အခန်း ၃၆၇

အခန်း (၃၆၇) တောင်တန်းတွေချည်းပဲရှိတဲ့ ပြည်နယ်ဆီသို့ ထွက်ခွာခြင်းနှင့် လေယာဉ်ပေါ်မှ မမျှော်လင့်သော ဆုံတွေ့မှု

ဒီတစ်ခေါက် ခရီးသွားလာရေး ကြော်ငြာ လှုပ်ရှားမှုက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလှသည်။

ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ထိုအကြောင်းကို ပြန်တွေးမိကာ မနေနိုင်ဘဲ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။

'အဲဒီ ထိုင်ဝမ်က ကောင်မလေးက တကယ်ကို လှတာပဲ...'

'ဖုန်းနံပါတ် တောင်းခဲ့သင့်တာ...'

သို့သော် သူက ဤသို့ ခဏမျှသာ တွေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အများကြီးတော့ ဂရုစိုက်မနေခဲ့ချေ။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများက လွဲချော်သွားပြီဆိုလျှင်လည်း လွဲချော်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လွဲချော်ခဲ့ဖူးသည်များကလည်း အများကြီး ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလော။

ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ဤနှစ်ရက်အတွင်း ရှောင်ဟွာ၏ သမီးလေး နာနာက လယ်ယာခြံဝင်း ရှိရာဘက်သို့ အထူး လာရောက် ဆော့ကစားချင်နေလေသည်။

အထဲသို့တော့ မဝင်လာဘဲ အပြင်ဘက်တွင်သာ နေလေသည်။

ရွှီယန်က ၎င်းကို သတိထားမိတိုင်း ၎င်းနှင့်အတူ အပြင်ထွက်ကာ ခဏမျှ ဆော့ကစားပေးလေ့ရှိသည်။

ဤကောင်လေးက ရှောင်ဟွာနှင့် လူးနားတို့၏ အားသာချက်များ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ဆက်ခံထားပြီး ရွှီယန်ကိုယ်တိုင်လည်း ၎င်းကို အထူး သဘောကျ နှစ်သက်လေသည်။

"မင်း တစ်ကောင်တည်း လာတာလား... မင်း အဖေနဲ့ အမေကော မပါဘူးလား..."

"တကယ်ကို ကြီးလာပြီပဲ... မင်း တစ်ကောင်တည်း သွားလာတာကိုတောင် စိတ်ချနေကြပြီကိုး..."

ရွှီယန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ပတ်ခန့် လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း ရှောင်ဟွာနှင့် လူးနားတို့၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရသဖြင့် မနေနိုင်ဘဲ ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။

သူက နာနာ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရာ ဤကျားသစ်နက်လေးက ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ခံစားနေတော့သည်။

ယခုအခါ လယ်ယာခြံဝင်းတွင် တိရစ္ဆာန်များ အတော်လေး များပြားနေပြီဖြစ်ရာ ကြည့်ရသည်မှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်ပြီး စည်ကားနေလေသည်။

ဤသည်က ရွှီယန် မျှော်မှန်းထားသော စံပြ အခြေအနေ တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

လယ်ယာခြံဝင်းကို ထပ်မံ တိုးချဲ့တည်ဆောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး မှန်လုံအိမ်များ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် အလုပ်သမားများနှင့် မြေတူးစက်များက အလုပ်လုပ်နေကြလေသည်။

အဝေးရှိ စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်၏ စမ်းသပ်စိုက်ခင်းမှ ကျောင်းသား အများအပြား ကလည်း လယ်ယာခြံဝင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံစိုက်နေကြသည်။

သူတို့က ဗီဒီယိုရိုက်ကာ အင်တာနက်ပေါ်တွင် တင်ရန် မမေ့လျော့ကြဘဲ 'အစ်ကိုယန်ရဲ့ လယ်ယာခြံဝင်းက ထပ်တိုးချဲ့နေပြန်ပြီဟေ့' ဟု ရေးသားလေ့ ရှိကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများက လူများကို အမြဲတမ်း ဆွေးနွေးပြောဆိုစေနိုင်သည်။

