အခန်း ၇၈၇

အခန်း (၇၈၇)။

စကြဝဠာ၏ အဆန်းကြယ်ဆုံးသော မူလအစနယ်မြေတွင် ရှေးဟောင်းပညာရှင်ကြီးများ နှင့် ထူးဆန်းသော အရာများစွာကို တွေ့ဆုံရမည်ဟု ဟုန်ယွိ ကြိုတင်သိရှိထားသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ ကိုးထပ်ရွှေတောင် သုမေရုတောင်နှင့်အတူ ရုပ်သေးကိုယ်ပွားအဖြစ် အသွင် ပြောင်းခံထားရသည့် ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း၏ ပထမဆုံးတည်ထောင်သူ ကျောင်းထိုင် ဘုန်းတော်ကြီးဇင်တို့၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည့်အခါ သူသည် အံ့ဩ တုန်လှုပ်သွားရသည်။

သတိပြုရမည်မှာ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းသည် မဟာကမ္ဘာလောကရှိ ပြည်နယ် (၉၉) ခု၏ ဗဟိုချက်မတွင် တည်ရှိပြီး၊ အလယ်ပိုင်းကောင်းကင်ပြည်နယ်ကို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ လွှမ်းမိုးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းကို တည်ထောင်သူ ဇင်မှာ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ဧကရာဇ်ယွမ်၏ အကြီးဆုံးတပည့်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ရှေးဟောင်းအယူဝါဒကို ဆက်ခံကာ ဇင်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လူသား မျိုးနွယ်၏ ယဉ်ကျေးမှုအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

ဆန်းကြယ်ကောင်းကင်ဘုံခန်းမ၏ အမှောင်ဧကရာဇ်တာအိုသခင်နှင့် ဇင်တို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ ဂိုဏ်းအသီးသီး၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ အမှောင်ဧကရာဇ်တာအိုသခင်မှာ နောက်မှထွက်ပေါ်လာသူဖြစ်ပြီး ဇင်နှင့် တကယ့်လက်တွေ့တွင် မယှဉ်နိုင်ပေ။

ဇင်တည်ထောင်ခဲ့သော ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ ကွန်ဖူးရှပ်ဝါဒ၊ တာအိုဝါဒတို့နှင့်အတူ ကြီးမားသော အတွေးအခေါ် လမ်းစဉ်သုံးရပ်တွင် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လွတ်လပ်ခြင်း၊ ချုပ်နှောင်မှုကင်းခြင်းနှင့် လောကီအပူအပင်တို့မှ ကင်းဝေးခြင်းကို ဖော်ဆောင်သည်။ ထိုအောင်မြင်မှုမှာ မှော်စွမ်းအားကို မဆိုထားနှင့်၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် လူသားဆန်မှု ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင်ပင် အမှောင်ဧကရာဇ်တာအိုသခင် တည်ထောင်ခဲ့သော ဆန်းကြယ် ကောင်းကင်ဘုံခန်းမထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားပေသည်။

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ဇင်၏ အသိအမြင်နယ်ပယ်မှာ အမှောင်ဧကရာဇ်တာအိုသခင်ထက် ပိုမိုမြင့်မားပြီး၊ အနည်းဆုံးတော့ ဧကရာဇ်ရှန်နှင့် ဧကရီယင်တို့၏ အဆင့်တွင် ရှိပေသည်။ မှော်စွမ်းအားနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပိုင်းတွင်မူ ထိုဧကရာဇ်နှစ်ပါးထက်ပင် တစ်ဆင့် ပိုမြင့် မားနေနိုင်ပေသည်။

လူတစ်ယောက်သည် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုးကြိမ်မြောက် ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် မိမိ၏ စွမ်းအားကို ပိုမိုတိုးမြှင့်ရန် အတွက် ယန်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာရန် သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းပြင်ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားကြရသလို၊ အစွမ်းထက်သော မှော်လက်နက်များကို သွန်းလုပ်ခြင်း နှင့် ရုပ်သေးကိုယ်ပွားများကို ဖန်တီးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ကြရသည်။

မှော်လက်နက်များနှင့် ရုပ်သေးကိုယ်ပွားများ ရှိနေခြင်းကြောင့် ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုး ကပ်ဘေး ပညာရှင်အချင်းချင်းကြားမှာပင် မှော်စွမ်းအား ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

