အခန်း ၁၇၀

အခန်း ၁၇၀

“ဟမ်...ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဒီနေရာရဲ့ မိုးကြိုးဝိညာဉ်စွမ်းအား သိပ်သည်းဆက တခြားနေရာတွေထက် ၅၀%၊ ၆၀% လောက်အထိ ပိုနည်းနေပါလား။”

ကျန်းဟန် ထွက်ခွာသွားပြီးမကြာမီမှာပင် လူငါးဦးပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ အသက်ခြောက်ဆယ်ခန့်ရှိပြီး ရှေးဟောင်းစတိုင် ဆံပင်ရှည်ထားသည့် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အပြောင်းအလဲကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားသည့် ပုံစံဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“အကြီးအကဲယောင် ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု ပြဿနာရှိလို့လား။”

အကြီးအကဲယောင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ချက်ချင်းပင် ကာကွယ်ရေးအနေအထားသို့ ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါ နည်းနည်း သိချင်ရုံတင်ပါ။ ဒီနေရာမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ အငွေ့အသက်တွေက အဆင့် ၃ ခေါင်းဆောင်အဆင့်မှာ ရှိနေတယ်။ သားရဲတစ်ကောင်က ဒီနေရာမှာ အဆင့် ၃ ကို ချိုးဖျက်တက်လှမ်းသွားပုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားပမာဏက သာမန်အဆင့်တက်တာထက် ဆယ်ဂဏန်းမက ပိုများနေတယ်။”

“ဝိညာဉ်စွမ်းအား စီးဆင်းမှုရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ထည့်တွက်မယ်ဆိုရင် အဆင့် ၃ ကို တက်လှမ်းသွားတာ သားရဲတစ်ကောင်တည်း ဖြစ်ပေမဲ့ သာမန်သားရဲတစ်ကောင် အဆင့်တက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားထက် အဆပေါင်း တစ်ရာကျော် ပိုပြီး ဝါးမြိုသွားတယ်လို့ ဆိုလိုာာပဲ။”

အကြီးအကဲယောင်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အဆင့်တက်လှမ်းသွားသည့် ထိုသားရဲအပေါ် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဤနေရာတွင် အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသော အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ခံစားနေရရုံတင်မကဘဲ ပိုမိုမြင့်မြတ်ပြီး ရှေးဟောင်းဆန်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုကိုပါ အာရုံခံမိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းက အလွန်မှေးမှိန်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော အချိန်အတော်ကြာက ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ပုံစံမျိုးမဟုတ်ဘဲ မကြာသေးမီကမှ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ပတ်ပတ်လည်ကို ရှာဖွေပြီး သဲလွန်စတစ်ခုခု ရှိမရှိ ကြည့်ကြတာပေါ့။”

အကြီးအကဲယောင်၏ စကားကို ကြားသည်နှင့် လက်အောက်ငယ်သား လေးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

“ဒီအတိုင်း အပေါ်ယံပဲ ရှာကြည့်လိုက်ပါ။ ငါတို့ရဲ့ အဓိကအလုပ်ကို မနှောင့်နှေးစေနဲ့။”

အကြီးအကဲယောင်က ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတောင်ထိပ်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ တောင်ထိပ်မှာ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း ဤတောင်၏ ရှေးဟောင်းဆန်မှုနှင့် တစ်ချိန်က ဤနေရာတွင် စီးကျခဲ့ဖူးသော ရှေးဟောင်းသွေးလိုင်းများ၏ ခံစားချက်ကို သူ အာရုံခံမိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ ယနေ့ လာရောက်ရခြင်းမှာ ဤနေရာမှ အခြေအနေများကို စစ်ဆေးရန်နှင့် တစ်ပါးတည်း သူ၏ အစီအစဥ်များ မည်သို့ တိုးတက်နေသည်ကို ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမြင်အရမူ ယခုလေးတင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော အငွေ့အသက်သည် ဤနေရာရှိ ရှေးဟောင်းအဆောက်အဦး အကြွင်းအကျန်များနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ သိနားလည်မှုအရ လက်ရှိ ကြယ်ပြာပေါ်တွင် ခေါင်းဆောင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဤမျှအထိ များပြားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို လိုအပ်သည့် သားရဲမျိုး မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေ၏ မြစ်ဖျားခံရာမှာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုခုနှင့် သက်ဆိုင်နေနိုင်ပြီး ထိုအရာကိုလည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က ယူဆောင်သွားပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။

...

