← Chapters

အခန်း ၂၅၃

Vol. 26 Ch. 253

အခန်း ၂၅၃

Vol. 26 Ch. 253

အခန်း (၂၅၃) ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်

ဧည့်ခန်းအတွင်း၌။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ရေများကျလာတော့မည့်အလား နီရဲနေခဲ့ပေ၏။

သူမ၏ မိဘများက အပြင်ဘက်တွင် အလွန်တိုးတိတ်စွာ စကားပြောခဲ့ကြသော်လည်း သူမသည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန၏ စစ်သေနာပတိတစ်ယောက် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် သူမ၏ အကြားအာရုံမှာ သာမန်လူများထက် များစွာ ပိုကောင်းမွန်ပေသည်။

သူမ မိဘတွေ စဉ်းစားထားတဲ့ အကြံအစည်တွေက တကယ်ကို လွန်လွန်းသည်။

သူမသည် ရင်ဘတ်ထဲသို့ ရောက်မတတ် ခေါင်းငုံ့ထားခဲ့၏။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ချန်ဖုန်းမှာလည်း အနည်းငယ် စကားပြောစရာမဲ့ ဖြစ်သွားရသည်။

‘ဒီနေ့ခေတ် မိဘတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လောလွန်းနေကြတာလဲ သမီးတွေကို အထုပ်လေးထုတ်ပြီး ပေးပစ်ချင်နေကြသလိုပဲ’

‘အရင်တစ်ခေါက် ရွှီချင်းချန် ရဲ့အိမ်ကို သွားလည်တုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ’

‘ဒီနေ့ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ ရဲ့အိမ်ကို လာလည်တာတောင် ဒီလိုဖြစ်နေတုန်းပဲလား…’

ဟု ချန်ဖုန်းတစ်ယောက် တွေးရင်း မနေနိုင်တော့ချေ။

ထိုအချိန်၌

ချန်ဖုန်းမှာလည်း အနည်းငယ် အခက်တွေ့နေခဲ့၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူနှင့် ရှန်ကွမ်ယွဲ့တို့ကြားတွင် ပတ်သက်မှုရှိခဲ့ပြီး သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ သူမအတွက် သူ တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်ပေသည်။

‘ဒါပေမဲ့ ရှန်ယန်းယန်းကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…’ဟု သူထပ်တွေးလိုက်၏။

ထို့နောက် ချန်ဖုန်းက ရှန်ကွမ်ယွဲ့ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန၏ စစ်သေနာပတိသည် အများပြည်သူရှေ့တွင် ခပ်ခွာခွာနေပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း အိမ်တွင်မူ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ သိမ်မွေ့သော မိန်းကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေ၏။

‘ထားလိုက်ပါတော့

နောက်မှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့’

မှောင်နေပြီဖြစ်ပြီး ည ၈ နာရီခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်ကွမ်ဖန်ယွင်သည် မူလက ချန်ဖုန်း ညအိပ်ရန် အခန်းတစ်ခန်း ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး သူ၏ သမီးနှင့် တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်မှု ရှိလာနိုင်စေရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ချန်ဖုန်းက ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

သူသည် ရှန်ကွမ်ဖန်ယွင်ထံမှ သူ၏ဖခင် သင်္ချိုင်းတည်နေရာကို သိရှိခဲ့ပြီး ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ခဲ့ပေ၏။

၎င်းမှာ သင်္ချိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနသည် နိုင်ငံရပ်ခြားတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်ပွဲများ ဆင်နွှဲခဲ့ပြီး အသက်ပေးလှူခဲ့ရသော စစ်သည်များကို ဤနေရာတွင် မြှုပ်နှံထားခြင်း ဖြစ်၏။

ဤနေရာတွင် ဟွာရှနိုင်ငံမှ သူရဲကောင်းအချို့လည်း ရှိနေပေသည်။

ဤဝိညာဉ်များကို မနှောင့်ယှက်စေရန် ကာကွယ်ပေးသည့်အနေဖြင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနသည် သင်္ချိုင်းကို စောင့်ရှောက်ရန် သက်ကြီးရွယ်အို အနည်းငယ်ကို အထူးတာဝန်ပေးထားခဲ့သည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် ချန်ဖုန်း နေရာကို ရှာမတွေ့မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ၏နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့၏။

