အခန်း ၃

အခန်း ၃ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်မှု

အစည်းအဝေးခန်းတံခါးဝတွင် ဖစ်ရှာတစ်ယောက် နားရွက်မှသွေးများပန်းထွက်ကာ ပေါင်ကြားကိုလက်ဖြင့်အုပ်၍ မြေပြင်ပေါ်၌ လူးလှိမ့်အော်ဟစ်နေသည်။ မာကီမှာမူ ခြေနှစ်ဖက်ကားယားဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်ခြေကျင်းဝတ်မှာ ကောက်ကွေးကာ ကြက်သီးထဖွယ် ပုံပျက်နေလျက် အဆက်မပြတ် ညည်းတွားနေလေသည်။

"ဟေး... ဟေး... ဟေး..."

"ရပ်လိုက်စမ်း..."

"သူတို့ကို မြန်မြန် ဆွဲခွာလိုက်ကြ..."

ရိုအန်၏ လှုပ်ရှားမှုများက အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ သူ အသံကုန်ဟစ်အော်လိုက်ချိန်မှစ၍ တကယ်တမ်း လက်ပါလိုက်ပြီး ဖစ်ရှာနှင့် မာကီတို့ မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားသည့်အချိန်ထိ စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ရုံးခန်းထဲရှိ အလုပ်သင် စုံထောက်များမှာ အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ခင်မှာပင် ထိုနှစ်ယောက် မြေပြင်ပေါ်လဲကျကာ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများ ထွက်ပေါ်လာမှသာ အသိစိတ်ဝင်လာကြတော့သည်။

ဖစ်ရှာနှင့် ရင်းနှီးသော အလုပ်သင် စုံထောက်အချို့က အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး ရိုအန်ကို မြေပြင်ပေါ် ဖိချရန် ဝိုင်းအုံတိုးဝင်လာကြသည်။ ရိုအန်က ဘယ်ညာရှောင်တိမ်းကာ ဖစ်ရှာ့လက်ထဲမှ လုယူထားသော မှတ်စုစာအုပ်ဖြင့် ကန့်လန့်ဖြတ်ရိုက်ချလိုက်၊ ဒေါင်လိုက်ရိုက်ချလိုက်ဖြင့် သူ့ကို ဝိုင်းရံရန် ကြိုးစားနေသော အလုပ်သင် စုံထောက်များကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာအချို့ကို သနားညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် မျက်နှာပေါ်သို့ မှတ်စုစာအုပ်ဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်သေးသည်။

"ချီးတဲ့မှပဲ..."

"သောက်ကျိုးနည်း..."

"ဘုရားရေ..."

ဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေကြသော အလုပ်သင် စုံထောက်အချို့က အာမေဍိတ်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး နေရာတွင်ပင် အံ့သြမှင်တက်ကာ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေကြသည်။ ရန်ပွဲကို ဝင်ဆွဲချင်သူများကလည်း မည်သူ့ကို ဆွဲရမည်မှန်း မသိဖြစ်နေသည်။ ဖစ်ရှာတို့ဘက်တွင် လူအင်အားများပြားလှပြီး ရိုအန်ဘက်ကိုမူ မည်သူမှ ဝင်မတိုက်ရဲကြပေ။

ဘေးဘက်ရှိ မိုနာနှင့် အမျိုးသမီး အလုပ်သင် စုံထောက်အချို့မှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ဆွံ့အမှင်တက်နေကြလေသည်။

ရိုအန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ကိုပါ ထိုးချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်ထဲမှ မှတ်စုစာအုပ်ကို ဖစ်ရှာ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ အားကုန်လွှဲပေါက်လိုက်ရင်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ... အမှုလိုက်ဦးမလို့လား... လူအုပ်ကြီးနဲ့တောင် ငါတစ်ယောက်တည်းကို မနိုင်ကြဘူး..."

"အား..."

ရိုအန် ပစ်လိုက်သော မှတ်စုစာအုပ်က မတော်တဆ လမ်းကြောင်းလွဲသွားပြီး ဖစ်ရှာ၏ ပေါင်ကြားသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း သွားမှန်လေရာ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ခြေနှစ်ဖက် ကားယားဖြစ်နေသော မာကီ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ရောယှက်နေပြီး အသံကုန်ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"သတ္တိရှိရင် ဒီကနေ ထွက်မပြေးနဲ့... အက်ဖ်ဘီအိုင်ထဲမှာ စုံထောက်အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်တာက ကြီးလေးတဲ့ ပြစ်မှုပဲ..."

