အခန်း ၇၇၄

အခန်း (၇၇၄)။

“ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့်က ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။ ငါတို့ရဲ့ နေလဒီရေလှိုင်းကိုတောင် သူက ချိုးဖျက်နိုင်တယ်လား”

မူလက ဧကရာဇ်ရှန်နှင့် ဧကရီယင်တို့သည် အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို မြင်သည်နှင့် သူတို့အင်အားကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ထွက်ပြေးရန် ကြံစည်ခဲ့ကြသည်။ ထိုကိုးကြိမ် မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ထားသော ထိပ်သီးပညာရှင်နှစ်ဦး၏ ‘နေလ ဒီရေလှိုင်း ထွက်ပြေးခြင်းပညာရပ်’မှာ လောကတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ပညာရပ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ‘မူလသံလိုက်ထွက်ပြေးခြင်းပညာရပ်’ ထက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး ဆန်းကြယ် လှသည်။ သို့သော် ဟုန်ယွိက ဤမျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်မှတ် ထားခဲ့ကြပေ။ သူသည် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို လွှမ်းမိုး ကာ၊ နေနှင့်လကို အမှုန့်ပြုပြီဂ၊ စကြဝဠာကြီးကို တုန်ခါစေကာ၊ အချိန်နှင့် လေဟာနယ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး မဟာကမ္ဘာလောကကြီးကို ပုံပျက်သွားစေခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်း နယ်ပယ်သည် စိတ်ကူးကြည့်၍ မရနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လွန်းပြီး၊ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် အရာအားလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားကုန်သည်။

နေလဒီရေလှိုင်း၏ ရေစီးကြောင်းကြီး အလယ်မှ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မြင်သောအခါ လကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် အေးစက်စက် အမျိုးသမီး ဧကရီယင်သည် ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်ကြွေးလိုက်လေသည်။ သူမသည် ဆက်လက်ထွက်ပြေးခြင်း မပြုတော့ဘဲ ဟုန်ယွိကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

“အမြင့်မြတ်ဆုံး ယင်စွမ်းအား မိခင်၊ လနတ်ဘုရားဝတ်ရုံ၊ လမင်း၏ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ စင်ကြယ်ခြင်း... ဟုန်ယွိ၊ ဒါကို ခံစားကြည့်စမ်း လဓားအလင်း”

ကွမ်ဟန်ဝတ်ရုံ (မဟာအေးမြခြင်း အလင်းဝတ်ရုံ)ကို ဆင်မြန်းထားသော ဧကရီယင်သည် ပို၍ လှပနေကာ အေးစက်နေလေသည်။ သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝေဝါးနေသော မြူခိုး များ ဝန်းရံနေပြီး ပုံရိပ်မှာလည်း ထူးခြားဆန်းကြယ်နေသည်။ သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ဖြန့်လိုက်သောအခါ လက်ချောင်းထိပ်များမှ တောက်ပသော လမင်းငယ်လေးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလမင်းငယ်လေးများ တစ်ခုချင်းစီ၏ အတွင်း၌ ရေခဲသလင်း ကျောက်များကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော ဖီးနစ်ငှက်များကို တွေ့ရ၏။ အဆိုပါ ရေခဲဖီးနစ်များ သည် ရှေးဦးရွှေကျီးကန်းများနှင့် ဆင်တူပြီး အရေအတွက် တစ်ထောင်ကျော် ရှိလေသည်။ ၎င်းတို့ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အေးစက်သွားကာ စကြာဝဠာကြီးမှာ ရှေးဦးရေခဲကမ္ဘာခေတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ သည်။

ဤ ‘ရေခဲဖီးနစ်’ များမှာ အမှန်တကယ်တွင် ရှေးဦးရွှေကျီးကန်းများကဲ့သို့ပင် အစွမ်းထက် သော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မွေးရာပါ နတ်ဘုရားသားရဲများ ဖြစ်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပြင်းထန်သော ယင်စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေကြသည်။

ထိုသားရဲများ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ကြရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အမွှေးအမျှင်များမှာ သုံးပေခွဲခန့် ရှည်လျားသော ရေခဲပျံဓားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ထိုဓားများက ကြီးမားလှသော မဟာအစီအရင်အဖြစ် စုစည်းသွား ပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းရံလိုက်သောအခါ မဟာကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ရေခဲဓားများ၏ နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ကာ အရာခပ်သိမ်းကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်ရန် ကခုန်နေကြလေသည်။

