အခန်း ၁၀

အခန်း ၁၀ ဌာနခွဲမှူး ဗီရိုနီးစ်

"ဒါ စောစောက ကြိုးတစ်ချောင်းဂါဝန်နဲ့ ကောင်မလေးပဲ... သူက ဘာလို့ ဒီရောက်နေတာလဲ..."

ရိုအန်က တစ်ဖက်လူ မည်သူဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားသည်။ သူက သေနတ်ကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ကောင်မလေး၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ပခုံးတွင် သေနတ်မှန်ထားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သွေးထွက်လွန်နေခြင်းက သူမ သတိလစ်နေရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

သွေးဆုတ်ဖြူရော်နေသော မျက်နှာနှင့်အတူ အသက်ရှူသံများ တဖြည်းဖြည်း မြန်ဆန်လာသော ကောင်မလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိုနာ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သွားသည်။ သူမက မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုအရ ရိုအန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"သူ စောစောကတည်းက ထွက်သွားပြီလို့ ငါ မှတ်ထားတာ... ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ... ငါ စောစောကမှ အရေးပေါ် ဆေးသေတ္တာကို တောင်ကုန်းပေါ်က ကင်းလှည့်ရဲတွေဆီ ပစ်ပေးခဲ့တာ..."

"ကိစ္စမရှိဘူး..."

ရိုအန်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအရ နေရာရွှေ့ပြောင်းလို့ မဖြစ်သေးဘူး... မင်း အခုချက်ချင်း ကားမောင်းပြီး ကင်းလှည့်ရဲတွေဆီကနေ ဆေးသေတ္တာ သွားပြန်ယူချေ... ငါ ဒီကနေ အနီးနားက ဆေးရုံကို ဖုန်းဆက်ပြီး လူနာတင်ယာဉ် အမြန်လွှတ်ပေးဖို့ လှမ်းပြောလိုက်မယ်..."

"အိုကေ..."

မိုနာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမက သေနတ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး မှန်ပြတင်းပေါက်များ မရှိတော့သော အက်စ်ယူဗီ ကားကြီးကို မောင်းနှင်ကာ လာရာလမ်းအတိုင်း အလျင်အမြန် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အက်စ်ယူဗီ ကားကြီး၏ အရိပ်အယောင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရိုအန်က ဆေးရုံသို့ ဖုန်းဆက်၍ လူနာတင်ယာဉ် အမြန်လွှတ်ပေးရန် အရင်ဆုံး အကြောင်းကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည့်ကာ ကွန်ရက် တစ်ယောက် သတိလစ်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ စိတ်အေးသွားပြီး အပြာနုရောင် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကာ သွေးတိတ်ဆေးရည် ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ စနစ်ထဲမှ ရရှိလာသော ဆေးရည်ကို ရိုအန် ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆေးရည်ကို ငါးစင်တီမီတာခန့် မြင့်သော လေးထောင့်ပုံသဏ္ဌာန် ဖန်ပုလင်း အကြည်လေးထဲတွင် ထည့်သွင်းထားပြီး တစ်ပုလင်းလုံး အနီရောင် သန်းနေသည်။ ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်၍ အနံ့ခံကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့် အနံ့မှ မရရှိပေ။

ဖန်ပုလင်းပေါ်တွင် သောက်ဆေးဟု ရေးသားထားသည်ကို မြင်သောအခါ ရိုအန်က ကောင်မလေး၏ ပါးစပ်ကို ဖြဲကာ ဆေးရည် တစ်ပုလင်းလုံးကို လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် ကောင်မလေး၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာက အပြည့်အဝ မကျက်သေးသော်လည်း သွေးများ ဆက်လက် ထွက်မနေတော့ပေ။

အချိန် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် မိုနာက အက်စ်ယူဗီ ကားကို မောင်းနှင်၍ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။ သူမ ကားပေါ်မှ မဆင်းရသေးမီပင် ရိုအန်က အရေးပေါ် ဆေးသေတ္တာကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ မိုနာ ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ ကောင်မလေး အနီးသို့ ရောက်လာချိန်တွင် ရိုအန်က ဒဏ်ရာကို ပတ်တီးစည်းပေး၍ ပြီးလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

မိုနာကလည်း အများကြီး တွေးမနေတော့ပေ။ ရိုအန် တစ်ယောက် ကောင်မလေး၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် အလျင်လိုနေသည်ဟုသာ မှတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ မိုနာ..."