ညအချိန် ဖြစ်သော်လည်း

သင်္ချိုင်းပတ်လည်တွင် လမ်းမီးတိုင်များ ရှိနေပြီး သူက လက်နှိပ်ဓာတ်မီး တစ်လက်ကိုလည်း ယူဆောင်လာခဲ့ပေသည်။

ချန်ဖုန်းသည် သူ၏ ဖခင်အုတ်ဂူကို မတွေ့မီ အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေခဲ့ရ၏။ အုတ်ဂူပေါ်တွင် "စစ်ဘုရင်" ဟူသော စကားလုံးကိုသာ ရေးသားထားပြီး သူ၏ ဘဝလုပ်ဆောင်ချက်များ သို့မဟုတ် အောင်မြင်မှုများကို မိတ်ဆက်ထားခြင်း မရှိချေ။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့က ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်သူမက ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "ဒီသင်္ချိုင်းက အုတ်ဂူတော်တော်များများမှာ ရှင့်ဖခင်ရဲ့ အုတ်ဂူလိုပဲ နာမည်တွေလောက်ပဲ ရေးထားတာ တချို့က နာမည်အရင်းတောင် မရှိကြဘူး"

"ဒါက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို ကာကွယ်ဖို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

အရင်က စစ်ဘုရင် လေ...

သူက ဟွာရှနိုင်ငံကို ကာကွယ်ဖို့ သူ့ကိုယ်သူ စတေးခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ဆုံးရှုံးသွားရုံသာမကဘဲ သူ့ရဲ့ အုတ်ဂူပေါ်မှာတောင် သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေအကြောင်း ဘာမှမဖော်ပြထားဘူး။ ဒါက တကယ်ကို ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတဲ့ နိဂုံးပါပဲ။

သို့သော်လည်း ချန်ဖုန်း နားလည်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ စစ်ဘုရင် ကို ဤနေရာတွင် မြှုပ်နှံထားကြောင်း လူတိုင်း သိသွားပါက ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အင်အားစုများသည် ၎င်းတို့ ရှာဖွေနေသည့်အရာကို တွေ့ရှိနိုင်မလားဆိုသည်ကို သိရန် သင်္ချိုင်းကို လာတူးကြမည်မှာ သေချာပေ၏။

ထိုညက ချန်ဖုန်းသည် သင်္ချိုင်းမှ မထွက်ခွာခဲ့ချေ။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ တစ်ညလုံး နေခဲ့သည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့လည်း ထွက်မသွားဘဲ သူ၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။

နောက်တစ်နေ့တွင်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ နိုးလာချိန်တွင် သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် အင်္ကျီတစ်ထည် ခြုံထားလျက် ချန်ဖုန်း၏ ပခုံးကို မှီနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။

သူမက အင်္ကျီကို ချန်ဖုန်းအား ကမ်းပေးလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ရှင် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘူးလား"

"အင်း"

ချန်ဖုန်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့ပေ၏။

"သွားကြစို့ ငါ အိုယန်မိသားစု ဆီ သွားမလို့ မင်းကော"

"ငါ... ငါ အိမ်ပြန်မယ်"

ရှန်ကွမ်ယွဲ့က ထွက်ပြေးနေသည့်အလား အလျင်အမြန် ထွက်သွားလေ၏။

ချန်ဖုန်းသည် အိုယန်မိသားစု ၏ တည်နေရာကို သိရှိရန် သူ၏ အဒေါ် အိုယန်နာလန်ထံ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

ထို့နောက် အငှားယာဉ်တစ်စီးကို တားကာ အလျင်အမြန် သွားလိုက်၏။

လမ်းတွင် ရှိနေစဉ် သူက ရှန်ကွမ်ဖန်ယွင်ထံမှ ရရှိခဲ့သော တိုကင်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ကာ သဲလွန်စများ ရှာဖွေပေးရန် မျက်နှာတစ်ထောင် မြေခွေးထံ ပေးပို့လိုက်သည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသော်လည်း သူ လက်မလျှော့ချင်သေးချေ။

ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မက်ဆေ့ခ်ျများစွာ ရရှိထားကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရပေ၏။

