အခန်း ၁၇၁

အခန်း (၁၇၁) ရှီထျန်း သေဆုံးခြင်း၊ နင်ယို့ချီ၏ အသက်အန္တရာယ်

"ယို့ချီ..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရှုချွမ်း၏ ရင်ထဲ၌ အတိုင်းအဆမဲ့လှသော ပူဆွေးသောကများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုပုလဲလုံးလေးက ဘာလဲဆိုသည်ကို သူ မည်သို့မျှ မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။

၎င်းထဲတွင် နင်ယို့ချီ၏ 'ထိုက်ယင်စွမ်းအား' အားလုံးနှင့် သူမ၏ သိုင်း ဓားတာအို တစ်ခုလုံးကို စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်၏။

၎င်းကို ရှုချွမ်းထံသို့ ပေးအပ်ပြီးနောက်တွင် သူမက လစွမ်းအားမဲ့တစ်ဦး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူမက မည်သည့် ချန်လှပ်ထားမှုမျှမရှိဘဲ ဤမျှအထိ ပြတ်သားလွန်းလှပေသည်။

"ငါ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှုချွမ်းမှာ တကယ့်ကို အမျက်ဒေါသ ထွက်သွားခဲ့ချေပြီ။

သူက ဤစကားလုံးများကို အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နင်ယို့ချီ၏ ပုလဲလုံးနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်တွင် ထိုအထူး စွမ်းအားကြီးမှာ ရှုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ထပ်မံ ပြည့်လျှံသွားခဲ့ပြန်သည်။

အတိုင်းအဆမဲ့လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များက ရှုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်မှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝမ်ကျီဓားမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဓားနယ်မြေ မှာ ပွင့်သွားခဲ့ပြီး သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ထားသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များအားလုံးကို ဓားနယ်မြေ အတွင်း၌ ချိပ်ပိတ်ချုပ်နှောင် လိုက်တော့သည်။

ရှုချွမ်း၏ အမျက်ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များကို သိရှိသွားသည့်အလား ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနန်းတော်ကြီးမှာ ဗြုန်းခနဲပင် ပြင်းထန်လှသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ထိုသွေးပင်လယ်ကြီး၏ ချိပ်ပိတ်မှုကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ကာ ရှုချွမ်း၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ပြန်လည် ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့တော့၏။

သို့သော်လည်း ဤအရာက ရှီထျန်းကို သူ၏ ချုပ်နှောင် မှုအောက်မှနေ၍ အချိန်စော၍ လွတ်မြောက်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုအခြင်းအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရှီထျန်းမှာ ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိဘဲ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့ရ၏။

"ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို ကူညီတာပဲ..."

"လူသား... ဒီနေ့က မင်းရဲ့ သေနေ့ပဲ"

ရှီထျန်း၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီး ပွင့်သွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုကျယ်ပြန့်လှသော သွေးပင်လယ်ကြီးကို ဝါးမျိုပစ်လိုက်တော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ မျက်သာလှသော အမြန်နှုန်း ဖြင့် ပြန်လည် သက်သာလာခဲ့ရ၏။

ဤမျှဖြင့် မပြီးသေးပေ။ သူက မိစ္ဆာသွေးအားလုံးကို ဝါးမျိုပြီးနောက်တွင် သူ၏ မျက်ဝန်းများကို အောက်ရှိ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များဆီသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

သူက ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များရှိရာဆီသို့ သူ၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဦးတည်လိုက်၏။

၎င်းတို့ သေသည်ဖြစ်စေ၊ ရှင်သည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့အားလုံးကို ရှီထျန်းက ဝါးမျိုပစ်လိုက်တော့သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့... မလုပ်ပါနဲ့..."

"အရှင်... အသက်ချမ်းသာပေးပါ..."

"အရှင်... ကျွန်တော်တို့ကလည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်တွေပါပဲ..."

