အခန်း ၇၈၄

အခန်း (၇၈၄)။

ဝုန်း…

အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းပြီး အဆုံးစွန်သော လေဟာနယ်ကို ရိုက်ခွဲပြီး နောက်၊ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမသည် နောက်ဆုံးတွင် ဟင်းလင်းပြင်၏ မရေရာသော နယ်ပယ်တစ်ခုတွင် အလွန်တရာ ကျယ်ပြောလှသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရ သည်။

ထိုမြစ်ကြီးမှာ အလင်းတန်းများဖြင့်သာ လုံးဝဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အလင်းတန်းများ က အနန္တသဲပွင့်ကလေးများကဲ့သို့ အမှုန်အမွှားပုံသဏ္ဌာန်ရှိပြီး၊ ထာဝရရှေ့သို့ စီးဆင်းနေစဉ် တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေကြသည်။

ဤ 'အလင်းသဲပွင့်' များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကျယ်ပြောလှသည့် မြစ်ကြီးမှာ စကြဝဠာ၏ 'ကြယ်စင်စု' များထက်ပင် ပိုမိုကျယ်ဝန်းပြီး အဆုံးအစမဲ့လှ၏။ ၎င်းသည် မည်မျှအထိ နက်ရှိုင်းပြီး မည်မျှအထိ ကျယ်ဝန်းသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမက ရပ်တန့်မသွားဘဲ သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင် သော ဖုန်မှုန့်တစ်စအဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲသွားကာ အလင်းမြစ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား သည်။ ထို့နောက် အလင်းမြစ်ကြီးကို အဆက်မပြတ် ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။ ပတ်ဝန်း ကျင်တွင် အလင်းတန်းများမှာ ဘေးမှ ဝဲပျံဖြတ်သန်းသွားကြပြီး၊ ၎င်းတို့ မည်သည့်နေရာသို့ သွားနေသည်၊ မည်သည့်အချိန် သို့မဟုတ် မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်တော့ချေ။

ဟုန်ယွိသည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို ထိန်းချုပ်ကာ အလင်းမြစ်အတွင်းသို့ ဖြတ်သန်း ဝင်ရောက်သွားသည်။ သို့သော် ခန်းမအပြင်ဘက်တွင် မည်သည့်ရှုခင်းမျှ မရှိတော့ချေ။ မည်သည့်အရောင်အသွေးမျှပင် မရှိတော့ဘဲ၊ အဆုံးမရှိသော အလင်းတန်းများသာ ရှိနေ သဖြင့် တက်ကြွလှုပ်ရှားတတ်သော ရွှေပင့်ကူမှာ တော်တော်လေး ပျင်းရိလာတော့သည်။

"အာယွိ... ပုံမှန်ဆိုရင် ငါတို့ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမနဲ့ ခရီးသွားတဲ့အခါ ဟင်းလင်းပြင် လေဟာနယ်မုန်တိုင်းထဲ ဝင်ရင်တောင် ဥက္ကာခဲတွေ၊ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းတွေ အများကြီးရှိတာလေ။ မြေအောက် သွားရင်လည်း ချော်ရည်တွေ၊ သံလိုက်အလင်း စက်ကွင်းတွေ ရှိသေးတယ်။ အခုကျမှ ဘာလို့ ဘာရှုခင်းမှ မရှိတာလဲ။ ငါတို့ ဘယ်လို ကမ္ဘာထဲကို ရောက်နေတာလဲ။ ဒါက ဘယ်လိုမျိုး လမ်းကြောင်းကြီးလဲ"

ရွှေပင့်ကူသည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ ၏ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်ရှုခင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် အပြင်သို့ ထွက်ပြီး ဆော့ကစားချင်ပုံရသော်လည်း တုံ့ဆိုင်း နေမိသည်။

"ဒါက အချိန်မြစ်ပဲ။ အရာအားလုံးက အလင်းတွေပဲဆိုတော့ ရှုခင်းမရှိတာ မဆန်းပါဘူး။ တစ်နည်းပြောရရင် ဘယ်ရှုခင်းမဆို အချိန်ရဲ့ အဦးဆုံးပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး စီးဆင်း ပျောက်ကွယ်သွားတာ။ အမှန်တော့ ငါတို့ အခုထိ မဟာကမ္ဘာလောကကြီးထဲမှာပဲ ရှိနေ သေးတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မဟာကမ္ဘာလောကကြီးနဲ့ စကြဝဠာကို ကြည့်တဲ့ မတူညီတဲ့ အမြင်တစ်ခုပေါ့။ အချိန်ဆိုတာ မဟာကမ္ဘာလောကကြီးထဲက အရာအားလုံးကို ပြသပေး တဲ့ ထူးခြားတဲ့ ပုံစံတစ်ခုပဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေတဲ့ အလင်းတွေရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုက အလွန်ပြင်းထန်တယ်။ အလင်းအမှုန် တစ်ပွင့်ချင်းစီဟာ အမြန်ဆုံး ပျံသန်း နိုင် တဲ ဓားထက် ဆယ်ဆပိုမြန်ပြီး အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်"

