အခန်း ၃၅၆

အခန်း (၃၅၆) မြစ်ကမ်းဘေးသွားပြီး ဒရယ်ပြောက် ကောက်မယ်... ဒါမျိုးလည်း ရတယ်ပေါ့

"ယန်ဇီ... မင်းမရှိဘဲ ငါဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်ရမှာလဲ ယန်ဇီရ..."

ငန်းဖြူကြီးက ကြိုးကြာဖြူများကို အမီလိုက်ရန် တောင်ပံများကို အစွမ်းကုန် ခတ်နေလေသည်။

သို့သော် အလကားသာ ဖြစ်လေသည်။ ၎င်းက မြေကြီးပေါ်သို့ ဖရိုဖရဲ ပြုတ်ကျသွားပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် အဆက်မပြတ် အော်မြည်နေတော့သည်။

ရွှီယန်က အမြန်ပြေးသွားပြီး ၎င်းကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် အင်တာနက်သုံးစွဲသူများမှာ ကြည့်ရှုရင်း ပျော်ရွှင်နေကြလေသည်။

[ဒီငန်းကြီးက ကြိုးကြာဖြူတွေကို လိုက်နေတာလား... တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ ငန်းကြီးပါလား]

[သူပျံချင်နေပုံရတယ်နော်]

[တကယ်လည်း ပျံနိုင်လုနီးပါးပဲ]

[အရမ်းကို လွန်လွန်းနေပြီ]

ငန်းဖြူကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပျံသန်းလိုသော မျှော်လင့်ချက်များ အပြည့် ပါဝင်နေသည်။

ရွှီယန်က ၎င်းကို ပွတ်သပ်ပေးကာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"မဝမ်းနည်းပါနဲ့ကွာ... မပျံနိုင်တာလေးများ ဘာအရေးလဲ... မင်းက ရေကူးတတ်သေးတာပဲကို"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကို ငါဟင်းမချက်တော့ပါဘူး"

"နောက်ထပ် နှစ်နည်းနည်းလောက် အသက်ဆက်ရှင်ခွင့် ပေးလိုက်မယ်လေ"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ထပ်မံ၍ ရယ်မောလိုက်ကြပြန်သည်။

[လောင်ရွှီကတော့ နှစ်သိမ့်တတ်လွန်းတယ်ဟေ့]

ယနေ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာလည်း ထူးဆန်းလှပေသည်။

ကြိုးကြာဖြူ နှစ်ကောင်က ရွှီယန်ကို ကပြနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသလို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော ငန်းဖြူကြီး တစ်ကောင်ကိုပါ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ငန်းဖြူကြီးမှာ သိသိသာသာကို စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီး အဆက်မပြတ် အော်မြည်နေလေသည်။

ရွှီယန်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ကတိပေးလိုက်သည်။

"ပါကျိုက်... နောက်နှစ်ကျရင် မင်းကို ငန်းရေကန် တစ်ခုဆီ ခေါ်သွားပြီး အဲဒီရေကန်ထဲမှာ လွှတ်ထားပေးမယ်"

"မင်း တခြားငန်းတွေဆီကနေ သွားသင်လို့ရတာပေါ့... အဲဒါကလည်း အတော်လေး ကျက်သရေရှိပါတယ်ကွာ"

သေချာသည်ကတော့ ငန်းဆိုသည်မှာ ငန်းသာလျှင် ဖြစ်သည်။

တောငန်းရိုင်းများ၏ ဟန်ပန်... ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားနှင့် ပျံသန်းပုံများကို သာမန် အိမ်မွေးငန်း တစ်ကောင်က မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ပါကျိုက် က ဆက်လက် အော်မြည်နေဆဲဖြစ်ပြီး အော်နေရင်းဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ငိုနေသည့်အလားပင်။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ၎င်းက တကယ်ကို ငိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒရုန်းက ၎င်း၏ မျက်နှာကို အနီးကပ် ရိုက်ကူးပြလိုက်သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံး ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

[ဟင်... ဒီငန်းကြီးက ငိုနေတာလား... ငါမျက်စိမှားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်]

[ချက်ပြုတ်စားပစ်ဖို့ အကြံပြုပါတယ်]

[မင်းတို့က တကယ့် မိစ္ဆာတွေပဲလား... သူက ဒီလောက် သနားဖို့ကောင်းနေတာကို ချက်စားပစ်ဖို့ ပြောရက်တယ်နော်]