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျန်းဟန်သည် သူ၏ အဆောင်ဖြစ်သော ချောက်ကမ်းပါးအိမ်လေးဆီသို့ ပြန်ရောက်လာရုံတင် ရှိသေးပြီး လက်ဆေးကာ နံနက်စာကို စတင်ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ယနေ့ နံနက်စာမှာ တောသစ်သီးနှစ်လုံးဖြစ်ပြီး စားသုံးလိုက်ပါက ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြံ့ခိုင်စေနိုင်သော အဆင့် ၁ ပန်းသီးအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။

တောသစ်သီးများအပြင် သဘာဝအတိုင်း အမဲသားစတိတ် တစ်ပြားလည်း ပါဝင်သည်။ ကျန်းဟန်သည် ခွေးတူဝက်တူ အသားတစ်တုံးကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ယင်းကို ကင်ပြီးနောက်တွင်မူ အရသာမှာ မခံစားနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်လှသည်။

အသား ကင်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် နံနက်စာ စားသုံးရင်း ယခုတစ်ကြိမ် သူ၏ ရရှိမှုနှင့် ဆုံးရှုံးမှုများကို တွက်ချက်နေခဲ့သည်။

ပိုင်လင်း အဆင့်တက်ပြီးနောက်တွင် သူ၏ လက်ရှိခွန်အားမှာ အဆင့် ၃ ခေါင်းဆောင်အဆင့်အတွင်း ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ ပိုင်လင်းနှင့် ဟုတ်ဟုတ်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်မည်ဆိုပါက အဆင့် ၄ သားရဲ တစ်ကောင်ကိုပင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကိုမူ သူ သေချာမသိသေးချေ။

သူသည် အခြေအနေကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် နောက်ရက်တွင် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတောင်သို့ သွားကာ အဆင့် ၄ သားရဲတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေရန် စီစဥ်ထားသည်။ ပိုင်လင်းနှင့် ဟုတ်ဟုတ်တို့ ပူးပေါင်းလိုက်ပါက အနိုင်ရရှိရန် အခွင့်အရေး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားနေရပြီး အကယ်၍ မနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန်မှာ ပြဿနာရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုတစ်ကြိမ် ပိုင်လင်း၏ အဆင့်တက်ခြင်းကြောင့် သူ ဤအတောအတွင်း စုဆောင်းထားခဲ့သော စည်းစိမ်ဥစ္စာအားလုံးနီးပါး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ သူ့ထံတွင် ၂ သိန်းသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ယင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့် ပိုင်ဆိုင်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။

သို့သော် လောလောဆယ်တွင်မူ ပိုင်လင်းကို ဝှက်ဖဲအဖြစ်သာ အသုံးပြုနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း မလိုအပ်ဘဲနှင့် ၎င်းကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်မသုံးချင်ချေ။

ပိုင်လင်းမှာ ယခုအခါ အလွန် ကြီးမားနေပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အရွယ်အစားပြောင်းလဲခြင်းကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်မှုများကိုလည်း မသိသေးသဖြင့် လူသိခံရမည့် အန္တရာယ်က များလွန်းလှသည်။

သို့သော် ၎င်းကို မထုတ်သုံးလျှင်ပင် ၎င်းကို မွေးမြူရမည့် ကုန်ကျစရိတ်မှာမူ လျော့ကျသွားမည်မဟုတ်ဘဲ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ဆက်လက် တိုးမြင့်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ပိုင်လင်းသည် လူသားများ၏ အသက် တစ်ဆယ့်သုံး၊ တစ်ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ်ကဲ့သို့ ၎င်း၏ ကြီးထွားမှုအဆင့်သို့ စတင်ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကြီးထွားမှုအတွက် အလွန် အရေးကြီးသော အချိန်ကာလ ဖြစ်သဖြင့် ကဏ္ဍပေါင်းစုံမှ အာဟာရပြည့်ဝမှုများက အမှီလိုက်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ပိုမိုကျွေးမွေးရန် လိုအပ်ရုံတင်မကဘဲ အစားအစာ၏ အာဟာရမျှတမှုကိုပါ ဂရုစိုက်ရပေလိမ့်မည်။

