အခန်း ၁၂၀

အခန်း(၁၂၀) ဒေါင်းမွှေး

ရှောင်ပီလီနှင့် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ အကြီးအကဲတို့ ထွက်ခွာသွားကြသောအခါ ကျန်းအိမ်တော်၏ တံခါးဝတွင် ရှိနေကြသူများအားလုံး သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ထဲမှ လူအများစုမှာ မြေပြင်၏ ညစ်ပတ်နေမှုကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နေရာမှာပင် ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။

"သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်... အရင်ကဆိုရင် သူတို့ ဒီလောက်ထိ မာန်မပါခဲ့ကြပါဘူး"

"မှန်တယ်၊ မကြာသေးခင်ကမှ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ဟာ အကြီးအကျယ်ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတုန်းက သူတို့လူတွေဟာ ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ဒုတိယဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် စွေ့ဟောက်ကိုပဲ သတ်ခဲ့တာလေ။ အခုတော့ သူတို့က တွေ့တဲ့မိသားစုတိုင်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပစ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်နေပြန်ပြီလား"

"ဒီလိုတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးမလား"

"မပြီးသေးဘူး၊ ကျန်းမိသားစုဝင်တွေဟာ အများစု သေကုန်ပြီ။ အဲဒီလူက ပန်းပွင့်စိမ်းအိမ်တော်ဘက်ကို သွားနေပြီ၊ အဲဒီအိမ်တော်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မယ့်သူ များများစားစား ရှိဦးမယ်လို့ ထင်သလား"

"အကယ်၍သာ ဒီအတိုင်းဆိုရင် သူဟာ ဧကရာဇ်နန်းတော်က အစွမ်းကုန်လိုက်လံဖမ်းဆီးမှာကို မကြောက်ဘူးလား"

"အခုပဲ ဧကရာဇ်နန်းတော်က သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကို အရေးယူဖို့ လှုပ်ရှားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"..."

ရွှေဖလားနှင့် လက်ဆေးအငြိမ်းစားယူခြင်း အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ရန် လာကြသူများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော ရုပ်အလောင်းများကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေကြသည်။

လင်ရှောင်ဓားဂိုဏ်းကို ဦးဆောင်လာသည့် အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးက လေးနက်သော အသံဖြင့် "ရှောင်ဟုန်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို ယူပြီး ပြန်ကြမယ်" ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် တင်းမြန်ကို လေးနက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တင်းမြန်သည် လင်ရှောင်ဓားဂိုဏ်းအတွက် ကြီးမားသော ဒုက္ခကို ရှာပေးခဲ့ပုံရသည်။ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲသခင်ကြီး ကိုယ်တိုင် ရှေ့ထွက်လာလျှင်ပင် တင်းမြန်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အမြန်ဆုံး ပြန်သွားပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးထံ သတင်းပို့ရန် လိုအပ်နေသည်။ အရာအားလုံးကို ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသာ ဆုံးဖြတ်ရပေလိမ့်မည်။

အခြားသူများသည်လည်း အလောင်းများကို ကောက်ယူရန် စိတ်ကူးမရှိကြတော့ဘဲ သူတို့ လာခဲ့သည့်လမ်းအတိုင်းသာ ပြန်လှည့်သွားကြသည်။

---

သို့သော် နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်စာလောက် ကြာပြီးနောက်တွင် မျက်နှာဖုံးအမည်းစများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထား၍ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားမရသော လူတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် ကျန်းအိမ်တော်သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ထိုလူတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အချက်ပြလိုက်ကြပြီးနောက် ခုနစ်ယောက်သည် 'နတ်ဘုရားစွမ်းအားရှင် ဝဇီရာ' ကျန်းယဲ့၏ ရုပ်အလောင်းဆီသို့ အပြေးသွားကြကာ ကျန်သူများက မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြားရုပ်အလောင်းများကို ရှာဖွေကြသည်။

ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသား တစ်ယောက် ဒီနေရာမှာ သေဆုံးခဲ့ပြီး ကျွမ်းကျင်သူများလည်း အများအပြား ကျဆုံးခဲ့သည်။ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ ရက်စက်သော လူသတ်သမားက ရုပ်အလောင်းများကို ရှာဖွေသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ တစ်ခုခုများ ရှာတွေ့ခဲ့လျှင် တစ်သက်လုံး စားမကုန်အောင် ချမ်းသာသွားပေလိမ့်မည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကွင်းပြင်တွင် ဓားသွားချင်း ထိတွေ့သံများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဟွန်း"