ဟုန်ယွိသည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရွှေပင့်ကူကို လှမ်းဆွဲကာ ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ထွက်မ သွားရန် တားဆီးလိုက်သည်။

သူပြောသည့်အတိုင်း ဟုန်ယွိသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲမှ သွေးပုံစံသံမဏိဓားတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ချက်ဝေ့ယမ်းကာ ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ကျွိ…

သွေးပုံစံသံမဏိဓားသည် ခန်းမအပြင်ဘက်ရှိ အလင်းတန်းများနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တုန်ခါကာ ပုံပျက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် အဆုံးမရှိသော အလင်းတန်းများ၏ ထိုးဖောက်မှုကို ခံလိုက်ရကာ နောက်ဆုံးတွင် ဘာမျှမရှိသော ဗလာနတ္ထိအဖြစ် ပြောင်းလဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟုန်ယွိသည် လူတိုင်းမြင်နိုင်စေရန် ထိုမြင်ကွင်းကို တမင်တကာ နှေးကွေးအောင် ပြသခဲ့ သည်။ အချိန်၏ တိုက်စားမှုကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ပထမဦးစွာ သံမဏိဓား သည် အသေးငယ်ဆုံး အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် ထိုအမှုန် အမွှားလေးများမှာ တစ်ခုချင်းစီ ရိုက်ခွဲခံရကာ အချိန်စီးဆင်းမှုအတွင်းသို့ လွင့်ပါး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ၎င်းတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

"အံ့ဩစရာပဲ၊ ခဏလေးအတွင်းမှာ ပျက်စီးသွားတာပဲ။ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမတောင်မှ ဒီတိုက်စားမှုကို ခံနိုင်ပါ့မလား စိုးရိမ်ရတယ်... အချိန်ရဲ့ တိုက်စားမှု စွမ်းအားက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ အန္တရာယ်အရှိဆုံး ရေစီးကြောင်းနဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် ဒါက သန်းပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ပြင်းထန်တာပဲ" ရွှေပင့်ကူက လျှာထုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့။ အထွတ်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ် တစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တောင်မှ အချိန် မြစ်ရဲ့ တိုက်စားမှုကို မခံနိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်ကို မရောက်ဘဲနဲ့ ဒီထဲကို ဝင်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး" ကော့လီ နတ်ဘုရားဘုရင်မက ဆိုသည်။ "အလင်းတန်းတိုင်း၊ အလင်းမှုန်တိုင်းဟာ အစကနေ ထာဝရအထိ အမြဲတမ်း ရှေ့ကို ပြေးနေကြတာ။ အဲဒီ ရိုက်ခတ်မှု စွမ်းအားက အတိုင်းအဆမရှိဘူး။ အချိန်မြစ်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့လူ၊ အချိန်ရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ကျော်နိုင်တဲ့လူပဲ တဖက်ကမ်းကို ရောက်နိုင်မှာ။ ဒါပေမဲ့ သူတော်စင် ပေါင်းစုံခန်းမကတော့ ဒီတိုက်စားမှုကို ခံနိုင်ပါတယ်။ အဲဒါကိုတော့ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ခန်းမမရှိရင်တောင် ဟုန်ယွိရဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်က ငါတို့ကို ဒီအချိန်လမ်းကြောင်းကနေတစ်ဆင့် မူလအစနယ်မြေကို ခေါ်သွားနိုင်တယ်"

"မင်းပြောတဲ့အတိုင်းဆို ငါတောင် ဒီအချိန်မြစ်ကို သုံးပြီး ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ဖျက်ဆီးခြင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုပြီးသန့်စင်အောင် လုပ်ချင်လာပြီ။ ခုနက ငါခံစားရတာတော့ သူတော်စင် ပေါင်းစုံခန်းမဟာ အချိန်မြစ်ရဲ့ တိုက်စားမှုအောက်မှာ ပိုပြီး သိပ်သည်းကျစ်လစ်လာ သလိုပဲ"

