အခန်း ၃၆၆

အခန်း (၃၆၆) လှုပ်ရှားမှုတွင် ပါဝင်ခြင်းနှင့် အလွန်လှပသော ပရိသတ်၏ သူငယ်ချင်းလေး

ဆောင်းရာသီက အလွန်လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

နှစ်သစ်ကူး အားလပ်ရက်များ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လူများအားလုံး အလုပ်များလာကြတော့သည်။

ရွှီယန်လည်း ဤကာလအတွင်း အလွန်အမင်း အလုပ်များနေခဲ့ပြီး ကျင်းတိုမြို့သို့ တစ်ခေါက်သွားကာ သူငယ်ချင်း အတော်များများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

အားလုံးက ဘဝရပ်တည်ရေးအတွက် ကြိုးစားရုန်းကန်နေကြရသည်။ ကျင်းတိုမြို့၏ ဖိအားက အလွန်ကြီးမားလှပြီး ထိုသူများ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်နေရသည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အငွေ့အသက်များကို သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ရွှီယန်အနေဖြင့် သူ့တွင် စနစ်ရှိနေ၍သာ တော်သေးကြောင်း သက်ပြင်းချရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ ထိုသို့သာ မဟုတ်လျှင် သူလည်း ဤကဲ့သို့ ကြိုးစားရုန်းကန်နေရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ အကြိမ်ရေများ လုံလောက်စွာ စုဆောင်းမိသွားသောအခါ ရွှီယန်က တောင်ပေါ်သို့ တက်ကာ ရိုးရှင်းသော တာဝန်အချို့ကို သွားရောက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သေးသည်။

အအေးဒဏ်ကြောင့် တောင့်တင်းနေသော တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးများကို ကယ်ဆယ်ရသည့် တာဝန်များသာ ဖြစ်ပြီး ဖုန်းအသစ်၊ ကွန်ပျူတာအသစ်နှင့် နှင်းပြင်သုံး မော်တော်ဆိုင်ကယ် ကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။ မဆိုးလှဟု ဆိုရမည်။

အဓိကအားဖြင့် အအေးဒဏ်ကြောင့် တောင့်တင်းနေသော တိရစ္ဆာန်များကို ကယ်ဆယ်ရသဖြင့် ရွှီယန် ကိုယ်တိုင်လည်း ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်ရသည်။

ရာသီဥတုက တဖြည်းဖြည်း နွေးထွေးလာခဲ့သည်။ ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းကလည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အသစ်များကို ကြိုဆိုနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် မှန်လုံအိမ်များ ဖြစ်ပြီး ရွှီယန်က နောက်ထပ် ဆယ်လုံး ထပ်မံ တည်ဆောက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ရာ ယခုဆိုလျှင် စုစုပေါင်း အလုံး နှစ်ဆယ် ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မတတ်နိုင်ချေ။ ဘလူးဘယ်ရီ လိုချင်သူများက အလွန် များပြားလွန်းနေသည်။ သူ၏ ဘလူးဘယ်ရီများက ယခုအခါ နာမည် အတော်လေး ရနေပြီဖြစ်ရာ လုံးဝ မလောက်မင ဖြစ်နေလေသည်။

အိမ်တိုင်ရာရောက် လာပြီး စီးပွားရေး လာရောက် ဆွေးနွေးသူများလည်း အလွန် များပြားလှသည်။ အဓိက အချက်မှာ အခြားသူများက လိုက်လံ အတုခိုး၍ မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက် တစ်ချက်တည်းကပင် လယ်ယာခြံဝင်း၏ တည်ငြိမ်သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မြေတူးစက်များ ရောက်ရှိလာပြီး နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တည်ဆောက်ရေး အလုပ်များ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်း၏ ဧရိယာကို ထပ်မံ တိုးချဲ့လိုက်ပြီး မြေဧက ရှစ်ရာခန့်ကို ကန်ထရိုက် ယူလိုက်သည်။ ယခုတော့ တကယ့် မြေပိုင်ရှင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

သူက လယ်ယာခြံဝင်းအတွက် ရှုခင်းကြည့် ကားငယ် နှစ်စီးကိုပါ ဝယ်ယူ တပ်ဆင်ထားလိုက်သေးသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အလုပ်သမားများက မှန်လုံအိမ်များသို့ သွားရောက် စစ်ဆေးရာတွင် ကားငယ်လေးများ မောင်းနှင်သွားနိုင်မည် ဖြစ်ရာ အတော်လေး အဆင်ပြေလှပေသည်။

နွေဦးရာသီ ရောက်ရှိလာသောအခါ အပျော်ဆုံးမှာ တိရစ္ဆာန်လေးများပင် ဖြစ်သည်။ အကောင်ပေါက်လေးများ အားလုံး အပြင်ထွက်လာကြပြီး ခြံဝင်းထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ဆော့ကစားနေကြလေသည်။

