အခန်း ၁၂၇

အခန်း ၁၂၇ - အံ့အားသင့်ဖွယ် လျှပ်စစ်ဖောက်စက်လေး။

"မင်းက တရုတ်လယ်ကဏန်းတစ်ကောင်ပဲဟာ ဘာဖြစ်လို့ မြေလျှိုးမန္တန်ကို သုံးနိုင်ရတာလဲ။"

ဝေ့ဝူတစ်ယောက် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ရင်ထဲ၌ မြင်းပေါင်းတစ်သောင်း ဒုန်းစိုင်းမောင်းနှင်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါးသိုင်းချင်းကြီးကတော့ သူ့ရဲ့ ချည်နှောင်မှုတွေကနေ ရုန်းထွက်နိုင်ပုံမရဘူးအရင်ဆုံး သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့ ကြိုးစားရမယ်။"

ဝေ့ဝူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ ဖြင့် ကြိုးကို လွှမ်းခြုံလိုက်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒီကြိုးက ပိုင်ရှင်ကိုတော့ မှတ်မိနိုင်ပေမဲ့ ရှောင်ချီ တုန်းကလိုမျိုး ငါးသိုင်းချင်းကြီးကို ထိန်းချုပ်ဖို့အတွက် အသုံးမပြုနိုင်ဘူး။"

"ဒီလောက် အားကောင်းတဲ့မိစ္ဆာသားရဲကို မထိန်းချုပ်နိုင်ရင် သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးမှုတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ငါ့မှာ... သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့ကလွဲလို့ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။"

သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူတို့ ဤနေရာတွင် တိုက်ခိုက်ကြမည်ဆိုပါကသူ၏ ဂူကော အကောင်းပကတိ ကျန်ရစ်ပါဦးမည်လော။ ဝေ့ဝူသည် ရုတ်တရက် စိတ်ကူးတစ်ချက် ရရှိသွားပြီး ငါးသိုင်းချင်းကြီးကိုမောက်ထိုင်အရက် အနည်းငယ်ကို သွန်းလောင်းလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ မောက်ထိုင်အရက်၏ ရနံ့ကလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူ အနံ့ခံကြည့်သည့်အခါ အလွန်တရာ မွှေးကြိုင်လှသည်မဟုတ်သော်လည်း မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်အတွက်မူ ၎င်းက သေစေနိုင်လောက်သော သွေးဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သေချာပေါက်ပင်ငါးသိုင်းချင်းကြီးသည် မောက်ထိုင်အရက်နံ့ကို ရရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် လည်ပတ်သွားခဲ့ပြီးထို့နောက်ဝေ့ဝူ၏အနောက်သို့ လိုက်ပါကာ ဂူအပြင်ဘက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ဂူအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ ငါးသိုင်းချင်းကြီးသည် ကန့်သတ်ချက်များမှ လွတ်မြောက်သွားသည့်အလား ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလျား ဆယ်လံ ကျော်ခန့်အထိ ထပ်မံကြီးထွားလာခဲ့တော့သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် မီတာသုံးလေးဆယ်ခန့် ရှည်လျားသော ငါးကြီးတစ်ကောင်က ရုတ်တရက် ကူးခတ်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင်ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ငါးသိုင်းချင်းကြီး၏ အကြေးခွံများမှာ မြရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြင့် ထုဆစ်ထားသည့်အလား အဆုံးစွန်အထိ လှပနေခဲ့သည်။

ဝေ့ဝူအနေဖြင့် ၎င်းကို ငေးမောအလှကြည့်နေရန် အချိန်မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငါးသိုင်းချင်းကြီးက သူ၏လက်ထဲရှိ မောက်ထိုင်အရက်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြေးဝင်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ငါးသိုင်းချင်းကြီးထံမှ ဖြာထွက်နေသော စွမ်းအားမှာ အဆင့်၇တွင် ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ဦးခေါင်းကို ကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်ထားသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည် အကယ်၍ ၎င်းသာ လွတ်မြောက်သွားပါက အဆင့်၈သို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။

ဝေ့ဝူသည် ပြတ်သားစွာဖြင့် အဆင့်၉ရှိ ဆူနာဒေ ၊ အဆင့်၈ရှိ နာရူတိုနှင့် တီဂါ တို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုသုံးဦး ပူးပေါင်းလိုက်သည့်အခါ ငါးသိုင်းချင်းကြီးအနေဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် မယှဉ်ပြိုင်နိုင်တော့ချေ။ တိုက်ပွဲအနည်းငယ်အကြာတွင် ဆူနာဒေသည် သူမ၏လက်ဝါးကို ထုတ်ဖော်ကာ ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းအလား ငါးသိုင်းချင်းကြီးကို နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ငါးသိုင်းချင်းကြီး သေဆုံးသွားသည့်အခါ ဝေ့ဝူသည် အရုပ်များကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဤနေရာမှ ဆူညံသံများက အခြားသူများကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ဘိုးဘေး ဝေ့ချွမ်ဟဲ နှင့် ဝေ့ကျင်းပေါ် တို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