ဖီးနစ်ငှက်များတွင် မီးလျှံဖီးနစ်နှင့် ရေခဲဖီးနစ် ဟူ၍ နှစ်မျိုးရှိသည်။ ဧကရီယင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အအေးဓာတ်နှင့် လမင်း၏ အနှစ်သာရများမှ မွေးဖွားလာသော ရေခဲဖီးနစ်များကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူမ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ဝှက်ဖဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး ‘ရွှေကျီးကန်း အစီအရင်’ နှင့် ဆင်တူသည်။ သူမသည် ရေခဲဖီးနစ်တစ်ထောင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အစီအရင်တစ်ခု ကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမဘေး၌ အမျိုးသမီး သုံးဦး ရုတ်တ ရက် ပေါ်လာသည်။ ထိုအမျိုးသမီး သုံးဦးလုံးမှာ ဖြူစင်သော အသားအရေနှင့် ကျောက်စိမ်း ကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး အမှန်တကယ်ပင် ‘ဖန်ဆင်းရှင်’ အဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။ အမျိုးသမီးများ ပျံသန်းထွက်လာသည်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစပေါင်း ၁၂၉,၆၀၀ စီမှာလည်း ပျံထွက်လာပြီး ကျောက်စိမ်းယုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြ သည်။

ထိုကျောက်စိမ်းယုန် သုံးကောင်မှာ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး ရေခဲဖီးနစ်များထက်ပင် ကြီးမားနေကြသည်။ ကျောက်စိမ်းယုန်များမှာ မူလစိတ်ဝိညာဉ်များနှင့် ဆင်တူသော်လည်း မူလစိတ်ဝိညာဉ်များတော့ မဟုတ်ကြဘဲ မှော်ပညာရပ် ပုံရိပ်ယောင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

“ယင်ယွီ၊ ယင်ရု၊ ယင်ဟန်... အစီအရင်ကို စတင်စမ်း” ဧကရီယင်က အေးစက်စွာ အမိန့်ပေး လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် အစီအရင်မှာ အပြည့်အဝ အသက်ဝင်သွားပြီး ဟုန်ယွိကို အလယ်ဗဟိုတွင် ပိတ်လှောင်ကာ သူ့လက်သီးချက်ကိုလည်း ဟန့်တားလိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီး သုံးဦးမှာ ဧကရီယင်၏ တပည့်ရင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ကျောက်စိမ်းယုန်များ ကို ‘ကွမ်ဟန်မူလစိတ်ဝိညာဉ်’ ဟု ခေါ်ပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့မှာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နတ်ဘုရားအဆင့်အဖြစ် မသန့်စင်နိုင် ကြသေးသဖြင့် ယခုအခါတွင် စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပုံရိပ်ယောင် အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော်လည်း ထိုစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေ သည်။

“ရှေးဦးရွှေကျီးကန်း၊ အထွက်အထိပ် ယန်အစီအရင်၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို မှောက်လှန်ပစ်စမ်း။ ရွှေကျီးကန်းနဲ့ ကျောက်စိမ်းယုန်၊ တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းစေ၊ နေနဲ့လ လည်ပတ်စေ၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အရှင်သခင်... သတ်ပစ်ကြ”

ဧကရာဇ်ရှန်လည်း နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်လေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧကရာဇ်ရှန်သည်လည်း ‘ရွှေကျီးကန်းအစီအရင်’ မဟာအစီအရင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏တပည့်များဖြစ်သော ဖန်ဆင်းရှင် သုံးဦးကလည်း ‘နေပစ်အလံ’ များကို အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။

ဧကရာဇ်နှစ်ဦးမှာ အင်အားချင်း ပေါင်းစပ်လိုက်ကြပြီး တစ်ဦးက ရွှေကျီးကန်းအစီအရင်၊ အခြားတစ်ဦးက ကွမ်ဟန်အစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ ဟုန်ယွိကို တားဆီးရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြတော့သည်။

ထိုလူနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးက အစွမ်းထက်ဆုံး ယန်စွမ်းအားနှင့် အခြားတစ်ဦးက အစွမ်းထက် ဆုံး ယင်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထား သည့် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် နတ်ဘုရားသားရဲ နှစ်ထောင်၏ အကူအညီဖြင့် ယင်နှင့်ယန်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဟုန်ယွိ၏ လက်သီးချက်ကို အမှန်တကယ်ပင် တားဆီးနိုင်ခဲ့ကြသည်။