အေးစက်သော နှာမှုတ်သံတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်လာပြီး သူတို့၏ စိတ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထန်ထိုက်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် ထန်ထိုက်ရှုံသည် မဝေးလှသော နေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ဘေးတွင် ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘိုးအိုတစ်ယောက် ရှိနေသည်။

"သတ်ပစ်လိုက်" ဟု ထိုအဘိုးအိုက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ထန်ထိုက်ရှုံ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်စီးပမာ ထွက်သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် ပေါက်ကွဲသေဆုံးသွားကြသည်။

အဘိုးအိုက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "နတ်ဘုရားစွမ်းအားရှင် ဝဇီရာ ကျန်းယဲ့ဟာ ကျန်းနန်းပြည်နယ်မှာ ထင်ရှားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ရုပ်အလောင်းကို ပြန်ပို့ပေးလိုက်ကြစမ်း" ဟု ဆိုသည်။ "ကျန်တဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကိုတော့ အစုလိုက်မြေမြှုပ်ရာနေရာကို ပို့ပြီး မြှုပ်နှံလိုက်ကြ"

ထန်ထိုက်ရှုံ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဘိုးအိုကို ကြည့်ကာ "ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ ဝင်မစွက်ဖက်တော့ဘူးလား။ အဘိုးရဲ့ သိုင်းပညာနဲ့ဆိုရင် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က အဆင့်(၂) ကောင်းကင်-လူသားကို ဖမ်းတာကတော့ လွယ်ကူမှာပါ" ဟု မေးသည်။

"အခု ဝင်မလုပ်ဘူးဆိုရင်တော့ နောင်အခါမှာ ဧကရာဇ်နန်းတော်က စာရင်းရှင်းလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

ကျန်းအိမ်တော်သည် ထန်ထိုက်မိသားစုနှင့် အကွာအဝေးအားဖြင့် လမ်းကြောင်းသုံးဆယ်လောက်သာ ရှိသဖြင့် အဆင့်(၂) ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် လှုပ်ရှားနေသည်ကို သိသည်နှင့် သူတို့ ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ အဆင့်(၂) ကျွမ်းကျင်သူ လှုပ်ရှားသည်ကိုလည်း သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။ အဘိုးအိုကို မပြောနှင့်၊ အဆင့်(၂) နှောင်းပိုင်းအဆင့်ရှိသော သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုလူကို အကွက်တစ်ထောင်အတွင်း အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။ သို့သော် အဘိုးအိုက သူ့ကို တားမြစ်လိုက်ပြီး အဘိုးအို၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထန်ထိုက်မိသားစု အဘိုးအိုက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းကိုးဆယ်တုန်းက မင်း ငယ်သေးတော့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ စွမ်းအားကို မသိတာ သဘာဝကျပါတယ်။ လက်ရှိ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကို တိုက်ခိုက်နေသူတွေဟာ သိုင်းလောကသား အချို့သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဧကရာဇ်နန်းတော်ရဲ့ အခြေခံအင်အားကို အပြည့်အဝ မသုံးရသေးဘူး။ အိုယန်မိသားစုနဲ့ ရှီမန်မိသားစုက အဘိုးအိုနှစ်ယောက်လောက်နဲ့ နတ်ဆိုးဆရာ‌တော် ပုခုန်းကို တစ်ခုခု လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား" ဟု ဆိုသည်။

"အရင်က နတ်ဆိုးဆရာ‌တော် ပုခုန်းကို ရှင်းထုတ်ဖို့ ဧကရာဇ်နန်းတော်က အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ လေးယောက်ကို စေလွှတ်ခဲ့ပေမဲ့ ပုခုန်းက သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ လန်ခဲကျောင်းတော်က အကြီးအကဲ ဆရာတော်သာ ဝင်မစွက်ဖက်ခဲ့ရင် အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ထက်မက သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် အဲဒီတုန်းက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ကိုးယောက်ထဲက သုံးယောက်ဟာ အဆင့်(၁) ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူတို့ထဲက 'သွေးစွန်းကောင်းကင်' ချီဝူယာ သေဆုံးသွားခဲ့ပေမဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ခေါင်းဆောင် သေပြီလား မသေဘူးလားဆိုတာ မသေချာဘူး"

"ဒီကိစ္စဟာ ကျွန်တော်တို့ ထန်ထိုက်မိသားစုနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး၊ မစွက်ဖက်နဲ့။ ဧကရာဇ်နန်းတော်ကိုယ်တိုင်က အစွမ်းကုန် မလှုပ်ရှားသေးတာမို့ သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကို အပြစ်တင်လို့ မရဘူး"

