အခန်း ၂၅၇

အခန်း (၂၅၇) ကိုယ်ပိုင်လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်ခြင်း

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော်ပါ... လူကြီးမင်းက ဘယ်သူများလဲလို့ မေးလို့ရမလား"

လုရှောင်ရှင်းသည် သူ၏ရှေ့ရှိ လဲ့ယန်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤလူကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသဖြင့် မည်သို့ စော်ကားမိခဲ့သည်ကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။

‘မဟုတ်သေးဘူး တစ်ဖက်လူက ငါက လုကျွင်းရဲ့ အဖေ ဟုတ်မဟုတ် အခုလေးတင် မေးလိုက်တာလား

ငါ့သားက သူ့ကို စော်ကားခဲ့တာများလား’ ဟု စိတ်ထဲတွေးရင်း သူ့မှာကြောက်လန့်သွားတော့၏။

လဲ့ယန်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

"မင်းတို့ လုမိသားစုက တော်တော်ရဲတင်းတာပဲ ငါတို့ သခင်လေးကို စော်ကားရဲတယ် ဘာလဲ ငါတို့ သခင်လေးကို နှိမ်နင်းဖို့ ဝံပုလွေဘုရင်ကို ဖုန်းဆက်ခေါ်တော့မလို့လား"

"ဒီဖုန်းကို ခေါ်နေစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ ထင်တယ် မင်းဘာသာမင်း သူ့ကို ပြောလိုက်တော့"

စကားပြောနေစဉ်

သူ ကိုင်ထားသော ဝံပုလွေဘုရင်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်လေသည်။

နံရိုးများ အားလုံးနီးပါး ကျိုးနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက် လဲကျနေသော ဝံပုလွေဘုရင်ကို မြင်သောအခါ လုရှောင်ရှင်းသည် သေးထွက်ကျလုမတတ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပေ၏။

ထိုလူသည် တကယ်ပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း သူ သိနိုင်လေသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် သေသူတစ်ဦးအလား ဖြူရော်သွားခဲ့၏။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင်

လဲ့ယန်၏ စကားများထဲမှ အဓိကအချက်ကိုလည်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပေသည်။

သခင်လေး ဒီကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါကြီးမှာ သခင်လေးတစ်ယောက်တောင် ရှိနေသေးတာလား။ သူ ရုတ်တရက်

သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ဒါက သေချာပေါက် သားဖြစ်သူ စော်ကားခဲ့တဲ့ အိုယန်မိသားစုရဲ့ မြေးပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူက အိုယန်မိသားစုကို ဒုက္ခပေးဖို့ ပြင်နေချိန်မှာ သူတို့က သူ့အိမ်တံခါးဝကို ရောက်လာတာ ဘယ်လိုလုပ် တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

လုရှောင်ရှင်းသည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသည့်အလား မှင်တက်သွားခဲ့ပေ၏။

ထို့နောက် သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ဒူးထောက်ကျသွားလေသည်။ "သခင်... ကျွန်တော် တကယ်ကို မသိခဲ့ပါဘူး ဒီငမိုက်သားက သခင့်ရဲ့ သခင်လေးကို စော်ကားမိသွားမှန်း ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါဘူး"

"ဒါမှမဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့မှာ အသက်တစ်ရာ ရှိရင်တောင် အိုယန်မိသားစုကို ဒုက္ခပေးရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

လဲ့ယန်က ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ခြေတစ်လှမ်း တိုးလာခဲ့၏။ ထို့နောက် သူက လုရှောင်ရှင်း၏ ရင်ဘတ်ကို တက်နင်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့သားက သူ့လက်မောင်းကို သိမ်းထားဖို့ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိသေးလဲ အခုကစပြီး သူက ဘယ်လက်နဲ့ပဲ ထမင်းစားရမယ်"

စကားပြောနေစဉ် သူ၏ ဓားကြီးကို ကန့်လန့်ဖြတ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။

အားကောင်းသော လေပြင်းတစ်ခုက ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ အရေးပေါ်ခန်းကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် နံရံများသည် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ပြိုကျသွားတော့၏။