“ဟင်… ယင်နဲ့ယန်ကို ပေါင်းစပ်လိုက်တာလား၊ အထွက်အထိပ် ယန်နဲ့ယင်အစီအရင် နှစ်ခုပေါင်းလိုက်ရင် ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ငါ့စွမ်းအားကို တောင် တားဆီးနိုင်တယ်ပေါ့”

ဟုန်ယွိက နေလဒီရေလှိုင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်ရှန်နှင့် ဧကရီယင်တို့ကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးသော်လည်း အခြားတစ်ဖက်မှ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပြင်းထန်လှပေ သည်။ အစီအရင် နှစ်ခုလုံးက သူ့ကို ဝန်းရံထားသောကြောင့် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အဟန့်အတား ဖြစ်သွားရသည်။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားလှသော မီးလျှံလှိုင်းလုံးကြီးများ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရသည်။ ထိုမီးလျှံများအတွင်း၌ ရေခဲဓားများနှင့် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေသလို၊ ရေခဲဖီးနစ်များကလည်း ကောင်းကင်ယံထက်၌ ပျံသန်းကာ အော်ဟစ်နေကြ သည်။ ယင်နှင့်ယန် အစွန်းနှစ်ဖက်၏ စွမ်းအားများမှာ ဆူပွက်နေလိုက်၊ ခဲနေလိုက်ဖြင့် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဤ အစီအရင် နှစ်ခုကို ဖန်ဆင်းရှင် ခြောက်ဦးက ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်ရှန်၏ တပည့် သုံးဦးနှင့် ဧကရီယင်၏ တပည့် သုံးဦးလုံးမှာ ဖန်ဆင်းရှင် အဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဟုန်ယွိက ရှေ့သို့ အနည်းငယ် တိုးဝင်ကြည့်သောအခါ ရွှံ့နွံထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အနည်းငယ်တော့ အဟန့်အတား ရှိနေသည်။ ထိုမီးလျှံများနှင့် ရေခဲ ဓားများမှာ သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာမရစေနိုင်သော်လည်း အရပ်မျက်နှာ အနှံ့ အပြားမှ ဝန်းရံထားသော မမြင်နိုင်သည့် လှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေလေသည်။

“ဟုန်ယွိ၊ အစွန်းရောက် ယင်နဲ့ယန်စွမ်းအားတွေ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အစီအရင် စွမ်းအားကို မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်ဦး။” ဧကရီယင်က သူမနှင့် ဧကရာဇ်ရှန်တို့၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှု ကြောင့် ဟုန်ယွိ၏ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာသွားလေသည်။ “အားလုံးပဲ၊ အမြန်ဆုံး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပြီး ခွန်အားတွေ ပြန်ဖြည့်ကြ။ ငါ ဟုန်ယွိကို ပိတ်လှောင်ထားလိုက်ပြီ။ ဒီနေ့မှာပဲ ဟင်းလင်းပြင်ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကို ငါတို့ အပြတ်ရှင်းကြမယ်”

ဧကရီယင်နှင့် ဧကရာဇ်ရှန်တို့၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုမှာ အခြားသူများအတွက် အချိန်ရ စေခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ ပထမဆုံးမှာ ရွှီယွိ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟုန်ယွိနှင့် တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က အသေအလဲ အရိုက်ခံခဲ့ရပြီး သူ၏ ယန်နတ်ဘုရားအတွေးစမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် အသက်ရှူခွင့် ရရှိသွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှင်းနှင့် ခုန်းတို့လည်း ပုံရိပ်ပြန်ပေါ်လာကြသည်။