ထိုနေ့တွင် စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်မှ ပရော်ဖက်ဆာက ရွှီယန်ထံသို့ လာရောက်ကာ နှစ်သစ်အတွက် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မည့် အစီအစဉ်များကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

ရွှီယန် မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ သူနှင့် ပူးပေါင်းချင်သူက ပရော်ဖက်ဆာ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ခြင်းပင်။ လျိုပေါ်လျန် နှင့် သူ ပူးပေါင်း၍ မြက်ခင်းများ စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် ခရမ်းချဉ်သီး စိုက်ပျိုးခြင်း ကိစ္စရပ်များကို အခြားသော ပရော်ဖက်ဆာများ သိရှိသွားကြသဖြင့် ထိုသူများကလည်း ရွှီယန်နှင့် ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှီယန် စိုက်ပျိုးထားသော အရာများက ကောင်းမွန်လွန်းလှပြီး ထွက်ရှိလာသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၏ အရည်အသွေးကလည်း အလွန် မြင့်မားလေသည်။ ဤနည်းပညာမျိုး ရှိနေသဖြင့် သူတို့အတွက် အလုပ်အတော်များများကို သက်သာသွားစေနိုင်သည်။

မျိုးစေ့များကို ရွှီယန်ထံ ပေးအပ်ထားလိုက်ရုံဖြင့် ရိတ်သိမ်းချိန် ရောက်လာသောအခါ သွားရောက်၍ မှတ်တမ်းတင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ဤမျိုးစေ့များ အားလုံးက ထိပ်တန်း အရည်အသွေးရှိ မျိုးစေ့များ ဖြစ်ကြပြီး ဈေးကွက်ထဲတွင် ဝယ်ယူ၍ပင် မရနိုင်ချေ။

ထိပ်တန်း အရည်အသွေးရှိ သီးနှံမျိုးစိတ် အများအပြားအတွက် ရွှီယန် ကိုယ်တိုင်ကလည်း ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူးရှိနေလေသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စများကို အချိန်ယူ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း စဉ်းစား ဆုံးဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

နွေဦးရာသီ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ရာ တိရစ္ဆာန်မျိုးစုံ ကလည်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အဖြူရောင် ငှက်လုံးလုံးလေး နှစ်ကောင်က တကျီကျီ အော်မြည်လျက် ပျံသန်းလာကြရာ ဆန်လုံးမုန့်လေး နှစ်လုံးနှင့်ပင် တူနေလေသည်။

၎င်းတို့ နှစ်ကောင်ကို မမြင်ရသည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ရာ ပြန်လည် မြင်တွေ့ရသောအခါ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ တောင်ပေါ်ရှိ အချစ်စရာအကောင်းဆုံး တောင်ငှက်လေးများမှာ ၎င်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။ ချစ်စရာ ကောင်းလွန်းလှပြီး ရုပ်ထွက်ကလည်း ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် လှပလွန်းလှပေသည်။

ရွှီယန်က ၎င်းတို့ နှစ်ကောင်နှင့်အတူ ခဏမျှ ဆော့ကစားလိုက်ရာ အထူးပင် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

မွန်းလွဲပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ လင်းယုန်နက် ကလည်း ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းယုန်နက် က အချိန်အကြာကြီး မတွေ့ရသည့် လက်ဆောင်အဖြစ် အသားပြည့်နေသော တောယုန် တစ်ကောင်ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ပြန်သည်။

ရွှီယန်မှာ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားရပြီး တိတ်ဆိတ်စွာပင် လက်ခံလိုက်ရတော့သည်။ ပျားရည်နှင့် အခြား ပါဝင်ပစ္စည်းများလည်း ရှိနေသေးရာ ယနေ့ညတော့ ယုန်ကင် စားရုံသာ ရှိတော့သည်။

တိုက်ဆိုင်သည်ဟု ဆိုရမည်လော မသိပေ။ ရာသီဥတု စတင် နွေးထွေးလာသည်နှင့် လယ်ယာခြံဝင်း သို့ လာရောက်သော တိရစ္ဆာန်များက ပိုမို များပြားလာခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့သို့ ရောက်သောအခါ ရှောင်ဟွာ တို့ မိသားစု တစ်စုလုံး ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျားသစ် လေးကောင်စလုံးက လယ်ယာခြံဝင်း၏ အပြင်ဘက်တွင် ရောက်ရှိနေကြပြီး ရှောင်ဟွာ က လည်ချောင်း အစွမ်းကုန်ဖွင့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်နေလေသည်။ ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် ရွှီယန်က ချက်ချင်း ပြေးထွက်ကာ သွားကြည့်လိုက်သည်။

"ရှောင်ဟွာ... လူးနား... မင်းတို့လည်း ရောက်လာကြတာလား... ဟွားဟွာ နဲ့ နာနာ လည်း ပါလာတာကိုး..."