"ဒါက ဘယ်လို မိစ္ဆာသားရဲမျိုးလဲ။ ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လို့ ယွီဒင်းတောင်ပေါ်မှာ ပေါ်လာရတာလဲ။"

ဝေ့ကျင်းပေါ်*၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်တံ့လေးနက်နေခဲ့သည်။ ဝေ့မိသားစု၏ အခြေစိုက်စခန်းတွင် ဤမျှလောက် အားကောင်းသော သတ္တဝါကြီး ပေါ်ထွက်လာခြင်းက အသေးအမွှားကိစ္စ မဟုတ်ချေ။

"အဖေ... စိတ်မပူပါနဲ့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

တောင်းပန်စကားများစွာ ပြောကြားပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် ဝေ့ကျင်းပေါ်နှင့် အခြားသူများကို ပြန်လည်လွှတ်လိုက်နိုင်ပြီးဝေ့ဝူသည် ငါးသိုင်းချင်းကြီး၏ အလောင်းအနီးသို့ သွားရောက်လိုက်သည်။

"စောစောက တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရသလောက်တော့ ငါးသိုင်းချင်းကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက သိပ်မပြင်းထန်လှဘူး။"

၎င်းက ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အထွေထွေဗဟုသုတနှင့် ကိုက်ညီလှပေသည်။ငါးအမျိုးအစား မိစ္ဆာသားရဲများသည် များသောအားဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် မကျွမ်းကျင်ကြချေ။ သူသည် အသားတစ်ဖတ်ကို လှီးဖြတ်၍ မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အလွန်ပဲ လတ်ဆတ်ပြီး နူးညံ့တာပဲ။"

ဝေ့ဝူသည် ဤအရာက သူ၏တစ်သက်တာတွင် စစားဖူးသမျှ အကောင်းဆုံးအရာဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"အခြား အာနိသင်တွေကတော့..."

ဝေ့ဝူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်။

"ထူးထူးခြားခြား ရှိမနေဘူးငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ် တိုးပွားလာစေတာပဲ ရှိတယ်။"

ယေဘုယျအားဖြင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို အစားအစာအဖြစ်မွေးမြူရန် ဆေးဖော်စပ်ရန် သို့မဟုတ် လက်နက်ပြုလုပ်ရန် စသည်ဖြင့် အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။ အကယ်၍ ငါးသိုင်းချင်းကြီးက ဤမျှသာ အသုံးဝင်သည်ဆိုပါက ၎င်းက ထူးခြားလှသည်မဟုတ်ချေ။

"အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်ကတော့ အသားက အလွန်တရာ အရသာရှိတာရယ် ဒုတိယအနေနဲ့ကတော့ ရုပ်ရည်က အရမ်းလှပလို့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ် မွေးမြူနိုင်တာရယ်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

သို့ဆိုလျှင်နောင်အနာဂတ်တွင် ငါးသိုင်းချင်းကြီးကို ထပ်မံယူဆောင်လာရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ ဝေ့ဝူသည် ငါးသိုင်းချင်းကြီး၏ အကြေးခွံများကို ခွာယူလိုက်ပြီး အသားများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ အသားများကို စားသုံးရန်ဖြစ်ပြီး အကြေးခွံများကိုမူ လက်နက်ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်မလားဆိုသည်ကို နောက်မှ လူတစ်ယောက်ကို ကြည့်ခိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ဂူသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့်အခါ အတွင်းရှိ နေရာအမြောက်အမြားတွင် ပျက်စီးမှု အရိပ်အယောင်များကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ဝေ့ဝူပုံမှန် ကျင့်ကြံလေ့ရှိသော ကျောက်ခန်း၏ တံခါးမှာ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံထားရပြီး ကျောက်တုံးအကျိုးအပဲ့များနှင့် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးမှာ ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော အတွင်းကြီးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းက တရုတ်လယ်ကဏန်းကြီး တူးဖော်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် ဝေ့ဝူသည် အဖြူရောင် အမှုန့်အချို့ကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကွန်ပျူတာသည် မပျက်စီးမီက အတော်လေး ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်းသေချာပေါက်ပင် ဤအမှုန့်များမှာ ကွန်ပျူတာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရာများ ဖြစ်သည်။

