အခန်း ၁၂၃
Vol. 13 Ch. 123
အခန်း ၁၂၃ - ဖော်ထုတ်ခံရခြင်း။
ဤဘက်တွင်မူ ဝေ့ဝူ၏ မိသားစုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာစာ လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုများကို ရင်ဖွင့်ကာ စကားလက်ဆုံ ကျနေကြသည်။ ချန်းထန်မြို့တွင် အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းများမှာ တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် လေးသောင်းမှ ငါးသောင်းအထိ အလွန်တရာ မြင့်မားနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရသည်။
ယခုအချိန်တွင် ငွေကြေးဆိုသည်မှာ သူ၏အတွက် အရောင်အဆင်းမရှိသည့် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ဂဏန်းအချို့မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သာမန် အလုပ်သမားများအတွက်မူ ၎င်းက တစ်ချိန်က ၀ူခုန်းကို ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည့် ဆရာတော်ဘုရား၏ တောင်ငါးလုံးထက်ပင် ပိုမိုကြီးမား လေးလံလွန်းလှသည့် ဖိအားတောင်ကြီးတစ်လုံး ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
မိဘများအတွက် အိမ်တစ်လုံး ဝယ်ယူပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ အကောင်းစား အိမ်တစ်လုံးကိုသာ ဝယ်ယူပေးချင်မိသည်။ အကယ်၍ရွှီချင်းချန်ပါ သူတို့နှင့်အတူ လာရောက်နေထိုင်မည်ဆိုပါက အိမ်က ပိုမိုကျယ်ဝန်းရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။
အနည်းဆုံး စတုရန်းမီတာ တစ်ရာ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ကျယ်ဝန်းရမည်ဖြစ်ရာ ငွေကြေး ငါးသန်းကျော်ခန့် ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။
ဝေ့ဝူစိတ်ထဲမှ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ယခုအကြိမ် ယူဆောင်လာသော ရွှေပိဿာချိန်မှာ အသားတင် ၁၅,၀၀၀ ဂရမ် ရှိပြီး ယွမ်ငွေ ခြောက်သန်းခန့် ပြန်လည်ရရှိနိုင်သည်။
၎င်းက ထိုကဲ့သို့သော အိမ်တစ်လုံးဝယ်ရန် လုံလောက်သော်လည်း ပိုလျှံငွေ အများကြီး ကျန်ရှိမည်မဟုတ်ချေ။
အိမ်အလှဆင်ခပရိဘောဂဖိုး၊ လူနေမှုစရိတ်များနှင့် ချန်အန်းတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော အကြွေးများကိုပါ ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည်ဟု ပေါင်းစပ်တွက်ချက်လိုက်လျှင် ဤငွေကြေးက လုံလောက်ပုံမပေါ်တော့ချေ။
သူ ဤအကြောင်းကို တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ပြင်ပမှနေ၍ ရုတ်တရက် မော်တော်ကားသံများနှင့် လူသံများ ဆူညံပွက်လောရိုက်ကာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဝေ့ဝူ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အောက်ထပ်ရှိ ရင်ပြင်အတွင်းသို့ ကားများနှင့် လူအများအပြား တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ စူးစမ်းနေစဉ်မှာပင် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော ကားပေါ်မှနေ၍ ချူးထုံကွမ်ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ ဝေ့ဝူ လန့်ဖျတ်သွားခဲ့ရသော်လည်း ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို လျင်မြန်စွာ ရိပ်မိလိုက်သည်။
"မဖြစ်ဘူး... ငါ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို လျှို့ဝှက်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်။ သတင်းထောက်တွေ ငါ့ကို မြင်သွားရင် ဒုက္ခလှလှတွေ့တော့မှာပဲ။"
ဝေ့ဝူတစ်ခဏမျှ ပျာယာခတ်သွားခဲ့ပြီး ဖြေရှင်းမည့်နည်းလမ်းကို တွေးတောနေစဉ်ရွှီချင်းချန်နှင့် ရှန်ဝမ်တို့နှစ်ဦး အတူတကွ ထိုင်လျက် လက်ချင်းချိတ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောဆိုနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ ရုတ်တရက် အကြံရရှိသွားခဲ့ပြီးရွှီချင်းချန်ကို အိပ်ခန်းထဲသို့ လှမ်း၍ ခေါ်ယူလိုက်သည်။
"ငါ လူလုံးမပြချင်ဘူး။ ခဏနေရင် နင်ပဲ ငါ့ကိုယ်စား သွားပြီး ရင်ဆိုင်လိုက်။"
"ဟင်"
ရွှီချင်းချန်အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
