အခန်း ၁၀၅၈

အခန်း (၁၀၅၈) မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရည် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်။ လူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းဒေသ။ (၂)

ရုတ်တရက် စူးချန်ခုန်းသည် ဦးနှောက်အတွင်း တုန်ခါသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်သော ရှေးဟောင်းဘာသာစကားဖြင့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ စုန်းအတတ်သဖွယ် ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကိုပင် ကွဲကြေလုနီးပါး ဖြစ်စေနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို ကာကွယ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ရသည်။

မဟုတ်ပါက ထိုရှေးဟောင်းဘာသာစကားအတွင်း ပါဝင်သော စွမ်းအားအောက်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်မှာ ပျက်စီးသွားပြီး သေခြင်းတရားနှင့် ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။

"အကြီးအကဲ စူး"

ကျန်းယောင်နှင့် အခြားသူတို့မှာလည်း စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ထိုရှေးဟောင်းအသံကို မကြားနိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ မတည်ငြိမ်သော အရှိန်အဝါနှင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နာကျင်မှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မိစ္ဆာသားရဲ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းတမ်းသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

စူးချန်ခုန်းအား ဘာဖြစ်ပျက်နေမှန်း မသိသော်လည်း နတ်ဘုရားစေတမန်က တစ်ခုခု ပြုလုပ်လိုက်ပြီဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ လက်ရှိအခြေအနေတွင် တိုက်ခိုက်လိုက်ပါက သူ့ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ပေမည်။

သို့သော် မိစ္ဆာသားရဲ မလှုပ်ရှားမီမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသဖြင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားတမန်တော်၏ သတိပေးချက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာလို့လဲ"

မိစ္ဆာသားရဲမှာ နတ်ဘုရားတမန်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း မဆင်မခြင် မလုပ်ဆောင်ရဲဘဲ စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် ရှေးဟောင်းဘာသာစကား၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်နယ်ပယ် ကွဲကြေလုနီးပါး ဖြစ်ရုံသာမက သူ့ကို တုန်လှုပ်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကိုလည်း မြင်လိုက်ရသည်။

အရိုင်းဆန်သော လောကတစ်ခုတွင် မိုးထိမတတ် မြင့်မားသော တောင်ထိပ်များ၊ နေရောင်ခြည်ကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားသော ကြီးမားသည့် သစ်ပင်များ အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တွင် အမျိုးမျိုးသော ငှက်များနှင့် သားရဲများ ပျံသန်းနေကြသည်။

တောင်လောက်ကြီးမားပြီး မျက်လုံး သုံးလုံးပါသော သားရဲများ၊ ပင်လယ်နက်အတွင်းတွင် မိုင်တစ်ရာကျော် ရှည်လျားသော နဂါးနှင့်တူသည့် သတ္တဝါများ၊ မီးတောင်များအတွင်းတွင် မီးတောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် နတ်ဘုရားငှက်များ ရှိနေသည်။

ဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရှေးခေတ်ကာလဖြစ်ပြီး ရတနာများ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် တစ်နေ့တွင် ကောင်းကင်မှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး သွေးများက ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စီးကျလာသည်။

ကောင်းကင်မှာ အက်ကွဲသွားပြီး နတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် မိစ္ဆာများကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများ ကျရောက်လာကာ ဖျက်ဆီးပစ်ကြသည်။

ထိုသတ္တဝါများသည် ဖျက်ဆီးရန်အတွက်သာ မွေးဖွားလာကြပြီး သတ္တဝါအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ကြသည်။

ခုခံသူများ၊ အသနားခံသူများအားလုံးမှာ အဆိုးရွားဆုံး ပျက်စီးခြင်းနှင့်သာ ကြုံတွေ့ရသည်။

ထိုမိစ္ဆာသားရဲနှင့်တူသော သတ္တဝါများမှာ အလွန် သန်မာပြီး မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်များ ရှိကြသည်။

သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားပြီး မြေဆီလွှာများမှာလည်း နှစ်ထောင်၊ နှစ်သောင်းကြာသည်အထိ ဘာမှ မပေါက်နိုင်တော့သည့် သေခြင်းနယ်မြေများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး အသက်ဝင်သော လောကမှ တိတ်ဆိတ်နေသော လောကတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မည်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့သည်မသိ၊ ဤမြေပြင်မှာ အလွန်အမင်း ပျက်စီးသွားသဖြင့် အသက်ရှင်သော အရာတစ်ခုမျှ မတွေ့ရတော့ပေ။

"ဟူး"

မည်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့သည်မသိ၊ စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော ရှေးဟောင်းဘာသာစကားမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ဦးနှောက်မှာ တုန်ခါသွားကာ လက်ရှိအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ပင်လယ်ရေအောက်၏ အမှောင်ထုကို မြင်တွေ့ရပြီး ကျန်းယောင်၊ မိစ္ဆာသားရဲနှင့် အခြားသူများမှာ အသက်မဲ့သကဲ့သို့ ရပ်တန့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"မင်းတို့ တကယ်ပဲ မြန်မြန် ရောက်လာကြတာပဲ... နောက်တစ်ခါ... နောက်တစ်ခါ ထပ်တွေ့ကြတာပေါ့" ဟု စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ် တည်ရှိမှုက စောင့်ကြည့်နေသည့် ခံစားချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"နတ်ဘုရားတမန်တော်"

မိစ္ဆာသားရဲမှာ နတ်ဘုရားတမန်တော် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘာ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ" ကျန်းယွမ်ဝူလည်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

နတ်ဘုရားတမန်တော်က ပေါ်လာပြီး ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ထွက်ခွာသွားတာလား။

"မ... မကောင်းတော့ဘူး"

မိစ္ဆာသားရဲသည် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ စူးချန်ခုန်း ဖြစ်သည်။

