အခန်း ၁၂၆

အခန်း ၁၂၆- ငါး၊ ကဏန်းနှင့် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲများ။

သူသည် ဗေဒင်ဆိုင်အနီးသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး စားပွဲပေါ်သို့ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။ဘောပင်တစ်ချောင်း၊ စက္ကူပုံတစ်ပုံ၊ အိမ်မြှောင်တစ်ခု၊ ဗေဒင်တံစဥ်းအိုးတစ်လုံးနှင့် ကြေးဒင်္ဂါးပြား အနည်းငယ်...

ဝေ့ဝူသည် ဗေဒင်လာရောက်မေးမြန်းခြင်း မဟုတ်သည်မှာ အထင်အရှားပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ရှိနေပါက ဤကဲ့သို့သော အပြင်အဆင်မျိုးကို မြင်လျှင် စိတ်ဝင်စားမိပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာ၌ တကယ်ပဲ ဗေဒင်ဟောပြောနိုင်သော မန္တန်များရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဒါက ကမ္ဘာမြေကြီးဖြစ်ရာ သူ ဤအရာများကို လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်သွားနိုင်မည့် ထူးခြားသော အရာများ ရှိမလားဟုသာ လိုက်လံကြည့်ရှုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ပစ္စည်းများက ယခင်က အိမ်ရာကျမ်းကဲ့သို့ပင် မထင်မှတ်ထားသော အံ့အားသင့်စရာများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

"လူငယ်လေး... မင်း တကယ်ပဲ ဗေဒင်မေးဖို့ လိုအပ်နေတာကို ငါ မြင်နေရတယ်။"

ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုရင်လည်း ငါ့အတွက် တစ်ချက်လောက် တွက်ချက်ပေးပါဦး။"

ဤသို့ ပြုလုပ်မှသာ နောက်ပိုင်းတွင် သူ လိုချင်သော ပစ္စည်းများကို တောင်းဆိုရန် ပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ ဝေ့ဝူသည် ဗေဒင်အိုးကို လှုပ်ခါသည့် နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို လှုပ်ခါလိုက်ရာ တံစဥ်းချောင်းတစ်ခု အပြင်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

သူ ၎င်းကို လှမ်း၍ ကောက်ယူကြည့်ရှုလိုက်ရာထိုအပေါ်တွင် ဝက်တွေမှာ အသားရှိတယ် မိန်းမစိုးတွေမှာ အမြစ်ရှိတယ် ဟု ရေးသားထားသည်။

ဝေ့ဝူ ချက်ချင်းပင် ဆဲရေးလိုက်တော့သည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့ကို မိန်းမစိုးလို့ ခေါ်ရဲတာလား။"

ဗေဒင်ဆရာ ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး မရည်ရွယ်ပါကြောင်း အလျင်အမြန်ပင် တောင်းပန်လိုက်သည်။ ဝေ့ဝူက ထိုမျှနှင့် လွှတ်မပေးခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ကိစ္စရပ်ကို ပြေလည်စေရန်အတွက် ထိုလူ့ထံမှ ရှေးဟောင်းဗေဒင်အိုးကို အတင်းအကျပ် တောင်းခံလိုက်တော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခြားအရာများအားလုံးမှာ အသစ်စက်စက်များ ဖြစ်နေသော်လည်း ဤအိုးမှာမူ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတစ်ခုအသွင် ဆောင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အိုးကို ရရှိပြီးနောက် သူ နောက်ထပ် ဘာမှမတွေးတောတော့ချေ။

အကြောင်းမှာ ယခုဆိုလျှင် ပစ္စည်းများ၏ အလေးချိန်က အလွန်တရာ အန္တရာယ်ရှိသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ကန့်သတ်ချက်ကိုပင် ကျော်လွန်နေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တကယ်ပဲ အလေးချိန် ကျော်လွန်နေပါက မောက်ထိုင်အရက်အချို့ကို သွန်ပစ်ရပေလိမ့်မည်။