"ငါပြောမယ့် အချက်တွေကို သေသေချာချာ မှတ်ထားပါ။ ပထမအချက်အနေနဲ့... ချူးထုံကွမ်ကို ငါ့အဖေရဲ့ သွေးကင်ဆာရောဂါကို ကူညီကုသပေးဖို့ ပြောလိုက်ပါ။ ဒါက အရေးကြီးဆုံးကိစ္စမို့လို့ လုံးဝ အမှားအယွင်း မရှိစေရဘူး။ ပြီးတော့... အတိုးကြီးစားတဲ့ အကြွေးရှင်တွေရဲ့ ကိစ္စကိုလည်း တစ်ပါတည်း ရှင်းခိုင်းလိုက်။"
"ဒုတိယအချက်ကတော့... အချိန်တန်ရင် ဒါတွေကို သူ့ကို ပေးလိုက်ပါ။"
ဝေ့ဝူသည်ကျင့်ကြံခြင်းလောက မှ ယူဆောင်လာသော ပစ္စည်းများကို ရွှီချင်းချန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
မိစ္ဆာသားရဲ ကိုမူ ဘူးတစ်ခုအတွင်း ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းထားသောကြောင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ ချူးထုံကွမ်အနေဖြင့် ခွေးရူးပြန်ရောဂါကို အောင်မြင်စွာ တိုက်ဖျက်နိုင်ခဲ့သည်ကို ထောက်ရှုခြင်းဖြင့်သူ့တွင် အချို့သော သီအိုရီများ ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှ ပစ္စည်းများ၏ စွမ်းရည်ကို မှန်ကန်စွာ ဖော်ထုတ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းမှာ ကမ္ဘာမြေ၏ သိပ္ပံနည်းကျ နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ သုတေသနပြု လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဥပမာအားဖြင့်. ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဒြပ်ဝတ္ထုအားလုံးကို ဒြပ်စင်ပေါင်း တစ်ရာကျော်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ၎င်းတို့က အက်တမ်များနှင့် မော်လီကျူးများအဖြစ် ပေါင်းစပ်ကာ ဒြပ်ဝတ္ထုများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှ အရာဝတ္ထုများကကော။
သူ ယခုအကြိမ် ယူဆောင်လာသော ဝိညာဉ်ဓားကို အဓိကအားဖြင့်လရောင်စီးဆင်း သတ္တုရိုင်း ဟူသော **ကုန်ကြမ်းပစ္စည် များကို အသုံးပြု၍ သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာမြေတွင် လရောင်စီးဆင်း သတ္တုရိုင်းများ မရှိချေ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤဝိညာဉ်ဓားကို မည်သည့်အရာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသနည်း။ ၎င်းက သာမန် အခြေခံဒြပ်စင်များအတိုင်းပင် ဖြစ်နေဦးမည်လော။
သို့မဟုတ်... ၎င်းတို့က ဒြပ်စင်အသစ်များ ဖြစ်နေမလား။
ဤအရာက သေသေချာချာ သုတေသနပြုရန် ထိုက်တန်လှသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ အောင်မြင်ခဲ့လျှင် ကမ္ဘာမြေအတွက် သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာဆိုင်ရာ တော်လှန်ရေးတစ်ခုကိုပင် ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း သူ့တွင် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။
အဆုံးစွန်တွင်မူ သူ၏ ပညာရေးအဆင့်အတန်းက အကန့်အသတ် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူက ရွှီချင်းချန်ကို မျှော်လင့်နေ၍တော့ မရနိုင်သည်မှာ သေချာပေသည်။
ဤသို့ တွေးတောမိလိုက်သည့်အခါဝေ့ဝူသည် မိမိရှေ့တွင် ရှိနေသော **ရွှီချင်းချန်**ကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။
အကောင်းမြင်ရမည်ဆိုလျှင် ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်းအမှန်အတိုင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရမည်ဆိုပါက အနည်းငယ် ဗိန်းဗန်းဆန်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဝေ့ဝူစိတ်ထဲတွင်ရွှီချင်းချန်**အနေဖြင့် လိမ္မာပါးနပ်သော နောက်လိုက်ငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ် ရှိနေပေးလျှင်တင် လုံလောက်ပြီဖြစ်ရာသူမထံမှ အများကြီး မျှော်လင့်နေ၍ မရနိုင်ချေ။
"သူ့ကို ဆေးရွက်ကြီးမျိုးစေ့တွေ ဒါမှမဟုတ် ဆေးရွက်ကြီးပျိုးပင်တွေ ယူလာပေးဖို့ ပြောလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ဦးနှောက်အာဟာရဖြည့် ပရိုတင်းဓာတ်ခွဲရည် ဆယ်ဗူးရယ်၊ သာမန် ဘဏ်ကတ်အလွတ် ဆယ်ခုကျော်လောက်ရယအက်ဒရီနယ်လင် ဆေးရည်တွေကိုပါ ယူလာခိုင်းလိုက်။ ဒါတွေအားလုံးကို..."