[ဒီလို ဝမ်းနည်းစရာ မြင်ကွင်းမျိုးကို ငါမကြည့်ရက်ဘူး... ငန်းကင် တစ်ကောင်လောက် ဝယ်စားပြီး စိတ်ဖြေမှ ရမယ်]

[ဟားဟားဟား... တကယ်ငိုနေတာပဲ... လောင်ရွှီရဲ့ လယ်ယာခြံဝင်းထဲက တိရစ္ဆာန်တွေက အရမ်းကို ထူးဆန်းတယ်နော်]

ရွှီယန်က ငန်းဖြူကြီးကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး နှစ်သိမ့်ပေးနေလေသည်။

ဤအချိန်တွင် ရှောင်ဟေးက အနားသို့ ကပ်လာပြီး ငန်းဖြူကြီးကို စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် အကဲခတ်နေသည်။

ဤငန်းကြီး တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေမှန်း ၎င်းက စောစောစီးစီးကတည်းက ရိပ်မိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားငန်းများ အားလုံးက ငန်းတဲထဲတွင်သာ နေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံမှသာ အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်တတ်ကြသည်။

၎င်း တစ်ကောင်တည်းသာ နေ့တိုင်း ကြိုးကြာဖြူ နှစ်ကောင်၏ အနောက်သို့ တကောက်ကောက် လိုက်ကာ ဘာတွေ လုပ်နေမှန်း မသိချေ။ ယခုတော့ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ပြဿနာ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

မကြာခင်မှာပင် ငန်းဖြူကြီး၏ စိတ်ခံစားချက်က တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသဖြင့် ရွှီယန်က ၎င်းကို ငန်းတဲထဲသို့ ပြန်ပို့ပေးလိုက်သည်။

ဆောင်းရာသီ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ အပြင်ဘက်တွင် အလွန် အေးချမ်းလှပေသည်။ ဤကောင်လေး အပြင်ဘက်တွင် နေပါက အအေးပတ်ပြီး သေသွားနိုင်ပေသည်။ အိမ်ထဲသို့ ဝင်နေမှသာ အဆင်ပြေမည် ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က ၎င်းကို ငန်းတဲထဲ ပြန်ပို့လိုက်သော်လည်း ၎င်းက ခေါင်းမာစွာဖြင့် ခြေတစ်ဖက်တည်း ရပ်လျက် လည်ပင်းကို အမြင့်ကြီး ဆန့်ထားဆဲပင်။

ရွှီယန်က ငန်းတဲပေါက်ဝတွင် ရပ်ကြည့်နေရင်း တစ်ခဏမျှ စိတ်ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ချက်စားပစ်လိုက်သည်က အကောင်းဆုံးနှင့် ခေါင်းအေးဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ငန်းမျိုးကို မြင်တွေ့ရခဲသဖြင့် မွေးထားလျှင်လည်း မဆိုးလှချေ။ ကြိုးစားမှုတိုင်းက အမြဲတမ်း အသိအမှတ်ပြု ခံရလေ့ရှိပေသည်။ ရွှီယန်က နောက်နှစ်တွင် ၎င်းအတွက် တောငန်းရေကန် တစ်ခု ရှာပေးပြီး ထိုနေရာတွင် သွားရောက် နေထိုင်ခိုင်းရန် တကယ်ပင် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

အခြား ငန်းများ ကတော့ ဘာဦးနှောက်မှ မရှိကြချေ။ အချင်းချင်း စုဝေးနေကြပြီး ငေးမောနေသူက ငေးမောကာ အနားယူနေသူက အနားယူနေကြသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ အူကြောင်ကြောင် နိုင်သော ငန်းနှစ်ကောင်ခန့်က ပါကျိုက် ၏ အနားသို့ လျှောက်လာပြီး စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် အော်မြည်တတ်ကြသည်။

'ညီအစ်ကို... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ'

'နတ်ဖမ်းစား ခံလိုက်ရတာလား'

၎င်းတို့ နှစ်ကောင်၏ နှုတ်ဆက်သံကို ကြားသော်လည်း ပါကျိုက် က သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ချေ။

ထို့နောက် ရွှီယန်က နျိုကျွမ်း ကို သီးသန့် မှာကြားလိုက်သည်။ နောက်ပိုင်း ငန်းဟင်း ချက်မည်ဆိုပါက ပါကျိုက် ကို မထိရန်နှင့် ထိုခြေတစ်ဖက်တည်း ရပ်နေသော ငန်းကို ချန်ထားရန် မှာကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နျိုကျွမ်း ကလည်း ပါကျိုက် က မည်သည့်အကောင်မှန်း သိထားသဖြင့် သဘောတူလိုက်လေသည်။

