အခန်း ၃၇၄

အခန်း (၃၇၄) အရာရာချောမွေ့သွားပြီး ချစ်သူတွေဖြစ်သွားကြခြင်း

ကျန်းကျားကျဲ့ဒေသ၊ ထျန်းမင်တောင်။

ရွှီယန်သည် စုယွီထုံ၊ ယန်ရွှမ်ရွှမ်တို့နှင့်အတူ တောင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။

ယန်ရွှမ်ရွှမ်မှာ ရွှီယန်၏ပရိသတ်ဖြစ်ပြီး အတူနေချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ရွှီယန်ကို ပို၍သဘောကျလာမိသည်။

သူက အလွန်အားကိုးရသူဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခင်ကလောက်တော့ အရူးအမူး မဖြစ်တော့ပေ။

အထူးသဖြင့် ရွှီယန်နှင့် စုယွီထုံတို့ နှစ်ယောက်ကြားတွင် သိသာထင်ရှားသော ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေသည်ကို သူမ ရိပ်မိနေသည်။

ထျန်းမင်တောင်၏ ရှုခင်းမှာ အလွန်လှပလှသည်။

သူတို့သုံးယောက်သည် ထျန်းမင်တောင်၏ ဧရာမဂူပေါက်ကြီးရှေ့တွင် အမှတ်တရ ဓာတ်ပုံရိုက်ခဲ့ကြသည်။

လမ်းသွားလမ်းလာအချို့က ရွှီယန်ကို မြင်သောအခါ ဖုန်းများကို ထုတ်၍ ဓာတ်ပုံရိုက်ကြသည်။

အချို့က အနားလာ၍ ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်ကြသည်။

ရွှီယန်ကလည်း ရင်းနှီးဖော်ရွေစွာ တုံ့ပြန်ပေးလိုက်သည်။

အချို့က စုယွီထုံကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားပြီး မေးမြန်းကြသည်။

"အစ်ကိုယန်... ချစ်သူလား"

ရွှီယန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"မဟုတ်သေးပါဘူး"

စုယွီထုံကလည်း ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မပြသခဲ့ပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ဖက်လူ၏ သဘောကျမှုကို ခံစားသိရှိနေကြပြီး အခြေအနေမှာ ထိုမျှလောက် မရှုပ်ထွေးလှပေ။

ယနေ့ကတော့ တောင်တက်ရန် ချိန်းဆိုထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ခံနိုင်ရည်က တကယ်ကောင်းတာပဲ... ကွေ့ကျိုးဘက်မှာလည်း တောင်တွေအများကြီးပဲလေ... အဲဒီလို ခရီးထွက်ပြီး တောင်တွေအများကြီး တက်ရတာ မပင်ပန်းဘူးလား"

ရွှီယန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယန်ရွှမ်ရွှမ်က ချက်ချင်းပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကေဘယ်ကားစီးတာပေါ့... ကျွန်မတို့ ခရီးသွားရင် အရမ်းအလောတကြီး မလုပ်ဘူးလေ... တစ်ခါတလေ ဟိုတယ်ထဲမှာ တစ်နေကုန်နေပြီး လုံလုံလောက်လောက် အနားယူပြီးမှ အပြင်ထွက်လည်တာ"

"ကျွန်မတို့က အချိန်လည်း မလုဘူး... အလုပ်လည်း မဆင်းရဘူးဆိုတော့ သက်သောင့်သက်သာ အဖြစ်ဆုံးပဲ နေတာပေါ့... ဟိုတယ်တွေကလည်း နေလို့ကောင်းပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမတို့၏ အခြေအနေက ကောင်းမွန်သဖြင့် အဆင့်မြင့်ဟိုတယ်များတွင်သာ တည်းခိုကြရာ ဟိုတယ်ထဲတွင် နေရသည်မှာ တကယ်ကို သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

"အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်"

ရွှီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုယန်... ရောက်လာပြီးမှတော့ ဘယ်နေရာမှာ လိုက်ဖ်လွှင့်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ... ကျွန်မက ကြည့်ဖို့ စောင့်နေတာနော်"

ယန်ရွှမ်ရွှမ်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဝူလင်ယွမ်က တော်တော်ကျယ်တယ်... ဒါပေမဲ့ တောင်ထဲကို ဝင်ဖို့ သိပ်မလွယ်ဘူး ထင်တယ်... သစ်တောတွေက အရမ်းထူထပ်နေတာ... အချိန်တန်မှပဲ ထပ်ကြည့်ရမယ်... အခုတော့ ရှုခင်းသာနေရာတွေကို အရင်ကြည့်ပြီး အနားယူလိုက်ဦးမယ်"