"ငါ ထွက်ပြေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဘယ်သူကများ စုံထောက်ကို တိုက်ခိုက်တယ်လို့ ပြောနေတာလဲ... လုံခြုံရေးကင်မရာထဲမှာ အကုန်မြင်နေရတာပဲ... မင်းတို့လူအုပ်ကြီးက ငါတစ်ယောက်တည်းကို ဝိုင်းရိုက်ချင်ကြတာ... ငါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်တာပါ..."

ရိုအန်က အစည်းအဝေးစားပွဲဘေးရှိ ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး ဖင်ထိုင်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်ရင်း အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မင်းတို့က ငါ့ကို အကြံအစည်ဆိုးနဲ့ လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်... ခဏနေလို့ အကြီးတန်း စုံထောက် ရောက်လာရင် မင်းတို့ကို ပထမအဆင့် လူသတ်မှုနဲ့ပါ တရားစွဲဦးမှာ..."

"ချီးတဲ့မှပဲ..."

ပထမအဆင့် လူသတ်မှုဟူသော ကြီးလေးသည့် ပြစ်မှုအမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသူများအားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ရိုအန်က ဤကိစ္စကို ဤမျှအထိ ကြီးကျယ်သွားအောင် လုပ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

မျက်နှာပြင်ကျယ် တပ်ဆင်ထားသော ရုံးခန်းအတွင်း၌ လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

လုံခြုံရေးကင်မရာထဲမှ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်ထိုင်ကာ စစ်ဆေးရေးမှူးများကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသော ရိုအန်ကို ကြည့်ရင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ငါးဦး၏ မျက်နှာများမှာ တစ်ယောက်တစ်မျိုးစီ ဖြစ်နေကြသည်။

အမှတ် နှစ်၊ သုံးနှင့် လေး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်နှာထားများက ပုံမှန်သာဖြစ်နေသည်။ ရိုအန်၏ ထူးချွန်လှသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အံ့သြနေသည်မှလွဲ၍ အခြား ထူးခြားသော တုံ့ပြန်မှုများ မရှိကြပေ။

သို့သော် ရိုအန်က ထိုအလုပ်သင် စုံထောက်များကို ပထမအဆင့် လူသတ်မှုဖြင့် တရားစွဲမည်ဟု ပြောလိုက်သောစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အမှတ် ငါး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ်က မော့ကြည့်ကာ ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်ပြီး အမှတ် တစ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ဘရိုဆန်၏ မျက်နှာမှာမူ ဒေါသကြောင့် မည်းမှောင်သွားလေသည်။

"ဟား... ဟား... ဟား... ဟား... ဟား..."

သြဂတ်စ်က သူ၏ ဗိုက်ရွှဲကြီးကို ပွတ်သပ်ရင်း အသက်ရှူမဝတော့လောက်အောင် ရယ်မောနေသည်။

"မဆိုးဘူး... ငါ လူကြည့်မမှားခဲ့ဘူးပဲ..."

ရိုအန်က အစည်းအဝေးခန်းရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေစဉ် ကင်မရာကို လေ့လာကြည့်ရှုနေသည့် အမူအရာကို မြင်လိုက်ရကတည်းက သြဂတ်စ်တစ်ယောက် ရိပ်မိလိုက်သည်။ ဤအစည်းအဝေး၏ နောက်ကွယ်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များက သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေမည်ကို ရိုအန် ရိပ်မိသွားသောကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ တွေးလိုက်မိသည်။

သို့သော် ရန်ဖြစ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် နောက်ဆုံး၌ မှတ်စုစာအုပ်ဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ ရိုအန်၏ အခြားလှုပ်ရှားမှုများအားလုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေများနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ အကယ်၍ နှစ်ဖက်စလုံး တရားရုံးသို့ တကယ်တက်ရောက်ရမည်ဆိုလျှင် ပြင်ပအကြောင်းတရားများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပါက ရိုအန် အနိုင်ရနိုင်ခြေက ဖစ်ရှာနှင့် မာကီတို့အဖွဲ့ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

သြဂတ်စ်၏ ရယ်မောသံများ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရိုအန်ကို ကြည့်နေသော သူ၏အကြည့်များက အလွန်အမင်း တောက်လောင်နေသည်။

"ဒီကောင့်ကို ငါ သဘောကျတယ်... ရုပ်လေးကလည်းချော ခေါင်းလည်းသုံးတတ်တဲ့အပြင် လက်စလက်နကလည်း ကောင်းသေးတယ်... ငါ ငယ်ငယ်တုန်းကနဲ့ နည်းနည်းဆင်တယ်..."