ထန်ထိုက်ရှုံသည် ကြက်သေသေသွားပြီး တုန်ရီသောအသံဖြင့် "တာအိုဂိုဏ်းက တာအိုသခင်ကြီးနဲ့ လန်ခဲကျောင်းတော်က ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတို့ ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားပြီး သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင် ခေါင်းဆောင်ကို ရှင်းထုတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု မေးသည်။

သူ ငယ်စဉ်အခါက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်သည် ကမ္ဘာ့နံပါတ်(၁) လူသတ်သမားအဖွဲ့အစည်း ဖြစ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ခေါင်းဆောင် အလွန်စွမ်းအားကြီးလွန်း၍ ဖြစ်သည်ဟူသော ကောလာဟလများ ရှိခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လုပ်ကြံခဲ့သည်ဟူသော သတင်း ပျံ့နှံ့လာပြီးနောက်တွင်လည်း ထိုသတင်းကို မည်သူမျှ သံသယမဝင်ခဲ့ကြပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခေါင်းဆောင်သည် အလွန်စွမ်းအားကြီးပြီး နန်းတော်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ကာ ဧကရာဇ်ဟောင်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထန်ထိုက်မိသားစု အဘိုးအိုက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ရုပ်အလောင်းကို မမြင်ရသမျှတော့ ဘယ်သူက အတည်ပြုနိုင်မှာလဲ။ ဖျော်ဖြေရေးသင်္ဘော လုပ်ငန်းတွေ ထိခိုက်ရင်လည်း ထိခိုက်ပါစေ၊ လအနည်းငယ်ဆိုရင် ပြန်ကောင်းသွားလိမ့်မယ်။ ပြန်ရောက်ရင် ထန်ထိုက်မိသားစုထဲက ဘယ်သူမှ ဒီကိစ္စကို မစွက်ဖက်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်" ဟု ဆိုသည်။

...

တစ်နာရီအကြာတွင် ရှောင်ပီလီနှင့် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီးတို့သည် ပန်းပွင့်စိမ်းအိမ်တော်မှ ထွက်လာကြသည်။ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး၏ မျက်နှာသည် ထုံအသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ပန်းပွင့်စိမ်းအိမ်တော်သည် ကြီးမားသော ဂိုဏ်းတစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်စာမျှ မကြာမီအတွင်း အိမ်တော်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ရာကျော်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိတော့ပေ။

ဤဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲသည် တစ်ဦးတည်း လှုပ်ရှားရင်းနှင့်ပင် အတိတ်က သူတို့ ဂိုဏ်းမှ လူဒါဇင်နှင့်ချီ၍ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သော သိုင်းဆရာကြီးအဆင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ချေမှုန်းခဲ့သည်ထက် ပို၍ ထိရောက်နေသည်။

ရှောင်ပီလီက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ သိုင်းဆရာကြီးဘက်သို့ လှည့်ကာ "ဖူဟူအစောင့်ရှောက်အဖွဲ့အစည်း၊ အရှေ့ဘက်စခန်း ဒါမှမဟုတ် ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်း... ဘယ်နေရာက ပိုနီးသလဲ" ဟု မေးသည်။

သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ သိုင်းဆရာကြီးက ချက်ချင်းပင် "ကျန်းနန်းပြည်နယ်မှာရှိတဲ့ အရှေ့ဘက်စခန်းရဲ့ အဓိကစခန်းဟာ မန်ဟွာနယ်မြေမှာ ရှိပါတယ်။ ဖူဟူအစောင့်ရှောက်အဖွဲ့အစည်းနဲ့ ဧရာမဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကတော့ တခြားမြို့နယ်တွေမှာမို့ အချိန်အနည်းငယ် ကြာပါလိမ့်မယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အရှေ့ဘက်စခန်းသည် မြို့တော်တွင်သာ အဓိကလှုပ်ရှားပြီး ကျန်းနန်းပြည်နယ်တွင်မူ တပ်မှူးအချို့သာ လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်ကာ သူတို့၏ လူများဖြင့် လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ လူအများစုမှာ ထိုတပ်မှူးများ မည်သည့်နေရာတွင် နေထိုင်သည်ကို မသိကြပေ။ သို့သော် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ လူများက အရှေ့ဘက်စခန်း၏ အဓိကစခန်းကို မသိရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရှောင်ပီလီက "ဒါဆိုရင် အရှေ့ဘက်စခန်းရဲ့ စခန်းကို သွားကြမယ်" ဟု ဆိုသည်။

...