ဝေ့ဝူအချိန်ကို လှမ်း၍ စစ်ဆေးလိုက်ရာ အမိနစ် လေးဆယ်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သသည်။
"တစ်နာရီခွဲအတွင်း အရောက်ပို့ပေးဖို့ ပြောလိုက်ပါ။"
သူ ဖော်ပြခဲ့သော အရာအားလုံးမှာ သာမန်လူတစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သို့မျှ မရရှိနိုင်သော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့အနက်ပထမအချက် သုံးချက်မှာ သူ ယခင်က ယူဆောင်သွားဖူးပြီး ယခုတိုင် လိုအပ်နေသေးသော အရာများ ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဘဏ်ကတ်အလွတ်များကို ဘဏ်များတွင် ရရှိနိုင်ပြီးချူးထုံကွမ်အနေဖြင့် ရအောင် ယူဆောင်ပေးနိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။
အက်ဒရီနယ်လင် ဆေးရည်နှင့် ပတ်သက်၍မူ... ၎င်းက သူ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော စိတ်ကူးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် ဤအမည်ကို ဂိမ်းတစ်ခုထဲမှနေ၍ သိရှိထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုဂိမ်းထဲတွင် အက်ဒရီနယ်လင်၏ အာနိသင်မှာ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို အမှတ်ရစေခဲ့သည်။ ၎င်းက ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ မည်သို့သော အရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်နည်းဟု သူ စူးစမ်းချင်နေမိသည်။
ရွှီချင်းချန်က ခေါင်းကို တဆက်ဆက် ညိတ်လိုက်ပြီးသူမ သေသေချာချာ မှတ်သားနေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။
"ငါ့ရဲ့ သရုပ်မှန်က ထူးခြားနေတယ်ဆိုတာ နင်သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ အသိမပေးမိစေနဲ့။"
"သူတို့တွေ မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာမို့လို့... ပြင်ဆင်ထားလိုက်တော့။"
ပြောကြားပြီးနောက်သူသည် အပြင်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး ရှန်ဝမ်နှင့်ဝေ့ရှန်းချန်တို့ကိုပါ လှမ်း၍ မှာကြားလိုက်ရာ နှစ်ဦးစလုံးက နားလည်ကြောင်း ပြန်လည်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
မူလကမူ သူသည် မိဘများကိုပါ အတူတကွ ပုန်းအောင်းနေစေချင်သော်လည်း ရွှီချင်းချန်တစ်ယောက်တည်း သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မှာကြားချက်အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်ဝေ့ဝူသည် ပုန်းကွယ်ရန် နေရာတစ်ခု ရှာဖွေရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။ သူသည် အလိုအလျောက်ပင် ရေချိုးခန်းဆီသို့ ဦးတည် လျှောက်လှမ်းသွားမိသည်။သူ၏ နဖူးကို ပြန်လည်ပုတ်လိုက်ပြီးနောက်... အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ တံခါးကို အတွင်းမှနေ၍ ဂျက်ထိုး ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။
စင်္ကြံလမ်းအတွင်း၌မူ... ဆူညံပွက်လောရိုက်လျက် ရှိနေသည်။
ချူးထုံကွမ်သည် မိမိနောက်သို့ လိုက်ပါလာကြသော လူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဝေ့ဝူကို ဆက်လက်တွေ့ဆုံရန် သင့် မသင့် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဝေ့ဝူသည် ယခင်ကတည်းက သူ၏ သရုပ်မှန်ကို မပေါက်ကြားစေရန် မှာကြားထားဖူးသည်။ သူသည် လတ်တလောတွင် ဤလူများကို တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း လူသားတို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကိုမူ တားဆီး၍ မရနိုင်ချေ။ အထူးသဖြင့် သတင်းထောက်များ၏ စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင်ချူးလင်ယွဲ့ကပါ သားကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည့် ကျားတစ်ကောင်အလား သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးကချူးထုံကွမ်ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို အရာအားလုံးကို ပစ်ပယ်ပြီး ဤမျှလောက် ပျာပျာသလဲဖြင့် အပြေးအလွှား လာရောက်စေခဲ့သည့် လူ သို့မဟုတ် ကိစ္စရပ်က မည်သည့်အရာ ဖြစ်သနည်းဟု သိရှိလိုကြသည်။