ရွှီယန် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ၎င်းတို့ အားလုံးက တောင်ထဲမှနေ၍ မည်သို့များ ရောက်လာကြသနည်း။

ယခုအခါ ရှောင်ဟွာ ၏ ကလေးများက အတော်လေး ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ကျားသစ်ပေါက်လေး နှစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားမှာ ၎င်းတို့၏ မိဘများထက် အနည်းငယ်မျှသာ သေးငယ်တော့သည်။

ကျားသစ် လေးကောင် အတူတကွ ပေါ်ထွက်လာသည့် မြင်ကွင်းက အတော်လေး ခမ်းနားလှပေသည်။ ရွှီယန်က ကြက်ကောင်လုံး နှစ်ကောင်ကို ယူကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး ၎င်းတို့ကို အစာကျွေးလိုက်သည်။

လမ်းကြုံသည့်အနေဖြင့် ရှောင်ဟွာ နှင့်လည်း အနည်းငယ် ဆော့ကစားလိုက်သေးသည်။ ကျားသစ် လေးကောင်ထဲတွင် ရှောင်ဟွာ ကသာ ရွှီယန်နှင့် အရင်းနှီးဆုံး ဖြစ်ပြီး အထူး ချွဲနွဲ့တတ်သော အမူအရာများကို ပြသနေလေသည်။

ထို့အပြင် ကျားသစ်နက်လေး နာနာ ကလည်း ရွှီယန်ကို အထူး သဘောကျလေသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့က ရွှီယန်၏ အနားသို့ တက်ကြွစွာ လာရောက် ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လူးနား ကတော့ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေပြီး နေရာတွင်သာ ဝပ်နေလေသည်။ ရွှီယန် သွားရောက် ပွတ်သပ်ပေး၍ ရသော်လည်း ၎င်းကိုယ်တိုင်ကတော့ အနားသို့ တက်ကြွစွာ ကပ်လာမည် မဟုတ်ချေ။

ကျားသစ်ကွက်လေး ဟွားဟွာ ကတော့ အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းသော အမူအရာမျိုး ပြသနေလေသည်။ ခန့်မှန်းရသလောက် ကြီးလာပါက ဤကျားသစ်ကွက်လေးမှာ ကိုယ်ပိုင် လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်နေထိုင်ပြီး အပြင်လောကတွင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သွားရောက် ကျက်စားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရာသီဥတု နွေးထွေးလာသည်နှင့် ဤတိရစ္ဆာန်များ၏ ပထမဆုံးသော အတွေးမှာ လယ်ယာခြံဝင်း သို့ ပြန်လာပြီး ကြည့်ရှုရန်သာ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့အတွက်တော့ ရွှီယန် ရှိနေသော ဤလယ်ယာခြံဝင်း ကသာ ၎င်းတို့၏ နားခိုရာ အိမ်လေး တစ်လုံးလို ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

နာနာ ကလည်း ရွှီယန်ကို အထူး သဘောကျလှသည်။ ၎င်းက အမွေးအမှင် အားလုံး မည်းနက်နေသော ကျားသစ်နက် တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး လူးနား ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ရှောင်ဟွာ ၏ အူကြောင်ကြောင် နိုင်သော စရိုက်လက္ခဏာများကို အပြည့်အဝ ဆက်ခံထားလေသည်။

သွေးသား အရင်းအချာ ဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ သေချာလှပေသည်။ ၎င်းက မိန်းကလေး တစ်ကောင်လည်း ဖြစ်လေသည်။ ထို့ပြင် နာနာ က ရွှီယန်ကို ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ပြသခြင်းကလည်း ရှောင်ဟွာ နှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟွာ က ရွှီယန်၏ အနားသို့ ကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ နာနာ ကလည်း အနားသို့ ကပ်လာပြီး ကျားသစ် နှစ်ကောင်စလုံးက သူတို့၏ ခေါင်းကြီးများဖြင့် ရွှီယန်၏ ခြေထောက်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းလေးက အထူးပင် သာယာလှပလှပေသည်။

လူးနား နှင့် ဟွားဟွာ တို့ကတော့ အတော်လေး မာနကြီးပြီး တောရိုင်းဆန်သော စရိုက် ပိုများသဖြင့် ထိုမျှလောက်အထိ ချွဲနွဲ့နေမည် မဟုတ်ချေ။

"မင်းတို့ ပြန်လာတာ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ... ဒီနှစ်ဆောင်းတွင်းမှာ နှင်းတွေ အများကြီး ကျတော့ မင်းတို့ တစ်ခုခုများ ဖြစ်သွားမလားလို့ စိတ်ပူနေခဲ့တာ..."