ကောင်မလေး၏ ဒဏ်ရာကို လိပ်ပြာပုံ ပတ်တီးစွန်းလေး ချည်နှောင်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ရိုအန်က လှည့်ကာ မိုနာကို ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"မင်း အမြဲတမ်း စုံထောက်အဖြစ် အတည်ပြုခံရပြီးရင် ဘယ်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ကို သွားမယ်လို့ စဉ်းစားထားပြီးပြီလား..."

မိုနာမှာ ရုတ်တရက် နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ရိုအန်နှင့် မိုနာတို့ နှစ်ယောက်သည် ဂျက်ကော့ဘ် ဖက်ဒရယ် ရုံးအဆောက်အအုံ၏ အထပ် နှစ်ဆယ့်သုံးသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် အလုပ်သင် စုံထောက်များ၏ ရုံးခန်းအတွင်း၌ မီးရောင်များ လင်းထိန်နေပြီး အလွန်အမင်း ဆူညံ သက်ဝင်နေသည်။ အပြင်သို့ အလကား သက်သက် အပြေးအလွှား သွားခဲ့ရသော အလုပ်သင် စုံထောက်များ အားလုံးက ရုံးခန်း၏ အရှေ့ဆုံး နေရာတွင် ထိုင်ကာ ခေါင်းငုံ့၍ တီးတိုး စကားပြောနေကြသော ရိုအန်နှင့် မိုနာတို့ နှစ်ယောက်ကို မနာလို အားကျစွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

အလုပ်သင် ကာလနှင့် သက်ဆိုင်သော စည်းမျဉ်းများအရ အလုပ်သင် စုံထောက်များသည် အမှုကို ဖော်ထုတ်ပြီးစီးပါက မှုခင်း ဖော်ထုတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို တာဝန်ခံ အကြီးတန်း စုံထောက်ကြီးများထံသို့ ရှင်းလင်း တင်ပြရမည် ဖြစ်သည်။ အကြီးတန်း စုံထောက်ကြီးများက နားထောင်ပြီးနောက် မေးခွန်းများ မေးမြန်းမည်ဖြစ်ပြီး အလုပ်သင် စုံထောက်၏ စွမ်းဆောင်ရည် အပေါ် မူတည်၍ အမှတ်ပေး အကဲဖြတ်မည် ဖြစ်သည်။

ဤရမှတ်က အလုပ်သင် စုံထောက်များ အမြဲတမ်း ဝန်ထမ်းအဖြစ် အတည်ပြုခံရပြီးနောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့အတွင်း မည်သည့် ရာထူးနေရာတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမည်ကို အဆုံးအဖြတ် ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သတင်းအချက်အလက်များ ရှာဖွေရသည့် နည်းပညာ စုံထောက် ဖြစ်လာမည်လား သို့မဟုတ် အပြင်ထွက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရသည့် ကွင်းဆင်း စုံထောက် ဖြစ်လာမည်လား ဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူတို့က ငါတို့ထက် ကံနည်းနည်း ပိုကောင်းရုံတင်ပါ... ငါတို့ထက် စောပြီး လူသတ်သမားရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာတွေ့သွားလို့ပေါ့..."

ဖစ်ရှာဘက်မှ ရပ်တည်ခဲ့သော်လည်း ရိုအန်၏ ထိုးကြိတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ဂျိုဒီက အသင်းဖော် ကမ်းပေးလာသည့် ကော်ဖီကို လှမ်းယူကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရိုအန်နှင့် မိုနာတို့ကို အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် လူဖမ်းတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့က ဌာနချုပ်က ထုတ်ပေးထားတဲ့ ကားတစ်စီးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်... ခဏနေလို့ ဌာနခွဲမှူးက သူတို့ကို ဘယ်လို အပြစ်ပေးမလဲ ဆိုတာ မသိရသေးဘူး..."