အထဲတွင် ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်နေသော ဆရာဝန်သည်လည်း အော်ဟစ်ကာ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြလေ၏။

အသက်ပြင်းပြင်းတောင် မရှူရဲကြချေ။

"ကျွင်းအာ"

လုရှောင်ရှင်းက ရင်ထဲမှ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ပြိုကျသွားသော နံရံအချို့သည် သားဖြစ်သူအပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့၏။

သူ့ကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူများ ရှိသော်လည်း သူ၏ ခွဲစိတ်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

သူ အသက်ရှင်ခဲ့လျှင်တောင် လက်တစ်ဖက်သာ ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဘာလဲ မင်း မကျေနပ်ဘူးလား"

လဲ့ယန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြန်၏။

လုရှောင်ရှင်းသည် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး အနည်းငယ်မျှ မကျေနပ်မှု မပြရဲဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေခဲ့ပေသည်။

"မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော့်သားက သူလုပ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စအတွက် သူနဲ့ထိုက်တန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပါပဲ"

"သခင်ကြီး... အဘိုးကြီးအိုယန်ရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုအတွက် လျော်ကြေးအနေနဲ့ ယွမ် တစ်ဘီလီယံ... မဟုတ်ဘူး ယွမ် နှစ်ဘီလီယံ ပေးဖို့ ဒီနေ့ အိုယန်မိသားစုဆီ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်တောင်းပန်ပါ့မယ်"

"အရမ်းကောင်းတယ်"

လဲ့ယန်က မျက်လုံးမှေးကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "သားသမီးကို မဆုံးမရင် မိဘရဲ့ အပြစ်လို့ ဆိုရိုးစကား ရှိတယ် မင်းရဲ့သားက မျက်စိကန်းနေတာ ဆိုတော့ အဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့ လက်မောင်းကို ဖြတ်သင့်တယ်"

"အခုကစပြီး မင်း ဘာလုပ်လုပ် သတိထား"

လုရှောင်ရှင်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားခဲ့ပေ၏။

ကိုယ့်လက်မောင်းကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်ရမယ်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် လဲ့ယန်သည် အမည်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် သေနေသော ခွေးတစ်ကောင်အလား လဲကျနေသည့် ဝံပုလွေဘုရင်သာ မရှိခဲ့ပါက။

လုမိသားစု၏ အခန်းနံရံများ လုံးဝနီးပါး ပြိုကျမသွားခဲ့ပါက လုမိသားစုသည် လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ငရဲတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြောင်း မည်သူမျှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ချေ။

လဲ့ယန် ထွက်ခွာသွားသော်လည်း။

ဤကိစ္စသည် ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု လုရှောင်ရှင်း တကယ်ပဲ ထင်နေပါသလား။

မဟုတ်ဘူး သူ ကိုယ်တိုင် လက်မောင်းကို ဖြတ်ရတော့မယ်။

ထိုလူတွင် မည်သို့သော အမှတ်အသားမျိုး ရှိသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ၎င်းသည် ယခုအချိန်တွင် သူ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်သူ မဟုတ်ကြောင်း သေချာလှပေ၏။

သူ သည်းခံရမယ် သူ့တွင် ထိုလျှို့ဝှက် အင်အားကြီး မိသားစုများနှင့် အဆက်အသွယ် ရှိလျှင်ပင် ထိုမိသားစုများသည် လုမိသားစု အတွက် ဤအရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို စော်ကားရန် ဆန္ဒရှိမည်လား။

သူ လောင်းကြေးမထပ်ရဲချေ။

လောင်းကြေးနိုင်ရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။

ရှုံးသွားရင်တော့ သူတို့တွေ ပြီးသွားပြီပဲ။

ထိုအချိန်၌ လုမိသားစုသည် ၎င်းတို့၏ သားဖြစ်သူကို အရေးပေါ်ခန်းထဲမှ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ မသေသော်လည်း သတိလစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ထိုအခိုက် လုရှောင်ရှင်းက

ရုတ်တရက် ပုဆိန်တစ်လက်ကို ဆွဲယူကာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို အစွမ်းကုန် ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