ရွှီယန်က ကျားသစ်များကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ဟွာ ၏ မျက်နှာ အမူအရာက အရင်တိုင်းပင် အူကြောင်ကြောင် နိုင်နေဆဲပင်။ သန့်စင်သော တောရိုင်း ကျားသစ်ကွက်များနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ၎င်းက အလှပြုပြင်ရေး အထူးပြုလုပ်ချက်များ ထည့်သွင်းထားသည့် အလား မျက်လုံးများက ပို၍ ဝိုင်းစက်နေလေသည်။

ရွှီယန်က ၎င်းတို့နှင့်အတူ ခဏမျှ ဆော့ကစားလိုက်သည်။ ဤကျားသစ်များမှာ အလုပ်ရှိသေးသဖြင့် တောနက်ထဲသို့ ပြန်လည် ပြေးဝင်သွားကြပြန်သည်။

ရွှီယန်က ကျားသစ် မိသားစု အပေါ်တွင် အတော်လေး စိတ်ပူပန် ဂရုစိုက်ဆဲပင်။ နောက်ပိုင်း အချိန်ကာလ တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ဟွားဟွာ က နောက်ဘက်တောင်ကုန်းတွင် မရှိတော့ချေ။ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော တောနက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ကိုယ်ပိုင် လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်နေထိုင်သော ကျားသစ် တစ်ကောင် အဖြစ် ရပ်တည်သွားပြီ ဖြစ်လောက်ပေသည်။

လူးနား ကလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ပြီး မည်သည့် နေရာသို့ သွားမှန်း မသိရချေ။ ရှောင်ဟွာ ကတော့ နာနာ နှင့်အတူ အမဲလိုက် ထွက်ပြီး အဆင်သင့် စားသောက်တတ်လေသည်။

နှစ်ရက် အကြာ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရွှီယန်က တောင်ပေါ်တက်ကာ တောထွက်ပစ္စည်း အချို့ ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး လမ်းကြုံသည့် အနေဖြင့် ရှောင်ဟွာ ကိုပါ သွားရှာရာ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို အတိအကျ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

နာနာ က လျင်မြန်စွာ ခုန်ထွက်သွားပြီး တောဝက်ပေါက်လေး တစ်ကောင်ကို တစ်ကိုက်တည်းဖြင့် ဖမ်းမိသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုတောဝက်ပေါက်လေးမှာ အင်အား အတော်ကောင်းပြီး အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေလေသည်။

ရှောင်ဟွာ က ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေပြီး ဟိုဘက်ဒီဘက် ခုန်ပေါက်နေကာ နာနာ ကို အားပေးနေသည့် အလားပင်။ တောဝက်ပေါက်လေး လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့မှသာ ရှောင်ဟွာ က အနားသို့ သွားကာ သူ၏ သမီးလေးနှင့် အတူ ဤအရသာရှိသော အစားအစာကို အတူတကွ သုံးဆောင်နေတော့သည်။

ရွှီယန်မှာ ချက်ချင်းပင် ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားရသည်။

"မင်းက တကယ့် အဖေကောင်းပဲ... သမီးရှာထားတဲ့ အစာကိုတောင် ကပ်စားနေသေးတယ်... ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် နည်းနည်းလေးတောင် မလှုပ်ရှားချင်တော့ဘူးပဲ..."

နာနာ ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ဤအရာက လုံးဝ သဘာဝကျသော ကိစ္စတစ်ခု အဖြစ် ထင်မှတ်ထားသည့် အလား အမဲလိုက် ဖမ်းဆီးပြီးသည်နှင့် ရှောင်ဟွာ ကို ပျော်ရွှင်စွာ ခွဲဝေကျွေးမွေးနေလေသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဤသည်ကလည်း ရှောင်ဟွာ ၏ အစွမ်းအစ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အမြဲလိုလို အဆင်သင့် ဝင်စားနိုင်ပြီး တစ်ဖက်လူ ကလည်း အလိုအလျောက် သဘောတူ ကျေနပ်နေတတ်ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရွှီယန်... လူးနား နှင့် နာနာ တို့လိုပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟွာ က ငယ်စဉ်ကတည်းက ဤကဲ့သို့ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် များတတ်လေသည်။ ထိုစဉ်က ရွှီယန်၏ အစာကျွေးခြင်းကို တစ်ကြိမ် ခံရသည်နှင့် ရွှီယန်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါရန် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့ သက်သောင့်သက်သာ ရှိသော ဘဝမျိုးကို ရရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ဟွာ နှင့် နာနာ တို့က ရွှီယန်ကို သတိထားမိသွားကြပြီး ရွှီယန်ကိုပါ အတူတကွ လာစားရန် ဖိတ်ခေါ်နေကြသေးသည်။ ရွှီယန်က လက်ခါပြလိုက်သည်။

"ရပြီ... ငါ ဘာကိစ္စမှ မရှိပါဘူး... မင်းတို့ကို လာကြည့်ရုံ သက်သက်ပါ... မင်းတို့ဘာသာ ဆက်စားကြ..."