သူ ငှားရမ်းထားသော တိုက်ခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့်အခါ ထုံးစံအတိုင်း အမျိုးသမီး ဒရိုင်ဘာကို အောက်ထပ်တွင်သာ စောင့်ဆိုင်းနေစေခဲ့သည်။

အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ ဤကဲ့သို့သော အသေးအမွှား ပစ္စည်းမျိုးစုံကို သယ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါရွှီချင်းချန်ကမူ ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မိဘများကမူ မေးခွန်းအချို့ မေးမြန်းခဲ့ကြရာ သူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လွှဲချလိုက်တော့သည်။

အခန်းတစ်ခုလုံးတွင် သင်းပျံ့သော ရနံ့များ လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည်၎င်းက ရှန်ဝမ် ကောင်းမွန်စွာ ချက်ပြုတ်နေသော ခေါက်ဆွဲပြုတ် အနံ့ ပင် ဖြစ်သည်။ မုန့်နှစ်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်အန်မြို့တွင် မည်သည့်အချိန်ဖြစ်ပါစေ စားပွဲပေါ်၌ ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန် ရှိနေရန်မှာ အမြဲတမ်း မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ ငယ်စဉ်ကတည်းက ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သော အရသာကို မြိန်ရှက်စွာ စားသုံးရင်းဝေ့ဝူတစ်ယောက် မကြုံစဖူးသော စိတ်အေးချမ်းတည်ငြိမ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်မူသူသည် အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်နေရပြီး တစ်စက္ကန့်မျှပင် စိတ်မချရချေ။ ကမ္ဘာမြေသို့ ရောက်ရှိမှသာ အရာရာကို မေ့ပျောက်ပြီး အနားယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဤနေရာသို့ အပန်းဖြေခရီး လာရောက်ရသည့်အလား ခံစားချက်မျိုး ပင် ဖြစ်သည်။

ခေါက်ဆွဲစားသုံးပြီးနောက်ချူးထုံကွမ်ကို စုဆောင်းခိုင်းထားသော ပစ္စည်းများ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ့တွင် မိဘများနှင့်အတူ ဖြတ်သန်းရန် မိနစ်သုံးဆယ်ခန့်သာ အချိန်ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်လေးက သူတို့ မိသားစုအတွက်သာ သီးသန့် ဖြစ်သည်။

မိဘများအနေဖြင့်လည်း ဝေ့ဝူ မကြာခင် ထွက်ခွာတော့မည်ကို သိရှိထားကြသဖြင့် အတင်းအကျပ် ဆွဲတင်ထားခြင်း မပြုကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူတို့၏သားသည် သေချာပေါက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ကို သိရှိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူက မိဘများကို စိတ်မပူရန်ချန်းထန် မြို့တွင် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ကာ အပြင်သို့ အပန်းဖြေခရီးများ မကြာခဏ သွားရောက်ကြရန်နှင့် အကယ်၍ တကယ်ပဲ ပျင်းရိနေပါက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အလုပ်အချို့ကို လုပ်ကိုင်နိုင်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

ထို့နောက်သူသည် ရွှီချင်းချန်ကို ပျောက်ဆုံးလူနာများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကို လိုက်လံစုံစမ်းရန် မှာကြားခဲ့သည်။ သူမကို ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ အသိပညာများကိုလည်း သေသေချာချာ လေ့လာရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ အပြင်ယာဉ်မောင်းလိုင်စင်ကိုလည်း အမြန်ဆုံး သွားရောက်ဖြေဆိုရန် မှာကြားခဲ့သည်။

နေအိမ်နှင့် ပတ်သက်၍မူအစောပိုင်းက ချူးထုံကွမ် ဖုန်းဆက်၍ အနီးနားရှိ ယွန်းထန် စံအိမ်တော် တွင် အိမ်တစ်လုံး ဝယ်ယူရန် အကြံပြုထားခဲ့သည်။ ယွန်းထန် စံအိမ်တော်သည် သီးသန့်ဗီလာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့် လူနေရပ်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဈေးနှုန်းများမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် သန်းပေါင်းများစွာ တန်ကြေးရှိသည်။

