အခန်း ၁၇

အခန်း ၁၇ ကိစ္စမရှိဘူး... ငါ့မှာ အသံဖမ်းဗုံးတွေ ရှိတယ်

ဂရင်းဝစ်ချ် ဆင်ခြေဖုံးရှိ ကားလမ်းမ တစ်ခုထက်တွင်။

ရက်ဒ်၏ အက်စ်ယူဗီကားထဲတွင် ထိုင်နေသော ရိုအန်က လက်ထဲရှိ ဖိုင်တွဲကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။

အလောင်းများ တွေ့ရှိခဲ့သည့် နေရာမှ အရေးပေါ်တုံ့ပြန်ရေးအဖွဲ့၏ အစီရင်ခံစာအရ အမျိုးသမီး နစ်နာသူ သုံးဦးစလုံးမှာ ခြေထောက်တွင် အလေးတုံးများ ချည်နှောင်ခံထားရပြီး ရေကန်အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်ခံထားရကြောင်း သိရသည်။

အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် နစ်နာသူများ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များနှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့် ပစ္စည်းမျှ မတွေ့ရပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဒေသခံ ရဲတပ်ဖွဲ့၏ ပျောက်ဆုံးသူ စာရင်းကို စစ်ဆေးကြည့်မှသာ နစ်နာသူ လေးဦး၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရုပ်အလောင်းစစ်ဆေးချက် အစီရင်ခံစာများအရ နစ်နာသူ လေးဦးစလုံးမှာ ကြိုးဖြင့် လည်ပင်းညှစ် အသတ်ခံထားရကြောင်း ပေါ်လွင်နေသည်။ သူတို့၏ လက်ကောက်ဝတ်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်များတွင် ချည်နှောင်ခံထားရသည့် ဒဏ်ရာများ ရှိနေပြီး အပေါ်ပိုင်း ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများ တွေ့ရှိရသည်။ အောက်ပိုင်းတွင်လည်း ပြဲရှဒဏ်ရာများ ရှိနေသဖြင့် နစ်နာသူ လေးဦးစလုံးမှာ လူသတ်သမား၏ ရက်စက်စွာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို အချိန်အတော်ကြာ ခံစားခဲ့ရကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် တွေ့ရှိရသည်။

သို့သော် ရုပ်အလောင်းများမှာ ရေကန်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ စိမ်ခံထားရသဖြင့် မှုခင်းဆေးပညာရှင်များ အနေဖြင့် လူသတ်သမား၏ သုတ်ပိုး၊ အရေပြားအပိုင်းအစ၊ ဆံပင် စသည့် မည်သည့် အထောက်အထားမျှ ရှာမတွေ့တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် လူသတ်သမား၏ ဒီအန်အေ ကို စစ်ဆေးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

"တကယ် ခေါင်းကိုက်စရာပဲ..."

ဖိုင်တွဲကို ဖတ်ပြီးနောက် ရိုအန်က မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နားထင်ကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။

အမေရိကန်နိုင်ငံ၏ မြေဧရိယာက အလွန် ကျယ်ဝန်းသလို ပြည်သူလူထုကလည်း တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားသူတွေချည်း ဖြစ်သည်။ ဘာသာရေး ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ၊ ကွင်းဆက် လူသတ်သမားများ၊ ဘဏ်ဓားပြများ၊ မူးယစ်ဆေးဝါး ရောင်းဝယ်သူများ၊ အစွန်းရောက် သဘောတရား ရေးရာသမားများ စသည့် ရဲများနှင့် အပြိုင်အဆိုင် ဉာဏ်ကစားနိုင်သော အဆင့်မြင့် ရာဇဝတ်ကောင် အများအပြားကို မွေးထုတ်ပေးထားလေသည်။

"ပင်ပန်းသွားပြီ ရိုအန်..."

ရိုအန် တစ်ယောက် ကားထဲတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရက်ဒ်က ကားနောက်ဖုံးထဲမှ ပူနွေးနေဆဲဖြစ်သော ဟမ်ဘာဂါနှင့် ကြက်ကြော် အချို့ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလာပြီး ရိုအန်ထံ ကမ်းပေးကာ ဖားယားသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဖြေမထွက်သေးရင် အရင်ဆုံး တစ်ခုခု စားလိုက်ပါဦး..."