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ဤသားအဖ နှစ်ကောင်ကို အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ချေ။ ကြည့်ရသည်မှာ ၎င်းတို့က ဤနေရာတွင် အတော်လေး ကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နေထိုင်နေကြပုံ ရလေသည်။

ကျားသစ် မိသားစု၏ အခြေအနေကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ဒုတိယနေ့တွင် ရွှီယန်က ကျားနှင့် ကျားသစ် အမျိုးသား သစ်တော ဥယျာဉ် ဘက်သို့ သီးသန့် တစ်ခေါက် သွားရောက်ကာ တောင်စောင့်နတ်ငယ်လေး တို့ မိသားစုကို သွားရောက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

သူက တောင်စောင့်နတ်ငယ်လေး နှင့် မိခင်ကျားမကြီး တို့၏ ခင်မင်မှုကို ရရှိထားသဖြင့် ကိုယ်ပိုင် အသက်အန္တရာယ် အတွက်တော့ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်း မရှိချေ။ သို့သော် ကျားပေါက်လေး သုံးကောင် ကတော့ သူ့ကို သိပ်မမှတ်မိကြတော့ဘဲ သူ့ကို ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်သံ အချို့ပင် ပေးနေကြသေးသည်။

ရွှီယန်က ၎င်းတို့ကို နို့တိုက်လိုက်သောအခါမှသာ ဤကောင်လေး သုံးကောင်က ပြန်လည် ငြိမ်ကျသွားကြတော့သည်။

နွေဦးရာသီတွင် သက်ရှိ အားလုံး ပြန်လည် နိုးထလာကြပြီး တိရစ္ဆာန်များ ကလည်း တက်ကြွ လှုပ်ရှားလာကြသည်။ ရွှီယန် လည်း ဆောင်းတွင်း တစ်တွင်းလုံး အနားယူခဲ့ပြီးနောက် ဤအကောင်ကြီးများကို ပြန်လည် မြင်တွေ့ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် အတော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

ဘဝဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတတ်သည်။ သို့သော် ဒီနှစ်တွင် သိသိသာသာ ပို၍ အလုပ်များနေပြီး နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ရန် ဖိတ်ကြားမှုများ အများအပြား ရှိနေလေသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု လောကတွင် လူကြိုက်အများဆုံး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူ များထဲမှ တစ်ဦး အနေဖြင့် မကြာခဏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မလုပ်သလို အပြင်လောကတွင်လည်း အလွန် သိုသိုသိပ်သိပ် နေတတ်သော ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးက တကယ်ကို ရှားပါးလွန်းလှပေသည်။

ထို့အပြင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရွှီယန်ကို အိမ်ထောင်ဖက် လာရောက် မိတ်ဆက်ပေးသူများ ကလည်း ရေတွက်၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် များပြားလှသည်။ ရွှီယန် မိခင် ၏ စူပါမားကတ် တွင်လည်း နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရွှီယန် မိခင် က ရွှီယန်၏ အိမ်ထောင်ဖက် ရှာဖွေရေး ကိစ္စများတွင် သူမ အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ကြောင်း တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်မှသာ ဤအဒေါ်ကြီးများ၏ ဖူးစာရှင် လုပ်ပေးလိုသော စိတ်များကို ငြိမ်သက်သွားစေနိုင်ခဲ့သည်။

တကယ်တမ်းတွင်လည်း ရွာထဲရှိ ဤလူများ၏ အဆက်အသွယ် များဖြင့်ဆိုလျှင် အလွန်အမင်း လိုက်ဖက်ညီသော မိန်းကလေး ဆိုသည်က သိပ်မရှိနိုင်ချေ။

ထိုနေ့တွင် ရွှီယန်က အစိုးရ၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို ထပ်မံ လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး မြို့တော် အတွင်းရှိ ခရီးသွားလာရေး ကြော်ငြာ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတွင် ပါဝင်ရန် ဖြစ်သည်။ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ချန်ပိုင်တောင်တန်း အောက်ခြေတွင် အစည်းအဝေး တစ်ခု လုပ်ပြီးနောက် အကြီးအကဲများနှင့် အတူတကွ လမ်းလျှောက်ကာ ရှုခင်းများကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။