အသက်ရှင်သန်နေဆဲဖြစ်သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ရှီထျန်း၏ ဝါးမျိုခြင်းကို အဆက်မပြတ် ခံနေရသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ခန်းမကြီးအတွင်းရှိ မိစ္ဆာများမှာ နောက်ဆုံးတွင် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားကြပြီး ရှီထျန်းကို အသည်းအသန် အသနားခံကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း ရှီထျန်းမှာ ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ အသက်ကို လုံးဝ အရေးစိုက်ခြင်းမရှိဘဲ ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ ရူးသွပ်စွာ ဝါးမျိုနေခဲ့၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ သူ့အတွက် ဒဏ်ရာကုသရန်နှင့် ဝါးမျိုရန် ကျင့်ကြံခြင်း ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။

သူ အသက်ရှင်နေသရွေ့ မိစ္ဆာဘိုးဘေးသာ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာနိုင်သရွေ့ သူ လိုချင်သလောက် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များကို စိတ်ကြိုက် ထပ်မံ ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။

"မင်းတို့ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့သာ သွားကြတော့..."

"မင်းတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တာမှန်သမျှကို မိစ္ဆာဘိုးဘေးက မြင်ခဲ့တယ်။ မင်းတို့ သေဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမွန်မြတ်ဆုံးသော မြင့်မြတ်တဲ့ နယ်မြေထဲကို သေချာပေါက် ရောက်ရှိသွားမှာပါ..."

ယခုထက်ထိပင် ရှီထျန်းက ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များကို ဆက်လက်၍ လှည့်ဖြားလှုံ့ဆော်နေဆဲ ဖြစ်၏။

သူ၏ လှည့်ဖြားမှုအောက်တွင် ထိုမိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရူးသွပ်သွားခဲ့ကြပြန်သည်။

၎င်းတို့က လုံးဝ ခုခံခြင်းမရှိတော့ဘဲ ရှီထျန်း၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ကြည်ဖြူစွာဖြင့် အလိုအလျောက် ခံယူကြတော့၏။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် ရှီထျန်း၏ ဒဏ်ရာပြန်လည်သက်သာမှု အမြန်နှုန်း မှာ သာ၍ပင် မြန်ဆန်လာခဲ့ရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခန်းမကြီးအတွင်းရှိ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင်များအားလုံးမှာ ရှီထျန်း၏ ဝါးမျိုခြင်းကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရချေပြီ။

ယခုအခါ သူ၏ ဒဏ်ရာများအားလုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ရုံတင်မက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း မကြုံစဖူး အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက အစစ်အမှန် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် မခြားနားတော့ဘဲ သာ၍ပင် သန်မာနေပုံရပေသည်။

"ခွန်အား... ဒါက တကယ့်ကို ခွန်အားပဲ..."

"အခု မင်းကို လမ်းပြပေးရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."

သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နက်မှောင်လှသော စွမ်းအားလုံးတစ်လုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ချီစွမ်းအားများက ရှုချွမ်းကို ချက်ချင်း ပစ်မှတ်ထား ချိပ်ပိတ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်တွင် ထိုစွမ်းအားလုံးကြီးမှာ ရှုချွမ်းရှိရာဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။

"ဘုန်း......"

၎င်းက အနားသို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် ထိုစွမ်းအားလုံးအတွင်းမှ စွမ်းအားများ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲနေသည့် အသံကြီးများကို ကြားနေရပြီး လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးပင် ကွဲအက်သွားသည့်အလား အက်ကြောင်းများပင် စတင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရ၏။

ယင်းက ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အမျက်ဒေါသဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သော တိုက်ကွက်တစ်ကွက် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ရှုချွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိပေ။

ဒီနေ့ သေရမယ့်လူက သူ မဟုတ်ဘူး၊ ရှီထျန်း တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်းက လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ဝမ်ကျီဓားကို ထိန်းချုပ်ကာ အနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ထိုစွမ်းအားလုံးကြီးဆီသို့ ဦးတည်၍ ဓားချက်တစ်ချက် ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

"ကလန်......"

"ဘုန်း......"