"မစားတော့ဘူးကွာ..."

ရိုအန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ့ကို ထိပ်ပြောင်နိုင်ချေ ပိုများစေမည့် အကြံပေးချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖိုင်တွဲကို သပ်ရပ်အောင် ပြန်စီစဉ်လိုက်ပြီး ရက်ဒ်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကွင်းဆက် လူသတ်မှုရဲ့ တရားခံက သားကောင်ရှာတဲ့ အချိန်ကာလ ပိုပို တိုတောင်းလာတယ်... ငါတို့ တရားခံအစစ်ကို ရှာချင်ရင် ဒီအမျိုးသမီး နစ်နာသူ လေးယောက်ကြားက ဆက်စပ်မှုကို သေချာပေါက် ရှာဖွေရမယ်... ငါက ဒီကနေ ခွာလို့ မရသေးဘူး... မင်း အခုချက်ချင်း ရုံးခန်းကို ပြန်သွားပြီး နည်းပညာဝန်ထမ်း တစ်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်... နစ်နာသူ လေးယောက်ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေဆီ သွားပြီး သူတို့ပျောက်ဆုံးမသွားခင် နောက်ဆုံးအကြိမ် ဘယ်အချိန်က ဆက်သွယ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို သွားမေးကြည့်... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ နစ်နာသူတွေရဲ့ မိဘတွေ၊ ဆွေမျိုးတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေ၊ ယောကျ်ားတွေ အားလုံးရဲ့ ပြစ်မှုမှတ်တမ်းတွေကိုပါ စစ်ဆေးရမယ်..."

"ဘာ..."

ဒီလောက်များပြား ရှုပ်ထွေးလှသော အလုပ်များကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရက်ဒ်မှာ ခေါင်းတောင် ကြီးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက ဟမ်ဘာဂါ တစ်ခုကို ရိုအန်၏ လက်ထဲသို့ အတင်း ထိုးထည့်ပေးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို တခြားအလုပ်တစ်ခု ပြောင်းပေးလို့ မရဘူးလား... ဒါမှမဟုတ် ဒီအလုပ်ကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ပေးလုပ်ခိုင်းရင်ရော... မိုနာ ဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲ..."

ရိုအန်က ပြတ်သားစွာပင် ခေါင်းခါ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"မရဘူး... မိုနာက ဒီပျောက်ဆုံးမှု အမှုတွဲမှာ ငါ့ကို ကူညီဖို့ လိုသေးတယ်..."

"ကောင်းပါပြီလေ..."

ရိုအန်က လုံးဝ အလျှော့မပေးသည်ကို မြင်သောအခါ ရက်ဒ်မှာ ဘာမှမတတ်နိုင်တော့ပေ။ သူ မလာခင်က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် သြဂတ်စ်က ရိုအန်၏ စီစဉ်ညွှန်ကြားမှုများကို လိုက်နာရန် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့သည်ကို သတိရသွားပြီးနောက် မျက်နှာရှုံ့မဲ့လျက် ကားပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားတော့သည်။ လူခေါ်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဌာနချုပ်သို့ ပြန်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

မိမိ၏ အက်စ်ယူဗီကားထဲသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ရက်ဒ် တစ်ယောက် ကားမောင်းကာ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝက်ဝံကြီး တစ်ကောင်နှင့်တူသော ရက်ဒ်တွင် ဤကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက် ချစ်စရာကောင်းသည့် အမူအကျင့်လေး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ရိုအန် လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။

ကွင်းဆက် လူသတ်မှုနှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စများကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရိုအန်၏ ဘေးရှိ နိုကီယာဖုန်းက ရုတ်တရက် မြည်လာသည်။ ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ရာ တစ်ဖက်မှ ခေါ်ဆိုသူမှာ လေစီ ဖြစ်နေကြောင်း အံ့သြဖွယ်ရာ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရိုအန်... ဒါရင်း စတင် လှုပ်ရှားနေပြီ..."

"ဟင်..."

ရိုအန်မှာ ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"သူ ဘယ်ကားကို မောင်းသွားတာလဲ... ကားနံပါတ်က ဘယ်လောက်လဲ..."

"သူ ကားဂိုဒေါင်ထဲက ကယ်ဒီလက်ကို မမောင်းသွားဘူး... နောက်ဆုံးပေါ် ဘီအမ်ဒဗလျူ ကို မောင်းသွားတာ... ကားနံပါတ်က ..."