ရွှီယန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူတို့သုံးယောက်သည် ရှုခင်းသာနေရာတွင် လမ်းလျှောက်ကြပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်း၊ ရှုခင်းကြည့်ခြင်းနှင့် ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ခြင်းတို့ဖြင့် အလွန်အဆင်ပြေစွာ အချိန်ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။

ညစာစားပြီး ဟိုတယ်သို့ပြန်၍ အနားယူချိန်ရောက်သောအခါ ရွှီယန်က စုယွီထုံကို အပြင်သို့ ချိန်းဆိုလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် သရေစာလမ်းတလျှောက် လမ်းလျှောက်ရင်း မြို့၏လမ်းမများကို ကြည့်ရှုကာ ပန်းခြံငယ်လေးတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် ပန်းခြံလေးမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ဤအရာများကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ရွှီယန်က ခုံရှည်တစ်ခုကို မြင်သောအခါ စုယွီထုံနှင့်အတူ ထိုခုံပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှီယန်က သူ၏ခံစားချက်များကို စုယွီထုံအား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြလိုက်သည်။

အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ကတည်းက သဘောကျမိကြောင်း၊ သူမက အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အထူးနှစ်သက်မိကြောင်း စသည်ဖြင့် ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ရိုက်ပင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖွင့်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူအချင်းချင်း ဆက်ဆံရာတွင် ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ခံစားချက်ချင်း တိုက်ဆိုင်လာပါက မိမိ၏အကြံအစည်ကို တိုက်ရိုက်ပြောဆိုရမည်သာ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့လုပ်ခြင်းက လူတိုင်းအတွက် ကောင်းမွန်ပေသည်။

ရွှီယန်က စကားများစွာ ပြောဆိုခဲ့ပြီး စုယွီထုံက တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

"ကျွန်မ သိပါတယ်... ကျွန်မလည်း ရှင့်ကို သဘောကျပါတယ်... မဟုတ်ရင် ရှင်နဲ့ ဒီလောက်အချိန်ကြာကြာ အတူတူရှိမနေဘူးလေ"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ တော်တော်လေး စိတ်ရှုပ်နေတယ်... ကျွန်မတို့ သိခဲ့တဲ့အချိန်က အရမ်းတိုတောင်းလွန်းတယ်... အပြည့်အဝတွက်ကြည့်ရင်တောင် ငါးခါပဲ တွေ့ရသေးတာ"

"ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ အနာဂတ်က ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး... တရုတ်ပြည်မကြီးဘက်မှာ နေချင်ပေမဲ့ မိသားစုက သဘောတူပါ့မလား မသိဘူး... အဲဒါကြောင့် ကျွန်မမှာလည်း ဖိအားတွေ ရှိနေတယ်"

စုယွီထုံက တိုးညင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ပုံမှန်တွေးခေါ်တတ်သော မိန်းကလေးများ ဤသို့သောကိစ္စမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားတတ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ တစ်ဖက်လူက တကယ် စိတ်ရင်းအမှန် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်ကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်း သူမတို့ လိုအပ်သည်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ ခိုင်မာသော ရွေးချယ်မှုသာ ဖြစ်လေသည်။

"အဲဒါက ဘာခက်လို့လဲ... နောက်ပိုင်း ကိစ္စတွေ ကြုံလာရင် အတူတူ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းကြတာပေါ့... ကိုယ် မင်းကို တကယ် ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ... ပြီးတော့ စိတ်ရင်းအမှန်နဲ့ မင်းနဲ့ အတူရှိနေချင်တာပါ"

"အချိန်နဲ့ အကြိမ်အရေအတွက်က တကယ်တော့ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး... ပိုပြီး သင့်တော်တဲ့သူတွေက အတူတူရှိဖို့ ပိုမြန်တတ်တာပဲလေ"

"မင်းက အရမ်းထက်မြက်ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေတတ်တယ်... ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိတယ်... မင်းရဲ့ အဲဒီအချက်ကို ကိုယ် တကယ် သဘောကျတာ... ကိုယ်ကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေမှာ သေချာတယ်"

ရွှီယန်က စုယွီထုံကို ကြည့်ကာ အလွန်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စုယွီထုံကလည်း သူ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

အရာအားလုံးက အလွန်ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှသည်။

ယန်ကျီးတွင် ခရီးသွားရင်း သူငယ်ချင်းဖြစ်သူနှင့်အတူ ရွှီယန်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်မှစ၍ လေယာဉ်ပေါ်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီးနောက် စကားပြောဆိုခြင်းနှင့် ချိန်းတွေ့ခြင်းများအထိ အရာအားလုံးက ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းနေသည်။

ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ပျက်လာမှုက အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

သို့သော် ရွှီယန်က တကယ်ကို ထူးချွန်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အင်တာနက်ပေါ်တွင် ပြောဆိုနေကြသော ရတနာရှာဖွေရေး ကျွမ်းကျင်သူ၊ သိုင်းပညာတတ်သူ၊ သားရဲယဉ်ပါးအောင် လုပ်နိုင်သူ အစရှိသည့် ကောလာဟလများကြောင့် သာမက သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် လူ့ကျင့်ဝတ်များကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် ယခုခေတ်ကြီးတွင် ဤမျှ စိတ်သဘောထား ကောင်းမွန်ပြီး စိတ်မလောတတ်ဘဲ ကြွားဝါခြင်း မရှိသည့်အပြင် တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ကာ အခြေအနေ ကောင်းမွန်သော အမျိုးသားတစ်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံရန်မှာ အလွန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

ဤသို့ပြောရမည်ဆိုလျှင် အမျိုးသား အများစုမှာ ယွမ်သန်းဂဏန်း ဆယ်သန်းဂဏန်းလောက် ရှိလာပြီဆိုပါက မည်မျှလောက်အထိ အပျော်အပါး မက်နေမည်ကိုပင် သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

စုယွီထုံက ရွှီယန်ကို အလွန်တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်သူဟု ထင်မြင်မိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမကို လုံခြုံမှု ခံစားရစေသည်။

"ဒါဆိုရင် ရှင်က ရှင့်ရဲ့ ခံစားချက်ကို ဒီအတိုင်းပဲ ပြောလိုက်တာပေါ့"

စုယွီထုံက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ဪ... ဟုတ်သားပဲ... မင်းကို လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးမလို့"

ရွှီယန်က အိတ်ကပ်ထဲမှ လက်ဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရွှေကွပ်ထားသော ကျောက်စိမ်းဆွဲကြိုးလေး တစ်ကုံးဖြစ်သည်။ ဈေးနှုန်းအားဖြင့် အလွန်မကြီးမားသော်လည်း လက်ရာက အလွန် သေသပ်လှပပေသည်။

"ကိုယ့်ချစ်သူ လုပ်ပါနော်... ကိုယ် တကယ် စိတ်ရင်းအမှန်နဲ့ ပြောတာပါ"

သူက ထပ်ပြောလိုက်ရာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။

ဖွင့်ပြောခြင်းဆိုသည်မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော်လည်း ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခမ်းအနားမျိုး ရှိနေရန် မလိုအပ်ပေ။ သင့်တော်သော အခွင့်အရေး တစ်ခုတွင် ပန်းစည်းတစ်စည်း သို့မဟုတ် လက်ဆောင်တစ်ခု ပြင်ဆင်ကာ ရင်ထဲရှိ စကားများကို ပြောပြလိုက်ရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"အင်း... ရပါတယ်"

စုယွီထုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သဘောတူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးက ဤမျှ ချောမွေ့နေခဲ့သည်။ စမ်းသပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အချိန်ဆွဲခြင်းများ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိခဲ့ချေ။

ကိုယ့်ကို သဘောကျသောသူသည် ကိုယ့်ကို အလွန်အကျွံ စမ်းသပ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်ကသာ အစစ်အမှန် ဘဝပင်ဖြစ်သည်။

ရွှီယန် တစ်ခဏမျှ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုနဲ့ အဆင်ပြေသွားပြီပေါ့"

"ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ကျွန်မ လက်မခံတော့ဘူးလေ"

စုယွီထုံက ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

"နေပါဦး... လက်ခံလိုက်ပြီပဲ... အရမ်းကောင်းသွားတာပေါ့"

ရွှီယန်က အလိုက်သင့် လက်ကိုဆွဲကာ စုယွီထုံ၏ ပခုံးကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖက်ထားလိုက်သည်။

စုယွီထုံမှာ သိသိသာသာကို စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်ပြီး လက်ကိုဆွဲလိုက်သည်နှင့် သူမ၏လက်ဖဝါးများမှ ချွေးများထွက်လာခဲ့သည်။

ဤအချက်ကြောင့် သူမ ရည်းစား လုံးဝမထားဖူးကြောင်း ရွှီယန်က အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်ကတော့ ရည်းစားထားဖူးသူဖြစ်ရာ သူ့အတွက် လက်ဆွဲခြင်းစသည်တို့က အလွန် ပုံမှန်ကိစ္စသာဖြစ်သည်။ ချစ်သူများအတွက် အလွန် သာမန်ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သဖြင့် မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိချေ။