အမှောင်ဧကရာဇ်တာအိုသခင်၏ မူလစိတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြီး အမှောင်ကြယ်များလည်း ပြန်လည်စုစည်းလာသည်။ သို့သော် သူ၏ သွေးသားခန္ဓာကိုယ် မှာမူ ထာဝရ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။ သူသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ‘သွေးတစ်စက်မှပြန်လည် မွေးဖွား ခြင်းအဆင့်’ အထိ မကျင့်ကြံထားနိုင်သဖြင့် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် အမှုန့် ဖြစ်သွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုပညာရှင်များ ပြန်လည်ကုစားလာနိုင်သည်နှင့် ဧကရီယင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ကြရာ မည်သူမျှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဧကရီယင်၏ အသံထက် ပိုမိုကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာ သည်။ “ဒီလောက်လေးနဲ့ ကျုပ်ကို ပိတ်ထားနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ ထင်နေတာလား။ ဘယ်လောက်တောင် နုံလလိုက်လဲ။ ကျုပ်က ဒီအစီအရင်ထဲက ရွှေကျီးကန်းတွေနဲ့ ရေခဲ ဖီးနစ်တွေကို မသတ်ချင်သေးလို့ သည်းခံနေတာ။ မဟုတ်ရင် သူတို့ တစ်ထောင်လုံး သေနေ တာ ကြာလှပြီ!” ပြင်းထန်ပြီး အာဏာစက် ပြည့်နှက်နေသော အသံမှာ အစီအရင်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဟုန်ယွိပင် ဖြစ်သည်။ “ဟင်းလင်းပြင်ဖျက်ဆီးခြင်း အဆင့်ပညာရှင်ဆိုတာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားမှာ အနှိုင်းမဲ့ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ။ ရှေးခေတ်တုန်းက နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးမှာတောင် ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့် ‘စွမ်းအား’ ပဲ ရှိခဲ့တာ၊ ဒီအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါတောင်မှ ဧကရာဇ် ချန်ရှန်းက သူတို့ကို ချိပ်ပိတ်ရုံပဲ တတ်နိုင်ခဲ့တာ။ ဒီနေ့ ကျုပ်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားရော ကျင့်ကြံမှုရော ရှိနေပြီ။ ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ အားလုံး အညံ့ခံကြစမ်း။”

ဝုန်း…

ဟုန်ယွိက ဝင့်ကြွားစွာ ရပ်နေရင်း သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို တစ်ပြိုင်တည်း မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်က စက်ဝိုင်းပုံတစ်ခု ဆွဲလိုက်ရာ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်၊ စကြာဝဠာ၊ အချိန်၊ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အနန္တတရားတို့ကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

သူ၏ညာဘက်လက်ကမူ စတုရန်းပုံစံတစ်ခု ဆွဲလိုက်ပြီး ၎င်းမှာ လူသားလမ်းစဉ်၊ ဉာဏ်ပညာ၊ သတ္တိ၊ မေတ္တာနှင့် သစ္စာတရားတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်က စက်ဝိုင်း၊ ညာဘက်က စတုရန်း၊ ထိုနှစ်ခုစလုံးသည် လူသားလမ်းစဉ်၏ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ကောင်းကင်လမ်းစဉ်၏ ရှုပ်ထွေးနက်နဲမှုတို့ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ဖော်ပြနေလေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိသည် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများနှင့် အခြေခံမူများကို သတ်မှတ်သည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုတည်ရှိမှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို မည်သူမျှ ဖော်ပြနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရှုး... ရှုး... ရှုး... ရှုး... ရှုး…

ဟုန်ယွိက ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဆွဲလိုက်သောအခါ စက်ဝိုင်း၏ အလယ် ဗဟိုမှ ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မီးလျှံများနှင့် ရေခဲဓားများ အားလုံးမှာ ထိုစက်ဝိုင်းအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာ ပင် ရွှေကျီးကန်း တစ်ထောင်နှင့် ရေခဲဖီးနစ် တစ်ထောင်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ဘာဖြစ်သွား သည်ကို မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ကြပေ။

စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဆွဲလိုက်ရုံဖြင့် အစီအရင်၏ အတားအဆီးများကို ချိုးဖျက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟုန်ယွိက ရပ်တန့်မသွားဘဲ သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် ဖန်ဆင်းရှင် ခြောက်ဦးရှိရာ အရပ်သို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း…

ပေါက်ကွဲသံ ခြောက်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဧကရာဇ်ရှန်နှင့် ဧကရီယင်တို့၏ တပည့် ဖန်ဆင်းရှင် ခြောက်ဦးလုံးမှာ လွင့်စဉ်သွားကြတော့သည်။ သူတို့၏ ပါးစပ်များမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း လေထဲ၌ အမှုန့်ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များပင်လျှင် ကြေမွသွားခဲ့ရပြီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ‘နေပစ်အလံ’ သုံးခုမှာလည်း ဟုန်ယွိ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွား တော့သည်။

“ရွှေကျီးကန်းတွေ၊ ရေခဲဖီးနစ်တွေ၊ ငါ့ဆီလာကြ။ မင်းတို့ဟာ လွတ်လပ်တဲ့ တည်ရှိမှုတွေပဲ၊ အစီအရင်ထဲမှာ အပိတ်လှောင်ခံထားရဖို့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ကို ငါ လွတ်လပ်ခွင့် ပေးမယ်”