"ပြေး... ပြေး"

မိစ္ဆာသားရဲမှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။ နတ်ဘုရားတမန်တော်၏ ပေါ်လာခြင်းမှာ သူ့ကို ကယ်တင်ရန် မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားသည်။

နတ်ဘုရားတမန်တော်၏ အမြင်တွင် လူသားကောင်လေး၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် သူမှာ တန်ဖိုးမရှိတော့သည့် စက္ကူအပိုင်းအစတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"ဖျတ်"

စူးချန်ခုန်း၏ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အတွင်းရှိ ရွှေရောင် မူလဝိညာဉ်မှာ ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ မိစ္ဆာသားရဲ၏ ဦးခေါင်းခွံသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

မူလဝိညာဉ်မှာ မိစ္ဆာသားရဲ၏ ဦးနှောက်ကို ကြေမွသွားစေပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာလာသည်။

မိစ္ဆာသားရဲမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ပင်လယ်ရေအောက်သို့ ပြုတ်ကျကာ အသက်ကုန်ဆုံးသွားသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဘုရားတမန်တော်ဟု ခေါ်သောသူကို မသိသော်လည်း မိမိရှေ့ရှိ ရန်သူကို အရင် ရှင်းလင်းရမည်ဟု သိလိုက်သည်။

"သေစမ်း၊ သေစမ်း… သွားကြစို့"

မိစ္ဆာသားရဲ သေဆုံးသည်ကို မြင်လိုက်ရသော ကျန်းယွမ်ဝူမှာ ကျိန်ဆဲရင်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် မကြာမီပင် ကျန်းယွမ်ဝူမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ပင်လယ်ပြင်အထက်တွင် ကောင်းကင်မှာ ကွဲအက်သွားပြီး ကြီးမားသော သင်္ဘောတစ်စင်း ပေါ်လာသည်။

ထိုသင်္ဘောမှာ ရှေးဟောင်းပြီး ခမ်းနားကာ လျှို့ဝှက်သော နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ စစ်ပွဲများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းများနှင့် သွေးစွန်းနေသည်။

"ဒီအရှိန်အဝါက... မှန်ကမ္ဘာကောင်းကင်ဘုံထဲက မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့နဲ့ ဆင်တူတယ်"

စူးချန်ခုန်းမှာလည်း ထိုသင်္ဘောကို ကြည့်၍ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုသင်္ဘောမှာ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ရတနာ ဖြစ်နိုင်သလား။

"ဒါက... ငါတို့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကောင်းကင်သင်္ဘောပဲ"

ကျန်းယောင်နှင့် အခြားသူတို့မှာ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

မင်းမြတ်ဧကရာဇ် ကောင်းကင်သင်္ဘောမှာ တစ်ချိန်က ပထမဆုံး သူတော်စင်၏ ခရီးသွားလာရေး ပုံစံ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မဟာနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် 'မဟာနတ်ဘုရား ရတနာ' ဖြစ်ပြီး မတည်ငြိမ်သော လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထိုသင်္ဘော ပေါ်လာခြင်းမှာ ကျန်းမိသားစု၏ လက်ရှိခေါင်းဆောင် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ခုနက မိစ္ဆာရဲ့ အရှိန်အဝါ ပျောက်ကွယ်သွားတာ ခံစားလိုက်ရတယ်။ အကြီးအကဲ ကျန်းရှောတောက် အောက်ကို သွားပြီး အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်ပါ။ ငါကိုယ်တော်တို့က ဆက်ပြီး လိုက်ဖမ်းမယ်" ဟု သင်္ဘောပေါ်မှ အာဏာဆန်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

အဖြူရောင် မုတ်ဆိတ်နှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။

ထို 'ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကောင်းကင်သင်္ဘော' မှာ မတည်ငြိမ်သော လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

"သွား... မြန်မြန်သွား"

ကျန်းယွမ်ဝူမှာ အခြေအနေကို နားလည်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

"ယွမ်ဝူ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်စလို ထွက်သွားတာလဲ"

အဘိုးအို၏ အသံ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကျန်းယွမ်ဝူမှာ ရွေ့လျား၍ မရတော့ပေ။

"အကြီးအကဲ စူး၊ အစ်ကိုတို့ အခု ဘေးကင်းသွားပြီ။ သူက ကျန်းမိသားစုရဲ့ အကြီးအကဲ ကျန်းရှောတောက်ပဲ။ သူက မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအားရှိ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးပဲ" ဟု ကျန်းယောင်က စူးချန်ခုန်း၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

"မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအား သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်..."

စူးချန်ခုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းအား သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်မှာ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်တွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေသူများ ဖြစ်သည်။

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကောင်းကင်သင်္ဘော ခုနက ပေါ်လာတယ်... 'နတ်ဘုရားတမန်တော်' ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီနတ်ဘုရားတမန်တော်က ဘယ်သူလဲ"

စူးချန်ခုန်းမှာ နတ်ဘုရားတမန်တော်၏ ပေါ်လာခြင်းက ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကျန်းကိုပင် ရောက်ရှိလာစေသည်မှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

ထောင်ချောက်ဆင်ခံထားရသော ကျန်းယွမ်ဝူမှာ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားတမန်တော်က သူ့ကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ လုပ်ရပ်မှာ မည်သည့်မိသားစုတွင်မဆို ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော ပြစ်မှု ဖြစ်သည်။

"ဘာလို့... နတ်ဘုရားတမန်တော်က ဘာမှ မလုပ်ဘဲ ထွက်သွားရတာလဲ"

ကျန်းယွမ်ဝူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများစွာ ရှိနေသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... နတ်ဘုရားတမန်တော်မှာ တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သာ မသိလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်သည်။