သူက ယခုဆိုလျှင် ဤဒေသ၏ ခရီးသွားလာရေး သံတမန် တစ်ဦးလိုပင် ဖြစ်နေလုနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် ဤကိစ္စကိုလည်း အစီအစဉ်များ ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားပြီး ဖြစ်ကာ မြို့တော် ဘက်မှ သူ့အတွက် အလွန် ကြီးမားသော ပိုစတာကြီး တစ်ခု ပြုလုပ်ပေးပြီး မြို့တော် အတွင်းရှိ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ကြော်ငြာပေးရန် စိတ်ကူးရှိနေကြလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် မီးရောင်စုံ ဆိုင်းဘုတ်များ... ပရိုဂျက်တာများ... မြေအောက်ရထား ကြော်ငြာများ... လေဆိပ် ကြော်ငြာများ စသည်ဖြင့် ဖြစ်သည်။ ရွှီယန် အနေဖြင့် အနည်းငယ် ခံနိုင်ရည် မရှိသလို ခံစားနေရသည်။

သို့သော် မြို့တော် ဘက်မှ သူ့ကို အခကြေးငွေ ယွမ်တစ်သန်း ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းလာခဲ့သည်။ မများပြားလှသော်လည်း ၎င်းက စေတနာ တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် နာမည်ကြီး သရုပ်ဆောင်များက အစိုးရ၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ကြသည်မှာ လူမှုအကျိုးပြု အတွက်သာ ဖြစ်ပြီး အခကြေးငွေ မရရှိကြချေ။ သရုပ်ဆောင်များ ကလည်း ဝမ်းသာအားရဖြင့် လာရောက်တတ်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် အလွန် အရေးပါသော သင်္ကေတ တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ရွှီယန်၏ ကြော်ငြာပေးမှု အကြိမ်ရေ အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ဤဒေသ၏ ခရီးသွားလာရေး ဘဏ္ဍာငွေ ဝင်ငွေမှာ အများကြီး မြင့်တက်လာခဲ့သဖြင့် အစိုးရ အနေဖြင့် သူနှင့် ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရွှီယန်လည်း သဘောတူလိုက်သည်။ မြို့တော်အတွက် ကြော်ငြာပေးရသည်ကလည်း ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခုပင်။

လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်မည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ တကယ်ကို လူတိုး၍ပင် မပေါက်အောင် စည်ကားနေလေသည်။ သူ့ကို လာရောက် ကြည့်ရှုသူများ အလွန် များပြားလွန်းပြီး နေရာ တစ်ခုလုံးကိုပင် ဝိုင်းရံထားကြလေသည်။

"အစ်ကိုယန် ပဲ... အရှင်လတ်လတ်ကြီးဟေ့..."

"ပန်ဒါကြီးတွေထက်တောင် မြင်ရခဲသေးတယ်..."

"ဟားဟား... အပြင်မှာက အရမ်း ချောတာပဲ..."

"အစ်ကိုယန်... အကြမ်းဆုံးပဲ..."

လူအုပ်ကြီးက စတင် အော်ဟစ်လာကြတော့သည်။ ရွှီယန်က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ လူ ဤမျှလောက် များပြားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သူ ကိုယ်တိုင်ပင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု မလုပ်သည်မှာ အတော်လေး ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် မည်သည့် နေရာသို့ သွားရမည်နည်း ဟုပင် တွက်ချက် စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အင်တာနက်ပေါ်ရှိ ထိုဗီဒီယိုများကို လူများက အဆက်မပြတ် မျှဝေနေကြဆဲ ဖြစ်ပုံရသည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အကြောင်းအရာများက အလွန် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသဖြင့် အမာခံ ပရိသတ် အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လှုပ်ရှားမှု ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ရွှီယန်က လူတစ်အုပ်၏ ခြံရံမှုဖြင့် တစ်ပတ်ခန့် လျှောက်သွားခဲ့ပြီးနောက် နေရာရှိ ပရိသတ်များနှင့် အတူတကွ ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်သည့် အစီအစဉ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အားလုံးက သူ့ကို ဓာတ်ပုံ တွဲရိုက်ချင်ကြလေသည်။

ရွှီယန် ကလည်း ကိစ္စမရှိဟု သဘောထားကာ ဓာတ်ပုံ တွဲရိုက်ပေးလိုက်သည်။ အားလုံး ပျော်ရွှင်နေလျှင် ရပြီ မဟုတ်ပါလော။