အမှတ် နှစ်၊ သုံးနှင့် လေး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များက သြဂတ်စ်၏ မျက်နှာမည်းမည်းနှင့် ဗိုက်ရွှဲကြီးကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် လုံခြုံရေးကင်မရာထဲမှ မော်ဒယ်တစ်ယောက်လို ချောမောခန့်ညားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားပြေပြစ်သည့် ရိုအန်ကို ပြန်ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ တပြိုင်နက်တည်း တံတွေးထွေးလိုက်ကြသည်။

"ဟေး... ဘရိုဆန်..."

သြဂတ်စ်က ဒေါသကြောင့် မျက်နှာမည်းမှောင်နေသော အမှတ် တစ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ခပ်ဟဟရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်... အမှတ် ငါး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က တည်ထောင်ထားတာ သိပ်မကြာသေးဘူး... ငါ့လက်အောက်မှာ ရိုအန်လို တိုက်ရည်ခိုက်ရည်ကောင်းပြီး ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူမျိုး ကွက်တိ လိုအပ်နေတာ..."

"မဖြစ်ဘူး..."

"ဒီည ငါ အရက်တိုက်မယ်လေ..."

"မဖြစ်ဘူး..."

"ဟမ်..."

သြဂတ်စ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ကင်မရာထဲတွင် ပေါင်ကြားကိုအုပ်ကာ ညည်းတွားနေဆဲဖြစ်သော ဖစ်ရှာကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါဆိုလည်း ငါ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကြီးဆီ သွားလိုက်တော့မယ်... အရင်တုန်းက တာဝန်ကျရှုံးခဲ့တုန်းက လူသုံးယောက်ပါတဲ့ အဖွဲ့မှာ ဘာလို့ ရိုအန်တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အမှတ်လျှော့ခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါ မေးကြည့်ရသေးတာပေါ့..."

"သောက်ကျိုးနည်း..."

ဘရိုဆန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး စားပွဲကို ခပ်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ပုတ်လိုက်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

"လိမ္မာလိုက်တဲ့ကောင်လေး..."

သြဂတ်စ်က တဟီးဟီးရယ်မောလိုက်ပြီး ရိုအန် ဂရင်းဝုဒ်၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက် မှတ်တမ်းများကို ဆွဲယူကာ ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

အမှတ် နှစ်၊ သုံးနှင့် လေး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်များက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းခါရင်း ရုံးခန်းထဲမှ လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

လေ့ကျင့်ရေးဌာန၊ စစ်ကြောရေးခန်း။

"ဟေး... ကောင်လေး... မင်းက တော်တော်စွမ်းတာပဲ..."

အကြီးတန်း စုံထောက် အဘိုးကြီးယော့ခ်က အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဖင်ထိုင်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူကာ မီးညှိလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"တစ်လိပ်လောက် ဆွဲမလား..."

"မသောက်တော့ဘူး... ကျေးဇူးပဲ..."

ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်နေသော ရိုအန်က ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဆေးလိပ် မသောက်တတ်ဘူး..."

"လိမ္မာလိုက်တဲ့ ကောင်လေး..."

အဘိုးကြီးယော့ခ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မီးခြစ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ စီးကရက်ကို အရသာခံရှူရှိုက်လိုက်ပြီး မီးခိုးငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ ရိုအန်ကို စူးစိုက်လေ့လာလိုက်သည်။ ထို့နောက် စုပ်သပ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသိလား ရိုအန်... မင်းကတော့ အခု နာမည်ကြီးသွားပြီ... ဖက်ဒရယ်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဗျူရို နယူးယောက်ရုံးခွဲရဲ့ အထပ် ၂၃ နဲ့ ၂၄ မှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက အရည်အချင်းရှိတဲ့ အလုပ်သင် စုံထောက်သစ်လေးတစ်ယောက်က တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဆယ်ယောက်ကို ယှဉ်ချခဲ့တယ်ဆိုတာ သိသွားကြပြီ... နိုင်ခဲ့တာတင်မကဘူး သူကိုယ်တိုင်လည်း ဘာဒဏ်ရာမှ မရခဲ့ဘူးတဲ့..."

"ကျွန်တော်က စွမ်းနေတာမဟုတ်ဘူး... အဲ့လူတွေက အရမ်းအားနည်းလွန်းနေတာ..."