ထိုအချိန်တွင် အရှေ့ဘက်စခန်း၏ ကျန်းနန်းပြည်နယ်စခန်း၌ တပ်မှူးနှစ်ဦးနှင့် အမူထမ်း ဒါဇင်ကျော် စုဝေးနေကြသည်။

"သတင်းက အမှန်ပဲလား" ဟု တပ်မှူးတစ်ဦးက လေးနက်စွာ မေးသည်။

အလယ်အလတ်အရွယ် အမူထမ်း တစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် "တပ်မှူးကြီး၊ မမှန်ဘဲနေမလား။ အခုဆိုရင် မန်ဟွာနယ်မြေမြို့ရဲ့ တစ်ဝက်လောက်က ဒီအကြောင်းကို သိကုန်ပြီ။ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကလူတွေ ပန်းပွင့်စိမ်းအိမ်တော်ကို ရောက်သွားပြီလို့ ကြားတယ်" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

"မြန်မြန် ဆုတ်ခွာကြရအောင်၊ မဟုတ်ရင် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကလူတွေ လာသတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ထွက်ပြေးဖို့တောင် အခွင့်အရေး မရတော့ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မိန်းမစိုး ဝေ့ သေဆုံးသွားပြီ၊ ဒီအတိုင်း ဆုတ်ခွာသွားရင်တော့ မြို့တော်က ကျွန်တော်တို့ကို အပြစ်တင်လိမ့်မယ်" ဟု အခြားတပ်မှူးတစ်ဦးက တွေဝေလျက် ပြောသည်။

မိန်းမစိုး ဝေ့သည် မြို့တော်မှ ပြောင်းရွှေ့လာသူ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူတို့၏ နယ်မြေတွင် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ အထက်လူကြီးများက အပြစ်တင်လာပါက သူတို့၏ ရာထူးများမှာပင် မလုံခြုံနိုင်ပေ။

"တပ်မှူး လျှို၊ အခု မထွက်ရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ အသက်ပါ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်..." ဟု အမူထမ်းတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

အဝင်ဝမှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တံခါးကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး တံခါးနောက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသည့် အမူထမ်း အချို့မှာ လွင့်စင်သွားကာ ရင်ဘတ်များ ပေါက်ထွက်၍ အသက်ပျောက်သွားကြသည်။

【ကျင့်ကြံမှု +၁၀၀၀】

【ကျင့်ကြံမှု +၁၀၀၀】

【...】

ရှောင်ပီလီနှင့် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ အကြီးအကဲတို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ရှောင်ပီလီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "တွေဝေနေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒီနေ့ ဘယ်သူမှ ထွက်သွားရမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်ပီလီ၏ စကားကို ကြားသောအခါအရှေ့စုံစမ်းရေးဌာန အမှုထမ်း များမှာ နောက်ဆုံးတွင် သတိဝင်လာကြသည်။

သူတို့ လက်ထဲရှိ လက်နက်များအားလုံး ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

"သွားကြ၊ အားလုံး ထွက်ပြေးကြ" ဟု တပ်မှူးတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သည်။

"သတ်"

"သတ်"

"သတ်"

အရှေ့စုံစမ်းရေးဌာန အမှုထမ်းများ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အားလုံး စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်ကို အပြင်းအထန် ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ လူဒါဇင်ကျော်သည် ရှောင်ပီလီဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ရှောင်ပီလီဘေးရှိ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ လူသတ်သမားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤအရှေ့ဘက်စခန်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများတွင် တပ်မှူးနှစ်ဦး (တစ်ယောက်မှာ အဆင့်(၄) နှင့် တစ်ယောက်မှာ အဆင့်(၅)) မှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ အရေးမပါပေ။ ဤဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် မပြောနှင့်၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် ထိုတပ်မှူးမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးကို နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်စာအတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။

ဓားရောင်ခြည် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်၊

အရှေ့စုံစမ်းရေးဌာန အမှုထမ်းများ၏ လက်နက်များအားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူတို့၏ ရင်ဘတ် သို့မဟုတ် လည်ပင်းများမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေလဲကျသွားကြသည်။

【ကျင့်ကြံမှု +၈၀၀၀】

【ကျင့်ကြံမှု +၄၀၀၀】

【ကျင့်ကြံမှု +၂၀၀၀】

【...】

【ဒေါင်းမွှေး +၁】