ဟုန်ယွိက စကားပြောရင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားကာ ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ ခုန်ထွက် လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို 'အလင်းသဲပွင့်' များက အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်လာသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သော အလင်းသဲပွင့်များသည် ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထိတွေ့သော်လည်း ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ထို့အစား ၎င်းတို့မှာ ပြန်ကန်ထွက်သွားပြီး မီးပွားများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်ကုန် သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စိန်ကဲ့သို့ မာကြောနေသည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံ တစ်ချက်တိုင်းတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။ မိုင်ပေါင်း သန်းချီ၊ သောင်းချီသော အလင်းသဲပွင့်များက ကြိတ်စက်များကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မ ပြတ် ကြိတ်ချေ သန့်စင်ပေးနေသည်။

အချိန်မြစ်အတွင်း၌ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထားဦး၊ အခိုင်မာဆုံးသော ကောင်းကင်ပုံ ဆောင်ခဲပင်လျှင် မှော်စွမ်းအား အထောက်အပံ့ မရှိပါက အမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်ပြီး ဘယ်သောအခါမှ နဂိုအတိုင်း ပြန်မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ ဖန်ဆင်းရှင် တစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးစများ ဝင်ရောက်သွားပါကလည်း ချက်ချင်းပင် အပေါက်အပြဲများ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ အထွတ်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ် တစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အသက်ရှူတစ်ရှိုက်စာအတွင်း ပြိုကွဲသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဟုန်ယွိ၏ ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ ဘာမျှမလုပ်နိုင်ချေ။

ဝူး... ဝူး... ဝူး...

တခဏမျှ သန့်စင်ပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် ခန်းမအတွင်းသို့ ပြန်လည်ခုန်ဝင်လာသည်။ သူက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ရာ ခန်းမအတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင်းရည် အဆီအနှစ်အားလုံးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဟုန်ယွိသည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံရသည်။

"တကယ်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ အချိန်မြစ်ပဲ။ တစ်နာရီလောက်ပဲ သန့်စင်ရသေးတာ နည်းနည်းတော့ ပင်ပန်းလာပြီ။ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် တော်တော်လေး ခက်ခဲတယ်။ တုနှိုင်းမဲ့ တဲ့ မှော်ရတနာ မရှိဘဲနဲ့တော့ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားတဲ့သူ တောင် ဒီမြစ်ကိုဖြတ်ပြီး မူလအစနယ်မြေကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ မတွေးဝံ့စရာပဲ" ဟုန်ယွိက သူ၏ စွမ်းအားများကို ပြန်လည်စုစည်းရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်သောအခါ အဖြူရောင် တောက်ပနေသည့် သေးငယ်သော ပုံဆောင်ခဲသဲပွင့် တစ်ဆုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤပုံဆောင်ခဲ သဲပွင့်လေးများမှာ လုံးဝန်းသလိုလို၊ လေးထောင့်ကျသလိုလိုနှင့် မျိုးစေ့ပုံ သဏ္ဌာန် ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့အတွင်း၌ ကြီးမားသော ရိုက်ခတ်မှု စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်း နေသော်လည်း ယခုအခါ ဟုန်ယွိ၏ တုနှိုင်းမဲ့ နတ်ဘုရားတန်ခိုးစွမ်းအားဖြင့် ချိပ်ပိတ်ခြင်း ခံထားရသဖြင့် အပြင်သို့ လွင့်မထွက်နိုင်တော့ချေ။

"အလင်းသဲပွင့်တွေပဲ၊ မင်း အလင်းသဲပွင့်တွေကို အမှန်တကယ် ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့တာလား။ ငါတောင် အဲဒါကို မလုပ်နိုင်ဘူး" ကော့လီ နတ်ဘုရားဘုရင်မက အံ့ဩစွာ ဆိုသည်။ ဟုန်ယွိ သည် အချိန်မြစ်ထဲမှ အလင်းသဲပွင့်များကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူပြီး ရတနာအဖြစ် ပြောင်းလဲ နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ချေ။

"အင်း... ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တွေပဲ ဒီအလင်းသဲပွင့်တွေကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ပြီး ချိပ်ပိတ်နိုင်တာ။ တခြားသူတွေ မလုပ်နိုင်ဘူး။ ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ထားတဲ့သူတွေတောင် မလုပ်နိုင်ဘူး" ဟုန်ယွိက ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ် ကာလတုန်းကဆိုရင်တော့ မင်းလည်း ဒါကို လုပ်နိုင်မှာပါ။ 'ထာဝရ နိုင်ငံတော်' ကို တည်ဆောက်တဲ့နေရာမှာလည်း ဒီအလင်းသဲပွင့်တွေရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ငါ ခံစားမိတယ်။ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ဖို့ ဒီသဲပွင့်တွေကို သုံးလို့ရသလို၊ သာမန် ပျံသန်းနိုင်တဲ့ ဓားတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်တဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားတွေကို ဖန်တီးတဲ့နေရာမှာလည်း သုံးလို့ရတယ်"

