အခန်း ၁၆၉

အခန်း ၁၆၉

“ဝူး သခင်... ဘာတွေ ငေးမှိုင်နေတာလဲ။”

ပိုင်လင်းသည် ကျန်းဟန်တစ်ယောက် အကြာကြီး မလှုပ်မယှက် ရှိနေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် မသိစိတ်ဖြင့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေသည်ကို ကြည့်ကာ သခင်ဖြစ်သူ ကြောင်သွားလေရော့သလားဟု တွေးတောမိနေသည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး...ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါ ဝမ်းသာလွန်းလို့ပါ။”

ကျန်းဟန် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“...ကျွန်တော်လည်း ဝမ်းသာတယ် သခင်။”

“ဝေါင်း....”

ပိုင်လင်းက နဂါးဟိန်းသံတစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကျန်းဟန်ကို ၎င်း၏ ကျောပေါ်သို့ မတင်ကာ ကောင်းကင်ထက်တွင် ပျံသန်းဝဲပျံလိုက်တော့သည်။ ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ လေနှင့် မိုးကြိုးများက ဝဲကတော့သဖွယ် လှည့်ပတ်နေခဲ့ပြီး ချောက်နက်ကြီးထဲမှ ခုန်ထွက်လာသော လျှို့ဝှက်နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အကြေးခွံများနှင့် ခြေသည်းများက ဝင့်ကြွားနေခဲ့သည်။

ခေါင်းဆောင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်၍ ပိုင်လင်းသည် ၎င်း၏ ကြီးထွားမှုအဆင့်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အရွယ်အစားမှာ နောင်တွင် ဆက်လက်ကြီးထွားနေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း ယင်းက ၎င်း၏ အရှိန် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းရည်အပေါ် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ပထမဦးစွာ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင်များ တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် သားရဲများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ခွန်အားမှာ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု သက်သက်ဖြင့်ပင် အသံထက်မြန်သော အရှိန်သို့ ရောက်ရှိရန် မခက်ခဲလှသည့်အပြင် ပြင်းထန်လွန်းသော ဒြပ်ဆွဲအားအရှိန်မြှင့်နှုန်းကြောင့် အတွင်းကလီစာများ ပေါက်ပြဲခြင်းကဲ့သို့သော ပြဿနာမျိုးလည်း ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။

ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မူ နျူကလီးယားဗုံးကဲ့သို့သော နည်းပညာအခြေပြု လက်နက်များ၏ ပေါက်ကွဲမှုဗဟိုချက် တည့်တည့်တွင် မရှိနေသရွေ့ ပြဿနာမရှိချေ။ အင်ပါယာအဆင့်နှင့် အုပ်စိုးသူအဆင့် တည်ရှိမှုများဆိုလျှင် နျူကလီးယားဗုံးများကိုပင် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်တောင့်ခံနိုင်ကြသည်။