"ကွန်ပျူတာကို ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲ ယူဆောင်လာဖို့ တကယ်ပဲ မဖြစ်နိုင်တာလား။"

ဝေ့ဝူမျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောနေခဲ့သည်။ ယခင်က သူသည် ပစ္စည်းအမျိုးအစား ကြောင့် လက်ပတ်နာရီကို ယူဆောင်လာနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ဘဲရိုလက်စ်နာရီကို ပြောင်းလဲလိုက်သည့်အခါမှသာ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကွန်ပျူတာကို ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် အခြားမည်သည့်အရာကို အသုံးပြုနိုင်ဦးမည်နည်း။

ကုန်ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်နှင့် နည်းပညာများ ကွာခြားနိုင်သော်လည်း ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကတော့ ဆင်တူသင့်သည်မဟုတ်ပါလား။

ဤကိစ္စကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားပြီး ဝေ့ဝူသည် ဂူကို စတင်ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ သူ ယခုအခါ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။ ပျက်စီးမှုက မပြင်းထန်သော်လည်း ၎င်းက လောကနှစ်ခုကူးသန်းရာ လမ်းကြောင်းကို ထိခိုက်မှု ရှိမရှိ မည်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။

အမှန်အတိုင်း ပြောရမည်ဆိုပါက သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ ကမ္ဘာမြေမှ ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာနိုင်ခြင်းမရှိတော့လျှင်ပင် လက်ခံနိုင်ပေသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ သံယောဇဉ်များက ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ လမ်းကြောင်းသာ ပျောက်ကွယ်သွားပါက သူ ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လည်မသွားနိုင်တော့ဘဲ မိဘများကိုလည်း မတွေ့မြင်နိုင်တော့ချေ။ ဝေ့ဝူအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုး ဖြစ်ပျက်လာမည်ကို လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။

"ဂူရဲ့ အဓိကအစိတ်အပိုင်းကတော့ အကောင်းပကတိ ရှိနေသေးတာမို့ ဘာမှမဖြစ်လောက်ပါဘူး..."

နောက်ထပ် နှစ်လအကြာတွင် စောင့်ကြည့်ရပေလိမ့်မည်။ ရှင်းလင်းပြီးနောက် ဝေ့ဝူသည် အခြေခံ ပြုပြင်မှုအချို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ကုန်ပစ္စည်းစာရင်းကို စတင်စစ်ဆေးခဲ့သည်။

ကွန်ပျူတာ၊ ငါးသိုင်းချင်းနှင့် တရုတ်လယ်ကဏန်းတို့ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လျှင် ယခုအကြိမ် ကမ္ဘာမြေမှ ယူဆောင်လာသော ပစ္စည်းများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

*ပစ္စည်းဟောင်းများ:*

* ဘဏ်ကတ် ၂၀ ကတ်

* မိုဘိုင်းဖုန်း ၁၀ လုံး

* ဦးနှောက်အာရုံကြောဓာတ်ဖြည့်ဆေး ၂၄၀ ထုပ်

* မောက်ထိုင်အရက်

* အရသာခြောက်မျိုးရှိသော ရီမန်နီးယား ဆေးပြား ၅၀၀ လုံး

* ယွန်းနန်ပိုင်ယောင် ဆေးငါးပုလင်း

*ပစ္စည်းအသစ်များ:*

* Adrenaline ၁၀ မီလီလီတာ

* အထက်တန်းအဆင့် တရုတ်စာပြဋ္ဌာန်းစာအုပ် (၄)

* အထက်တန်းအဆင့် သင်္ချာပြဋ္ဌာန်းစာအုပ် (၄)

* ထန်ကဗျာပေါင်း သုံးရာ

* တရုတ်စတူဒီယိုမှ ထူးဆန်းသော ပုံပြင်များ

* ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် သစ်သီးဝလံမျိုးစေ့ ၂၃ မျိုး

* ငရုတ်သီးအနီ ၅ တောင့်

* ဟင်းနုနွယ် ၃ ပင်

* စပျစ်သီး ၁ ခိုင်

* ကြက်သွန်မြိတ် ၆ စည်း

* ကြက်ဥ ၂ လုံး

* ငုံးဥ ၅ လုံး

* မောက်စ်၁ ခု

* ကီးဘုတ် ၁ ခု

* 8G ယူအက်စ်ဘီ ၁ ခု

* စာရွက် ၂၅၀ ပါ တစ်ရှူး ၁ ထုပ်

* ကတ်ကြေး၊လက်သည်းညှပ်၊ မုတ်ဆိတ်ရိတ်ဓား၊ မီးဖိုချောင်သုံးဓား၊ ပလာယာ၊ စပန်နာ၊ တူ နှင့် လျှပ်စစ်ဖောက်စက်အသေးတစ်ခုစီ

