အခန်း ၁၉၀

အခန်း (၁၉၀) ကြည့်နေရင်းတောင် နာတယ်ကွာ

ဖန်ကျန့်၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ကျားပေါက်လေးနှင့် သေရေးရှင်ရေး တိုက်ခိုက်နေသော အဆင့်(၁) ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများမှာ အသံလာရာသို့ အလိုလို လှည့်ကြည့်မိသွားကြသည်။ ကျားပေါက်လေးမှာ ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းလာပြီး တဖြည်းဖြည်း နောက်ဆုတ်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့မှာလည်း ချူဟန်၏ အခြေအနေကို လှမ်းကြည့်ရန် အချိန်ရသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချူဟန်ကို စိုးရိမ်ပူပန်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။ချူဟန်နှင့် ဧရာမ ကျားကြီးတို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နေရသော မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ထိုစိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတော့သည်။ ရှူရာပုဆိန်နှင့် ဧရာမ ကျားကြီး၏ ချွန်ထက်သော လက်သည်းတို့ ထပ်မံ ရိုက်ခတ်သွားပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် မီးပွားများ လွင့်စင်သွားသည်။

ချွင်…ချွင်…

တိုက်ခိုက်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ချူဟန်နှင့် ဧရာမ ကျားကြီးတို့၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေမတတ် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြက်ရိုင်းများနှင့် သစ်ကိုင်းကျိုးများမှာ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခု အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အလား လွင့်စင်နေတော့သည်။

"ဟာ..."

ရှိုဟောက်မှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် အသံထွက်သွားတော့သည်။

"ချူဟန် အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဟ"ဝမ်ယန်မှာလည်း မှင်တက်နေပြီး မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထား ဖြစ်နေသည်။ ချူဟန် တစ်ယောက် အနာတရ ကင်းမဲ့နေရုံသာမက ထိုကြမ်းကြုတ်သော သားရဲကြီးနှင့် ရင်ပေါင်တန်းကာ တိုက်ခိုက်နေသည်တဲ့လား။ ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ရန်သူက ဧရာမ ကျားကြီး တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြောင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် ဖြစ်သည်။ စခန်းရှိ လူများ ဤတောတောင်များထဲသို့ ခြေမချဝံ့ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်း၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း နှစ်ခုထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ချင်ရှို၊ ဟွာယုံကျီနှင့် အခြား အဆင့်(၁) ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် မျက်နှာများပင် နီရဲလာကြတော့သည်။ ချူဟန်သည် စခန်းကို ခြိမ်းခြောက်နေသော ဇွန်ဘီ ထောင်ပေါင်းများစွာကို တစ်ယောက်တည်း သုတ်သင်ခဲ့ရုံသာမက ဤမျှ ကြီးမား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲကြီးကိုပါ အကြိတ်အနယ် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နေလေပြီ။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သာမန်ထက် များစွာ လွန်ကဲနေပေပြီ။"အားလုံး အားတင်းထားကြ"

ချင်ရှိုက တစ်ကိုယ်လုံးမှ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရှေ့က အကောင်ပေါက်ကို မြန်မြန် ရှင်းပြီး ချူဟန်ကို သွားကူရမယ်""အေး"