ထိုသို့သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်က လူသားထုကြီးသည် သားရဲရိုင်းများ၏ အန္တရာယ်ကြောင့် ယူရေးရှားတိုက်ကြီးထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေထိုင်ခဲ့ကြရမည် မဟုတ်ပေ။ လက်ရှိ နည်းပညာအဆင့်အတန်းသည် ဤကဲ့သို့ ထူးခြားဆန်းကြယ်သည့် သားရဲများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အလွန်အမင်း ရုန်းကန်နေရဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်သာ သားရဲများကို နှိမ်နင်းရန် သားရဲများ၏ ခွန်အားကိုပင် ပြန်လည်အမှီပြုနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပိုင်လင်းအနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အလျား မီတာငါးဆယ်နီးပါး ရှိနေပြီး တန်ချိန်ဆယ်ဂဏန်းခန့် လေးလံနေသော်လည်း ယင်းက ၎င်း၏ အရှိန်အပေါ် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ မရှိချေ။ ၎င်းသည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်ဖျတ်လတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အဆင့်နိမ့် ဒြပ်ဆွဲအားဖိအားကြောင့် အတွင်းကလီစာများနှင့် အရိုးအဆစ်များ ထိခိုက်ပိပြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုပေ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်စွမ်းအင်များ တည်ရှိနေခြင်းနှင့်အတူ အရာအားလုံးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သာမန်အသိတရားများကို ဆန့်ကျင်နေသော အရာများစွာသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ သက်ရောက်မှုအောက်တွင် အလွန် သာမန်ကျသော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့်က အန္တာတိကတိုက်ပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သော စူပါဥက္ကာခဲကြီးသည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်ရှိလာသနည်းဟု လူသားတို့ မကြာခဏ တွေးတောမိကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဥက္ကာခဲကြီး လေထုထဲတွင် အငွေ့ပျံပျက်စီးသွားခြင်းကပင် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းခေတ်ကို သယ်ဆောင်လာပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စွမ်းအင်သည် အရာခပ်သိမ်း၏ အခြေခံဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ အသက်ရှင်နေထိုင်မှုနှင့် ကုန်ထုတ်လုပ်မှု ပုံစံများကို ပြောင်းလဲပေးသော အဓိက အင်အားစု ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းသော မီးတောက်မှသည် ရှုပ်ထွေးသော ဓာတုလောင်စာများ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် နျူကလီးယားစွမ်းအင်၊ ဒြပ်မဲ့-ဒြပ်ရှိ အမှုန်ချင်း တိုက်မိဖျက်ဆီးရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များ၊ အမှောင်ဒြပ်၊ အမှောင်စွမ်းအင်တို့အထိ... လူသားတို့၏ စွမ်းအင်အပေါ် သိနားလည်မှုနှင့် အသုံးချမှုများသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံးကို ပြောင်းလဲစေသည့် အခြေခံအကြောင်းရင်းများ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လက်ရှိ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းခေတ်ဆိုသည်မှာလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားဟု ခေါ်သော ဤမှော်ဆန်သည့် စွမ်းအင်က ယူဆောင်လာပေးသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာမပြည့်မီ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးသည် ဤစွမ်းအင်အသစ်ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

သိပ္ပံပညာရှင်အများစုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ဤစွမ်းအင်ကို လေ့လာခဲ့ကြသည်။ ယင်းက အလွန်အမင်း ထူးခြားဆန်းကြယ်ပြီး လူသားတို့အတွက် ယခင်က ထိတွေ့ဖူးသမျှ စွမ်းအင်အားလုံးထက် ပိုမို ဆန်းကြယ်သည်။ စကြာဝဠာ၏ အခြား နယ်ပယ်များတွင်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားဟု ခေါ်သော ဤမှော်ဆန်သည့် စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေမလားဟု အချို့က တွေးတောမိကြသည်။

သို့သော်လည်း နဂါးငွေ့တန်းဂလက်ဆီထဲတွင် လူသားတို့ တည်ရှိရာနေရာက အလွန် ခြောက်သွေ့ပြီး အသက်မဲ့လွန်းနေ၏။ ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အံ့ဖွယ်စွမ်းအင်များ ဖြစ်တည်ရန် သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် လူသားများသည် နည်းပညာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းကိုသာ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှုများအောက်တွင် ယခင်က အသိပညာအချို့မှာ ဆက်စပ်၍ မရတော့ချေ။ ပိုင်လင်း၏ အရှိန်မှာ လျော့ကျမသွားသည့်အပြင် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

“တော်ပြီ...တော်ပြီ။ ငါ့ကို အောက်ချပေးတော့။ မိုးကြိုးတောင်ပေါ်မှာ လူတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။ ငါတို့ အရိပ်အယောင်တွေကို အခုထိ ပေးသိလို့မဖြစ်သေးဘူး။”

ပိုင်လင်း၏ ကျောပေါ်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ် ပတ်ပျံပြီးနောက် ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်သည်။

အလွန် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ပိုင်လင်း၏ ကျောပြင်က အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိသော်လည်း သူ အသိစိတ် လွတ်မသွားခဲ့ပေ။ ယခုတလော မိုးကြိုးတောင်သည် ငြိမ်းချမ်းမှု မရှိခဲ့ရာ ပိုင်လင်း၏ ရုပ်သွင်ကို လူသိမခံခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် ပိုင်လင်းကို သူ၏ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်တော့သည်။

ပိုင်လင်းက သူ့ထံသို့ စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ပေးပို့လိုက်သည့်အခါ သူ၏ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်မှာလည်း ထပ်မံကျယ်ပြန့်လာခဲ့သော်လည်း ပိုင်လင်းအတွက်မူ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းနေဆဲပင်။ သို့သော်လည်း သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်သည် သားရဲများ၏ အရွယ်အစားကို ကျုံ့သွားစေနိုင်စွမ်းရှိရာ ပိုင်လင်းကို အထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ အရွယ်အစားမှာ များစွာ သေးငယ်သွားခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တွင် ပိုင်လင်းကဲ့သို့ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် သတ္တဝါများသည် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပါက အရွယ်အစားပြောင်းလဲခြင်းကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်မှုများကို နားလည်သဘောပေါက်လာနိုင်ပြီး အခြေအနေအပေါ် မူတည်၍ သူတို့၏ အရွယ်အစားကို စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲနိုင်ကြသည်။