အချိန်က စောနေသေးသဖြင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲတွင် လူဦးရေ အလွန် များပြားနေလေသည်။

စောစောက ကြိုးကြာဖြူ နှစ်ကောင် ကပြသွားသည့် အပိုင်းလေးကို ဗီဒီယိုအတိုလေးများ ဖြတ်တည်းကာ အင်တာနက်ပေါ်တွင် အရူးအမူး ဖြန့်ဝေနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အားလုံးက သူ့ကို တကယ် စွမ်းရည်ရှိသူ တစ်ယောက်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်သက်ဝင်နေသော ကြိုးကြာဖြူများ ကပင် သူ့ကို ရင်းနှီးမှု လာပြနေကြသည် မဟုတ်ပါလော။ တကယ်ကို အံ့မခန်းပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲတွင် လူများစွာ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ အားနေသည်နှင့် အတူတူ အပြင်ထွက်ကာ တစ်ပတ်ခန့် လမ်းလျှောက်ရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။

မလုပ်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော လယ်ယာခြံဝင်း၏ နေ့စဉ်ဘဝလေးပင် ဖြစ်သည်။

"သွားကြမယ်... မြစ်ကမ်းဘေး သွားပြီး ရေခဲပြင်ပေါ် လျှောက်ဆော့ကြမယ်"

ရွှီယန်က ခွေးလေးများကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

သူ၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ ရှောင်ဟေး... ယွမ်ပေါင် နှင့် ဝံပုလွေပေါက်လေး တို့က အမြန် ပြေးလာကြသည်။ ဟက်စကီ ကတော့ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် အမြန် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

ဤနေရာက မြို့ကြီးပြကြီး မဟုတ်ဘဲ မြေကျယ်ပြီး လူရှင်းသဖြင့် ခွေးများကို ကြိုးဆွဲစရာ မလိုဘဲ အတူတူ ခေါ်သွားရုံသာ ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့တော့ နေ့စဉ်ဘဝလေးကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြမယ်... မြစ်ကမ်းဘေးမှာ လမ်းလျှောက်ပြီး ခဏလောက် သွားဆော့ကြမယ်လေ"

"ငယ်ငယ်တုန်းကဆို ရေခဲပြင်ပေါ်မှာ သွားဆော့ရတာ အရမ်း ဝါသနာပါတာ... အထူးသဖြင့် တောထဲက ရေကန်တွေ မြစ်တွေဆို ရေခဲပြင်က အရမ်း မာခဲနေတာလေ... အဲဒီအပေါ်မှာ လျှောစီးရတာတို့ ရေခဲစွတ်ဖား စီးရတာတို့ဆို အရမ်း ပျော်စရာကောင်းတာ..."

"အခုတော့ အဲဒါတွေ အားလုံးက ခရီးသွား လုပ်ငန်းတွေ ဖြစ်နေပြီပေါ့ဗျာ"

ရွှီယန်က အားလုံးကို ဤဒေသ၏ အကြောင်းများ ရှင်းပြနေလေသည်။

နေ့စဉ်ဘဝကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို သဘောကျသူ များပြားသဖြင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲတွင် စကားပြောဆိုနေသူ အများအပြား ရှိနေသည်။

အထူးသဖြင့် ခွေးလေးများကို လူကြိုက်များကြပြီး ခန့်ညားလှသော ဝံပုလွေ တစ်ကောင်လည်း ပါဝင်နေသေးရာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အစီအစဉ်က အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေပေသည်။

မကြာခင်မှာပင် ရွှီယန်က မြစ်ကမ်းဘေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤနေရာရှိ မြစ်ရေများက လုံးဝ အမာခံ အခဲကြီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ရေခဲပြင် အထူက တစ်မီတာမှ နှစ်မီတာခန့် ရှိနိုင်ပေသည်။

"အရင်တုန်းက ရေခပ်ရတာ အဆင်မပြေဘူး... ဆောင်းတွင်းရောက်ရင် ရေပိုက်တွေ အကုန် ခဲကုန်လို့ သုံးဘီးဆိုင်ကယ်လေး မောင်းပြီး ဒီကိုလာကာ ရေခဲတုံးတွေ ခွဲယူပြီး အိမ်ပြန်သယ်ရတာ... သောက်သုံးရေ အဖြစ် သုံးဖို့လေ"