"သေချာပေါက် လစာဖြတ်ခံရမှာပဲ..."

ဂျိုဒီ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော မျက်မှန်တပ် အလုပ်သင် စုံထောက်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သွားစုံစမ်းကြည့်လိုက်တာ... သူတို့ ဖျက်ဆီးလိုက်တာက ငါတို့ မှုခင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ဌာနက နောက်ဆုံးပေါ် အက်စ်ယူဗီ ကားကြီးပဲ... ဌာနခွဲမှူး ဗီရိုနီးစ် အကြောင်း အပြင်မှာ သတင်းထွက်နေတာကို မင်း စဉ်းစားကြည့်လေ..."

"မင်းပြောချင်တာက ကပ်စေးနှဲတယ် ဆိုတာလား..."

"အဟမ်း အဟမ်း..."

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ထိုသူနှစ်ဦးက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တပြိုင်နက်တည်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ဇာတ်လမ်းကောင်း တစ်ပုဒ်ကို ကြည့်ရှုရန် အသင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြတော့သည်။

ထိုသူနှစ်ဦး ပြောဆိုနေကြသော ဌာနခွဲမှူး၏ အမည်မှာ

ဗီရိုနီးစ် ဖြစ်သည်။ သူမသည် အမှတ် တစ် မှ အမှတ် ငါး အထိ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များ၏ တိုက်ရိုက် အထက်လူကြီး ဖြစ်သလို အဖွဲ့ငါးဖွဲ့လုံး၏ စစ်ဆင်ရေး ရန်ပုံငွေများကို လက်ဝါးကြီးအုပ် ကိုင်တွယ်ထားသော အမျိုးသမီးလည်း ဖြစ်သည်။

ဘေးနားမှနေ၍ ထိုသူနှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်း တစ်ခုလုံးကို နားထောင်နေသော အမျိုးသမီး အလုပ်သင် စုံထောက် အယ်လီနာက သူတို့ကို အထင်သေးစွာဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

'တခြားသူတွေကို ကံကောင်းတယ်လို့တောင် ပြောထွက်သေးတယ်... ဂျိုဒီတို့ အဖွဲ့ရဲ့ လူသတ်သမားကို ရှာဖွေတဲ့ စဉ်းစားပုံ စဉ်းစားနည်းတွေက အကုန်လုံး မှားယွင်းနေတာ... နောက်ဆုံးမှာ တရားခံအစစ်ကို ရှာတွေ့သွားတာ ရိုအန်တို့ မဟုတ်ခဲ့ရင်တောင် ဂျိုဒီတို့ အဖွဲ့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး...'

ထိုသို့ တွေးမိပြီးနောက် အယ်လီနာက ရုံးခန်း၏ အရှေ့ဆုံး နေရာတွင် ရှိနေသော ရိုအန်ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း တွေဝေ မိန်းမူးသွားပြီး ရိုအန်၏ ချောမော ခန့်ညားလှသော ဘေးတိုက် မျက်နှာသွင်ပြင်ကို အရသာခံ ကြည့်ရှုနေတော့သည်။

"လာပြီ... လာပြီ..."

ရုံးခန်း၏ တံခါးမကြီးက ပွင့်လာသည်။ အလုပ်သင် စုံထောက်များ အားလုံးက စကားပြောဆိုနေခြင်းကို အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ကိုယ်နေဟန်ထားကို မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ ခဏနေလျှင် မှုခင်း ဖော်ထုတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို လာရောက် နားထောင်မည့် အကြီးတန်း စုံထောက်ကြီးများ အပေါ် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင် တစ်ခု ချန်ထားနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအလုပ်သင် စုံထောက်များ မျှော်လင့် မထားခဲ့မိသောအရာမှာ ရုံးခန်း တံခါးမကြီးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သူက သူတို့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသား ဖြစ်သော ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် အကြီးတန်း စုံထောက်ကြီး ဖြစ်သော်လည်း ရုံးခန်းထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာသူမှာ မထင်မှတ်ဘဲ ဌာနခွဲမှူး ဗီရိုနီးစ် ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာ..."