အချိန် အတော်များများတွင် အထူး လှပသော မိန်းကလေး အချို့ ကလည်း သူ့ထံသို့ လာရောက်ကာ ဓာတ်ပုံ တွဲရိုက်တတ်ကြသည်။ ဤမိန်းကလေးများက သတ္တိ အလွန်ကောင်းကြပြီး တချို့ဆိုလျှင် သူ၏ လက်မောင်းကိုပင် တိုက်ရိုက် ချိတ်တွယ်ထားတတ်ကြရာ ရွှီယန် တစ်ယောက် အနည်းငယ်ပင် နေရခက်သွားရလေသည်။

တချို့ဆိုလျှင် မျက်နှာကို သူ၏ မျက်နှာနားသို့ပင် ကပ်လာတတ်ကြသေးသည်။ ဤသည်မှာ ရုပ်ရည် ချောမောမှုက ယူဆောင်လာပေးသော အကျိုးကျေးဇူးများပင် ဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးများ ကလည်း တကယ်ကို တက်ကြွလွန်းလှပေသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မိန်းကလေး တစ်ယောက်က ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်လာပြီး ရွှီယန်၏ အနားသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"အား... ရွှီယန်... ငါ ရှင့်ကို အရမ်း သဘောကျတာ..."

"ရှင်က ကျွန်မတို့ ဘက်မှာ တကယ်ကို နာမည်ကြီးတာ... ကျွန်မတို့ ကျောင်းသူကျောင်းသား တော်တော်များများက ရှင့်ကို အရမ်း သဘောကျကြတာ..."

"ဒီတစ်ခါ ရှင် လှုပ်ရှားမှု တစ်ခု လုပ်မယ်ဆိုတာ ကြားလို့ ထိုင်ပေ ကနေ သီးသန့် လေယာဉ်စီးပြီး လာခဲ့တာ..."

မိန်းကလေး၏ ပုံစံက အနည်းငယ် ချစ်စရာ ကောင်းနေပြီး စကားပြောသံ ကလည်း အလွန် ချွဲနွဲ့နေလေရာ ထိုင်ဝမ် ကျွန်းဘက်မှ လာသူဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။ ထိုင်ဝမ် ကျွန်းမှ မိန်းကလေးများ စကားပြောသည်ကို နားထောင်ရသည်မှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ သူတို့၏ ချွဲနွဲ့မှုက တမင်သက်သက် လုပ်ယူထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ မွေးရာပါ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

လွန်ခဲ့သော အချိန်ကာလ တစ်ခုက အတော်လေး နာမည်ကြီးသော အတုခိုး ပြသမှု တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ နေရာဒေသ အသီးသီးမှ မိန်းကလေးများက ထိုင်ဝမ် ကျွန်းမှ မိန်းကလေးများ စကားပြောသည့် ပုံစံကို အတုခိုးကြပြီးနောက် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် လေယူလေသိမ်းသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားကြခြင်းပင်။ ပြန်လည် ပြောင်းလဲလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရသာက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ထိုင်ဝမ် ကျွန်းမှ မိန်းကလေးများ၏ ဗီဒီယိုအောက်တွင် ဤသို့ မှတ်ချက် ပေးတတ်ကြသည်။

"ငါတို့ ဟီနန် က ကောင်မလေးတွေ လည်း ဒီလိုပဲချွဲတာ..."

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ စီချွမ် က ကောင်မလေးတွေ လည်း ဒီလောက် ချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ..."

အားလုံးက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ရွှီယန်က ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ပင်ပန်းသွားပြီ... ထိုင်ပေ က ဒီကနေ အရမ်း ဝေးတာကို..."

"ကျွန်မက သူငယ်ချင်းနဲ့ အတူ ဘွဲ့ရ ခရီးစဉ် အနေနဲ့ တရုတ်ပြည်မကြီး ဘက်မှာ တစ်လလောက် လည်ပတ်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာ... ကျွန်မ သူငယ်ချင်းက ဟိုဘက်မှာ... ကျွန်မက သူနဲ့ အတူ လာတာ..."

မိန်းကလေးက အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး တစ်ဖက်မှ စူးရှစွာ အော်ဟစ်ရင်း လူအုပ်ထဲသို့ လက်ပြ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ယွီထုံ... ဒီမှာ... ငါ့ကို ဓာတ်ပုံ ရိုက်ပေးပါဦး..."