* သံလိုက် ၁ ခု

* Skewers၁ အိုး

"ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်ရတာပေါ့။ ပျင်းစရာကောင်းပေမဲ့လည်း ဒီလိုခံစားချက်က ငွေနိုင်ရသလိုပဲ၊း ဘယ်လောက်ပဲများများ ငါ လိုလားပါတယ်။"

သူသည် အလွယ်ကူဆုံးအရာများမှ စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ဥပမာအားဖြင့် ကတ်ကြေး၊ လက်သည်းညှပ် စသည်တို့ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်ရတနာများ ဖြစ်လာသင့်သည်။

သူ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး တစ်ခုချင်းစီကို သေသေချာချာ လေ့လာခဲ့သည်။

နှစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် သူသည် ဤပစ္စည်းများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး၊ သေချာပေါက်ပင် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်ရတနာများ ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ ဒုတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် များ ဖြစ်ကြပြီး တူနှင့် ပလာယာတို့သာ တတိယအဆင့် အနိမ့်ဖြစ်ကြသည်။ အားအကောင်းဆုံးမှာ မီးဖိုချောင်သုံးဓားဖြစ်ပြီး တတိယအဆင့် အလယ်အလတ် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ဝေ့ဝူ၏ ဝိညာဉ်ရတနာများထဲ၌ ဖဲထုပ်များသာ တတိယအဆင့်ရှိပြီး ယခုအခါ နောက်ထပ် သုံးခု ထပ်မံတိုးပွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထူးခြားသည်မှာ ဤဝိညာဉ်ရတနာအချို့တွင် အထူးအာနိသင်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် လက်သည်းညှပ်သည် ထက်မြက်သော လက်သည်းများချိုများ သို့မဟုတ် လက်မများရှိသော မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အံ့ဖွယ်အာနိသင် ရှိပေသည်။ မုတ်ဆိတ်ရိတ်ဓားမှာမူ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အမွေးအမှင်များကို တိုက်ခိုက်ရန်သီးသန့် ဖြစ်သည်။

လျှပ်စစ်ဖောက်စက်အသေး ဤအရာကတော့ အသုံးအဝင်ဆုံး ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ မြေပြင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး မြေလျှိုးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူရုတ်တရက် စိတ်ကူးတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည်။ မိမိလက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ရတနာကို အားကိုးပြီး သူ မြေအောက်သို့ ဆင်းကာ တရုတ်လယ်ကဏန်းကြီးကို လိုက်လံရှာဖွေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နေရာတစ်ခုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်ထိုနေရာမှာ ကဏန်းကြီး ငုပ်လျှိုးကွယ်ပေါက်သွားခဲ့သော နေရာ ဖြစ်သည်။

"စကားပြောနေတာထက် လက်တွေ့လုပ်တာက ပိုထိရောက်တယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲက မြေအောက်မှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင်အစီအရင် ကို ဖျက်ဆီးပြီး ဝိညာဉ်ကြော ကို ပေါက်ကြားအောင် လုပ်ရင် ဒုက္ခ။"

ဝေ့ဝူသည် အရင်ဆုံး အခြားအရာများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လျှပ်စစ်ဖောက်စက်၏ ခလုတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိချေ။

ဝေ့ဝူ မိမိခေါင်းကို တစ်ချက်ရိုက်လိုက်မိပြီး လျှပ်စစ်မီးစက် ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

စောစောက ငါးကိုချည်နှောင်ခဲ့သော ကြိုးကို အသုံးပြု၍ မီးစက်ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ချည်နှောင်လိုက်ပြီးလျှပ်စစ်ဖောက်စက်၏ ပလပ်ကို ထိုးကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မီးစက်မောင်းတံကို လှည့်၍ လျှပ်စစ်ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖောက်စက်ကို ကိုင်ဆောင်လိုက်သည်။

သေချာပေါက်ပင် လျှပ်စစ်ဖောက်စက်လေး စတင်လည်ပတ်လာခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူသည် စံပြရေငုပ်ဟန်အတိုင်း အပေါ်သို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို မြေပြင်သို့ ဦးတည်ကာ လျှပ်စစ်ဖောက်စက်ကို အရှေ့တွင် ထားရှိလိုက်သည်။

လျှပ်စစ်ဖောက်စက်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့်အခါ မာကျောသော ကျောက်တုံးများမှာ ရေကဲ့သို့ နူးညံ့သွားခဲ့ပြီး ဝေ့ဝူသည် ကျောက်တုံးလွှာများအတွင်းသို့ ချောမွေ့စွာဖြင့် ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။