"ဌာနခွဲမှူး..."

"သူက ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ..."

အမျိုးသမီး ဝတ်စုံကို သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်တိုတိုနှင့် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထား ရှိသည့် ဌာနခွဲမှူး ဗီရိုနီးစ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလုပ်သင် စုံထောက်များ၏ ရုံးခန်းအတွင်း၌ ချက်ချင်းဆိုသလို တီးတိုး ပြောဆိုသံများ ဆူညံသွားတော့သည်။

ဗီရိုနီးစ်၏ နောက်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ငါးဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်များ ပါလာသည်။ ထိုလူခြောက်ယောက်က ရုံးခန်း၏ အရှေ့ဆုံး နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ အရင်က အမှုဖြစ်စဉ်များကို တာဝန်ယူ နားထောင်ပေးရသော ထိပ်ပြောင်နှင့် အကြီးတန်း စုံထောက်ကြီးမှာမူ ယခုအခါတွင် ထိုင်စရာ နေရာမရှိတော့သဖြင့် ရုံးခန်း၏ ဘေးဘက်၌သာ မတ်တပ်ရပ် နေရတော့သည်။

အမှုကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော မိုနာကလည်း အနည်းငယ် သံသယ ဖြစ်သွားသည်။ ဤအမှုက သေးငယ်သော လူသတ်မှုလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ဌာနခွဲမှူး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားရသနည်း ဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစား၍ မရသောအခါ သူမက မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုအရ ရိုအန်ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

မိုနာမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ ဆွံ့အသွားသည်။

ရိုအန် ကိုယ်တိုင်လည်း သူ ဘာကြောင့် အထက်လူကြီး၏ အထက်လူကြီး အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားရသနည်း ဆိုသည်ကို နားမလည်ပေ။ သို့သော် သူက ဂရုမစိုက်ပါ။ စစ်သားလာလျှင် စစ်ဗိုလ်နှင့် တားမည်။ ရေလာလျှင် တမံနှင့် ဆီးမည်။ သူက စည်းကမ်း ဖောက်ဖျက်သည့် ကိစ္စ တစ်ခုမှ မလုပ်ခဲ့သည်သာ အဓိက ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ပြတ်သားစွာပင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ မိုနာကို ခေါ်ဆောင်လျက် ရုံးခန်း၏ အရှေ့ဆုံး နေရာသို့ ရဲရဲဝင့်ဝင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဒယ်အိုးမည်းကြီး တစ်လုံးအလား မျက်နှာမည်းမှောင်နေသော အမှတ် တစ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဘရိုဆန်ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရိုအန်က လက်တော့ပ် ကွန်ပျူတာထဲရှိ အချက်အလက်များကို ဌာနခွဲမှူး ဗီရိုနီးစ်၏ မျက်စိရှေ့သို့ ချထားပေးရန် မိုနာကို အချက်ပြလိုက်သည်။ ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ စကားစလိုက်သည်။

"အရာရှိကြီးများ အားလုံးပဲ မင်္ဂလာညချမ်းပါ... ကျွန်တော်က အလုပ်သင် စုံထောက် ရိုအန် ပါ... ဒီဘက်ကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသင်းဖော် အလုပ်သင် စုံထောက် မိုနာ ဖြစ်ပါတယ်..."