ဥပမာအနေဖြင့် ဟုန်ယွိသည် ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မကျော်ဖြတ်ရသေး သော်လည်း၊ နတ်ဘုရားလက်နက်တို့၏ဘုရင်ဖြစ်သော သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားလက်နက်တို့၏ဘုရင် မရှိသော မည်သည့် ကိုးကြိမ်မြောက် မိုးကြိုး ကပ်ဘေးပညာရှင်ကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသည်မှာ ရှေးဟောင်း ဇင်သည် တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လွန်းသဖြင့် ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေ ဗဟိုကမ္ဘာ ခေါင်းဆောင် ရွှီယွိနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူသည် ရုပ်သေးရုပ်အဖြစ် သန့်စင်ခံလိုက်ရသည်။ ဤအခြေအနေမှာ တကယ့်ကို တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာပင်။ ဟုန်ယွိ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော်လည်း၊ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ယန်နတ်ဘုရား ဖြစ်ရန် ခြေတစ် လှမ်းသာလိုတော့ပြီး၊ သူသည် နတ်ဘုရားလက်နက်တို့၏ဘုရင်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထား သဖြင့် ဤသုံးမျိုးပေါင်းစပ်မှုက သူ့ကို ဤလောကတွင် အနှိုင်းမဲ့စေသည်။

"ဒီမူလအစနယ်မြေထဲမှာ ကောင်းကင်အပြင်ပနယ်မြေက အဖွဲ့အစည်းကြီးတွေ ရှိနေမှာပဲ။ သူတို့ ဒီကိုရောက်လာပြီးရင် မဟာမိတ်ဖွဲ့ထားကြမှာ သေချာတယ်။ တကယ်လို့ သူတို့သာ ဒီကရင်းမြစ်တွေကို စုပ်ယူပြီး ဗဟိုကမ္ဘာကို ပြန်သွားမယ်ဆိုရင်၊ ဗဟိုကမ္ဘာရဲ့ လူဦးရေဟာ အဆပေါင်း ဆယ်ဆ၊ ရာချီ၊ ထောင်ချီပြီး ပိုမို အစွမ်းထက်လာနိုင်တယ်..."

ကိုးထပ်ရွှေတောင် သုမေရုတောင်၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင်၊ ဇင်ကို သန့်စင်ဖန်တီးထား သော ရုပ်သေး၏ ဗုဒ္ဓလက်ဝါးမှာ တောင်ကိုဖြိုကာ ပင်လယ်ကို မှောက်လှန်နိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် ကျဆင်းလာစဉ်၊ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဤများပြားလှသော တွက်ချက်မှုများအပြီးတွင် သူသည် မူလအစ နယ်မြေ၏ အင်အားနှင့် ပတ်သက်၍ ပြီးပြည့်စုံသော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိသည် သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမအတွင်း ပြောင်းလဲခြင်းကျမ်းကို ဖတ်ရှုနေကြသော လူသန်းပေါင်းများစွာ၏ ယုံကြည်မူစွမ်းအားများကို စုပ်ယူထားသဖြင့် သူ၏ ထိုက်ကျိ သန့်စင်သောယန် မူလစိတ်ဝိညာဉ်၏ တွက်ချက်နိုင်စွမ်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိ နေပြီး အနာဂတ်သခင်၏ အဆင့်သို့ပင် နီးကပ်လာခဲ့ပြီ။

"ပျက်သုဉ်းခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်... ဘယ်သူက တကယ့် ရုပ်သေးတို့ရဲ့ဘုရင်လဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့"

ဟုန်ယွိသည် ကိုယ်တိုင် မလှုပ်ရှားဘဲ အမိန့်ပေးလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မြင့်မားထွားကျိုင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထံမှ သွေးမိုးများ ရွာသွန်း ပြီး၊ တစ္ဆေနှင့် နတ်ဘုရားများ ငိုကြွေးပြီး၊ အင်မော်တယ်များနှင့် ဗုဒ္ဓများပင် ကြောက်လန့် စေသည့် အရှိန်ဝါဖြင့် အစွမ်းထက်လှသော ပျက်သုဉ်းခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ ဆန့်ကျင်သိုင်းသုံးကွက်ဖြင့် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးကို တိုက်ရိုက်ခုခံလိုက်တော့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ခါစေသည့် ပေါက်ကွဲအသံကြီးမှာ မူလအစနယ်မြေ၏ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားပြီး အစွမ်းထက်သော တန်ခိုးရှင်များစွာမှာလည်း ထိုပေါက်ကွဲသံ ကို အာရုံခံမိသွားကြသည်။

ဝုန်း… ဝုန်း… ဝုန်း…

ကောင်းကင်ဘုံဆန့်ကျင် သိုင်းသုံးကွက်နှင့် ဗုဒ္ဓလက်ဝါးတို့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြပြီ။ အဆုံးစွန် သတ်ဖြတ်သူနှစ်ခု ကြီးမြတ်လှသော ရုပ်သေးကိုယ်ပွားနှစ်ခုတို့ အပြင်းထန် တိုက်ခိုက်မိကြရာ ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ မှောင်မည်းသွားပြီး နေနှင့်လတို့မှာ အလင်းကွယ်ပျောက်ကာ မူလစွမ်းအင်အားလုံးမှာ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲကုန်တော့သည်။

ဝှီး….