“သွားကြစို့ ဟုတ်ဟုတ်...ငါတို့ ပြန်ကြမယ်။”

ကျန်းဟန်က သူ့ရှေ့ရှိ ဟုတ်ဟုတ်ကို ကြည့်ကာ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဂူး...”

ဟုတ်ဟုတ်သည် မျက်လုံးလေး ကလယ်ကလယ်လုပ်ကာ သူ့ကို မတင်ဘဲ တစ်ကောင်တည်း ပျံတက်သွားခဲ့၏။ ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းက စိတ်ဓာတ်ကျပြီး မနာလိုဖြစ်နေပုံရသည်။

မှန်ပေသည်။ ၎င်း ကျန်းဟန်၏ ဘေးနားသို့ စတင်ရောက်ရှိလာစဥ်က ပိုင်လင်းမှာ ကျောက်စိမ်းပိုးကောင်လေးမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း တိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် သူက မီတာငါးဆယ်နီးပါး ရှည်လျားသော နဂါးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အလားအလာနှင့် ခွန်အားနှစ်ခုစလုံးက ၎င်းကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြှင့်တင်ပြီး ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်နေခဲ့သည့် ဟုတ်ဟုတ်အတွက်မူ ယင်းကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

မှန်ပါသည်။ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အပိုင်းတွင်ဆိုလျှင် ဟုတ်ဟုတ်၏ လုံ့လစိုက်ထုတ်မှုက ပိုင်လင်းထက်ပင် ပိုမိုသာလွန်လှသည်။ ၎င်းသည် ညတိုင်းတွင် ကိုယ်တိုင် အပြင်သို့ထွက်ကာ လေ့ကျင့်လေ့ရှိပြီး နေ့ဘက်တွင်လည်း ကျန်းဟန်၏ လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဥ်များနောက်သို့ လိုက်ပါကာ စာအုပ်များ ဖတ်ရှုခြင်းနှင့် ဗီဒီယိုများကိုပင် ကိုယ်တိုင် ကြည့်ရှုလေ့လာတတ်သည်။ သွေးပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း စွမ်းရည်ဆိုလျှင် ၎င်းက ကိုယ်တိုင် လေ့လာသင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကျွမ်းကျင်မှုက ပြိုင်ဘက်၏ သွေးစီးဆင်းမှုကို ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားစေကာ ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ထိခိုက်စေနိုင်သဖြင့် အတော်လေး ကောင်းမွန်လှသည်။

ထို့အပြင် မိုးကြိုးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ထုဆစ်ခြင်းလည်း ရှိသေးသည်။ သွေးအမျိုးအစား သားရဲတစ်ကောင်အတွက် မိုးကြိုးဖြင့် ခန္ဓာထုဆစ်ခြင်းကို ဇွဲနပဲနှင့် လုပ်ဆောင်ရန်မှာ အသက်အန္တရာယ် အမြဲရှိနေသော်လည်း ဟုတ်ဟုတ်ကမူ ဇွတ်အတင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ၎င်းသည် အဆင့် ၄ သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား သန့်စင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း သာမန်ထက် များစွာ ပိုမိုသန်မာလှသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဟုတ်ဟုတ်သာ မရှိခဲ့လျှင် ကျန်းဟန်အနေဖြင့် အသက်နှင့်ရင်းရသော စိန်ခေါ်ပွဲတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲရန် သတ္တိရှိလိမ့်မည်မဟုတ်သလို ယခုကဲ့သို့ ပိုင်လင်း၏ အဆင့်တက်ခြင်းလည်း ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်တော့ ဟုတ်ဟုတ်က ပိုင်လင်းကို မုန်းတီးနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ယခုအခါ သူတို့နှစ်ကောင်၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ ပိုင်လင်းကလည်း ၎င်း အဆင့်တက်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ အားလုံးကို ဟုတ်ဟုတ်က အနိုင်ယူပြီး ရရှိပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ၎င်းအပေါ် အလွန် ကျေးဇူးတင်နေရှာသည်။