သေဆုံးသူ၏ သေဆုံးချိန်နှင့် နေရာအပါအဝင် သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို အကျဉ်းချုပ် မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက် ရိုအန်က ယနေ့ နေ့လယ် ဆယ့်နှစ်နာရီ နောက်ပိုင်းမှ စတင်ခဲ့သော သူ၏ မှုခင်း ဖော်ထုတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို ရှင်းလင်း ပြောပြလေသည်။ ပထမဆုံး အနေဖြင့် ပန်းခြံအတွင်း လူသတ်သမား၏ ထွက်ပြေး လမ်းကြောင်းကို အတည်ပြုခဲ့ပုံ။ ထို့နောက် ရုပ်အလောင်း စစ်ဆေးချက် အစီရင်ခံစာအရ သေဆုံးသူ မသေဆုံးမီက သွားရောက်ခဲ့သော အရက်ဘားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပုံ။ ထိုမှတစ်ဆင့် သေဆုံးသူ၏ နောက်ယောင်ခံ လိုက်သူ ဒုတိယ ပုဂ္ဂိုလ်၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို သိရှိခဲ့ပုံ။ သဲလွန်စများကို အဆင့်ဆင့် ခြေရာခံ လိုက်ရင်း နောက်ယောင်ခံ လိုက်သူ၏ စံအိမ်အပြင်ဘက်တွင် လူသတ်သမားနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးခဲ့ပုံ။ နောက်ဆုံးတွင် လူသတ်သမားနှင့် ဉာဏ်ပြိုင် အင်အားပြိုင်ကာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အခက်အခဲများစွာကို ကျော်လွှားကာ တရားခံအစစ်ကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပုံများကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

မိုနာမှာ ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ ဆွံ့အသွားသည်။

ဤရှည်လျားလှသော အတွေ့အကြုံ ဇာတ်ကြောင်းကို နားထောင်ပြီးနောက် အလုပ်သင် စုံထောက်များ အားလုံးမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ဆွံ့အမှင်တက် သွားကြသည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အချို့မှာလည်း အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြပြီး ထိုအထဲတွင် အမှတ် တစ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဘရိုဆန်လည်း ပါဝင်လေသည်။

ဌာနခွဲမှူး ဗီရိုနီးစ် တစ်ယောက်တည်းသာ ချွင်းချက် ဖြစ်သည်။

ရိုအန်က သူ၏ ယနေ့ အတွေ့အကြုံများကို ရှင်းပြပြီးစီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဗီရိုနီးစ်က မျက်နှာအမူအရာ တစ်ချက်မပျက်ဘဲ သူမ လက်ထဲရှိ မှတ်စုစာအုပ်ကို လှန်လိုက်သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားတွေးတော ပြီးနောက် မေးခွန်း ထုတ်လိုက်သည်။

"လူသတ်သမား ကွန်ရက်က စစ်သားဟောင်း တစ်ယောက်ပဲ... သူက ဘာဖြစ်လို့ စစ်သတင်းထောက် မိုက်ကယ်နဲ့ နယူးယောက် တက္ကသိုလ်က ပရော်ဖက်ဆာ ဝက်စ် တို့ကို သတ်ရတာလဲ... အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ..."

ဗီရိုနီးစ်၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စောစောက ရိုအန် ပြောပြနေသော ဇာတ်လမ်းထဲတွင် နစ်မြောနေကြသူများ အားလုံး အသိစိတ် ပြန်ဝင်လာကြသည်။

ရိုအန်က လူသတ်သမားကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ရုံသာ ဖြစ်ပြီး လူသတ်သမားက မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ရသနည်း၊ အကြောင်းရင်းက မည်သို့ ရှိသနည်း၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုးကြောင့်လား သို့မဟုတ် အာဃာတဟောင်းကြောင့်လား ဆိုသည်ကို ရှင်းပြနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

"တောင်းပန်ပါတယ် အရာရှိကြီး..."

ဘေးဘက်ရှိ သြဂတ်စ်က ရိုအန်ကို အလျင်အမြန် မျက်ရိပ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဝင်ရောက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ရိုအန်က အလုပ်သင် စုံထောက် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်လို့ လူသတ်သမား ကွန်ရက်ကို စစ်ကြောမေးမြန်းခွင့် မရှိပါဘူး... ဒါကြောင့် သူက..."

"ဒါကြောင့် ရိုအန်က အရာရှိကြီးရဲ့ မေးခွန်းကို မဖြေနိုင်တာပါ..."

အမှတ် တစ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဘရိုဆန်က ပြုံးကာ သြဂတ်စ်၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ သြဂတ်စ်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလို ဒယ်အိုးမည်းကြီးထက်ပင် ပို၍ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။