”
ရှောင်ဟုန်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညွှတ်လိုက်သည်။
စင်ကြယ်သော ယန်ဂိုဏ်းမှာ ကိုးဂိုဏ်းနှင့် ခြောက်ဂိုဏ်းစုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသား တစ်ဦးက ကြီးကြပ်နေသည်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ တပည့်ရင်းများ ဖြစ်ကြသော်လည်း နင်တောက်ရွှမ်မှာ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်နှင့်ပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ကွာဟမှု ကြီးမားလှသည်။
နင်တောက်ရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“မကျေနပ်ချက် ရှိရင်လည်း ကျန်းအိမ်တော်က ထွက်သွားပြီးမှ ရှင်းကြပါ”
“ဒီနေ့က ဆရာကြီးကျန်းရဲ့ ရွှေဖလားနှင့် လက်ဆေးအငြိမ်းစားယူခြင်း အခမ်းအနားပါ၊ ကျန်းအိမ်တော်ထဲမှာ တိုက်ခိုက်ကြမယ်ဆိုရင် ဆရာကြီးကျန်းရဲ့ မျက်နှာကို ရိုက်ပုတ်လိုက်သလို ဖြစ်မသွားပေဘူးလား”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လူအများက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ဒီနေ့က ကျန်းရွှမ်မင် သိုင်းလောကမှ အငြိမ်းစားယူမည့်နေ့ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခမ်းအနားတွင် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူ သိုင်းလောကမှ မည်သို့ အငြိမ်းစားယူနိုင်တော့မည်နည်း။
နင်တောက်ရွှမ် ရှေ့တိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ တင်းမြန်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“သူရဲကောင်းရယ်၊ စီနီယာကိုကိုရှောင်ကို မစော်ကားပါနဲ့၊ သူက အရမ်းကို စိတ်သေးတယ်”
တင်းမြန်က တိုးတိုးလေး သတိပေးသည်။
ရှောင်ပီလီက ပြုံးလိုက်ပြီး လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။
ဒီနေ့တွင် သူသည် ကျန်းရွှမ်မင်ကို အရင်သတ်ရန် ရှိသေးသည်။ ထိုရေနစ်သော ခွေးအကြောင်းကိုမူ သူ ထပ်ပြီး ထပ်ပြီး အော်ဟစ်ရဲလျှင် လွယ်ကူစွာဖြင့် ခြေမွပစ်လိုက်မည်သာဖြစ်သည်။
“ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ ဆရာကြီးကျန်း ရောက်ရှိလာပါပြီ”
ထိုအချိန်တွင် တံခါးဝမှ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဆရာကြီးကျန်းတောင် ရောက်လာတယ်”
“‘စွမ်းအားရှင် ဝဇီရာ’ ကျန်းရွှမ်မင်က တကယ်ပဲ မျက်နှာပွင့်တာပဲ”
“ဟုတ်တယ်လေ”
“ဒီနေ့ ရွှေဖလားနှင့် လက်ဆေးအငြိမ်းစားယူခြင်း အခမ်းအနားကို ကောင်းကင်-လူသား တစ်ဦးက သက်သေအဖြစ် ရောက်ရှိလာတာဆိုတော့ နောင်အခါ ဆရာကြီးကျန်းရွှမ်မင်ကို ဘယ်သူမှ ဒုက္ခပေးရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
“...”
လူအများက ဝိုင်းအုံလာကြသည်။
‘စွမ်းအားရှင် ဝဇီရာ’ ကျန်းယဲ့၊ သူက အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသား ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။
သာမန်အားဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူကို မည်သည့်နေရာတွင် မြင်တွေ့နိုင်မည်နည်း။
ရှောင်ပီလီဘေးတွင် ရပ်နေသည့် တင်းမြန်ပင် လည်ပင်းကို ဆန့်တန်းကာ ပင်မတံခါးဝသို့ ကြည့်နေသည်။
“တကယ်ပဲ ‘စွမ်းအားရှင် ဝဇီရာ’ ဆရာကြီးကျန်း ပါလား...”
ရှောင်ပီလီလည်း အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
‘စွမ်းအားရှင် ဝဇီရာ’ ကျန်းယဲ့၊ သူ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဒါဆိုရင်တော့ ဒီတစ်ခါ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာတော့မှာပဲ။