ဟုန်ယွိနှင့် တခြားသူများ ရပ်နေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ရှည်လျားပြီး ပေပေါင်းသောင်းချီ နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော မြစ်ကြီးတစ်စင်းအလားပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း အတိုင်းအဆမရှိသော ကျင်းနက်ကြီးများ ပေါ်လာသည်။

အထူးသဖြင့် ရုပ်သေးဘုရင်နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှု နောက်ဆက်တွဲကြောင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ ပေါက်ထွက်သွားပြီး အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင် ကျင်းနက်ကြီး တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဟုန်ယွိသည် ထိုအစွမ်းထက်ဆုံးသော ရုပ်သေးနှစ်ခု၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အဝေးတစ်နေရာမှ ဤနေရာကို လှမ်းကြည့်နေသော အစွမ်းထက် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုဆီသို့ သာ အာရုံစိုက်ထားလိုက်သည်။ ထိုအစွမ်းထက် ဖြစ်တည်မှုမှာ ဇင်ကို ရုပ်သေးအဖြစ် သန့်စင်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ဇင်ကို သန့်စင်ထားသော ရုပ်သေးမှာ ကိုးထပ်ရွှေတောင် သုမေရုတောင်နှင့် ပေါင်းစပ်ထား သဖြင့် တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသော်လည်း၊ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ ပျက်သုဉ်း ခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ကိုမူ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ ပျက်သုဉ်းခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ရွှီယွိက သေမင်းတိတ်ဆိတ်ခြင်း ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်အတွင်းရှိ အထွက်အထိပ် လူသားအင်မော်တယ် အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်၏ အနှစ်သာရ၊ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ သန့်စင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးယခင်ကတည်းက ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့် ပညာ ရှင် အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်၏ စွမ်းအားဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရုပ်သေးမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ပျက်သုဉ်းခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ဟုန်ယွိက သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် အင်မော်တယ်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ သွေးသားများကို ကျွေးမွေးခဲ့သဖြင့် သူသည် ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ သန့်စင်သော ခွန်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြိုခွဲပစ်နိုင်ပေသည်။

ယခုအခါ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဆန့်ကျင် သုံးကွက်ကို အသုံးပြု၍ ဗုဒ္ဓလက်ဝါးကို တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ၊ ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖိချလိုက်သည့်အလား ပြင်းထန်လှပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့် ဂါထာရွတ်ဖတ်သံများကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းကာ အကန့်အသတ်တစ်ခုအထိ ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

ဇင်သန့်စင်ဖန်တီးထားသော ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓရုပ်သေးမှာ သုမေရုတောင် ထိပ်တွင် ထိုင်နေ ရာမှ သူ့မျက်နှာတွင် စိတ်ခံစားချက်များ ပေါ်လာပြီး အံ့အားသင့်သွားသော အရိပ်အယောင် ပြသလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး တိုးညင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏သင်္ကန်းမှာ စကြဝဠာကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွား မတတ် ပြန့်ကားသွားပြီး ပျက်သုဉ်းခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ကို သင်္ကန်းဖြင့် ပတ်ပတ်လည် ဝိုင်းပတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာနှိမ်သင်္ကန်း၊ သုမေရုစကြဝဠာ၊ တောင်နဲ့ပင်လယ်ပမာ ကျယ်ပြောလှတဲ့ အတိုင်းဆမဲ့ ကံတရား၊ သုမေရုတောင်က လက်ဝါးပြင်ပေါ်က မုန်ညင်းစေ့မျှသာ..."

ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓရုပ်သေးသည် ကြီးမားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ၎င်းမှာ သိုင်းပညာအဆင့် မဟုတ် တော့ဘဲ တာအိုမှော်ပညာ၏ ထူးကဲသော စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

"ဟမ်… သုမေရု တံဆိပ်တော်လား၊ ငါ့အတွက်တော့ ဒါက အမှုန်အမွှားပဲ၊ ချေဖျက်စမ်း"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယွိသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ကောင်းကင်ရှိ ဗုဒ္ဓ ရုပ်သေး၏ သင်္ကန်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်း ၏ ပျောက်ကွယ်သွားသော နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပညာဖြစ်သည့် သုမေရု တံဆိပ်တော် ဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်၏။ သူက ဝေခွဲမနေတော့ဘဲ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက် သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း...