ယခုဆိုလျှင် သူသည် ၀မ်ကုမ္ပဏီ၏ ရှယ်ယာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ ငွေကြေးကိစ္စမှာ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ချေ။ ဝေ့ဝူစဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။ ကောင်းမွန်သော လူနေမှုပတ်ဝန်းကျင်ကို ရရှိနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကိုလည်း အာမခံချက်ပေးနိုင်ကာ အခြားသူများ၏ နှောင့်ယှက်မှုကိုလည်း ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

အချိန်က အလျင်အမြန်ပင် ကုန်လွန်သွားခဲ့ရာ... နောက်ထပ် ဆယ်မိနစ်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

မိဘများ၏ မခွဲနိုင်မခွာရက်သော အကြည့်များအောက်တွင်သူနှင့် ရွှီချင်းချန်တို့သည် ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြတော့သည်။

အောက်ထပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး ကားပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်သည့်အခါဝေ့ဝူသည် ကားကို လူသူကင်းဝေးပြီး တိတ်ဆိတ်သော လမ်းတစ်လမ်းဆီသို့ မောင်းနှင်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ကားရပ်နားလိုက်ပြီး ပစ္စည်းအားလုံးကို ကားအပြင်သို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီးနောက် သူကဆိုလိုက်သည်။

"နင် အခု ပြန်လို့ရပြီ။ ငါ့ကို လာကြိုမယ့်လူ ရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ မိဘတွေကိုလည်း ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပေးပါဦး။"

ဝေ့ဝူ၏ မိဘများမှာ အသက်လေးဆယ်ကျော်မျှသာ ရှိသေးပြီးရွှီချင်းချန်မှာမူ မိန်းကလေးငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ရာမည်သူက မည်သူ့ကို ဂရုစိုက်ရမည်နည်းဆိုသည်မှာ ပြောရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဝေ့ဝူ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

သူ ရောက်ရှိလာစဉ်က ညနေစောင်းအချိန်ဖြစ်ပြီး ယခုမူ မှောင်မိုက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤလမ်းပေါ်တွင် မည်သည့်ဆိုင်ခန်းမျှ ရှိမနေဘဲ လူသူလည်း အလွန်တရာ ကျဲပါးလှပေသည်။

ဤမတိုင်မီကပင်... သူသည် ထုပ်ပိုးမှုများကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ပြီး အလေးချိန်ကို ချိန်တွယ်ကြည့်ခဲ့ရာ အနည်းငယ် ပိုမိုလေးလံနေသဖြင့် မောက်ထိုင်အရက် အနည်းငယ်ကို သွန်ပစ်ခဲ့ရသည်။

သူသည် ပထမဆုံးအနေဖြင့် အများသုံးအိမ်သာတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး ထိုနေရာအနီးရှိ မှောင်ရိပ်ထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ ဤနေရာက ဝေးလံခေါင်သီသော်လည်း လုံးဝ လူသူကင်းမဲ့နေခြင်းမဟုတ်ရာ အိမ်သာကို ရွေးချယ်ခြင်းက ပိုမိုဘေးကင်းလှပေသည်။

အချိန်စေ့ခါနီးတွင် သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် ခွေးတစ်ကောင်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဝေ့ဝူ ၎င်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး လူမရှိခိုက်ကို အသုံးချကာ ပစ္စည်းမျိုးစုံကို သယ်ဆောင်၍ အိမ်သာထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ထိုခွေးကလည်း အနောက်မှနေ၍ အတင်းအကျပ် တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"အကယ်၍ အလေးချိန် ကန့်သတ်ချက်သာ မရှိရင်... ငါ မင်းကိုပါ တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားချင်တာ။"

ဝေ့ဝူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

【အချိန်စေ့ပါပြီ။ အိမ်ရှင် သယ်ဆောင်ထားသော ပစ္စည်းများမှာ ၁၈ ပိဿာအတွင်း ရှိနေသဖြင့် စံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိရသည်။ ပြန်လည်ထွက်ခွာခြင်းကို စတင်ပါမည်။】

သူ အိမ်သာအတွင်းမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ခွေးကြီးမှာမူ ထိတ်လန့်စိုးရိမ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်ကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တော့သည်။

မသေမျိုးဝိညာဉ်ဂူအတွင်း၌မူ...