သို့သော် စုယွီထုံမှာတော့ သိသိသာသာကို စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။ သဘောကျသော်လည်း အနည်းငယ် နေရခက်နေပုံရသည်။

သို့သော် ရင်ထဲတွင် လက်ခံထားပြီးဖြစ်ရာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အသားကျသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က သတ္တိပိုကောင်းလာပြီး စုယွီထုံ၏လက်ကို ဆွဲထားကာ လက်ချောင်းလေးများဖြင့် အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်ကလိနေသဖြင့် ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

ဤမိန်းကလေးက အလွန်ချစ်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။ အသားအရေက ဖြူဝင်းချောမွေ့နေပြီး လက်ချောင်းလေးများက သွယ်လျကာ လက်လေးများက အထူးပင် လှပလွန်းလှပေသည်။

အဓိကအချက်မှာ သူမ၏ ရှက်ရွံ့နေသော ပုံစံလေးက ရွှီယန် အနှစ်သက်ဆုံး အချက်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားစေခြင်းပင်။

သူက ချိုသာနူးညံ့သော မိန်းကလေးများကိုသာ အထူး သဘောကျလေသည်။

ရွှီယန်က နမ်းရန်ပင် ရည်ရွယ်ထားသေးသော်လည်း စုယွီထုံမှာ ထိုအဆင့်ထိ မရောက်သေးကြောင်း သိသာလှပေသည်။ သူမက ခေါင်းငုံ့ကာ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မကို အချိန်နည်းနည်းလောက် ပေးပါဦး"

ရွှီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းကို နမ်း၍မရနိုင်မှန်း သိလိုက်သဖြင့် စုယွီထုံ၏ မျက်နှာလေးကို ကိုင်ကာ ပါးကို ဖွဖွလေး တစ်ချက် နမ်းလိုက်သည်။

"အင်း... စိတ်ချပါ... ကိုယ်မင်းကို ပြောခဲ့တဲ့စကားတွေ အကုန်လုံးက အမှန်တွေချည်းပါပဲ... ကိုယ်က စိတ်ရင်းအမှန်ပါ... အချိန်မရွေး စမ်းသပ်ကြည့်လို့ ရပါတယ်"

သူက အလွန် သဘာဝကျစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသားများအနေဖြင့် အချစ်ရေး အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ် ရှိထားမှသာ ခံစားချက်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာတွင် ပို၍ လွတ်လပ်သက်သောင့်သက်သာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုလည်း ပိုကောင်းမည်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

စုယွီထုံမှာ သူ၏အနမ်းခံလိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် အလွန်လှုပ်ရှားသွားပြီး ရွှီယန်၏ မျက်လုံးများကိုပင် တည့်တည့်မကြည့်ရဲတော့ချေ။ ထို့နောက် သူမက စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် ခေါင်းစဉ်တစ်ခု အမြန်ရှာကာ မေးလိုက်သည်။

"ရှင် ရည်းစား ဘယ်နှယောက် ထားဖူးလဲ... ကြည့်ရတာ အတွေ့အကြုံ တော်တော်များတဲ့ ပုံပဲနော်"

ရွှီယန်က အနည်းငယ်မျှပင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တက္ကသိုလ်တုန်းက တစ်ယောက် ထားဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ပုံမှန် အတူတူ ထမင်းစား အပြင်ထွက်လည်ရုံလောက်ပါပဲ... ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူး... တခြား ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး... တကယ် စိတ်ရင်းအမှန်နဲ့ ပြောတာပါ"

ရွှီယန် ပြောပုံက အလွန် သဘာဝကျသဖြင့် လူများကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်သွားစေနိုင်သည်။

သို့သော် စုယွီထုံကတော့ ပြန်ပြောလိုက်သေးသည်။

"ဘယ်သူက ယုံမှာလဲ"

ရွှီယန်လည်း ပြုံးရုံသာ ပြုံးနိုင်တော့ပြီး ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်ပါ... ကိုယ် လိုက်ဖ်လွှင့်ရင်းတောင် ပြောရဲတယ်... အရင်စကားအတိုင်းပါပဲ... ကိုယ် မင်းကို ပြောသမျှ အကုန်လုံးက အမှန်တွေချည်းပါပဲ"

ထို့နောက် သူက စုယွီထုံ၏လက်ကို ဆွဲကာ လမ်းမပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေလိုက်သည်။

ဤအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်သွားပြီဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ယောက်၏ ခံစားချက်များက ဆက်သွယ်မှု တစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်သွားပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သွားရမည့် ခရီးရှည်ကြီး ကျန်နေသေးသည်။

သို့သော် ကောင်းမွန်သောအချက် တစ်ချက်မှာ ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးက အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာနိုင်ပြီး ခိုင်မာလာရန် ပို၍ လွယ်ကူခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး၏ စိတ်အခြေအနေက အလွန် ပျော်ရွှင်နေကြပြီး ဤခံစားချက်က အလွန် သာယာလှပလှပေသည်။

ရွှီယန်က အမြဲတမ်း ပြုံးရွှင်နေလေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား၊ ရုပ်ရည်၊ စိတ်နေသဘောထား အားလုံး အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံပြီး ချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်၊ ထို့အပြင် ရည်းစား လုံးဝ မထားဖူးသေးသူဖြစ်သည်။ ထိပ်တန်း ထီဆုကြီး ပေါက်သည်ထက်ပင် ပို၍ ခက်ခဲလှပေသည်။

ရွှီယန်က အစပိုင်းတွင် သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် စုယွီထုံ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆွဲထားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အားမရသဖြင့် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆွဲထားလိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် အလိုက်သင့်ပင် စုယွီထုံ၏ ခါးကို ဖက်ထားလိုက်သည်။

ခါးသိမ်သွယ်လေးက အလွန်သေးကျဉ်နေပြီး လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ ရှိလေသည်။

"လက်ဖယ်"

စုယွီထုံမှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း ပြောလိုက်သည်။

"အာ... ဟုတ်ပြီ"

ရွှီယန်က သူမ အသားကျရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် လက်ဆွဲသည့် အနေအထားသို့ ချက်ချင်း ပြန်ပြောင်းလိုက်သည်။

ယခုက အမှန်တကယ်ပင် အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးရာ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် ကိစ္စတော်တော်များများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း လက်ခံသွားရမည်ဖြစ်သည်။ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ဆက်ဆံရေး ဆိုသည်မှာလည်း နည်းနည်းချင်းစီ တည်ဆောက်ယူရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြစ်လေလေ ပို၍ ခိုင်မာလေလေပင်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အလွန်လျင်မြန်စွာ ရင်းနှီးသွားသူများမှာ ပြိုကွဲသွားရန်လည်း အလွန် လွယ်ကူတတ်လေသည်။

ထို့နောက် ရွှီယန်က သူမကို ခေါ်ဆောင်ကာ လမ်းလျှောက်နေလိုက်သည်။

လမ်းပေါ်တွင် လူအချို့က ဖုန်းများဖြင့် ဓာတ်ပုံရိုက်နေကြသော်လည်း ရွှီယန်က လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ သူက အမြဲတမ်း ဤသို့ပင် ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ နေတတ်လေသည်။

တစ်ပတ်ခန့် လျှောက်လည်ပြီးနောက် အချိန် တဖြည်းဖြည်း နှောင်းလာခဲ့သည်။

အခြား ဘာကိစ္စမှ မဖြစ်ခဲ့ပေ။ ဟိုတယ်သို့ အတူတကွ ပြန်လာပြီး လမ်းခွဲခါနီးတွင် ရွှီယန်က စုယွီထုံ၏ မျက်နှာလေးကို ကိုင်ကာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပါးကို ဖွဖွလေး နမ်းလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ စုယွီထုံမှာ အတော်လေး ပျော်ရွှင်နေပုံပေါ်ပြီး လက်ပြကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

"ဘိုင်ဘိုင်"

ရွှီယန် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ဤမိန်းကလေးက တကယ်ကို မဆိုးလှချေ။ အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။ တကယ့် ရတနာလေး တစ်ပါးကို ကောက်ရလိုက်ခြင်းပင်။

ဝူလင်ယွမ် က အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသည်။ နှစ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရွှီယန်က ရောက်လာပြီးမှတော့ တောင်ထဲသို့ တစ်ပတ်ခန့် သွားရောက်ကာ တောထွက်ပစ္စည်းကောင်း အချို့ ရှာတွေ့နိုင်မလား စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက တောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို စတင်လိုက်သည်။ ဤနေရာရှိ ရှုခင်းများက အလွန် ကောင်းမွန်လှပေသည်။

ဒရုန်းက ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားပြီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု၏ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ အရင်တိုင်းပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းနေလေသည်။