ဟုန်ယွိ၏ လက်သီးချက်မှာ ပျက်သုဉ်းခြင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုအစွမ်း ထက်သည်။ မြင်ရသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့် မမြင်ရသော ဟင်းလင်းပြင်အားလုံးမှာ ပြိုကွဲ သွားပြီး ဇင်၏ သင်္ကန်းမှာလည်း တိုက်ရိုက်ဆွဲဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဇင်သည် သူ၏အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေစဉ်ကပင် ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့် ပညာရှင် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ယခုအခါ ရုပ်သေးအဖြစ် သန့်စင်ခံထားရသဖြင့် သူ့စွမ်းအား မှာ များစွာလျော့နည်းနေပြီး ဟုန်ယွိ၏ ဟင်းလင်းပြင် ဖျက်ဆီးခြင်းအဆင့် လက်သီးချက် ကို မည်သို့မျှ မတားဆီးနိုင်ချေ။

"အောက်ကို ဆင်းခဲ့စမ်း"

သင်္ကန်းနှင့် သုမေရု တံဆိပ်တော်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ဟုန်ယွိက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ သူ့လက်ချောင်းများတွင် သူတော်စင်ပေါင်းစုံ စွမ်းအင်၊ လေဟာနယ် စွမ်းအင်၊ ထာဝရစွမ်းအင်၊ လွတ်လပ်ခြင်းစွမ်းအင်နှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်၏ အတားအဆီးများကို ဖောက်ထွက်ကာ ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓရုပ်သေးကို ဆွဲကိုင်၍ သုမေရုတောင်ပေါ်မှ ဆွဲချလိုက်တော့သည်။

ကောင်းကင်တွင် အနှိုင်းမဲ့ အရှိန်အဝါဖြင့် ပျံဝဲနေသော ရှေးဟောင်းဗုဒ္ဓမှာ ဟုန်ယွိ၏ လက်တစ်ဖက် လှမ်းဆွဲလိုက်ရုံဖြင့် အောက်သို့ ကျဆင်းလာရ၏။ ဤမြင်ကွင်းမှာ တကယ့် ကို တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာပင်။

"အလင်းနှင့် အမှောင်အလှည့်ပြောင်း၊ မန္တလာနယ်မြေ၊ ချိတ်ပိတ်စမ်း"

ဟုန်ယွိသည် ဇင်ရုပ်သေးကို သုမေရုတောင်ပေါ်မှ ဆွဲချလိုက်သည်နှင့် ထိုရုပ်သေး၏ စွမ်းအင်များမှာ ပျံ့လွင့်သွားပြီး ဟုန်ယွိ၏ မူလစိတ်ဝိညာဉ်မှာ ကြီးမားလှသော ယဇ်ပလ္လင် ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ၎င်းကို ချိတ်ပိတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အဝေးတစ်နေရာမှ ပိုမိုကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအသံလှိုင်းများ မှာ ဒြပ်ရှိသော အရာဝတ္ထုများကဲ့သို့ပင် ပျံသန်းနေသော ဓားများ၊ နတ်ဘုရား မှော်အဆောင် များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဟုန်ယွိ၏ ချိတ်ပိတ်မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်လေ သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် ရုပ်သေးမျိုးမှာ စကြဝဠာအတွင်း ရှားပါးလှသဖြင့် ၎င်းကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းမှာ ယန်နတ်ဘုရား ပညာရှင်တစ်ဦးအတွက်ပင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

...

"ဘယ်က ပုဂ္ဂိုလ်များလဲ။ မူလအစနယ်မြေမှာ ဒီလိုပညာရှင်မျိုး ရှိနေတာလား။ ပျက်သုဉ်း ခြင်းနတ်ဘုရားဘုရင် သန့်စင်တဲ့နည်းလမ်းလား။ ငါတို့ ဗဟိုကမ္ဘာက ဘယ်ပညာရှင်များ ဆင်းသက်လာတာလဲ..."

ထိုအသံနှင့်အတူ အဝေးတွင် ဝေဝါးသော အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုအရိပ်မှာ မီးခိုးရောင် ဖျော့ဖျော့ဖြစ်ပြီး အစပိုင်းတွင် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း အသံကျယ် လောင်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုအရိပ်မှာ ပြန့်ကားလာသည်။ ထိုအရိပ်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲကာ သက်ရှိအားလုံးကို မွေးဖွားပေးနေသည့် ဘဲဥပုံ စကြဝဠာကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူလှ၏။

ထိုပေါက်ကွဲနေသော စကြဝဠာအတွင်းမှ လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မီးခိုးပြာရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ထိုဝတ်စုံမှ လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဝတ်ရုံပြာလား။ ဗဟိုကမ္ဘာရဲ့ စတုတ္ထမြောက် ခေါင်းဆောင် အီဗေလ်ပဲ"

ဟုန်ယွိသည် ထိုသူ၏ အရှိန်အဝါနှင့် သူဝတ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံပြာကို ကြည့်ကာ ဗဟိုကမ္ဘာ၏ သမိုင်းကြောင်းများက သူ့စိတ်ထဲတွင် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဖြတ်ပြေးသွား လေသည်။