နွေဦးရာသီတွင် အတော်လေး အလုပ်များလှပေသည်။

ရွှီယန်က တာဝန်များ လုပ်ဆောင်ပြီး သီးနှံမျိုးစေ့ အချို့ကို ရရှိခဲ့ရာ ထိုမျိုးစေ့များကို အလုပ်သမားများအား စိုက်ပျိုးခိုင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှီယန်က လူနှစ်ယောက်ခန့် ထပ်ငှားရန် စဉ်းစားတွက်ချက်နေလေသည်။

အလုပ်လုပ်ရန် လူနှစ်ယောက်နှင့် စာရင်းကိုင် တစ်ယောက် ငှားရမ်းရမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်း လစာပေးခြင်းနှင့် စာရင်းရှင်းခြင်း ကိစ္စများအတွက် စာရင်းကိုင်ကို ရှာလိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီဖြစ်ရာ လကုန်တိုင်း သူကိုယ်တိုင် တစ်ရက် နှစ်ရက်ခန့် အချိန်ပို ဆင်းနေရခြင်းမှ သက်သာသွားမည် ဖြစ်သည်။

သူဌေး ဖြစ်လာပြီဆိုမှတော့ သေချာပေါက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေနိုင်မည့် နည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ရမည် မဟုတ်ပါလော။

ဤကာလအတွင်း လယ်ယာခြံဝင်းက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေပြီး နွေဦးစိုက်ပျိုးရေး ကိစ္စများ ပြီးဆုံးသွားပါက သူလည်း အပြင်ထွက်၍ အနားယူ လည်ပတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

ပထမဆုံး လုပ်ရမည့် ကိစ္စကတော့ သေချာပေါက် ရွှီဟုန်ရှန်းကို လယ်ယာခြံဝင်း လာစောင့်ပေးရန် ခေါ်ရခြင်းပင်။

ရွှီဟုန်ရှန်း ကလည်း ဝမ်းသာအားရဖြင့် လာရောက်လေ့ ရှိသည်။

ညဘက်။

လယ်ယာခြံဝင်း တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

တိရစ္ဆာန်လေးများက စောစောစီးစီးပင် အိပ်ရာဝင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကြောင်စင်းကျားလေးက အမိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး လယ်ယာခြံဝင်း၏ အမိုးပေါ်တွင် တစ်ပတ်ခန့် ကင်းလှည့်နေလေသည်။

ခွေးလေးများ အားလုံး အိပ်ပျော်သွားကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း သတိဝီရိယကိုတော့ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများ ရှိလာပါက ချက်ချင်းပင် သိရှိနိုင်လေသည်။

ရွှီယန်က ကုတင်ပေါ်တွင် တစ်ဝက်ခန့် လှဲလျောင်းနေရင်း စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ထုတ်ကာ ရတနာရှာဖွေရေး မြေပုံကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ရတနာရှာဖွေရေး မြေပုံပေါ်တွင် တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများ အားလုံးကို ပြသထားပြီး မတူညီသော နေရာများ၏ ရတနာရှာဖွေရေး အဆင့်များကိုလည်း အရောင်များဖြင့် ခွဲခြား ပြသထားလေသည်။

ဤမြေပုံကို မြင်ရတိုင်း ရွှီယန် အမြဲတမ်း အထူး အံ့ဩဆန်းကြယ်သလို ခံစားရလေသည်။

မတူညီသော နေရာများ၏ ရတနာရှာဖွေရေး အဆင့်များက အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတတ်သည်။

တချို့နေရာများသို့ သွားရောက်ပြီးနောက် ရတနာရှာဖွေရေး အဆင့်က နိမ့်ကျသွားတတ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် သူ တောင်တရုတ်ပင်လယ် မှ ပြန်လာခဲ့စဉ်က အထူးသဖြင့် အနောက်ပိုင်းသဲကျွန်းစု ဘက်တွင် ယခင်က ရတနာရှာဖွေရေး အဆင့်မှာ အရမ်းကောင်းတယ် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ ညံ့ဖျင်းတယ် သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် မြေပုံပေါ်တွင် အပြာရောင်များသာ ပြည့်နှက်နေပြီး နေရာအများစု၏ ရတနာရှာဖွေရေး အဆင့်မှာ ပုံမှန် သာ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် မြေပုံ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ နေရာတစ်ခု၏ အရောင်က ခရမ်းရောင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောင်းလဲလာတော့သည်။