ပိုင်လင်းသည် လက်ရွေးစင်အဆင့် ဘဝကတည်းကပင် ဗိုက်ဆာသည်ဟု အမြဲညည်းညူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ခေါင်းဆောင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ကျန်းဟန်အနေဖြင့် ၎င်းကို တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ် ကျွေးမွေးရမည်ဖြစ်ပြီး တစ်ရက်လျှင် အနည်းဆုံး ၁ သိန်းခန့် ကုန်ကျပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ဟုတ်ဟုတ်သည်လည်း ခေါင်းဆောင်အဆင့် နှောင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ အစားအသောက် အကြိုက်ကလည်း ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။ ၎င်းအတွက် တစ်နေ့လျှင် နှစ်ကြိမ် ကျွေးမွေးရန် လိုအပ်ပြီး ယင်းက နောက်ထပ် ၆ သောင်းမှ ၇ သောင်းခန့်အထိ ထပ်မံကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွက်ချက်ကြည့်မည်ဆိုပါက သူတို့နှစ်ကောင်အတွက် တစ်လလျှင် အနည်းဆုံး ၅ သန်းခန့် ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်သည် ဤကဲ့သို့သော နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းကြီးကို တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ပိုင်လင်း အဆင့်တက်သွားသည့်အတွက် ရရှိခဲ့သော ဝမ်းမြောက်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်ပြယ်သွားခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း ခေါင်းခဲစရာ ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

အထူးသဖြင့် သူတို့အတွက် ဆေးရည်များမှာ ယခုအခါ တစ်ပတ်စာသာ ကျန်ရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အစားအသောက် ပမာဏက အလွန်အမင်း တိုးပွားလာခဲ့၏။ သူသည် ယခင်က ဆေးရည်များကို တစ်နေ့လျှင် တစ်ပုလင်းနှုန်းဖြင့်သာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မျှော်မှန်းထားသည်ထက် စောစီးစွာ ပိုမိုသုံးစွဲမိသွားကြသဖြင့် ဤလအတွက် မလုံလောက်တော့ချေ။

“နဂါးတစ်ကောင်ကို မွေးမြူရတာ တကယ်ကို စရိတ်စကကြီးလွန်းတာပဲ။”

ကျန်းဟန်က စိတ်ထဲတွင် မြည်တွန်တောက်တီးနေမိသည်။

သို့သော်လည်း ပြန်လည်တွေးတောကြည့်သည့်အခါ ယင်းက လက်တွေ့တွင် ထိုမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ချေ။ ပိုင်လင်းသည် ယခုအခါ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အပြာရောင်ဝေလငါးကြီးများထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေပြီဖြစ်ရာ အစားအသောက် ပမာဏ ကြီးမားခြင်းက သဘာဝကျပေသည်။

အဆုံးတွင် အပြာရောင်ဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်သည် တစ်ရက်လျှင် ငါးနှင့် ပုစွန် တန်ချိန် ခြောက်တန် သို့မဟုတ် ခုနစ်တန်ခန့် စားသုံးလေ့ရှိရာ ယင်း၏ တန်ဖိုးမှာ သောင်းဂဏန်းအထိ ရှိသည်။ နဂါးတစ်ကောင်အနေဖြင့် တစ်ရက်လျှင် တစ်သိန်းကျော်ဖိုးသာ စားသုံးခြင်းက အတော်လေး သာမန်ကိစ္စဟု ဆိုရမည်။

နဂါးတစ်ကောင်၏ ခွန်အားက ဘာမှမရှိရာမှ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများ စုဆောင်းရန် လိုအပ်သည်။

ဤနေရာတွင်ပင် မိမိ၏အနောက်၌ ကြီးမားသောအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ရှိနေခြင်း၏ အရေးပါပုံက ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက သင့်ကို ပံ့ပိုးကူညီပေးမည်ဆိုပါက ဤကဲ့သို့သော ပြဿနာများကို ထည့်သွင်းစဥ်းစားရန် လုံးဝမလိုဘဲ မိမိ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။

ပိုင်လင်းနှင့် ဟုတ်ဟုတ်တို့အပြင် ကျန်းဟန်သည် တတိယမြောက် သားရဲတစ်ကောင်အတွက်ပါ ထည့်သွင်းစဥ်းစားရဦးမည် ဖြစ်သည်။ သူ့ထံတွင် မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မရှိသေးသော်လည်း အဓိက လမ်းကြောင်းကိုမူ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ ထိန်းချုပ်မှုပိုင်းကို အဓိကထားသည့် သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

သူ့ထံတွင် နတ်ဘုရားသတ်ပုစဉ်းရင်ကွဲရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လောလောဆယ်တွင် ထိုတံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို မချိုးဖျက်နိုင်သေးချေ။ ၎င်းအတွက် ဝိညာဉ်ဆေးကြောခြင်းဆေးရည်ကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်သည်။

ထို့အပြင် နတ်ဘုရားသတ်ပုစဉ်းရင်ကွဲသည်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးအမျိုးအစား သားရဲသာဖြစ်ပြီး ထိန်းချုပ်မှုပိုင်းတွင် အားမသန်ချေ။