သို့သော်လည်း ဟုတ်ဟုတ် လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေသည်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကွာဟချက်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက ပိုင်လင်းထက် မနိမ့်ပါဘဲလျက် အဘယ်ကြောင့် မိမိ၏ တိုးတက်မှုက သူ့လောက် မကောင်းရသနည်းဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်ကမူ ထိုအဖြေကို အမှန်တကယ် သိရှိထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြိုးစားအားထုတ်မှုက ခွန်အားကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သော အချက်မဟုတ်ဘဲ ပါရမီနှင့် အရင်းအမြစ်များကသာ အဓိက ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်လည်း ထို့အတူပင်။ အချို့သော သာမန်လူများသည် နေ့ညမပြတ် ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ကြသော်လည်း ကဲကုလပ် သို့မဟုတ် အီလစ်တစ် မျဉ်းကွေး ညီမျှခြင်းများကို နားလည်နိုင်စွမ်း ရှိချင်မှ ရှိကြလိမ့်မည်။

သို့သော် အချို့လူများမှာမူ နေ့တိုင်း ဂိမ်းကစားပြီး ပျော်ပါးနေကြကာ စာလေ့လာချိန် အလွန်နည်းပါးသော်လည်း သူတို့၏ အဆင့်က အမြဲတမ်း ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေတတ်သည်။ ကဲကုလပ်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့် မျဉ်းကွေး ညီမျှခြင်းဖြစ်စေ သူတို့က နှစ်စက္ကန့်ခန့် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လေ့လာသိရှိသွားကြသည်။

ဤသည်မှာ ပါရမီ ဖြစ်သည်။ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော်လည်း ပါရမီကသာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို အဆုံးအဖြတ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်လင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဟုတ်ဟုတ်၏ အလားအလာက များစွာ ကွာခြားလွန်းလှသည်။

“မင်း စိတ်ဓာတ်ကျမနေပါနဲ့။ နောက်တစ်လှည့်ကျရင် မင်းအလှည့်ဖြစ်လာမှာပါ။ ငါရှိနေသရွေ့ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက ပိုင်လင်းထက် မနိမ့်စေရဘူး။ မင်းက ငါပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ဖို့ပဲ လိုတယ်။”

ကျန်းဟန်က အနောက်မှ လမ်းလျှောက်လိုက်လာရင်း ရှေ့မှ စိတ်ကောက်နေသော ဟုတ်ဟုတ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဂူး....။”

ဟုတ်ဟုတ်က လမ်းလျှောက်ရာမှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကျန်းဟန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ ‘သခင်ပြောတာ တကယ်ပဲလား’ ဟု မေးမြန်းနေသည့်အလား ကြည့်လိုက်သည်။

“သေချာတာပေါ့။ ပိုင်လင်းက သက်ရှိထင်ရှား သက်သေပဲ မဟုတ်ဘူးလား။”

ကျန်းဟန်က ပြုံးကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြလိုက်သည်။

“မင်း မမေ့နဲ့လေ။ သူက ပိုးကောင်လေးဘဝကနေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတာပဲ။”

ဟုတ်ဟုတ်က လုံလောက်အောင် ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရှိပြီးသားဖြစ်ရာ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ပါရမီကိုသာ ထပ်မံပေါင်းစပ်လိုက်မည်ဆိုပါက ကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးပျံတက်လှမ်းရန်မှာ မခက်ခဲလှချေ။

“ဂူးးး ဂလူး”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဟုတ်ဟုတ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

ကျန်းဟန်က သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။ ဟုတ်ဟုတ်သည် အနည်းငယ် မာနကြီးပြနေသေးသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ ပြန်လှည့်လာခဲ့ပြီး သူ့ကိုတင်ကာ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကျန်းဟန်သည် ပြုံးလျက်နှင့်ပင် ချောက်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ အိမ်လေးဆီသို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။ အမှန်တော့ သူ ဤမျှအထိ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ပါရမီကြောင့် ဖြစ်သည်။ အံ့ဖွယ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းက အလွန်အမင်း စွမ်းအားကြီးမားလွန်းလှသည်။

ပါရမီဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကွာခြားချက်မှာ အချို့လူများက ယင်းကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ကြပြီး အချို့ကမူ မဆုပ်ကိုင်နိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းဟန်မှာမူ အခွင့်အရေးကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်သည့် လူစားမျိုး ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။