ရွှီယန်ကို သတိပေးနေသည့် အလားပင်။

ခရမ်းရောင်က ရတနာရှာဖွေရေး အဆင့် အရမ်းကောင်းတယ် ကို ကိုယ်စားပြုပြီး ရှားပါးအဆင့်ရှိ ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန်များကို အလွယ်တကူ စတင်နိုင်လေသည်။

ရွှီယန်က ချက်ချင်းပင် ခရမ်းရောင် နေရာဘက်သို့ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

မြေပုံပေါ်တွင် စာလုံး နှစ်လုံး ရေးသားထားလေသည်။

ကွေ့ကျိုး။

"ကွေ့ကျိုးလား... နေရာကောင်းပဲဟ"

ရွှီယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကွေ့ကျိုး ဆိုသည်မှာ ပြည်တွင်းတွင် လွင်ပြင် လုံးဝ မရှိသော တစ်ခုတည်းသော ပြည်နယ် ဖြစ်ပြီး ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် တောင်ကုန်း တောင်တန်း ပေါင်း တစ်သန်းကျော် ရှိနေကာ မျက်နှာပြင်မှာ ဒူးရင်းသီး အခွံနှင့်ပင် တူနေလေသည်။

တောင်ကုန်း တောင်တန်း ဧရိယာက ၉၂.၅ ရာခိုင်နှုန်း အထိ ရှိလေသည်။

တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းလှသော အနေအထားပင် ဖြစ်သည်။

ပြည်နယ်ကြီး တစ်ခုလုံးက တောင်တွေချည်းသာ ဖြစ်နေလေသည်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ မြေမျက်နှာပြင် အနေအထားက တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးလွန်းလှပေသည်။

ဤမျှများပြားသော တောင်တန်းများ ရှိနေခြင်းကပင် ကွေ့ကျိုး၏ ထူးခြားသော ရှုခင်းများကို ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာရှိ ဇီဝမျိုးစိတ် ကြွယ်ဝမှု အဆင့်မှာ ပြည်တွင်းတွင် ထိပ်တန်း အဆင့်၌ ရှိနေပြီး လှပသော တောင်တန်း ရှုခင်းများ ကလည်း အလွန် များပြားလှပေသည်။

"တောင်တွေချည်းပဲပါလား..."

"ဒါဆိုရင်တော့ ဘယ်နေရာသွားရမလဲ ဆိုတာကို သေချာ ရွေးချယ်မှ ရတော့မယ်..."

"ငါ့ကို အချိန် နှစ်နှစ်လောက် ပေးရင်တောင် ဒီတောင်တန်းတွေ အကုန်လုံးကို အကုန် သွားကြည့်နိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ရွှီယန် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ကွေ့ကျိုး တောင်တန်းများ၏ အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း စတင် ရှာဖွေတော့သည်။

ဤတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်ကတော့ ကွေ့ကျိုးကို သွားမည်။

တောင်တန်းများချည်းသာ ပြည့်နှက်နေသော ပြည်နယ်ကြီး တစ်ခုဆီသို့ပင်။

လယ်ယာခြံဝင်းတွင်တော့ မှာကြားစရာ ကိစ္စ ကြီးကြီးမားမား မရှိလှချေ။ ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းနေစဉ် ရှောင်ဟေးနှင့် ယွမ်ပေါင်တို့က အနားသို့ ကပ်လာပြီး သူနှင့် အတူ လိုက်ပါသွားချင်နေကြသည်။

ဤကောင်လေး နှစ်ကောင်က အလွန် ဉာဏ်ကောင်းကြသည်။

ရွှီယန်က ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် မရည်ရွယ်ထားချေ။ အနည်းငယ် အဆင်မပြေနိုင်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို အရသာရှိသော အစားအစာ အချို့ ကျွေးမွေးကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ရွှီဟုန်ရှန်း က ဝံပုလွေပေါက်လေးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေလေသည်။