ဖုန်းတစ်ဖက်ခြမ်းမှ လေစီ၏ လေသံက အလွန် ပေါ့ပါးနေသည်။

"စိတ်ချပါ... ငါ သူ့နောက်ကနေ လိုက်နေတယ်... တစ်ဖက်လူရဲ့ နောက်ယောင်ခံ ခြေဖျောက်တဲ့ နည်းပညာက သူငယ်တန်း ကလေးအဆင့်လောက်ပဲ ရှိတာ... ငါ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး လိုက်ရင်တောင် လွတ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး..."

"..."

ရိုအန်က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကားက ဂရင်းဝစ်ချ် ဆင်ခြေဖုံးမှာ ရှိနေတာလေ... မင်းက ဒါရင်း နောက်ကို လိုက်ဖို့ ကားဘယ်က ရလာတာလဲ..."

"အင်း... ဒါရင်း ရဲ့ အိမ်နီးချင်း ကားဂိုဒေါင်ထဲကနေ ငှားလာတာ..."

"အိမ်နီးချင်းကို အသိမပေးဘဲ ယူလာတာမလား..."

"သေချာတာပေါ့..."

ရိုအန်က ဖုန်းချလိုက်သည်။ လေစီက ဘာဖြစ်လို့ သြဂတ်စ် ကို ပြဿနာတက်ရင် ခေါင်းခံပေးဖို့ ထားတာလဲဟု ပြောခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ အခုမှ လုံးဝ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

'အထက်လူကြီးက ဒိုင်းကာလို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ ခံစားချက်က တကယ် မိုက်တာပဲ...'

ရိုအန်က ပြုံးလိုက်ပြီး မိုနာ့ဆီ ဖုန်းဆက်ကာ ဒါရင်း မောင်းသွားသော ဘီအမ်ဒဗလျူ ကားနံပါတ်ကို ပြောပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် တည်နေရာ ခြေရာခံခိုင်းပြီးနောက် လီဗာကို နင်းကာ ကားကို အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် နယူးယောက်မြို့ အရှေ့ဘက် ကမ်းရိုးတန်းရှိ ကားပါကင် တစ်ခုတွင် ရိုအန် မောင်းနှင်လာသော အက်စ်ယူဗီကား ရပ်တန့်သွားသည်။

အက်စ်ယူဗီကား၏ နောက်ကျောဘက် ခပ်စောင်းစောင်းတွင် လေစီက အိမ်နီးချင်းဆီမှ ငှားရမ်းလာသော ဂျက်ဂွါ ကားရှိနေပြီး ထိုဂျက်ဂွါကား၏ နောက်ကျောဘက် ခပ်စောင်းစောင်းတွင်တော့ ဒါရင်း၏ နောက်ဆုံးပေါ် ဘီအမ်ဒဗလျူ ကားသစ်ကြီး ရှိနေလေသည်။

မလှမ်းမကမ်းမှ ပင်လယ်လှိုင်းပုတ်သံများကို နားထောင်ရင်းနှင့် လူသူကင်းမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဤကားပါကင်ကို ကြည့်ရင်း ရိုအန်က ဖုန်းထဲမှတစ်ဆင့် လေစီကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက ရွေးကြေးငွေ ပေးဖို့ အရမ်းသင့်တော်သလို အခြေအနေ မဟန်ဘူးဆိုရင် ချက်ချင်း ကားမောင်းပြီး ထွက်ပြေးဖို့လည်း အရမ်း သင့်တော်တဲ့ နေရာပဲ..."

လေစီက ကားနောက်ကြည့်မှန်မှ တစ်ဆင့် ဘီအမ်ဒဗလျူ ကားထဲတွင် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေသော ဒါရင်းကို ကြည့်ရင်း ဖုန်းထဲမှ ပြန်မေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ တစ်ဖက်လူက ထွက်ပြေးသွားရင် ငါတို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ..."

"ကိစ္စမရှိဘူး... ငါ့မှာ အသံဖမ်းဗုံး ရှိတယ်..."

ရိုအန်က ခါးဆီမှ အသံဖမ်းဗုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လက်ထဲတွင် အပေါ်အောက် ပစ်မြှောက်ကစားရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ပစ္စည်းပစ်တဲ့ နေရာမှာ အမြဲတမ်း တိကျတယ်..."