ရှန်ယန်းယန်းက မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့ထားပြီး ထျန်ဖုန်းလုပ်ငန်းစု ၏ ဒုတိယမြောက် ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွနည်းပညာ ထုတ်ကုန်များသည် ပြီးစီးလုနီးပါးဖြစ်ကာ ရောင်းချရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဟု ဆိုထားသည်။

ဤထုတ်ကုန်များ ရောင်းချပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကုမ္ပဏီသည် အနည်းဆုံး ယွမ် ဘီလီယံ ၁၀၀ ဝင်ငွေ ရရှိမည် ဖြစ်၏။

ယွင်ထင်ထံမှ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ ဆေးဝါးကုမ္ပဏီ၏ စက်ရုံတည်ဆောက်မှုမှာ ပြီးစီးလုနီးပါးဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် သက်ဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းများနှင့် အမှုဆောင်အရာရှိများကို ခေါ်ယူနေကြောင်း သိရသည်။

ချန်ဖုန်းသည် အမာရွတ်ပျောက်ဆေး ဖော်စပ်နည်း ကို ယွင်ထင်ထံ လွှဲပြောင်းပေးထားပြီး ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ရန် အပြည့်အဝ အခွင့်အာဏာ ပေးထားခဲ့ပေ၏။

ရွှီချင်းချန် ဘက်တွင်မူ...

ချန်ဖုန်းက ရွှီချင်းချန်ထံသို့ "Wolf Warrior 3" ဇာတ်ညွှန်းကို ပေးပို့ခဲ့ပြီးကတည်းက သူမသည် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ပြီး သရုပ်ဆောင်များနှင့် ဒါရိုက်တာကိုလည်း ရှာတွေ့ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။

နောက်အပတ်တွင် စတင်လည်ပတ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။ အရာအားလုံးက စနစ်တကျ ဖြစ်ပေါ်နေပေသည်။

ချန်ဖုန်းသည် ထျန်ဖုန်းလုပ်ငန်းစု ၏ ရုံးချုပ်ကို ကျိုတိုမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် စဉ်းစားနေသော်လည်း ယင်းမှာ နောက်မှ စဉ်းစားရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင်အားဖြည့်လာခဲ့၏။

သူသည် ယခုအခါ တစ်ရက်လျှင် တစ်ကြိမ် အားဖြည့်မှု ရရှိနေပြီး ၎င်းမှာ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အားဖြည့်မှုအတွက် အကန့်အသတ် ရှိမရှိကိုမူ မသိရသေးချေ။

…

ကျိုတိုမြို့ အိုယန်မိသားစု။

ယမန်နေ့က အိုယန်နာလန် အိုယန်မိသားစုသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် အဘိုးကြီးအိုယန်ရော အဘွားကြီးအိုယန်ပါ နှစ်ဦးစလုံး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေခဲ့ကြ၏။

သူတို့၏ သမီးကို မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ အကြီးမ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး အငယ်မမှာလည်း ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပေ၏။

အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ သားဖြစ်သူကသာ ထောက်ပံ့မပေးခဲ့ပါက သက်ကြီးရွယ်အို နှစ်ဦးစလုံး မည်သို့လုပ်ရမည်ကို သိမည် မဟုတ်ချေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်းတို့က လက်မလျှော့ခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် သမီးဖြစ်သူ ပြန်ရောက်လာခဲ့လေပြီ။

အိုယန်မိသားစု အတွင်းရှိ လေထုမှာ အလွန် တက်ကြွနေခဲ့၏။

အထူးသဖြင့် အဘိုးကြီးအိုယန်သည် သူ၏မြေးဖြစ်သူ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း ကြားရချိန်တွင် ဝမ်းသာမျက်ရည်များပင် ကျလာခဲ့ပေသည်။

"နာလန် ရှောင်ဖုန်း ဘယ်တော့ရောက်မလဲ"

"သူ အခုလေးတင် ဖုန်းဆက်တယ် မိနစ်နှစ်ဆယ်လောက်ဆို အိမ်ရောက်တော့မယ်တဲ့"

အိုယန်နာလန်က အဘိုးကြီး၏ လက်မောင်းကို ကိုင်ထားလိုက်၏။ ဖခင်ဖြစ်သူသည် သူမ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ပြန်မလာခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာကာ အလွန် အိုမင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ"