ဟွာယုံကျီက အားပါးတရ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ ရက်စက်သော ကျားပေါက်လေးထံသို့ ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အနောက်ဘက်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားမှာ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများ၏ အရှိန်မှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် သူတို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် တိုက်ပွဲမှာ အပြင်းအထန် ဖြစ်ပွားနေပြီ ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ အကြောက်တရားကြောင့် ခြေထောက်များပင် တုန်ယင်လာပြီး ချက်ချင်း နောက်လှည့်ကာ ထွက်ပြေးချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။မျက်စိရှေ့ရှိ ကြီးမားသော ကျားကြီးနှင့် ကျားငယ်လေး... အဲဒါတွေက တကယ်ပဲ ကျားတွေ ဟုတ်ရဲ့လား။ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ပထမဦးစွာ သေးငယ်သော ကျားပေါက်လေးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အရွယ်အစားမှာ လူသားတစ်ဝက်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း ၎င်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာထားနှင့် အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ တိုက်ခိုက်နေပုံမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။တစ်ကောင်တည်းနှင့်ပင် ဒုခေါင်းဆောင်ချင်ရှို အပါအဝင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ အားလုံးကို တားဆီးထားနိုင်သည်။ အရေးနိမ့်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ အမြောက်အများကို တစ်ကောင်တည်း ရင်ဆိုင်ထားနိုင်ခြင်းက ဤကျားပေါက်လေး၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် အစွမ်းသတ္တိ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ သက်သေပြနေပေသည်။အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် စခန်းပြင်ပသို့ ထွက်ခဲလှသည်။ ပြင်ပကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားကြောင်းနှင့် တောတောင်များထဲရှိ တိရစ္ဆာန်များ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာကြောင်းကို သီအိုရီအရသာ သိထားကြသည်။ သူတို့၏ စွမ်းရည်ဖြင့် တောကြက်တစ်ကောင်ကိုပင် အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ယခု မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံလိုက်ရချိန်မှသာ လက်တွေ့ကမ္ဘာကြီး၏ အန္တရာယ်ကြီးမားပုံကို အမှန်တကယ် နားလည် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာများကို ဖန်တီးပေးခဲ့သနည်း။ဤသည်မှာ အစသာ ရှိသေးသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များက ချူဟန်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ဧရာမ ကျားကြီးထံသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ချူဟန်နှင့် ရင်ဆိုင်နေသော ဧရာမ မိခင်ကျားကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ အကြောက်တရား ဟူသော စကားလုံးဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်မှာ ဖြူစင်သော အကြောက်တရား၊ အဆုံးအစမဲ့သော မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုနှင့် နှုတ်ဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသော တုန်လှုပ်မှုကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းနှင့် စကားပင် မပြောနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော တုန်လှုပ်မှုကြီး ဖြစ်ပေသည်။ ထိုကျားကြီး၏ အရွယ်အစားမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ကြီးမားလွန်းနေသည်။ ဆင်တစ်ကောင်၏ ထက်ဝက်ခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုကြောင့် ပေါ်ထွက်လာသော သားရဲကြီး တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ချူဟန်မှာ အလွန် သေးငယ်နေပြီး လူကြီးတစ်ယောက်နှင့် ကလေးငယ် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားမှာ လုံးဝ ကွာခြားလွန်းနေသည်။သူတို့ တွေးထင်ထားခဲ့သော ချူဟန်မှာ ကျားကြီး၏ တစ်ချက်နင်းရုံဖြင့် ပိပြားသွားမည် ဟူသော မြင်ကွင်းမျိုး ပေါ်ပေါက်မလာခဲ့ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်မည့်အစား အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း ဧရာမ ကျားကြီးမှာ ချူဟန်၏ ဖိအားပေးမှုကို ခံနေရပြီး ရင်ကွဲမတတ် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများကိုသာ ဆက်တိုက် ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ ကျားနှစ်ကောင်စလုံးမှာ ထူထဲသော သားရေနှင့် ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်များ ရှိကြသည်။ ကျားပေါက်လေးကိုပင် လူအများအပြား ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်မှသာ ဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရရှိအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချူဟန်ဘက်တွင်မူ ကွာခြားလှသည်။ချူဟန် ဝှေ့ယမ်းနေသော ဧရာမ ရှူရာပုဆိန်ကြီးက ကျားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေကာ သွေးများ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပန်းထွက်နေလေသည်။ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိသော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ချူဟန်က... အဲဒီလောက်တောင် စွမ်းတာလား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မတွေ့ခဲ့ရဘူးဆိုရင် ငါယုံမှာ မဟုတ်ဘူး ဟိုကျားကြီးကို အဆင့် (၃) ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မလွယ်ဘူးလေ"

" ငါကတော့ ယုံတယ်ကွ"

"ဘာကိုလဲ"

"စခန်းရှေ့က ဇွန်ဘီ ထောင်ပေါင်းများစွာကို... ချူဟန် တစ်ယောက်တည်း သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာလေ။ အခုတော့ ငါ ယုံသွားပြီ"

"ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကျားကြီးက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ နောက်ဆုံး ရလဒ်က ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ မသိနိုင်သေးဘူး"အံ့အားသင့်မှုများ လွန်မြောက်သွားပြီးနောက် ပိုမို ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတော့သည်။ ထိုကျားကြီးမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်း သိမြင်နိုင်သည်။ ချူဟန်နှင့် ကျားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစား ကွာခြားချက်မှာ အလွန် ကြီးမားလှရာ ယခုကဲ့သို့ ရင်ပေါင်တန်း တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းကပင် အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ် တစ်ခုပမာ ဖြစ်နေလေပြီ။ ချူဟန်က ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရရှိလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးရဲဘဲ အိပ်မက်တစ်ခုပမာသာ ထင်မှတ်ထားကြသည်။

"ငါတို့တွေပါ ဝင်ကူပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အကြံပြုလိုက်သည်။

"အရူးစကားတွေ လာမပြောနဲ့ သာမန်လူတွေ ဝင်ပါရင် ခြေရှုပ်လက်ရှုပ်ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့ ခေါင်းဆောင်ကြီးတို့ ဟိုကျားပေါက်လေးကို မြန်မြန် ရှင်းနိုင်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာ"