"ဂျလွင်... ဂျလွင်..."

၎င်းက ပစ္စည်းမျိုးစုံ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့် အသံ ပင် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များက အဟုန်ပြင်းစွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကလည်း ဦးနှောက်အတွင်း၌ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကာ ထိုအားကောင်းလှသော စွမ်းအားများကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့ရသည်။

လောကနှစ်ခုအကြား ဤမျှလောက်အထိ အပြန်အလှန် ကူးပြောင်းနေရသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လောကကမှ အိပ်မက်မဟုတ်ဘူး... ဒါက တကယ်ပဲ ကောင်းမွန်လှပါတယ်။"

သို့သော်လည်း နောက်ထပ်တစ်စက္ကန့်တွင်မူကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော ဖိအားကြီးတစ်ခုက ရုတ်တရက် ကျရောက်လာခဲ့တော့သည်။

မြင့်မြတ်လှပြီးကျယ်ပြန့်ကာ အထူးသဖြင့် အဆုံးစွန်ဆုံးသော စွမ်းအားကြီး

ဝေ့ဝူတစ်ယောက် အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး အရပ်မျက်နှာ အဖက်ဖက်မှ ညှစ်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက သတိမေ့မြောနေရာမှ ရုတ်တရက် ပြန်လည်နိုးထလာသည့် ခံစားချက်မျိုး ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း... သူ ညည်းတွားရန် အချိန်မရရှိမီမှာပင် သူ၏ အမြင်အာရုံတစ်ခုလုံးကို ကြီးမားလှသော အရာဝတ္ထုကြီးတစ်ခုက လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

"သွားပြီပဲ။"

ဤမြင်ကွင်းက မည်မျှလောက်အထိ ရင်းနှီးနေရသနည်း။ ၎င်းက ယခင်က ငှက်ငယ်လေးရုတ်တရက် ကြီးထွားလာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ဂူကို ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်နှင့် တစ်ထေရာတည်း မဟုတ်ပါလား။

အထူးသဖြင့် ယခုအကြိမ်တွင်မူ အမျိုးအစား နှစ်ခုစလုံး ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ငါးသိုင်းချင်းနှင့် တရုတ်လယ်ကဏန်း။

ထိုအရာနှစ်ခုလုံးက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများက ဝေ့ဝူ၏ အပေါ်သို့ ဖိမိသွားခဲ့သည်။သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရသည်။ ဤစွမ်းအားက ယခင်က ရှောင်ချီထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

"ငါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မသေမျိုးဂူထဲမှာတင် သေရတော့မှာလား။"

ဝေ့ဝူထိတ်လန့်သွားခဲ့သော်လည်း စစ်ပွဲမြောက်မြားစွာကို ကြုံတွေ့ဖူးသူဖြစ်ရာ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အလျင်အမြန်ပင် ဖဲထုပ် များကို အသုံးပြု၍ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်လိုက်ပြီးတစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ အခြားသော ပစ္စည်းများကို မပျက်စီးစေရန် ဘေးသို့ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်ငါးသိုင်းချင်းနှင့် ကဏန်းကြီးတို့က သူ့ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုကြသဖြင့် သူ ဒဏ်ရာရရှိခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် ထိုဂူအတွင်းမှ အပြင်သို့ အတင်းအကျပ် တွန်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အပြင်ဘက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အတွင်းသို့ လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်ရာငါးသိုင်းချင်းကြီးသည် ယခုဆိုလျှင် အလျား သုံးလံခန့်အထိ ကြီးထွားနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဆက်လက်၍လည်း ကြီးထွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကဏန်းကြီးသည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ပြဿနာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ဂူက ဤမျှလောက်ကြီးမားသော သတ္တဝါကြီးနှစ်ကောင်ကို ဆံ့ငြင်ရန် အလွန်တရာ သေးငယ်လွန်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်အတွင်းရှိ စားပွဲများနှင့် ကုလားထိုင်များအားလုံးမှာ ၎င်းတို့၏ ဖိညှပ်မှုကြောင့် အမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၎င်းတို့သည် ကျောက်တောင်နံရံများနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်လုနီးပါး ကပ်ညှိနေခဲ့ကြရသည်။