"အား"

လုရှောင်ရှင်းသည် သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော နာကျင်မှုကို သူ မခံမရပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ဘေးရှိ ဆရာဝန်မှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် နှုတ်ခမ်းများပင် တုန်ယင်သွားခဲ့ရ၏။

ကြောက်စရာကောင်း လွန်းလှပေသည်။

၎င်းသည် သွေးတိတ်စေရန် ဆေးဝါးများနှင့် ပတ်တီးများကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

သူ မမေးရဲချေ။

သူ စကားလည်းမပြောရဲချေ။

သူတတ်နိုင်တာက တိတ်တဆိတ် သွေးတိတ်အောင်လုပ်ပြီး ဒဏ်ရာကို ကုသပေးတာပဲ။

ငါးမိနစ် အကြာတွင်။

လုရှောင်ရှင်းသည် သူ၏ ဒဏ်ရာကို အလျင်အမြန် ကုသလိုက်ပြီး အင်္ကျီတစ်ထည်ဝတ်ကာ အိုယန်မိသားစုဆီသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

…

အိုယန်မိသားစု။

အဒေါ်ဖြစ်သူ အိုယန်နာလန်က ချက်ပြုတ်တတ်သော်လည်း သူမ၏ စွမ်းရည်မှာ တကယ်ကို သိပ်မကောင်းလှချေ။

တစ်နာရီကြာသွားပြီဖြစ်သော်လည်း အစားအစာက အဆင်သင့် မဖြစ်သေးပေ။

ဒါက အဲဒီစကားပုံရဲ့ အဓိပ္ပာယ်အတိုင်းပါပဲ။

လှပသော အမျိုးသမီးများသည် သေချာပေါက် ဟင်းမချက်တတ်ကြသလို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးများဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဟင်းချက်နိုင်ခြေ နည်းပါးလှပေ၏။

ရှန်ယန်းယန်းကလည်း ဒီလိုပဲ ယွင်ထင်ကလည်း ဒီလိုပါပဲ။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့တောင်မှ အဲဒီလို ဖြစ်လောက်တယ်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့နှင့် အဘွားကြီးအိုယန်တို့ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ချန်ဖုန်းသည် သူ၏ မိခင် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားခဲ့လေ၏။

အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ။

အဘိုးကြီးအိုယန်နှင့် အဘွားကြီးအိုယန်တို့က နေ့တိုင်း ရှင်းလင်းပေးပြီး အခန်းထဲရှိ ပစ္စည်းများသည် ယခင်ကအတိုင်း အတိအကျ ကျန်ရှိနေခဲ့ပေသည်။

အခန်းကို အလွန်ရိုးရှင်းစွာ အလှဆင်ထား၏။

ကုတင်တစ်လုံး၊ မှန်တင်ခုံတစ်လုံးနှင့် စားပွဲတစ်လုံး။

အိပ်ရာခင်းများနှင့် စောင်စွပ်များကို ခင်းကျင်းထားပြီး ဒီဇိုင်းမှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဖြစ်ပုံရကာ အတော်လေး ဟောင်းနွမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒါတွေကို အရင်က ငါ့အမေ သုံးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်…”

ချန်ဖုန်းသည် အခန်းထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ မိခင် ရှိနေမှုကို ခံစားကြည့်ရန် ကြိုးစားနေပုံရပေ၏။ သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှူရှိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် မည်သည့်အနံ့ကိုမျှ မရရှိခဲ့ချေ။ ထို့နောက် သူသည် အခန်းထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်၌ အိုယန်နာလန်က အစားအစာများ ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်၏။

ဧည့်ခန်းထဲတွင် အခြားလူတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူ၏ ဦးလေး၏သားဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုလည်း ဖြစ်ပေ၏။

ကုမ္ပဏီမှာ စီးပွားရေးကိစ္စတချို့ ဖြေရှင်းနေတုန်း ဝမ်းကွဲညီလေး ပြန်ရောက်လာတယ်လို့ ကြားတာနဲ့ အမြန်ပြန်လာခဲ့တာဖြစ်သည်။