ဟုန်ယွိသည် ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး နောက်ထပ် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဆွဲလိုက်ပြန်သည်။ ထိုအခါ ရွှေကျီးကန်း တစ်ထောင်နှင့် ရေခဲဖီးနစ် တစ်ထောင်လုံးမှာ ပြင်းထန်သော ဆွဲငင် အားကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဟုန်ယွိ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ‘သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ’ မှာ ပျံထွက်လာသည်။

သူသည် ထိုနတ်ဘုရားသားရဲ နှစ်ထောင်လုံးကို သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမအတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းရန် ပြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေကျီးကန်း တစ်ထောင်နှင့် ရေခဲဖီးနစ် တစ်ထောင်၊ ထိုနတ်ဘုရားသားရဲများမှာ မည်မျှ အထိ အစွမ်းထက်မည်နည်း။ အကယ်၍ ၎င်းတို့ကိုသာ သိမ်းဆည်းနိုင်မည်ဆိုပါက ဟုန်ယွိ ၏ အင်အားမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြင့်တက်လာဦးမည်။ ၎င်းမှာ ‘ချီလင်’ အကောင် နှစ်ထောင် ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ရွှေကျီးကန်းနဲ့ ရေခဲဖီးနစ်၊ ပေါင်းစပ်ကြစမ်း၊ ယင်နဲ့ယန် တစ်ခုတည်း ဖြစ်စေရမယ်”

ဟုန်ယွိက သူတို့၏ တပည့်များကို သတ်ရုံသာမက သူတို့၏ အစီအရင် အခြေခံအုတ်မြစ် များကိုပါ သိမ်းဆည်းရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဧကရာဇ်ရှန်နှင့် ဧကရီယင် တို့သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြန်သည်။ ထိုဧကရာဇ် နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အတိုင်းအဆမရှိသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုး ကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားသော မူလစိတ်ဝိညာဉ်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျံထွက်လာကြသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ အနှစ်သာရ မူလစိတ်ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုမူလစိတ်ဝိညာဉ်များ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှေကျီးကန်း တစ်ထောင်နှင့် ရေခဲဖီးနစ် တစ်ထောင်တို့မှာ တစ်ကောင်နှင့် တစ်ကောင် ရှာဖွေပြီး ပေါင်းစပ်သွားကြ တော့သည်။ ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအားနှစ်ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ ရောယှက်သွားပြီး ကမ္ဘာလောက ကြီးမှာ ပြိုလဲတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်သွားရသည်။

ဤပေါင်းစည်းမူ စွမ်းအားက ဟုန်ယွိ၏ ဆွဲငင်အားအတွင်းမှ ချက်ချင်းပင် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ သည်။

“ဟွန်း၊ ယင်နဲ့ယန် ပေါင်းစပ်မှုစွမ်းအားနဲ့ ငါ့ရဲ့ဆွဲငင်အားကို ချိုးဖျက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာ လား။ အိပ်မက်ယဉ်နေတာပဲ။ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ၊ သိမ်းဆည်းစမ်း”

ဂျိန်း... ဂျိန်း

သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမသည် ဟုန်ယွိ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ ထွက်ပေါ်လာကာ တဝဲ လည်လည် လည်ပတ်ရင်း အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိ သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အစစ်မှန် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားနေကြသော ရွှေကျီးကန်းများနှင့် ရေခဲဖီးနစ်များမှာ ဟုန်ယွိ၏ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲသွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သံသရာစက်ဝန်းပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ လည်ပတ်သွား သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ရွှေကျီးကန်းနှင့် ရေခဲဖီးနစ် နှစ်ထောင်လုံးမှာ ဟုန်ယွိ၏ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ‘ထိုက်ကျိမိုးကြိုးရေကန်’ အတွင်း၌ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး”

“ငါတို့ အဆုံးအရှုံးတွေ အရမ်းများသွားပြီ”

သူတို့၏ မူလစိတ်ဝိညာဉ်များနှင့် နတ်ဘုရားသားရဲများကြားရှိ ဆက်သွယ်မှု ပြတ်တောက် သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ ဧကရာဇ်ရှန်နှင့် ဧကရီယင်တို့သည် တုန်လှုပ်သွားကြ ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ ဤတစ်ကြိမ် အဆုံးအရှုံးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

သူတို့ မွေးမြူထားသော နတ်ဘုရားသားရဲ အားလုံး အသိမ်းခံလိုက်ရခြင်းမှာ အဖိုးတန်လှ သော အထွက်အထိပ် ရတနာတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းနှင့် တူနေလေသည်။