အသံဖမ်းဗုံး ပေါက်ကွဲပြီးနောက် ကားပါကင်ထဲရှိ ကားအမြောက်အမြား၏ မှန်ပြတင်းပေါက်များ ကွဲကြေသွားမည့် မြင်ကွင်းကို တွေးမိသွားသောအခါ လေစီမှာ ကြက်သီးမွေးညင်းများပင် ထသွားရသည်။

ရိုအန်က မိမိထက်ပင် ပို၍ ကြမ်းတမ်းရက်စက်လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ကားပါကင် တစ်ခုလုံးရှိ ကားမှန်ပြတင်းပေါက်များ အားလုံး ကွဲကြေသွားခဲ့ပါက သြဂတ်စ် အနေဖြင့် လျော်ကြေး မည်မျှ ပေးရမည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ကြောက်ခမန်းလိမ့် ဖြစ်နေတော့သည်။

“တူ... တူ…”

လေစီက ရိုအန်အား အသံဖမ်းဗုံးကို တတ်နိုင်သမျှ အသုံးမပြုရန် ဖျောင်းဖျဖို့ ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် သာမန် ဘစ်ဝိက်စ် ကားတစ်စီးက ဝင်ရောက်လာပြီး ဒါရင်း ရှိနေသော ဘီအမ်ဒဗလျူ ကားဘေးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ လာရပ်သည်။

ထို့နောက် ဒါရင်းက ဘီအမ်ဒဗလျူ ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ ဘစ်ဝိက်စ် ကား၏ ယာဉ်မောင်းဘေးခုံ တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"စကြစို့..."

ရိုအန်က အော်ဟစ် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ လေစီက ဂျက်ဂွါကားကို နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ ဘီအမ်ဒဗလျူ နှင့် ဘစ်ဝိက်စ် ကားတို့၏ ရှေ့လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ရိုအန်ကလည်း အက်စ်ယူဗီကားကို အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်ကာ ထိုကားနှစ်စီး၏ နောက်လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကြပြီး ကားအနောက်တွင် ပုန်းကွယ်ကာ ဘစ်ဝိက်စ် ကားဆီသို့ သေနတ်ဖြင့် ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ရိုအန်က အသံကုန် ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"အက်ဖ်ဘီအိုင်... ကားထဲက လူတွေ အကုန်လုံး ထွက်ခဲ့စမ်း... မဟုတ်ရင် ငါ ပစ်လိုက်မှာနော်..."

နှစ်စက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ယာဉ်မောင်းဘေးခုံမှ ဒါရင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းလာသည်။ ယာဉ်မောင်းခုံ တံခါးလည်း ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာပြီးနောက် အလွန် ပိန်လှီသော လူဖြူ လူငယ်တစ်ဦးက လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လျက် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာလေသည်။

ရိုအန်နှင့် လေစီတို့က သေနတ်ဖြင့် ချိန်ရွယ်လျက် ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကို လက်ထိတ်ခတ်ပြီးနောက် ကားနှစ်စီးလုံးကို ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း သူတို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည့် ရွေးကြေးငွေများကို လုံးဝ မတွေ့ရပေ။

——

အမှတ်ငါး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့၏ စစ်ကြောရေးခန်း။

အက်ဖ်ဘီအိုင် သည် အပြင်ဘက် ရဲစခန်းများနှင့် မတူပေ။ ပြည်တွင်းလုံခြုံရေး ဌာန ဖြစ်စေ၊ ထောက်လှမ်းရေး ဌာန ဖြစ်စေ၊ မှုခင်း-ဆိုက်ဘာ-တုံ့ပြန်မှုနှင့် ဝန်ဆောင်မှု ဌာန ဖြစ်စေ၊ သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ ဌာနနှင့် သတင်းအချက်အလက်နှင့် နည်းပညာ ကိုင်တွယ်မှု ဌာနတို့၌ပင်လျှင် မိမိတို့ ကိုယ်ပိုင် စစ်ကြောရေးခန်းများ အသီးသီး ရှိကြသည်။