ချန်ဖုန်း၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကို အိုယန်ဝူ က အသက် ၂၈ နှစ်တာ ရှိသေးသည်။

သာမန်မိသားစုကသာဆိုလျှင် သူ အိမ်ထောင်ကျနေလောက်ပြီ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် အိုယန်မိသားစုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသဖြင့် သူ့အတွက် ဇနီးတစ်ယောက်ရှာရန်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့ပေ၏။ နှုတ်ခွန်းဆက်စကားများ ဖလှယ်ပြီးနောက် နှစ်ဖက်စလုံး နေရာယူလိုက်ကြသည်။

ချန်ဖုန်းနှင့် ရှန်ကွမ်ယွဲ့တို့က အဘွားကြီးအိုယန်၏ ဘေးတွင် ထိုင်ကာ နေ့စဉ်အကြောင်းအရာများကို ပြောဆိုနေကြပြီး လေထုမှာ အလွန် သဟဇာတဖြစ်နေပုံရပေ၏။

ချန်ဖုန်းက မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

‘နောက်ထပ် မြေးချွေးမတစ်ယောက် ထပ်ရှိလာရင် အဘွားကြီးအိုယန် စိတ်ဆိုးမလား မသိဘူး…’

အဘိုးကြီးအိုယန်၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ချန်ဖုန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။

"အဘိုး ဒီအကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားဖို့ ကုမ္ပဏီက ငွေဘယ်လောက်လိုလဲ"

"အနည်းဆုံး ယွမ် တစ်ဘီလီယံပဲ"

အဘိုးကြီးအိုယန်၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ ရှေးရိုးဆန်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ အခြားမိသားစုများက အိုယန်မိသားစုကို ဆက်လက်ဖိနှိပ်နေမည်ဆိုပါက ယွမ် တစ်ဘီလီယံပင်လျှင် ၎င်းတို့၏ သွားကြားထဲမှ ဟာကွက်ကို ဖြည့်ရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။

"နားလည်ပါပြီ"

ချန်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။ "အဘိုး နောက်ကျရင် ကုမ္ပဏီရဲ့ အကောင့်အသေးစိတ်ကို ပေးပါ ကျွန်တော် ယွမ် ၅ ဘီလီယံ လွှဲပေးပါ့မယ် အဲဒါ မလုံလောက်သေးရင်လည်း ကျွန်တော့်ကို ပြောပါ"

“ဟင်…”

ထမင်းစားပွဲ တစ်ခုလုံးတွင် အိုယန်နာလန်နှင့် ရှန်ကွမ်ယွဲ့တို့ကလွဲ၍ အခြားသူများအားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပေ၏။

ယွမ် ၅ ဘီလီယံ

ပြီးတော့ ဒါက လည်ပတ်ငွေနော်။

အိုယန်မိသားစု၏ အထွတ်အထိပ် နှစ်များအတွင်းက ၎င်းတို့သည် ထိုမျှလောက် ငွေအများကြီးကို တကယ်ပင် ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အိုယန်မိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ အားလုံးကို ရောင်းချလျှင်ပင် ထိုမျှလောက် ရရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ဦးလေး အိုယန်ဖူက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်၏။ "ရှောင်ဖုန်း မင်းဆီမှာ အဲဒီလောက် ငွေအများကြီး ဘယ်ကရလာတာလဲ"

ဝမ်းကွဲအစ်ကို အိုယန်ဝူ ၏ မျက်လုံးများလည်း ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ မိသားစုကုမ္ပဏီတွင် အလုပ်လုပ်နေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်ခဲ့သော်လည်း ယွမ် သန်းဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပေ၏။

ကုမ္ပဏီက အခု အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီး ပြီးခဲ့တဲ့လကမှ သူ့ရဲ့ စုဆောင်းငွေတွေကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ရတာ။

‘ဒီဝမ်းကွဲညီလေးက ငါ့ထက်လည်း အသက်နည်းနည်း ငယ်တယ်လေ သူပိုက်ဆံတွေ ဘယ်ကရလာတာလဲ…’ ဟု သူတွေးလိုက်၏။