ဒီဝံပုလွေလေးက တကယ်ကို ချောမောလှပေသည်။

အမျိုးသားများ ဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း မျိုးစုံသော သားရဲကြီးများကို သဘောကျတတ်ကြသည်။ သူက ကျားနှင့် ကျားသစ်များကို မကိုင်တွယ်နိုင်သော်လည်း ဝံပုလွေ တစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်း ကလည်း အတော်လေး ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဝံပုလွေပေါက်လေးက တကယ်ကို ချောမောပြီး ရုပ်ထွက်ကတော့ ပြောစရာ မလိုအောင်ပင်။

အထူးသဖြင့် ရွှီယန်၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကြောင့် ပို၍ပင် တက်ကြွ လန်းဆန်းနေပုံ ရလေသည်။

ဝံပုလွေပေါက်လေး က ရွှီယန် နှင့်သာ အရင်းနှီးဆုံး ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ အပေါ်တွင်တော့ အနည်းငယ် အေးစက်စက် နိုင်လေသည်။

သို့သော်လည်း ခင်မင်မှုကိုတော့ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဆဲပင်။

အရာအားလုံးကို စီစဉ် တွက်ချက်ပြီးနောက် ရွှီယန်က မာဝန်ကို လေဆိပ်သို့ လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဆန်းသစ်သော တောတောင်ရှာဖွေရေး ခရီးစဉ် တစ်ခု ဖြစ်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။

လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ပြီးနောက် ရွှီယန်က ပထမတန်းစား အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မိမိ၏ နေရာကို ရှာဖွေ လှဲလျောင်းလိုက်ပြီး ရေတစ်ခွက် တောင်းကာ အနားယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

လေယာဉ်စီးရသည့် အချိန်က အတော်လေး ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ရာ ပိုမို ကောင်းမွန်သော စိတ်အားထက်သန်မှု ရရှိစေရန်အတွက် ပထမတန်းစား လက်မှတ်ကို ဝယ်ယူကာ သက်သောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းသွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ဘေးနားမှ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အား..."

"ရွှီယန်..."

"တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ..."

ရွှီယန်က ထိုအသံကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်းပင် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော ထိုင်ဝမ်က ကောင်မလေးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် မှတ်မိသွားတော့သည်။

သေချာသည်ကတော့ ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ပရိသတ်ကို မဟုတ်ဘဲ ပရိသတ်၏ သူငယ်ချင်း ဖြစ်သူ စုယွီထုံကို ဖြစ်လေသည်။

သူမက ပို၍ လှပနေသည် မဟုတ်ပါလော။

ရွှီယန်၏ ပရိသတ်ဖြစ်သူ ယန်ရွှမ်ရွှမ်၏ ရုပ်ရည် ကလည်း အတော်လေး လှပလှပြီး အလွန် တောက်ပစွာ ဝတ်ဆင်ထားကာ ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ကလေး တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သို့သော် မတတ်နိုင်ချေ။ စုယွီထုံ၏ ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သောအခါ သူမက ထိုမျှလောက် မပေါ်လွင်တော့ချေ။

"မင်္ဂလာပါ..."

ရွှီယန် အနည်းငယ် အနေရခက်သွားပြီး ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဘုရားရေ... ဒီနေရာမှာ ရှင်နဲ့ လာတွေ့ရတယ်လို့..."

"ငါတို့တွေ အရမ်းကို ရေစက်ပါတာပဲ..."

"ယွီထုံ... မြန်မြန် ငါတို့ကို ဓာတ်ပုံ ရိုက်ပေးပါဦး..."