"ထားလိုက်ပါတော့... ရွှီချင်းချန်*ဆိုတဲ့ မိန်းကလေး ပြောပုံအရဆိုရင် ဝေ့ဝူက အချိန်အတော်ကြာမှ တစ်ခါ ပေါ်လာတာဆိုပဲ အကယ်၍ ငါ ဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံလိုက်ရင် နောက်ထပ် နှစ်လသုံးလလောက် ထပ်ပြီး စောင့်ဆိုင်းရဦးမယ်။"
ဤသို့ တွေးတောရင်းသူသည် ရွှီချင်းချန် ပေးထားသော လိပ်စာအတိုင်း လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ရာ ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ့နောက်ကွယ်တွင်မူ သတင်းထောက်များက ကင်မရာများနှင့် ဖလက်ရှ်မီးများကို အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူ လက်မြှောက်၍ တံခါးခေါက်ရန် မပြင်ဆင်ရသေးမီမှာပင်ချူးလင်ယွဲ့က ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်းဟု တံခါးကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် လှမ်း၍ ခေါက်လိုက်သည်။
တံခါး ပွင့်ဟသွားခဲ့ပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကင်မရာ ဖလက်ရှ်မီးများက မီးရှူးမီးပန်းများအလား ဖြာထွက်သွားခဲ့ပြီး တဖြတ်ဖြတ်နှင့် အဆက်မပြတ် မြည်ဟီးသွားခဲ့တော့သည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ကင်မရာများအတွင်း၌ ဘေးအိမ်မှ မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ဦးအလား သာမန်ကာလျှံကာ လှပနေသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို ဖမ်းယူရရှိသွားခဲ့ကြသည်။
ရွှီချင်းချန်သည် သဘာဝအတိုင်းပင် လှပချောမောပြီး ကင်မရာအမြင်တွင် အလွန်တရာ ပေါ်လွင်လှသောကြောင့် ဤပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဓာတ်ပုံဆရာများ၏ မျက်ဝန်းများကို တောက်ပသွားစေခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်ဤနေရာရှိ လူများ၏ စိတ်ထဲ၌လည်း အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် ခန့်မှန်းနေကြတော့သည်။
"ဒီမိန်းကလေးက သုတေသနပညာရှင် ချူးရဲ့ ရည်းစားများလား။ ငါကြားတာတော့ ချူးထုံကွမ်က ဘယ်တုန်းကမှ ရည်းစားမထားဖူးဘဲ ပညာရေးမှာပဲ စိတ်နှစ်ထားတာဆို... အခုတော့ သူ သစ္စာဓိဋ္ဌာန်ကို ချိုးဖျက်လိုက်ပြီ ထင်တယ်၊ ဒါက သတင်းကြီးပဲ။"
သို့သော်လည်း သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ချူးထုံကွမ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ပျာယာခတ်နေပြီး အနည်းငယ် ရိုသေကျိုးနွံနေသည့် ပုံစံ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမကို နှုတ်ဆက်ရန်အတွက် ဦးညွှတ်လိုက်သည့် အမူအရာအနည်းငယ်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။
ဤအရာက အားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပြီး ထိုမိန်းကလေး၏ သရုပ်မှန်က မည်သူဖြစ်သနည်းဟု ဝိုင်းဝန်းတွေးတော ခန့်မှန်းလာကြတော့သည်။ ချူးထုံကွမ်စကားပြောရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"ပါးစပ်ပိတ်ထား ဘာမှမပြောနဲ့ ရှင်တစ်ယောက်တည်းပဲ အထဲကို ဝင်ခဲ့။"
သူ စကားအမှားအယွင်း ပြောဆိုမိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ရွှီချင်းချန်က တင်းမာသော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း.ချူးလင်ယွဲ့သည် အရပ်ရှည်သော်လည်း အလွန်တရာ ဖျတ်လတ်လှသည်ဖြစ်ရာလျှပ်တပြက်အတွင်း အခန်းထဲသို့ အသာအယာ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