မှုခင်း-ဆိုက်ဘာ-တုံ့ပြန်မှုနှင့် ဝန်ဆောင်မှု ဌာန အောက်ရှိ မှုခင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ဌာနသည်လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။ မှုခင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး ဌာနအောက်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ဆယ့်သုံးဖွဲ့ ရှိပြီး အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့စီတိုင်းတွင် စစ်ကြောရေးခန်း နှစ်ခန်းစီ ပါရှိသည်။

ဤနေရာရှိ စစ်ကြောရေးခန်းများသည် အပြင်ဘက် ရဲစခန်းများရှိ စစ်ကြောရေးခန်းများနှင့် မတူပေ။ အပြင်ဘက်တွင် စစ်ကြောရေး တစ်လျှောက်လုံး လုံးဝ ပိတ်ထား၍ မရသော အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားသည့် မှတ်တမ်းတင် ကင်မရာများ ရှိသည်။ တရားခံများက လက်ထိတ်ခတ်ခံထားရသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ နေခွင့်ရှိသလို ရှေ့နေခေါ်ပေးရန်ပင် တောင်းဆိုခွင့် ရှိသေးသည်။

သို့သော် အက်ဖ်ဘီအိုင် ၏ စစ်ကြောရေးခန်းများတွင်လည်း မှတ်တမ်းတင် ကင်မရာများ ရှိသော်လည်း ဤနေရာရှိ ကင်မရာများမှာ အလွန်အမင်း ဟောင်းနွမ်း ပျက်စီးနေလေ့ ရှိပြီး မကြာခဏ အလိုအလျောက် ပိတ်သွားတတ်သည်။ အချိန်အများစုတွင် တရားခံက စုံထောက်၏ မေးခွန်းများကို မဖြေကြားသည်နှင့် ကင်မရာက ချက်ချင်း ရောဂါထတော့သည်။

တချို့သော တရားခံများက အဖမ်းခံရပြီးနောက် ရှေ့နေမရှိဘဲ မေးခွန်းများကို မဖြေကြားနိုင်ကြောင်း ပြောဆိုတတ်ကြသည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော တရားခံများမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် အခွန်ရှောင်လွှဲမှု၊ ဖက်ဒရယ် စုံထောက်များကို သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်မှု စသည့် ကြီးလေးသော ပြစ်မှုများနှင့် ချက်ချင်း စွဲချက်တင်ခံရပြီး ရှေ့နေနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ကိုပါ နေရာမှာတင် ရုပ်သိမ်းခံလိုက်ရလေ့ ရှိသည်။

တချို့သော တရားခံများဆိုလျှင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အပြင်းအထန် ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသည်ဟု အိပ်မက်ပင် မက်တတ်ကြသေးသည်။

ထိုကဲ့သို့သော တရားခံများ၏ ရှေ့နေများ ရောက်လာသောအခါ ဒဏ်ရာစစ်ဆေးချက် အစီရင်ခံစာ ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နည်းပညာများက တစ်ခေတ်ပြီးတစ်ခေတ် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာပြီး အလွန် ရင့်ကျက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

စစ်ကြောရေး မှတ်တမ်းများကို ကြည့်ချင်ပါသလား။ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ စက်ပစ္စည်းတွေ ပျက်နေလို့ မရိုက်ကူးလိုက်ရပါဘူး။

တချို့က မေးကောင်း မေးနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အက်ဖ်ဘီအိုင် များကို အရေးယူမည့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလားဟု။

သေချာပေါက် ရှိပါသည်။ သို့သော် အက်ဖ်ဘီအိုင် များကို အရေးယူနိုင်သူများက အက်ဖ်ဘီအိုင် ၏ စစ်ကြောရေးခန်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ခံရပါမည်လား။

အက်ဖ်ဘီအိုင် များပင် မရင်ဆိုင်ချင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည့် အထူး ရှေ့နေကြီးများကို ငှားရမ်းနိုင်စွမ်းရှိသော ရာဇဝတ်ကောင်များကရော အက်ဖ်ဘီအိုင် ၏ အဖမ်းခံရပါမည်လား။

အရေးအကြီးဆုံး အချက်မှာ ယခုအချိန်သည် ၂၀၀၅ ခုနှစ် ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ နောင်ခေတ်များတွင် ပေါ်ပေါက်လာမည့် ရှုပ်ထွေးလှသော အဖွဲ့အစည်းများ ယခုအချိန်ထိ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မရှိသေးပေ။