ယွီထုံ ဟုခေါ်သော မိန်းကလေးမှာ သူမ၏ သူငယ်ချင်းက ကမ္ဘာလောကကြီးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသူ တစ်ယောက်အလား အပြုအမူမျိုး လုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ်ပင် စိတ်ပျက်သွားရသည်။ တစ်ခဏအတွင်း သူမက တစ်ဖက်လူကို သိကျွမ်းကြောင်း ပြောရန်ပင် ရှက်ရွံ့သွားမိသည်။

မိန်းကလေးက ရွှီယန်၏ ဘေးတွင် ရပ်လျက် တစ်ဖက်လူကိုလည်း စိုက်ကြည့်နေသလို အဆက်မပြတ်လည်း အော်ဟစ်နေလေသည်။ မျက်နှာတော့ အတော်လေး ပျက်ရလေပြီ။

စုယွီထုံ က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လျှောက်ထွက်လာပြီး ကင်မရာကို မြှောက်ကိုင်ကာ အလွန် ချွဲနွဲ့သော လေယူလေသိမ်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လာ... ဒီဘက်ကို ကြည့်... ကင်မရာကို ကြည့်နော်..."

ရွှီယန်က ကင်မရာ ရှိရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ဤသို့ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ မျက်လုံးများပင် အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားတော့သည်။ ဤမိန်းကလေးက အလွန် လှပလွန်းလှပေသည်။ ပုံကြီးချဲ့ရလောက်အောင်ပင် လှပနေလေသည်။

ဘေးနားရှိ လူအချို့ ကလည်း ဤမိန်းကလေးကို ကြည့်နေကြသည်။ ခန္ဓာကိုယ် သွယ်လျမှုကို မဆိုထားနှင့် အရေပြား ကလည်း ဖြူဝင်း ချောမွေ့နေကာ လူအုပ်ထဲတွင် ရပ်နေချိန်၌ သိသိသာသာကို ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ထိုမျက်နှာလေး ကတော့ တကယ်ကို အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင် လှပလွန်းလှပြီး မည်သူမဆို မြင်လိုက်သည်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်မိသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။ ရွှီယန်ကို ဓာတ်ပုံ တွဲရိုက်ရန် လာရှာသော မိန်းကလေးများ မနည်းလှသလို လှပသူများ လည်း မနည်းလှချေ။ သို့သော် ဤတစ်ယောက် ကတော့ တကယ်ကို ကြည့်ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

မည်သူမဆို မြင်လိုက်သည်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်မိသွားမည့်... အမျိုးသားရော အမျိုးသမီးပါ နှစ်သက် သဘောကျမည့် ထိပ်တန်း အလှအပမျိုးပင် ဖြစ်လေသည်။

စုယွီထုံ က ဓာတ်ပုံ နှစ်ပုံခန့် ရိုက်ပေးပြီးနောက် ထိုသူငယ်ချင်းမလေး က ထပ်မံ အော်ပြောလိုက်ပြန်သည်။

"ယွီထုံ... လာ... ငါတို့ အတူတူ ရိုက်ကြမယ်..."

သူမ ဤသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ စုယွီထုံ လည်း လျှောက်သွားလိုက်ပြီး သူမ၏ သူငယ်ချင်း ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူငယ်ချင်းမလေး က အလယ်တွင် ရပ်လျက် ဖုန်းကို မြှောက်ကိုင်ကာ ဓာတ်ပုံရိုက်သည့် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီး ဤမြင်ကွင်းလေးကို မှတ်တမ်း တင်ထားလိုက်သည်။

"ရွှီယန်... ကျွန်မ တကယ်ကို ရှင့်ရဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်တာကို ကြည့်ရတာ အရမ်း သဘောကျတာပဲ..."

ဤသူငယ်ချင်းမလေး က ထွက်သွားခါနီးတွင်ပင် ချီးကျူးစကား အနည်းငယ် ပြောဆိုရန် မမေ့လျော့ခဲ့ချေ။

ဓာတ်ပုံရိုက်သည့် အချိန် ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူငယ်ချင်းမလေး က ထွက်မသွားချင်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ စုယွီထုံ က သူမကို ဆွဲခေါ်ကာ အပြင်သို့ တောက်လျှောက် ထွက်သွားတော့သည်။

"မြန်မြန် သွားစမ်းပါ... အရှက် မခွဲပါနဲ့တော့... နင့်ပုံစံကို ကြည့်လိုက်ဦး... တန်ဖိုးမရှိတဲ့ ပုံစံကြီးနဲ့..."

သူမက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အပြင်မှာက လိုက်ဖ်လွှင့်တာထက် ပိုချောတယ်... သူက တကယ်ကို အရမ်း မိုက်တာ..."

သူငယ်ချင်းမလေး က သူမကို ဆက်လက် ကြော်ငြာပေးရန် မမေ့လျော့ခဲ့ချေ။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စုယွီထုံ လည်း သူမ၏ ဤသူငယ်ချင်းမလေး ကတော့ ကယ်တင်၍ မရနိုင်တော့မှန်း သိရှိသွားတော့သည်။