"ဟုန်ယွိ... မင်း အခု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖန်တီးလိုက်တဲ့ ရတနာတွေကတောင် သူတော်စင် ဧကရာဇ်အဆင့်မှာ ရှိနေပြီ" ကောင်းကင်သံစဉ် နတ်သမီးက ဆိုသည်။ "မင်း သတိထားမိ လားတော့ မသိဘူး၊ တကယ်လို့ မင်းသာ မှော်လက်နက်တွေ အများကြီး ဖန်တီးပြီး နောင် အနာဂတ်အတွက် လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါတွေက သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲတွေ ဖြစ်လာစေလိမ့်မယ်။"

ဟုန်ယွိသည် ယခုအခါ ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်များနှင့် တန်းတူ တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ သွေးသားနှင့် စွမ်းအားများကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက အင်မော်တယ်ပစ္စည်း အဝါရောင် ကျောက်စိမ်း'၊ 'အနန္တနဂါးလက်စွပ်' နှင့် 'ဖန်ဟွမ်' ၏ ဓားများကဲ့သို့သော ရတနာများကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးနိုင်သည်။

"ဒါက ကိစ္စကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကို ငါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးသားပါ။ အနာဂတ်အတွက် စီစဉ်ထားပါတယ်။" ဟုန်ယွိက လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ 'မတည်မြဲခြင်းဓား' နှင့် 'စိတ်ဝိညာဉ်ဖြိုခွဲရုပ်သေး' တို့မှာ ပျံထွက်လာပြီး အလင်းသဲပွင့်များနှင့် ပေါင်းစည်းသွား သည်။ ချက်ချင်းပင် 'မတည်မြဲခြင်းဓား' ၏ ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အလင်းစက်များ တဖျတ်ဖျတ် တောက်လာသည်။ ၎င်းသည် လေထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း အလင်းပြန်မှုကြောင့် အရိပ်ပင် မကျတော့ချေ။

'စိတ်ဝိညာဉ်ဖြိုခွဲ ရုပ်သေး' မှာ မူကတည်းက သက်ရှိတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး မက်မွန်ပင်မှ ဖြစ်တည် လာသော လူသားပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားကျောက်တုံး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား လောက် အရည်အသွေး မကောင်းသော်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ ယခုအခါ အလင်းသဲပွင့်များနှင့် ပေါင်းစည်းလိုက်သောအခါ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ဒီရေတက်သကဲ့သို့ တိုးတက်လာပြီး ကလေးငယ်တစ်ဦး အရွယ်အစားအထိ ကြီးထွားလာကာ လူသား အင်မော်တယ်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမသည် အချိန်မြစ်အတွင်း အဆက်မပြတ် တိုးဝင်နေသည်။ ဟုန်ယွိ နှင့် တခြားသူများသည် ခန်းမအတွင်း၌ ကျင့်ကြံရင်း ရတနာများကို သန့်စင်နေကြပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မူလအစနယ်မြေသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုင်ပေါင်း သန်းချီဝေးကွာသော နေရာ၌ ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောသည် လည်း အချိန်မြစ်အတွင်း တဖြည်းဖြည်း ရွေ့လျားနေသည်။ ထို့ပြင် အချိန်လွှာအမျိုးမျိုး ကြားတွင် ကူးသန်းနေသော ကြီးမားသော ခံတပ်ကြီးတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

ထိုခံတပ်ကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ ဖန်ဆင်းခြင်းသင်္ဘောထက် မနိမ့်ကျချေ။ ခံတပ်အပြင်ဘက် တွင် အလင်းသဲပွင့်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အဆက်မပြတ် ခံနေရသော လူရိပ်တစ်ခု ရှိနေ သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြိုကွဲပြီး ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနေရကာ အလင်းသဲပွင့် အမြောက်အမြားမှာ သူ၏ ကြီးမားလှသော စိတ်ဆန္ဒအောက်တွင် အညှိခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။

ထိုလူရိပ်မှာ အခြားသူမဟုတ်... ရွှီဝူယွိပင် ဖြစ်လေတော့သည်။