"ဒီအကောင်နှစ်ကောင်က... ငါ့ရဲ့ ဂူကို ဖျက်ဆီးပစ်ဦးမှာလား။"

ဂူ ပျက်စီးသွားခြင်းက ပြဿနာမဟုတ်ချေ။ သူ အသစ်တစ်ခု ထပ်မံတူးဖော်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် သူ အမှန်တကယ် စိုးရိမ်သည်မှာ အကယ်၍ ဂူ ပျက်စီးသွားပါက လောကနှစ်ခုကူးသန်းရာ လမ်းကြောင်းကော ဆက်လက် တည်ရှိနေဦးမည်လော။

သူ ဤမေးခွန်းကို ယခင်ကလည်း တွေးတောဖူးခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ ဤဝိညာဉ်ဂူကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး အခြားတစ်ခုကို တည်ဆောက်ပါက လောကနှစ်ခုလမ်းကြောင်းက ဆက်လက် ပေါ်ပေါက်လာဦးမည်လော။

သူ တွေးရုံသာ တွေးရဲခြင်းဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော စမ်းသပ်မှုကိုမူ သူ၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် မည်သည့်အခါမျှ ပြုလုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ယခုအချိန်တွင် အခြားအရာများကို တွေးတောရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။ ဝေ့ဝူသည် ငါးသိုင်းချင်းနှင့် ကဏန်းကြီးတို့ကို ကြိုးဖြင့် အတင်းအကျပ် ချည်နှောင်ကာ ၎င်းတို့နှစ်ကောင်ကို အမိဖမ်းရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

သို့သော်လည်းတရုတ်လယ်ကဏန်းကြီးသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး ရွှေရောင်ကဏန်းကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ၎င်း၏ ညှပ်လက်မကြီးနှစ်ခုမှာ အားကောင်းလှသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ရသည်။ ကဏန်းကြီးက သူ့ကို ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးကို ညှပ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"တောက်... ဘာကောင်လဲဟ။"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါဝေ့ဝူတစ်ယောက် အော်ဟစ်ဆဲရေးမိတော့သည်။

ဒါဆိုရင်ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ကြိုးနဲ့ သေသေချာချာ ချည်နှောင်ထားခဲ့တာတောင်မှ ဘေးမကင်းနိုင်ဘူးပေါ့။

ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဗတ္တိဇံခံယူပြီးနောက်တွင် တိရစ္ဆာန်များသည် ၎င်းတို့၏ မူလကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်ကာ ရုန်းထွက်သွားနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဝေ့ဝူအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နောက်နောင်တွင် တိရစ္ဆာန်များကို ယူဆောင်လာမည့်အခါ ပိုမိုသတိကြီးစွာ ထားရှိရပေလိမ့်မည်။

ယခုလောလောဆယ်တွင်မူ သူသည် ရှေ့မှောက်ရှိ အခြေအနေကို အရင်ဆုံး ကိုင်တွယ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကဏန်းကြီးကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် ရုပ်တု များကို ဆင့်ခေါ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင်ကြိုးမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သော ကဏန်းကြီးသည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ မြေပြင်ကိုသာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင်တူးဖော်လိုက်တော့သည်။

၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်က အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပေသည်။ ပဲပြားကို အပ်ဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်သည့်အလား ချောမွေ့လှပေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီးကဏန်းကြီးသည် ထိုအပေါက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အရိပ်ပင် မမြင်ရတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

"..."