ယန်ရွှမ်ရွှမ် က ရွှီယန်၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ကပ်သွားကာ တစ်ဝက်ခန့် ထိုင်ချလိုက်ပြီး 'V' ပုံစံ လက်ဟန်လေး လုပ်ကာ စုယွီထုံကို အော်ပြောလိုက်သည်။

ရွှီယန်နှင့် စုယွီထုံ နှစ်ယောက်စလုံး အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြရသည်။

ဒီမိန်းကလေးက အတော်လေး အရူးအမူး ဖြစ်နေပုံရသည်။

စုယွီထုံက အရင်ဆုံး ဖုန်းကို ကိုင်ကာ ဓာတ်ပုံ အချို့ ဆက်တိုက် ရိုက်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ယန်ရွှမ်ရွှမ်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ရွှီယန်ကို တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်နော်... သူမက အနုပညာရှင်တွေကို အရူးအမူး အားပေးတတ်လို့ပါ... အရင်တုန်းက ကိုရီးယားမှာ ကိုရီးယား ကြယ်ပွင့်တွေကို သွားအားပေးတုန်းကလည်း ဒီလိုပုံစံမျိုးပဲ..."

ရွှီယန်က ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ရပါတယ်... အဆင်ပြေပါတယ်..."

ယန်ရွှမ်ရွှမ်၏ အကြည့်များက ရွှီယန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကပ်နေသည့် အလား ရွှီယန်ကိုသာ တောက်လျှောက် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

အနုပညာရှင်များကို အားပေးသည်ဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် အကြည့်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ရွှီယန်ပင်လျှင် သူမနှင့် မျက်လုံးချင်း မဆုံရဲချေ။

ဒီအကြည့်တွေက အရမ်းကို တက်ကြွလွန်းနေသဖြင့် သူ မခံနိုင်တော့ချေ။

ထိုင်ဝမ်ဘက်တွင် ဤမျှ တက်ကြွသော ပရိသတ်မျိုး ရှိနေသည်မှာ အတော်လေး ထူးဆန်းသည်ဟု ရွှီယန် တွေးတောနေမိသည်။ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဤအချိန်တွင် စုယွီထုံ က ယန်ရွှမ်ရွှမ်ကို ဆွဲခေါ်သွားကာ ဘေးဘက်တွင် ခရီးဆောင်အိတ်များကို ထားရှိစေပြီး ထိုင်ခုံ နေရာရှာ၍ ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

ယန်ရွှမ်ရွှမ် က စုယွီထုံကို အဆက်မပြတ် ပြောဆိုနေလေသည်။

"အပြင်မှာက အရမ်း ချောတာပဲ... လိုက်ဖ်လွှင့်တာထက်တောင် ပိုကြည့်ကောင်းသေးတယ်..."

"အသားအရေ ကလည်း အရမ်းကို ချောမွေ့တာပဲ... လိုက်ဖ်လွှင့်တုန်းက အလှပြုပြင်ရေး အထူးပြုလုပ်ချက်တွေ သုံးထားတယ်လို့တောင် ထင်နေခဲ့တာ..."

"ငါ နင့်ကို ပြထားတဲ့ ဗီဒီယိုကို ကြည့်ဖူးတယ် မဟုတ်လား... သူက သိုင်းပညာလည်း တတ်တယ်လေ..."

စုယွီထုံ က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"သိပါပြီ... နင် နည်းနည်း တည်ငြိမ်အောင် နေစမ်းပါ... အခုလို ဆက်ဖြစ်နေရင် နင်နဲ့ အတူတူ အပြင်မထွက်တော့ဘူးနော်..."

ထို့နောက် စုယွီထုံ က မျက်လုံးဖုံး... မျက်နှာကပ်ခွာ နှင့် အသားအရေ ထိန်းသိမ်းရေး နှင့် မိတ်ကပ် ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူမက ထိုင်ခုံပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ အသားအရေ အနည်းငယ် ထိန်းသိမ်းပြီးနောက် မျက်နှာကပ်ခွာ ကပ်ကာ မျက်လုံးဖုံး စွပ်ပြီး အိပ်စက်ရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

သူမ၏ မိသားစု အခြေအနေ ကလည်း ကောင်းမွန်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ်လည်း အထူး ဂရုစိုက်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

မျက်နှာကပ်ခွာ ကပ်ပြီးနောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ယန်ရွှမ်ရွှမ် က ဘေးခုံတွင် မရှိတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက အလျင်စလို ထကြည့်လိုက်ရာ ယန်ရွှမ်ရွှမ် က ရွှီယန်၏ ဘေးတွင် ရောက်နေပြီး ရွှီယန်၏ ဘေးရှိ ခရီးသည်နှင့် စကားပြောနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကျွန်မတို့ နေရာလေး လဲလို့ ရမလားရှင်... ကျွန်မ ဘေးက ကျွန်မရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ... သူမက အရမ်းကို ချောတာနော်..."