သံချင်း ထိခတ်မိသည့်အလား ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီး အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်ကာ လေပြင်းများ အရူးအမူး တိုက်ခတ်သွားခဲ့ရသည်။

ဝမ်ကျီဓားထံမှ အဆုံးမရှိသော နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကမ္ဘာပျက်စွမ်းအားကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ချေပြီ။

ထိုအလွန်အမင်း သန်မာလှသော စွမ်းအားလုံးကြီးမှာ ဤဓားချက်အောက်တွင် ကျယ်လောင်စွာဖြင့် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့၏။

တခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ထိုစွမ်းအားမုန်တိုင်းကြီးက မိစ္ဆာခန်းမကြီးတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ရှုချွမ်းက သတိလစ်မေ့မြောနေသော နင်ယို့ချီကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ထားခဲ့၏။

ရှီထျန်းမှာမူ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တိုက်ကွက် တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် အနောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး ခန်းမကြီး၏ ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီးအချို့ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်မိကျိုးပဲ့သွားစေပြီးမှသာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ဤဓားချက်မှာ ထိုနေရာ၌တင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမရှိပေ။

ထိုစွမ်းအားလုံးကြီးကို အမှုန့်ခြေဖျက်ပြီးနောက်တွင် ၎င်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆက်လက် ထိုးဖောက်လျက် ရှီထျန်း လွင့်စင်သွားရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ဆက်လက်၍ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ ပစ်မှတ်မှာ တစ်ခုတည်းသာရှိပြီး ယင်းက ရှီထျန်း ဖြစ်ပေသည်။

သေသည်အထိ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မည့် ဓားချက် ဖြစ်၏။

ဤဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဖြစ်ပွားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှီထျန်းအနေဖြင့် မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် ဤဓားချက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်၍ နောက်ကျောဘက်သို့ ပွင့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤဓားချက်က ရှီထျန်း၏ နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ သူ့ကို ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာအခြေအနေသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့ချေပြီ။

"မလုပ်ပါနဲ့... ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါက အစစ်အမှန်မဟုတ်ဘူး..."

"မင်းမှာ ဘာလို့ ဒီလို သန်မာတဲ့ ခွန် အားတွေ ရှိနေရတာလဲ။ မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တာလဲ။ ငါက ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးလေ..."

ရှီထျန်းက ရူးသွပ်သွားခဲ့ရပြီး အရူးအမူး အော်ဟစ်တော့သည်။

ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှု၊ မကျေနပ်မှု၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများအားလုံးမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရ၏။

သူ့အနေဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ခွန်အားမြှင့်တင်ထားခဲ့သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကမ္မနယ်ပယ် အဆင့် ၆ သာရှိသေးသော လူသားလူငယ်တစ်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။

၎င်းအပြင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာ နန်းတော်လက်နက်ကို အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားသက်သက်ဖြင့်သာ သူ့ကို အနိုင်ယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ရင်ထဲ၌ ရှိနေသော သံသယများကို မည်သူမျှ လာ ရှင်းပြခြင်းမရှိပေ။

အမှန်တရားက သူ့အရှေ့တွင် ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူက ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရပြီဖြစ်ပြီး လုံးဝ ဥဿုံ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက လမ်းဘေးခွေးအိုတစ်ကောင်အလား အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ရှုချွမ်း၏ နောက်ထပ် ဓားချက်တစ်ချက်သာ ကျရောက်လာပါက သူ သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

"ဟုတ်သားပဲ... မိစ္ဆာဘိုးဘေး... ငါ့မှာ မိစ္ဆာဘိုးဘေး ရှိသေးတယ်..."

သေဘေးအကြပ်အတည်းအောက်တွင် ရှီထျန်းက နောက်ဆုံး၌ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

သူက ယခုအခါ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ပြီးပြည့်စုံစွာ ရောက်ရှိထားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ မိစ္ဆာဘိုးဘေး ချိပ်ပိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားလာရန်အတွက် လိုအပ်ချက်များနှင့် လုံးဝ ကိုက်ညီနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

မိစ္ဆာဘိုးဘေးက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည်မွေးဖွားလာနိုင်သရွေ့ သူ့ရှေ့ရှိ ဤလူသားလူငယ်မှာ သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

၎င်းအပြင် လွန်စွာ ရင်နာစရာကောင်းစွာဖြင့် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

"ဝှစ်......"