နောက်ကွယ်ရှိ လူများကလည်း အတူတကွ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကြသဖြင့် သူတို့ကို တားဆီးရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။
"ရှင်တို့တွေ အခုချက်ချင်း မထွက်သွားရင်... ငါတို့ ရဲတိုင်လိုက်မှာနော်။"
ရှန်ဝမ်သည် အတွေ့အကြုံရှိသူပီပီလှမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ချူးထုံကွမ်နှင့် ဝေ့ရှန်းချန်တို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းကြိုးပမ်းမှုကြောင့် အတော်လေး အားစိုက်ထုတ်လိုက်ရပြီးမှသာ လူများကို အပြင်သို့ မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး တံခါးကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့တော့သည်။
လူအချို့ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြပြီး အတူတကွ ထိုင်လျက် ကိစ္စရပ်များကို စတင်ဆွေးနွေးကြတော့သည်။
သို့သော်လည်းသူတို့အားလုံး လူတစ်ဦးကိုမူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုမိသွားခဲ့ကြသည်။ သူမကတော့ ချူးလင်ယွဲ့ ပင် ဖြစ်သည်။
သူမသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းကရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမသည် ဖုန်းကို ကြားဖြတ်နားထောင်စဉ်က ချူးထုံကွမ်နှင့် ရွှီချင်းချန်တို့၏ စကားပြောသံများကို ကြားသိခဲ့ရသော်လည်းသူတို့၏ စကားဝိုင်းအတွင်း အမြဲတမ်း ပေါ်ထွက်နေသော အမည်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းကတော့ ဝေ့ဝူပင် ဖြစ်သည်။
ချူးလင်ယွဲ့သည် ပါးနပ်စွာဖြင့်ရွှီချင်းချန်**မှာ အပေါ်ယံတွင် ပြသထားသော ရုပ်သေးရုပ်မျှသာ ဖြစ်နိုင်ပြီးနောက်ကွယ်မှနေ၍ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်နေသူမှာ ဝေ့ဝူဆိုသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
ဤငှားရမ်းထားသော တိုက်ခန်းတွင် အိပ်ခန်းနှစ်ခန်း ဧည့်ခန်းတစ်ခန်းနှင့် ရေချိုးခန်း နှစ်ခန်း ပါဝင်သည်။
ချူးလင်ယွဲ့သည် ရေချိုးခန်းဆီသို့ ပထမဆုံး သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း... ၎င်းက လွတ်လပ်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက်သူမသည် အိပ်ခန်းတစ်ခန်းဆီသို့ မျက်စိကျသွားခဲ့သည်။
သူမသည် တံခါးလက်ကိုင်ပေါ်သို့ လက်ကို တင်လိုက်သည်။
"ဟင်"
ချူးလင်ယွဲ့မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ တံခါးက လှည့်၍ မရပါလား။ သူမ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မိမိ၏ ရင်ဘတ်ဆီမှနေ၍ သံဝါယာကြိုးစတစ်စကိုထုတ်ယူလိုက်သည်။
၎င်းကို ခေါက်လိုက်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ်ကာတံခါးလက်ကိုင်ရှိ သော့ပေါက်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်လှသည်။
အိပ်ခန်းအတွင်း၌မူ...
ဝေ့ဝူသည် အခန်းတွင်းရှိ အရာများကို လှမ်းကြည့်ရင်း... ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ မည်သည့်အရာများကို ယူဆောင်သွားရမလဲဟု တွေးတောနေခဲ့သည်။
ရုတ်တရက်ဂျောက် ခနဲ သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝေ့ဝူ*လန့်ဖျတ်သွားခဲ့ရသည်။ အိပ်ခန်းတံခါး ပွင့်ဟသွားခဲ့ပြီး စူးရှထက်မြက်သည့် အရှိန်အဝါရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
"မင်းက ဝေ့ဝူလား။"
ဝေ့ဝူပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရသေးမီမှာပင်ချူးလင်ယွဲ့သည် တံခါးကို ပြန်လည်ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီးဖြစ်ရာ သူမ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို ထွားကျိုင်းလှသော ရင်အုံပေါ်တွင် ပိုက်လျက် နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းထားတော့သည်။