ထိုခရီးသည် ကလည်း ကြားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်းသာအားရဖြင့် သဘောတူလိုက်လေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ စုယွီထုံ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး စိတ်ပျက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ဒီလူတော့ ကယ်လို့ မရတော့ဘူး။ အနုပညာရှင်ကို အားပေးလွန်းလို့ ဦးနှောက်ပါ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ရမည်။

သူမက နတ်ဘုရား ကိုသာ သူမ၏ သူငယ်ချင်း အတွက် ဦးနှောက်အသစ် တစ်ခု ပြန်လည် ဖန်တီးပေးရန် ဆုတောင်းနေမိတော့သည်။

ရွှီယန် ကတော့ ဤမိန်းကလေးက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်နေပြီး မအိပ်တော့ဘဲ လေယာဉ်မယ်ထံမှ လိမ္မော်ရည် နှစ်ခွက် တောင်းကာ သူမနှင့် အတူ စကားစမြည် ပြောဆိုနေလိုက်သည်။

"ရှင့်က ကွေ့ယန် ကို သွားမလို့လား... ကျွန်မတို့လည်း ကွေ့ယန် ကို သွားမလို့... တောင်တန်း ရှုခင်းတွေကို သွားကြည့်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာလေ..."

"အဲဒီက မြို့တွေက တောင်တန်းကြီးတွေ ကြားထဲမှာ တည်ဆောက်ထားတာလို့ ကြားတယ်..."

"သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းမှာပဲ..."

ယန်ရွှမ်ရွှမ် က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... ကျွန်တော်ကတော့ တောင်ပေါ်တက်ပြီး ကြည့်မလို့... ကွေ့ကျိုး ရဲ့ ဇီဝမျိုးစိတ်တွေက အရမ်းကို ကြွယ်ဝတယ်လေ..."

"တောနက်ကြီးတွေထဲက ရှုခင်းတွေကို သွားကြည့်ချင်လို့ပါ..."

ရွှီယန်က ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူက မည်သူနှင့်မဆို အလွယ်တကူ စကားပြောဆိုနိုင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ဗဟုသုတ များပြားပြီး တွေးခေါ်နိုင်စွမ်း ကလည်း ကျယ်ပြန့်သဖြင့် အခြားသူများနှင့် စကားပြောဆိုရာတွင် အကြောင်းအရာ အားလုံးကို အလွယ်တကူ ဆက်စပ် ပြောဆိုနိုင်လေသည်။

လေယာဉ်စီးရမည့် အချိန်က မူလကတည်းက အနည်းငယ် ပျင်းရိစရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။

ယခုလို စကားစမြည် ပြောဆိုနေရသည်က အတော်လေး ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

စုယွီထုံ က မျက်နှာကပ်ခွာ ကပ်ကာ မျက်လုံးဖုံး စွပ်ထားပြီး အိပ်စက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အိပ်မပျော်ခဲ့ချေ။

ဤကဲ့သို့သော နှောင့်ယှက်တတ်သည့် သူငယ်ချင်းမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံရသည်မှာ တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဤခရီးစဉ်က အလွန် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းချိန်တွင် ယန်ရွှမ်ရွှမ် က အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်သွားပြီလား..."

"အရမ်း မြန်တာပဲ..."

ရွှီယန် လည်း အတော်လေး မြန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူက သူတို့ နှစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်ကာ လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူ၏ အရှေ့တွင် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းကြီးများ ရှိနေလေသည်။

တောင်တန်းများချည်းသာ ပြည့်နှက်နေသော ဤပြည်နယ်ကြီးက တောတောင်ရှာဖွေရေး ဘုရင်ကြီးကို ကြိုဆိုနေတော့သည်။