“မင်းတို့ နှစ်ယောက် အမြန်ဆုတ်ကြ၊ မဟုတ်ရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်”

ဟုန်ယွိက နတ်ဘုရားသားရဲများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ပြန်လည် နာလန်ထူလာကာစ ဖြစ်သော ရွှီယွိ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားလေသည်။ ထိုသားရဲများ မည်မျှအထိ အသုံးဝင်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ အထူးသဖြင့် ရေခဲ ဖီးနစ်နှင့် ရွှေကျီးကန်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားပါက မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို သူ သိနေသည်။

ရေခဲဖီးနစ်နှင့် ရွှေကျီးကန်းတို့ ပေါင်းစပ်ခြင်းမှာ တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် တူညီလေ သည်။

မဟုတ်သေး၊ ၎င်းမှာ တူနှစ်ဖော်ကျင့်ကြံခြင်းထက်ပင် ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရေခဲဖီးနစ်နှင့် ရွှေကျီးကန်းတို့မှာ အစွမ်းထက်ဆုံး ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအားများကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းအား နှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားပါက ယင်နှင့်ယန် စွမ်းအားမှာ အဆပေါင်း ရာချီ၍ ပိုမို အစွမ်းထက်လာပေလိမ့်မည်။

မူလက ဧကရာဇ်ရှန်နှင့် ဧကရီယင်တို့မှာ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး လျှို့ဝှက်စွာ ရန်လိုနေကြသော ကြောင့် သူတို့၏ နတ်ဘုရားသားရဲများကို ပေါင်းစပ်ခွင့် မပေးခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ယခု အခါတွင်မူ သူတို့၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဤနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ကြ ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဧကရာဇ်ရှန်နှင့် ဧကရီယင်တို့၏ မူလစိတ်ဝိညာဉ်များသာ အမှန်တကယ် ပေါင်းစပ်သွားမည်ဆိုပါက ထိုစွမ်းအားမှာ ပိုမို ကြီးမားလာမည် ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု မှာလည်း နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြင့်တက်သွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုသူနှစ်ဦးလုံးမှာ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားသော ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည့် အတိုင်း မိမိတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အစွန်းထင်းခံပြီး ဤနည်းလမ်းကို မစဉ်းစားကြသေးပေ။

ဤအတွေးများမှာ ရွှီယွိ၏ စိတ်ထဲ၌ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူသည် ပြန်လည်နာလန်ထူလာသည်နှင့် သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ယန်နတ်ဘုရားအတွေးစကို အသုံးပြု၍ ဟုန်ယွိ၏ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူသည် အသိမ်းခံလိုက်ရသော ရွှေကျီးကန်းများနှင့် ရေခဲဖီးနစ်များကို ပြန်လည် လုယူချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကျားပါးစပ်ထဲက အစာကို လုချင်နေတာလား၊ ရွှီယွိ၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ အသက်မရှင်ချင် တော့ဘူး ထင်တယ်”

ဟုန်ယွိသည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို လှည့်လိုက်ပြီး လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ထိုလက်သီးချက်မှာ အစစ်မှန် စွမ်းအားများကို ချိုးဖျက်ကာ ရွှီယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားတော့သည်။

“ဆယ်အရပ်မျက်နှာက ရွှေရောင်အင်မော်တယ်၊ အလယ်ဗဟိုသို့ စုစည်းစမ်း” ရွှီယွိက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး ချုပ်ရိုးမဲ့ကောင်းကင်ဝတ်ရုံကို ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အကာကွယ်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ရွှေရောင် အင်မော် တယ် မူလစိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားဖြင့် ဟုန်ယွိ၏ လက်သီးချက်ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင် လိုက်လေသည်။

ဝုန်း

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးသို့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

“ကျုပ် တခြားဘာကိုမှ မလိုချင်ဘူး၊ ခင်ဗျားရဲ့ ယန်နတ်ဘုရားအတွေးစကိုပဲ ကျုပ်လိုချင် တာ။ ကျုပ်ကို ပေးစမ်း” ရွှီယွိကို လက်သီးဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိက ရပ်တန့်မသွားပေ။ သူသည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး ရွှီယွိ၏ ယန်နတ်ဘုရားအတွေးစကို လှမ်းဖမ်းလိုက်တော့သည်။

အမှန်ပင်၊ ဟုန်ယွိသည် အရာအားလုံးကို လက်လွှတ်နိုင်သော်လည်း ဤယန်နတ်ဘုရား အတွေးစကိုမူ သေချာပေါက် ရယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်လေသည်။