ရိုအန်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဘိုးကြီးယော့ခ်က ပို၍ပင် သဘောကျသွားသည်။ အမေရိကန်တို့သည် ခွန်အားကြီးသူများကို အမြဲလေးစားတတ်ကြပြီး တက္ကဆက်ပြည်နယ်မှလာသော သူ့လို လူကြမ်းကြီးက ပို၍ပင် သဘောကျသေးသည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်၍ မေးလိုက်သည်။

"မင်း စိတ်မပူဘူးလား..."

ရိုအန်က နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘာကို စိတ်ပူရမှာလဲ..."

"စုံထောက်တွေ အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်တာက ကြီးလေးတဲ့ ပြစ်မှုပဲလေ... မင်း ရာထူးကနေ ရပ်ဆိုင်းခံရပြီး အလုပ်ထုတ်ခံရမှာကို စိတ်မပူဘူးလား..."

အဘိုးကြီးယော့ခ်က ရိုအန်ကို ခြောက်လှန့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်တာပါ..."

ရိုအန်က သူ၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရိုးသားမှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေသည်။

"အစည်းအဝေးခန်းထဲမှာ လုံခြုံရေးကင်မရာ ရှိတယ်လေ... ကျွန်တော့်ကို တစ်ဖက်လူတွေ ဝိုင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးသားပါ... အရာရှိကြီး ကျွန်တော့်ကို မတရားစွပ်စွဲလို့ မရဘူးနော်..."

"ဟား... ဟား... ဟား... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် မင်းလိုကောင်လေးကို ငါ အရမ်းသဘောကျတယ်... တခြားတစ်ယောက်ကသာ လက်ဦးမသွားဘူးဆိုရင် မင်းကို ငါ့ဆီကို သေချာပေါက် ခေါ်ထားမှာ..."

အဘိုးကြီးယော့ခ်က မီးခိုးငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်ရင်း တဟီးဟီးရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ စစ်ကြောရေးခန်း၏ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့ ကောင်လေး... အပြင်မှာ မင်းကို လာကြိုတဲ့သူ ရောက်နေပြီ..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရာရှိကြီး..."

ရိုအန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ စစ်ကြောရေးခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်တွင် သူ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသူမှာ မိုနာဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

မိုနာက ရှေ့သို့တက်လာပြီး ရွှေရောင် အက်ဖ်ဘီအိုင် တံဆိပ်ပြားကို ရိုအန်ထံ ကမ်းပေးရင်း ပြုံးကာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဝါး... ဒါက တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဆယ်ယောက်ကို ယှဉ်ချခဲ့တဲ့ ငါတို့ရဲ့ စူပါစုံထောက်ကြီး ရိုအန် ဂရင်းဝုဒ် မဟုတ်လား... ဘယ်လိုလဲ... စစ်ကြောရေးခန်းထဲက အဲကွန်းက အေးရဲ့လား..."

"တကယ်တော့ မဆိုးပါဘူး... အနည်းဆုံးတော့ ဒီမှာ ဖစ်ရှာနဲ့ မာကီတို့ဆီက ထွက်နေတဲ့ ပါးစပ်နံ့နဲ့ ကိုယ်နံ့ကို မရတော့ဘူးလေ..."

ရိုအန်က အက်ဖ်ဘီအိုင် တံဆိပ်ပြားကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ရင်ဘတ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မိုနာကို ခေါင်းစောင်းကြည့်ရင်း ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့အဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီ ထင်တယ်..."

"တတ်နိုင်ဘူးလေ... ဖစ်ရှာတို့အဖွဲ့က ဒဏ်ရာတွေ သွားစစ်ဆေးဖို့ ဆေးရုံရောက်နေကြပြီ... လတ်တလောတော့ မျက်နှာပူပြီး ပြန်လာရဲကြမှာ မဟုတ်ဘူး..."

မိုနာက လက်ကာပြလိုက်ပြီး ရိုအန်နှင့်အတူ ဓာတ်လှေကားဆီသို့ ယှဉ်တွဲလျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဓာတ်လှေကားတံခါး တဖြည်းဖြည်း ပိတ်သွားချိန်တွင် ရိုအန်က မိုနာ့ထံသို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"အဲ့ဒါဆိုလည်း... လက်တွဲလုပ်ရတာ အဆင်ပြေပါစေ..."

"လက်တွဲလုပ်ရတာ အဆင်ပြေပါစေ... ဒါနဲ့ အမှုဖော်ထုတ်နိုင်ရင် ဆုကြေးငွေကို တစ်ယောက်တစ်ဝက်နော်..."

"သေချာတာပေါ့... ငါတို့ ပြောထားပြီးသားပဲ…”