အဘိုးကြီးအိုယန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး စားစရာများ သွားဝယ်ရန် လူတစ်ယောက်ကို လွှတ်တော့မည့်အချိန်မှာပင်။

ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်တစ်စု အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ခေါင်းဆောင်၏ အမည်မှာ လုကျွင်း ဖြစ်ပေသည်။

လုမိသားစုသည် ကျိုတိုမြို့တွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေပြီး ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အဆက်အသွယ် ကွန်ရက်တစ်ခု ရှိလေသည်။ ယခင် အိုယန်မိသားစုသည် စစ်ဘုရင် သမက်တစ်ဦးရှိစဉ်က လုမိသားစုကို အရေးတယူ လုပ်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

အခုတော့...

၎င်းတို့၏ သမီးနှင့် သမက် သေဆုံးသွားပြီးကတည်းက အိုယန်မိသားစုသည် ၎င်း၏ အထောက်အပံ့ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့၏။ စီးပွားရေးတွင်လည်း အခြားသူများ၏ ဖိနှိပ်မှုများကို အဆင့်တိုင်းတွင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပေသည်။

အိုယန်မိသားစုသည် ဂုဏ်ကျက်သရေမှ လျှောကျလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး လုမိသားစုကို ရန်စရန် မရဲဝံ့တော့ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤအခိုက်အတန့်တွင်။

လုကျွင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးကြီးအိုယန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။

"သခင်လေးလု ဘာကိစ္စများရှိလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ"

အိုယန်နာလန်၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ အိုယန်ဖူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်၏။

ဒီလူက ကိုယ်ကျိုးမပါဘဲ ဘာမှလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအချိန်မှာ အိုယန်မိသားစုဆီ ရောက်လာတာက ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။

"အဘိုးကြီးအိုယန်ကို လာဂါရဝပြုတာပါ ဘာလဲ ငါ့ကို မကြိုဆိုဘူးလား"

လုကျွင်းက မျက်လုံးမှေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက လူများကို အလွန် အနေရခက်စေ၏။

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များက အဘိုးကြီးအိုယန်၏ ဘေးရှိ အိုယန်နာလန်ထံသို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားပြီး တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားခဲ့ပေသည်။

အိုယန်နာလန်သည် ယခုအခါ အသက် လေးဆယ် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူမကိုယ်သူမ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဂရုစိုက်ထားသဖြင့် အသက် သုံးဆယ်ခန့်သာ ရှိသေးပုံရ၏။

သူမက ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက်ပဲ

အဲဒါက သူ့ရဲ့ ညီလေးကို…

"ဒါက ဘယ်သူလဲ"

"ကျွန်တော့်ညီမ အိုယန်နာလန် ပါ အရင်က နိုင်ငံခြားမှာ နေခဲ့တာ အခုမှ ပြန်ရောက်တာပါ"

အိုယန်ဖူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အခြေအနေကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

"ဒါဆို သခင်မလေးအိုယန် ပေါ့"

လုကျွင်းသည်လည်း အိုယန်မိသားစုအကြောင်း ကြားဖူးထားလေသည်။

အိုယန်မိသားစု၏ သမီးနှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်က သေဆုံးသွားပြီး နောက်တစ်ယောက်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေမဲ့ အခု ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေမှုကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များကို အဘိုးကြီးအိုယန်ထံသို့ ပြန်လှည့်ကာ ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "အဘိုး ဒီရက်ပိုင်း အိုယန်မိသားစုရဲ့ စီးပွားရေးက အဆင်မပြေဘူးလို့ ကြားတယ် ကုမ္ပဏီက ဒေဝါလီခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဆို"

"အဘိုးရဲ့ ကုမ္ပဏီကို ကျွန်တော့်ဆီ ပေါင်နှံထားဖို့ စိတ်ဝင်စားလား ကျွန်တော့်မှာ ရန်ပုံငွေ ရှိတယ်"

"ဒီရန်ပုံငွေနဲ့ အဘိုး အသစ်ကနေ ပြန်စလို့ရတယ်လေ"

"အဘိုးက ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိနိုင်ပါသေးတယ်"

All Chapters