"အခုတော့ မလိုတော့ပါဘူး... ရေပိုက်တွေ အကုန်လုံးကို အပူထိန်း အကာတွေ ကာထားပြီဆိုတော့ တစ်ခါတလေ ရေအားနည်းတာကလွဲရင် သိပ်ပြီး ပြဿနာ မရှိတော့ဘူး"

ရွှီယန်က ရေခဲပြင်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် လျှောစီးထားသော ခြေရာတစ်ခု ရှိနေပြီး မှန်တစ်ချပ်အလား ချောမွေ့နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ယောက်ယောက် ဤနေရာသို့ လာရောက် ဆော့ကစားထားကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ရွှီယန် အတော်လေး စိတ်ပါသွားပြီး အရှိန်ယူ ပြေးကာ ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောစီးလိုက်သည်။

ဤတစ်ခဏတွင် သူက ဓားပျံစီးနေသော နတ်ဓားသမား တစ်ယောက်အလားပင်။

သူ့ပုံစံကို မြင်သောအခါ ခွေးလေးများလည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး မြစ်ရေခဲပြင်ပေါ်သို့ အမြန် ပြေးတက်လာကြသည်။

သို့သော် ပြေးတက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရေခဲပြင်က အလွန် ချောနေသဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ ဖရိုဖရဲ ပြုတ်ကျကုန်ကြတော့သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံး ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

[ဟားဟားဟား... လောင်ရွှီက တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ... ဒါမျိုးတောင် ဆော့သေးတယ်]

[ကြည့်ရတာ တော်တော် ပျော်ဖို့ကောင်းမယ့်ပုံပဲ]

[ခွေးလေးတွေ အားလုံးက ချစ်စရာလေးတွေချည်းပဲနော်]

ဤအချိန်တွင် ရွှီယန်က ခွေးလေးများ၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့ကို ရေခဲပြင်ပေါ်မှနေ၍ ကမ်းစပ်သို့ အမြန် ပြန်ခေါ်လာခဲ့ရသည်။

"ဒီနေ့ မြစ်ကမ်းဘေးအတိုင်း အထက်ကို လမ်းလျှောက်သွားကြည့်မယ်... အရှေ့မှာ ရေကန်တစ်ခု ရှိတယ်... အဲဒီမှာ ဒရယ်ပြောက် နည်းနည်းလောက် ကောက်ရနိုင်လောက်တယ်"

"ဆောင်းတွင်းရောက်ပြီဆိုတာနဲ့ ရေခဲပြင်ပေါ်မှာ ပိတ်မိနေတဲ့ ဒရယ်ပြောက် တွေကို မကြာခဏ တွေ့ရတတ်တယ်"

"သူတို့က နှစ်ခါသုံးခါလောက် ရုန်းကန်ပြီး မထနိုင်တော့ရင် ငြိမ်နေတတ်ကြတာ"

"တချို့ ဒရယ်ပြောက်တွေ ဆိုရင် ရေခဲပြင်ပေါ်မှာတင် အအေးပတ်ပြီး သေသွားတတ်ကြတယ်"

"အရမ်းကို တုံးအကြတာ"

"ဒီလမ်းအတိုင်း တောက်လျှောက် သွားရင် သေချာပေါက် နှစ်ကောင် သုံးကောင်လောက်တော့ တွေ့ရမှာပဲ"

ရွှီယန်က အားလုံးကို ပြောလိုက်သည်။

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံး အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြသည်။

'ဘာ... ရေခဲပြင်ပေါ်မှာ ဒရယ်ပြောက် သွားကောက်မယ် ဟုတ်လား... ဒီလောက်တောင် လွယ်ကူနေတာလား...'