ကျန်းဟန်သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစနစ် အခြေခံကို ပုံဖော်နိုင်ရန်အတွက် တည်ငြိမ်သော ထိန်းချုပ်မှုအမျိုးအစား သားရဲတစ်ကောင် လိုအပ်သည်။

တည်ငြိမ်သော ထိန်းချုပ်မှု မရှိပါက တိုက်ပွဲတွင် အားနည်းချက် ရှိလာပေလိမ့်မည်။ အထူးသဖြင့် အရှိန်အလွန်မြန်သော သို့မဟုတ် ကာကွယ်ရေးအလွန်မြင့်မားသော ကောင်များနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ သင့်တွင် ထိန်းချုပ်မှုနည်းလမ်းများ မရှိပါက ၎င်းတို့ကို မည်သို့မျှ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သားရဲများကို အချိန်တိုအတွင်း ရှာဖွေရန်မှာ ခက်ခဲလှပြီး ကျန်းဟန်အနေဖြင့်လည်း မည်သည့်အလားအလာမျှမရှိသော သားရဲတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေကာ အံ့ဖွယ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းကို အသုံးပြု၍ တဖြည်းဖြည်းချင်း မြှင့်တင်ရန် ပြင်ဆင်မထားချေ။

အံ့ဖွယ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းက အချိန်အလွန်ကုန်လွန်းလှပြီး အလားအလာကောင်းမွန်သော သားရဲများကသာ အံ့ဖွယ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းမှတစ်ဆင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရန် ပိုမိုလွယ်ကူတတ်သည်။

သူသည် အစောပိုင်းကာလကကဲ့သို့ မွဲတေနေခြင်းမျိုး မရှိတော့ချေ။ သူ့ထံတွင် ငွေအမြောက်အမြား မရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ခွန်အားမှာမူ ယခင်နှင့် လုံးဝမတူတော့ချေ။

ခွန်အားရှိလာသည်နှင့်အမျှ ရွေးချယ်နိုင်ခွင့် အာဏာလည်း ပါဝင်လာခဲ့သည်။ ကျန်းဟန်သည် တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အချက်မျိုး မရှိပါက အလားအလာနိမ့်ပါးသော သားရဲများကို သဘာဝအတိုင်း ထည့်သွင်းစဥ်းစားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သားရဲအသစ်တစ်ကောင် ရှာဖွေရန် နေနေသာသာ ကျန်းဟန်သည် ဤနှစ်ကောင်ကို ကျွေးမွေးရန်အတွက်ပင် အလွန်အမင်း ခေါင်းခဲနေရပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးတောင်ထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ သွားရောက်သည့်အခါ ပိုမိုများပြားသော ဝိညာဉ်အပင်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။

“ဟူး...ခက်ခဲလိုက်တာကွာ။”

ကျန်းဟန် သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ ယခုအခါ သူသည် သာမန်အရပ်သား သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး၏ ခက်ခဲရုန်းကန်ရမှုများကို အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပါရမီကောင်းများ ရှိနေလျှင်ပင် အရင်းအမြစ်များကြောင့် အမြဲတမ်း အောက်သို့ ဆွဲချခြင်း ခံရတတ်သည်။

မကြာခဏဆိုသလို တူညီသော သားရဲအမျိုးအစားချင်း ဖြစ်လင့်ကစား လူသားများ မွေးမြူထားသော သားရဲများက တောရိုင်းထဲတွင် သဘာဝအတိုင်း ကြီးပြင်းလာသော သားရဲများထက် ပိုမိုသန်မာရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ လူသားများ မွေးမြူထားသော သားရဲများတွင် လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များ ရှိနေသဖြင့် သူတို့၏ အလားအလာများကို ခွန်အားအဖြစ်သို့ အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တောရိုင်းသားရဲအများစုမှာမူ လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များ မရှိကြသဖြင့် သူတို့၏ အလားအလာများမှာ ဖြုန်းတီးပစ်ခြင်း ခံရတတ်သည်။