ရှီထျန်း၏ ပုံရိပ်မှာ နက်မှောင်လှသော လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး မြေပြင်ထဲသို့ ဗြုန်းခနဲ ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

သူက ရှုချွမ်း တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် မိစ္ဆာဘိုးဘေး တည်ရှိရာနေရာဆီသို့ သွားရောက်၍ သူ၏ အစီအစဉ်ကို အဆုံးသတ်ရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း...

ရှုချွမ်းက သူ့ကို သူ၏ အကြံအစည်အတိုင်း အောင်မြင်အောင် ခွင့်ပြုပါမည်လော။

လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောအရာပင်။

"နတ်ဘုရား သတ်ဖြတ်ခြင်း..."

ရှုချွမ်း၏ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းက တည်ငြိမ်အေးဆေးလှသော်လည်း အဆုံးမရှိသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ဆွစ်......"

ဓားချီများ ထွက်ပေါ်လာ ခဲ့ပြီး လောကအလယ်သို့ နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး ဆင်းသက်လာခဲ့သည့်အလား ဖြစ်ပေါ်စေ၏။

"မလုပ်ပါနဲ့..."

ရှီထျန်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဤဓားချီကို ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးပမ်းတော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုဓားချီတွင် မျက်စိပါနေသည့်အလား ရှီထျန်း မည်သည့်နေရာသို့ပင် ထွက်ပြေးပါစေ သူ့အနောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါနေခဲ့၏။

"ငါ အရှုံးပေး..."

"ဘုန်း......"

နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ရှီထျန်းက အရှုံးပေးစကား ပြောရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း စကားလုံးနှစ်လုံးကိုသာ ပြောနိုင်ခဲ့ပြီး ဓားချီက သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ထိုဓားချီအောက်တွင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရပြီး ဘာမျှမကျန်ဘဲ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူ၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်မှာလည်း ထိုဓားချီ၏ အမှုန့်ခြေ ခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရတော့၏။

ဤဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို ရှုချွမ်းက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

နင်ယို့ချီက ထိုပုလဲလုံးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပေးကတည်းက ရှုချွမ်းက ရှီထျန်းကို သေဒဏ် ပေးထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်၏။

ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းက ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ပြီးဆုံးသွားခြင်းသာ ဖြစ်ရာ အခြားပြောစရာ စကားမရှိတော့ပေ။

ရှီထျန်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လုံးဝ ဥဿုံ သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှုချွမ်းက လှည့်ပြန်လာခဲ့ပြီး နင်ယို့ချီကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။

သူက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထိုပုလဲလုံးလေးကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နင်ယို့ချီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းပေးလိုက်တော့၏။

ထိုပုလဲလုံးလေး ပြန်လည်ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်နှင့်အမျှ နင်ယို့ချီ၏ အသက်ရှူသံနှင့် အော်ရာ များမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီး ယခင်ကလောက် အားနည်းခြင်း မရှိတော့ပေ။

တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် နင်ယို့ချီမှာလည်း သတိလစ်မေ့မြောနေရာမှ ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးထလာခဲ့တော့သည်။

သူမက ရှုချွမ်းကို ဝေဝါးသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"စီနီယာအစ်ကို ရှု... အစ်ကို ဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား..."

သူမ နိုးလာသည်နှင့် ပထမဆုံး ပြုလုပ်သောအရာမှာ ရှုချွမ်း ဒဏ်ရာရရှိထားခြင်း ရှိမရှိကို စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ကို ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ပြီးတော့ ရှီထျန်းလည်း သေသွားပြီ..."

"အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ... အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ..."

ရှုချွမ်းက နင်ယို့ချီကို ညင်သာနူးညံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်တော့သည်။