တကယ်တမ်းတွင် ဤစကားမှာ အလွန်အကျွံ ပြောနေခြင်း မဟုတ်ချေ။

ရွှီယန်က ခွေးလေးများကို ခေါ်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။ ရေခဲပြင် အကျယ်ကြီး တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဒရယ်ပြောက် နှစ်ကောင်က ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် ဝပ်နေကြပြီး တစ်ဖက်ကမ်းသို့ သွားရန် ကြိုးစားနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းတို့ နှစ်ကောင်ကို မြင်သောအခါ ရွှီယန် ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"သေချာပေါက် ရှိမယ်ဆိုတာ ငါသိသားပဲ... ဒီကောင်တွေက တကယ်ကို တုံးအတလွန်းတယ်"

"သူတို့ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံကို နားလည်လို့တောင် မရဘူး"

"သူတို့ရဲ့ ခွာတွေက တော်တော်လေး ထူးခြားတော့ ရေခဲပြင်ပေါ်မှာ မတ်တပ်ရပ်လို့ မရဘူးလေ"

"အဲဒါကြောင့် ရေခဲပြင်က သူတို့အတွက် အရမ်း အန္တရာယ်များတာ"

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ ကလည်း အလွန် ပျော်ရွှင်နေကြလေသည်။

[ဟင်... တကယ်ကြီးလား... တကယ် ရှိနေတာပဲ]

[ဟားဟားဟား... ရေခဲပြင်အတိုင်း လျှောက်သွားရင် ဒရယ်ပြောက် ကောက်ရနိုင်တယ်ပေါ့]

[လောင်ရွှီရဲ့ အတွေ့အကြုံက တကယ်ကို များပြားလှပါတယ်... တောတောင်ရှာဖွေတဲ့ ဆရာကြီးလို့ ခေါ်ရကျိုးနပ်တယ်]

[ဒီဒရယ်ပြောက်တွေက အရမ်း တုံးလွန်းတာပဲနော်]

ထိုအထဲမှ ဒရယ်ပြောက် တစ်ကောင်က ရုန်းကန် မတ်တပ်ရပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်း၏ ခြေထောက် လေးဖက်စလုံး တုန်ယင်နေပြီး ခြေနှစ်လှမ်းခန့် လျှောက်လိုက်သည်နှင့် ခြေချော်ကာ ခြေထောက်များ ကားထွက်သွားပြီး ရေခဲပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ရွှီယန်က ၎င်းတို့ကို ကူညီပေးရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။

"သွားကူညီပေးမှ ဖြစ်မယ်... အဲဒီကိုသွားပြီး သူတို့ကို ဆွဲတင်ပေးကြည့်ရမယ်"

"ဒီအတိုင်းဆိုရင် ဘယ်လောက်ကြာမှ ကုန်းပေါ် ရောက်မယ်ဆိုတာ မသိနိုင်ဘူးလေ"

"ဒဏ်ရာရသွားရင် ဒုက္ခ"

ရွှီယန်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ရေခဲပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသွားလေသည်။

ဤအချိန်တွင် ဒရယ်ပြောက်များက ကမ်းစပ်မှ လှုပ်ရှားသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့က ရွှီယန်နှင့် ခွေးလေးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် လန့်ဖြတ်သွားကြတော့သည်။

ထို့နောက် ဒရယ်ပြောက် နှစ်ကောင်က အသည်းအသန် ရုန်းကန်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခြေထောက်လေးဖက်စလုံး အလွန် မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် လှုပ်ရှားမှု မြန်ဆန်လေ ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် ပို၍ ချော်လေပင် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ လူးလှိမ့်တွားသွားရင်း ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် အရှေ့သို့ အဆက်မပြတ် လျှောတိုက်သွားကြတော့သည်။

ရွှီယန် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။

'ဘာအခြေအနေလဲ... ဒီလောက်တောင် ကြောက်သွားတာလား'

တကယ်ကို သူ ရေခဲပြင်ပေါ် ဆင်းသွားခြင်းက အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသွားခဲ့လေသည်။

ဒရယ်ပြောက် နှစ်ကောင်မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားကြသဖြင့် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့က ရုန်းကန်မတ်တပ်ရပ်ကာ ချက်ချင်းပင် ခုန်ပေါက်ပြေးလွှား ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ရွှီယန်မှာ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားရသည်။

'နေပါဦး... ငါ ဘာမှတောင် မလုပ်ရသေးဘူးလေ... ဘယ်လိုလုပ် ကယ်တင်ပြီးသား ဖြစ်သွားရတာလဲ'

[လောင်ရွှီ... မိုက်တယ်နော်... ဒီလိုနဲ့ပဲ သူတို့ကို ကယ်လိုက်နိုင်ပြီပေါ့]

[မင်းမှမင်းပဲဟေ့]

[ဒီလိုနည်းလမ်း သုံးရတာကိုး]

[ဒရယ်ပြောက်တွေ လန့်ပြီး ကြောင်သွားပြီ]