"ဟုတ်တယ် ချူဟန် တစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး"မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချကာ ခွန်အားများကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေသော ဖန်ကျန့်မှာလည်း ထူးထူးခြားခြား မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အတွေးနက်နေသည်။ ကျားကြီး၏ ပါးစပ်ပေါက်မှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သော သူသာလျှင် ဤဧရာမ ကျားကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို အသိဆုံး ဖြစ်သည်။ အဝေးမှ လှမ်းမြင်လိုက်ရုံဖြင့် အသက်လုကာ ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီး ကျားပေါက်လေး တစ်ကောင်တည်းနှင့်ပင် လုံးဝ ထွက်ပေါက်ပိတ်သွားခဲ့ရသည်။

မိမိ အနားမကပ်ဝံ့သော သားရဲကြီးကို ချူဟန်က ဤမျှလောက် ဒဏ်ရာများ ရရှိအောင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ ချူဟန်နှင့် ဧရာမ ကျားကြီးတို့၏ သေမင်းတမန် တိုက်ပွဲကို မျက်မြင်တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ချူဟန်၏ အစွမ်းမှာ မှန်းဆ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားကြောင်းကို ဖန်ကျန့် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ဂါး...ဝေါင်း...

ကျားကြီးက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ထိုသို့ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ခြင်းက ချူဟန်ကို နောက်ဆုတ်သွားစေမည့်အစား သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဟုန်နှင့် လှုပ်ရှားမှုများကို ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာစေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မှန်သည်။ ဤသည်မှာ တိုက်ခိုက်ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ချင်ရှိုတို့ ကျားပေါက်လေးကို ရင်ဆိုင်နေသော နည်းဗျူဟာမှာ ခုခံကာကွယ်ခြင်းနှင့် အချိန်ဆွဲခြင်းတို့ကို အဓိကထားကာ ရန်သူ၏ ခွန်အားကို တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချပစ်ရန် ဖြစ်သည်။ ချူဟန်၏ နည်းဗျူဟာမှာ ထိုကဲ့သို့ အချိန်ဆွဲခြင်းမျိုး မဟုတ်သလို ဖန်ကျန့်ကဲ့သို့ မြင်သည်နှင့် ထွက်ပြေးခြင်း မျိုးလည်း လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဧရာမ ကျားကြီးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေရုံသာမက တုံ့ဆိုင်းမှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ်မျှ မရှိဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် အပြင်းအထန် ထိုးစစ်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူဟန်သည် လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်သွားလာပြီး ကျားကြီး၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ဤကျားကြီးသည် သားဖွားနေရင်း တိုက်ခိုက်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဝက်ခန့် ထွက်ပေါ်နေသော ကျားပေါက်လေး တွဲလောင်းကျနေသည့် နောက်ကျောပိုင်းမှာ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ရှူရာပုဆိန်မှ နက်မှောင်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။ ချူဟန်သည် သူ၏ အမြင့်ဆုံး အမြန်နှုန်းဖြင့် ကျားကြီး၏ နောက်ကျောဘက်သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်ကာ အားကုန် ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။ ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်းကြောင့် ကြည့်ရှုနေသူများပင် မျက်စိနောက်သွားရသည်။

"မျက်စိတွေတောင် ပြာသွားပြီ"

ချူဟန်၏ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသော လှုပ်ရှားမှုများကို မျက်စိဖြင့် လိုက်မကြည့်နိုင်တော့သဖြင့် ဖန်ကျန့်မှာ မျက်လုံးများကို လက်ဖြင့် ကပျာကယာ အုပ်လိုက်မိသည်။ သူ မျက်လုံး မှိတ်လိုက်ပြီး သိပ်မကြာမီမှာပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေမတတ် ကြီးမားလှသော အော်ဟစ်သံကြီးများနှင့် စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"အား..."

"ဟာ..."

"မဖြစ်နိုင်တာ"

"ဘာ... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ဖန်ကျန့်မှာ မျက်လုံးများကို အလျင်အမြန် ဖွင့်ကာ ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နေရာတွင်ပင် မှင်တက်သွားတော့သည်။

ဗျစ်...

အနီရောင် သွေးများက ရေပန်းတစ်ခုပမာ ပန်းထွက်လာသည်။ ဘုန်း ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဧရာမ အမြီးကြီး တစ်ချောင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျားကြီး၏ နာကျင်နေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးက လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

"ဂါး..."“ချူဟန်... ဟိုကောင်... ကျားကြီးရဲ့ အမြီးကို ဖြတ်ချလိုက်တာလား”

အံ့အားသင့်သွားသော ဖန်ကျန့်မှာ မရည်ရွယ်ဘဲ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟေ့ကောင်... ရက်စက်လှချည်လား။ အမြီးကို ဖြတ်ပစ်ရတယ်လို့ ကြည့်နေရင်းတောင် နာတယ်ကွာ"

မျက်စိရှေ့ရှိ ဧရာမ ကျားကြီး၏ ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို အသည်းအသန် ကာကွယ်နေရသော ချူဟန်မှာ ဖန်ကျန့်၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သွေးအန်တော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

'ငါက တမင်တကာ လုပ်လိုက်တယ်များ ထင်နေလား မတော်တဆဖြစ်သွားတာကွ'