သူသည် လက်ရှိတွင် အရင်းအမြစ်များကို အလွန်အမင်း လိုအပ်နေသော အချိန်ကာလသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤအချိန်ကာလကို သားရဲထိန်းချုပ်သူတစ်ဦး၏ သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် အခက်ခဲဆုံးအချိန်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သူ့ထံတွင် ခွန်အားအချို့ ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း တောရိုင်းမြေရိုင်းထဲသို့ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ သွားရောက်ရန်မှာမူ မလုံလောက်သေးချေ။ သို့သော်လည်း သူ၏ သားရဲများကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက်မူ မြောက်မြားလှသော အရင်းအမြစ်များကို လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အချိန်ကာလမျိုးတွင်ပင် သားရဲထိန်းချုပ်သူ အများအပြားမှာ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ကြီးမားသောအဖွဲ့အစည်းအချို့နှင့် မမျှတသော သဘောတူညီချက်များကို မတတ်သာဘဲ လက်မှတ်ရေးထိုးကြရပြီး ယခုအချိန်အတွက် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များနှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက် သူတို့၏ ရေရှည်လွတ်လပ်ခွင့်နှင့် နောင်အနာဂတ်မှ စွမ်းအင်များကို ရောင်းချခဲ့ကြရသည်။

ကျန်းဟန်သည် ကျောင်းထံမှ ပိုမိုများပြားသော ထောက်ပံ့ကြေးများ တောင်းခံရန်အတွက် မနက်ဖြန်တွင် မိုးကြိုးတောင်ပေါ်မှ ဆင်းရန် စီစဥ်လိုက်သည်။ သူ ရနိုင်သမျှ အများဆုံး ရအောင်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သူ အမှန်တကယ် ဆက်လက်တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

“တောရိုင်းထဲမှာ သားရဲရိုင်းတွေကို လိုက်လံအမဲလိုက်တာအပြင် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက မွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ပဲ။ ငါကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်အပင်တွေကို စိုက်ပျိုးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ တခြားလူတွေအတွက် ဆေးရည်တွေ ဖော်စပ်ပေးလို့ရသလို သားရဲတွေရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အစီအစဥ်တွေကို စိတ်ကြိုက်ရေးဆွဲပေးပြီးတော့လည်း ပိုက်ဆံရှာလို့ရတယ်။”

ကျန်းဟန်သည် သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ မိုးကြိုးနှလုံးသားမြက်ခင်းလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအပင်များအားလုံးမှာ အဆင့် ၁ များဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း အပင်တစ်ရာကျော် ရှိသည်။ မွေးမြူရေးပညာရှင် အမွေအနှစ်ထံမှ သူ လေ့လာသင်ယူထားခဲ့သော နည်းစနစ်များမှာ အပျော်တမ်းအဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ကိုင်တွယ်လုပ်ဆောင်မှုအောက်တွင် အာဟာရဓာတ်များက အမှန်တကယ်ပင် စတင်စုစည်းလာခဲ့သည်။ ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် အာဟာရဓာတ် ပံ့ပိုးမှုများကို ရရှိနေသည့် အလယ်ဗဟိုမှ မိုးကြိုးနှလုံးသားမြက် အနည်းငယ်မှာ အဆင့် ၂ သို့ ချိုးဖျက်တက်လှမ်းမည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ဤနည်းလမ်းကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သွားမည်ဆိုပါက ပိုက်ဆံအမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ မွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် အတွေ့အကြုံ စုဆောင်းမှုများ လိုအပ်သည်။ တစ်ခါမြင်ရုံနှင့် အလွတ်မှတ်မိနိုင်သော ပါရမီရှိနေလျှင်ပင် လက်တွေ့လေ့ကျင့်မှုများအတွက် အချိန်အမြောက်အမြားနှင့် အရင်းအမြစ်များကို ပုံအောသုံးစွဲရန် လိုအပ်ဆဲ ဖြစ်သည်။ သီအိုရီကို သိရှိခြင်းနှင့် ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ လုံးဝ တခြားစီ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဟန်တွင် သူ၏ သားရဲများကို ကျွေးမွေးရန်အတွက်ပင် ပိုက်ဆံ မလုံလောက်သေးရာ မွေးမြူရေးပညာရှင် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရန်အတွက်လည်း သဘာဝအတိုင်း ပိုက်ဆံမရှိချေ။ ထို့ကြောင့် အမွေအနှစ် ရှိနေလျှင်ပင် အချိန်တိုအတွင်း ရလဒ်တစ်ခုခုကို မြင်တွေ့ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ ပိုမိုတွေးတောလေလေ ကျန်းဟန်သည် အခြေအနေက ခက်ခဲလွန်းသည်ဟု ပို၍ ခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုရာဇဝတ်ကောင်များကို နောက်တစ်ကြိမ် သွားရောက်လုယက်ရမလားဟုပင် တွေးတောနေမိ၏။ အဆုံးတွင် ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် ထုတ်ယူနိုင်မည့် ဆုကြေးငွေများ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။ သူသည် ဆင်းရဲလွန်းသဖြင့် ရူးချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။