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲမှ ပရိသတ်များမှာ ပို၍ပင် ပျော်ရွှင်နေကြလေသည်။

တကယ်တမ်း စဉ်းစားကြည့်လျှင်လည်း ပုံမှန်ပါပင်။ တုံးအသော ဒရယ်ပြောက်များက နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လူတစ်ယောက်နှင့် ခွေးသုံးကောင် ဝံပုလွေတစ်ကောင်တို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပါက မကြောက်ဘဲ နေပါမည်လော။ အသက်လု၍ မပြေးဘဲ နေပါမည်လော။

ဒရယ်ပြောက်များက ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများကို စူးစမ်းချင်စိတ် ရှိကြသဖြင့် ပြန်လှည့်ကြည့်တတ်ကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် ထွက်မပြေးလောက်အောင်တော့ မမိုက်မဲကြချေ။

ရွှီယန်က မြစ်ကမ်းဘေးမှနေ၍ အပေါ်သို့ တက်လာကာ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တကယ်ကို ကူညီပေးချင်ခဲ့တာပါ... သူတို့က ဒီလောက်တောင် အသည်းအသန် ရုန်းကန်ကြမယ်လို့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ"

"ဒါပေမဲ့ ကူညီပေးလိုက်နိုင်သလိုတော့ ဖြစ်သွားတာပေါ့"

"အကျိုးတော့ ရှိသွားတယ်လေ"

ရွှီယန်၏ စိတ်အခြေအနေက အလွန် ကောင်းမွန်နေဆဲပင်။

သူက မြစ်ကမ်းဘေးအတိုင်း အထက်သို့ တောက်လျှောက် လမ်းလျှောက်သွားရင်း မြစ်၏ ရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုနေလေသည်။

ဤနေရာရှိ ရေများက လုံးဝ အခဲကြီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရေခဲပြင်က အလွန် ထူထဲသဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ ရေများကိုပင် မမြင်ရချေ။

ဤကဲ့သို့သော တောတွင်းမြစ်များသို့ ပုံမှန်အားဖြင့် မည်သူကမျှ လာရောက်လေ့ မရှိကြချေ။ အလွန်ဆုံး ရွာထဲမှ လူငယ်လေးများ လာရောက် လျှောစီးတတ်ကြရုံသာ ရှိသည်။ ရှုခင်းများက အနည်းငယ် ခြောက်ကပ် အထီးကျန်နေပုံ ရလေသည်။

"ဆောင်းတွင်းရောက်ပြီဆိုတော့ တုံးအတဲ့ ဒရယ်ပြောက် တွေကလွဲရင် တခြား ဘာတိရစ္ဆာန်မှ မရှိတော့ဘူး"

"နှင်းခွေး တောင် မတွေ့ရဘူး"

"သစ်တောကြီးက တကယ်ကို တိတ်ဆိတ်နေတာပဲ"

ရွှီယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သစ်တောထဲတွင် ငှက်အော်သံများ အများအပြား ရှိတတ်သော်လည်း ဆောင်းရာသီ ရောက်ချိန်တွင်တော့ ငှက်အော်သံများ နည်းပါးသွားလေ့ရှိသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငှက်များကလည်း အေးချမ်းသဖြင့် အသိုက်ထဲတွင်သာ အနားယူနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤမျှ အေးခဲနေသော ဆောင်းတွင်းကြီးထဲတွင် မည်သူက အကြောင်းမရှိဘဲ သစ်တောထဲ၌ အော်ဟစ်နေမည်နည်း။

"နောက်တစ်ခေါက် အပြင်ထွက်ရင်တော့ တောင်ဘက်ကျတဲ့ နေရာတစ်ခုခုကို သွားမှ ဖြစ်မယ်... ရာသီဥတု နည်းနည်း ပူတဲ့ နေရာမျိုးဆို ပိုကောင်းတာပေါ့"

"အပူချိန် တက်လာမှ တိရစ္ဆာန်တွေလည်း ပိုများလာမှာလေ... အဲဒီအခါကျရင် သွားကြည့်ရတဲ့ ရှုခင်းတွေလည်း ပိုပြီး စည်ကားမှာပေါ့"

ရွှီယန်က အားလုံးကို ထပ်ပြောလိုက်သည်။

သူ ဤသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ အားလုံးကလည်း မျှော်လင့်ချက်များစွာ ဖြစ်ပေါ်လာကြတော့သည်။