အခန်း ၁၀၆၂

အခန်း (၁၀၆၂) ဓားကို ပုံသွင်းခြင်း။ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စမ်းသပ်မှု။ (၁)

"ဇာတိမရဏချိုင့်ဝှမ်းကို ဝင်ရောက်ကြတဲ့ တခြားသူတွေကတော့ 'ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား' ကို ကိုင်ဆောင်ထားကြတယ်။ တကယ်သေမယ့်အခြေအနေ ရောက်ရင် သူတို့ကို အပြင်ဘက်ကို ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းမှာတော့ ဘာလမ်းမှ မရှိဘူး... ကျန်းမိသားစုက မင်းကို အဲဒီတံဆိပ်ပြား ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဝင်မဝင်ဆိုတာ မင်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ" ဟု ကျန်းရှောတောက်က စူးချန်ခုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။

ဇာတိမရဏချိုင့်ဝှမ်းထဲ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ ကျန်းမိသားစုဝင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားသော ရှေးဟောင်းမိသားစုအဖွဲ့ဝင်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဝင်ရောက်ခွင့်ရသူတိုင်းမှာ ထူးချွန်ထက်မြက်သူများသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း 'သူတော်စင်ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကျန်း' တစ်ဦးတည်းသာလျှင် ထိုစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။

တခြားသူများမှာ အသက်ကယ် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားများ ပါသွားကြသော်လည်း သူတို့၏ အသက်ကို စတေးပြီး စမ်းသပ်မှုထဲတွင် မနေခဲ့ကြပေ။

စမ်းသပ်မှုမှာ ခက်ခဲလွန်းသဖြင့် အသက်ရှင်လိုသော ဆန္ဒက ပိုကြီးမားနေသည်။ ကျန်းမိသားစုက စူးချန်ခုန်းကို အသက်ကယ်တံဆိပ်ပြား မပေးခြင်းမှာ သူ့အတွက် အသက်ရှင်ရန် လမ်းမရှိစေဘဲ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်မှသာ ထွက်နိုင်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူသည် သေချာပေါက် သေမည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ဘယ်သောအခါမျှ မပါဝင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်း ချိုင့်ဝှမ်းထဲ မဝင်ပါက သူသည် နောက်ဆုံးတွင် မိစ္ဆာသားရဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူသည် လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့သဖြင့် သေဆုံးခြင်းနှင့် ဘာမျှ မခြားနားတော့ပေ။

"သူတော်စင်ဧကရာဇ်ကျန်းက အသက်ကယ် ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြား မပါဘဲ ဝင်ခဲ့တာလား" စူးချန်ခုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် ကျန်းက မွေးရာပါ ထူးခြားချက်တွေ ရှိပြီး ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကိုးပါးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ရည်မှန်းထားသူပါ။ သူက အရမ်း ယုံကြည်မှု ရှိတဲ့အတွက် အသက်ကယ် တံဆိပ်ပြား မယူဘဲ ဝင်ခဲ့တာ" ဟု ကျန်းရှောတောက်က ဖြေသည်။

"တခြားသူတောင် ဒီချိုင့်ဝှမ်းကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်သေးတယ်ဆိုရင် ငါရော ဘာလို့ မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းပြီ။ အဲ့ဒီဇာတိမရဏချိုင့်ဝှမ်းထဲကို ကျွန်တော် ဝင်မယ်။"

စူးချန်ခုန်း၏ အဖြေကို ကြားရသောအခါ ကျန်းရှောတောက်မှာ အံ့အားမသင့်တော့ဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ လက်ရှိအခြေအနေတွင် သေခြင်းတရားကို ထိုင်စောင့်နေမည့်အစား အသက်ရှင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးသေးသေးလေးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေသည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းရှောတောက်က စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိသည်။ စူးချန်ခုန်း ထွက်လာနိုင်ရန် အခွင့်အရေးမှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် ယခင်က ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အသက်ကယ်တံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြုပြီးမှသာ အသက်ရှင်ခဲ့ရသည်။

"ငါ... သူတော်စင်ဧကရာဇ် ကျန်းထက် မညံ့ပါဘူး။ သူလုပ်နိုင်ရင် ငါလည်း လုပ်နိုင်ရမယ်။"

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားမှုများ တောက်လောင်လာသည်။

"တစ်လနေရင် အဖိုး မင်းကို ဇာတိမရဏချိုင့်ဝှမ်းဆီ ခေါ်သွားမယ်။ ဒါနဲ့... မင်းဆီမှာရှိတဲ့ 'မူလဝိညာဉ် ကျောက်တုံး' ကို အဖိုးကို ရောင်းပေးမလား။ ဈေးနှုန်းကိုတော့ မျှမျှတတ ပေးမှာပါ။" ဟု ကျန်းရှောတောက်က တောင်းဆိုလိုက်သည်။

မူလဝိညာဉ် ကျောက်တုံးများမှာ အလွန်ရှားပါးပြီး ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူများအတွက် မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ မြွေနဂါးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထိုကျောက်တုံးကို ရရှိထားသည်။

"ရပါတယ် အကြီးအကဲကျန်း၊ ဈေးနှုန်းကို အကြီးအကဲပဲ သတ်မှတ်ပါ"

"မူလအနှစ်ရည် ၄ သောင်း ပေးမယ်"

၄ သောင်းမှာ အလွန်ပင် ရက်ရောသော ဈေးနှုန်းဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းလည်း ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ သူသည် မြွေနဂါးထံမှ ရရှိထားသော မူလဝိညာဉ် ကျောက်တုံးကို ကျန်းရှောတောက်ထံ ပေးအပ်လိုက်ပြီး မူလအနှစ်ရည် ၄ သောင်းကို လက်ခံရယူလိုက်သည်။

ဤမူလအနှစ်အရည်ပမာဏမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ကိုယ်တွင်းရှိ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ သုံးခုကို အဆင့်မြင့်ဆုံးထိ ကျင့်ကြံရန် လုံလောက်ပေသည်။