အခန်း ၂၂၇၈

အခန်း ၂၂၇၈ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အစိမ်းရောင်စပ်နေသည့် အနက်ရောင် လက်ဝါးကြီး

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

နားစည်ကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသော မြည်ဟည်းသံကြီးများနှင့်အတူ ဝမ်ချောင်၏အာရုံခံစားမှု အတွင်း၌ သူကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိနေသော အာကာသနယ်မြေ သာမက မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့ ရောက်ရှိနေသော အာကာသနယ်မြေ၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းတို့ ရောက်ရှိနေသော အာကာသနယ်မြေများ၊ ထို့ပြင် ပိုမို၍ ဝေးကွာလှသော မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ရေခဲပြင်ကြီး၏ မြေအောက်ရှိ ထိုရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံကြီးပါမကျန် အားလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာခဲ့ပြီး အစအနပင် မကျန်အောင် လုံးဝပြိုကျပျက်စီးသွားတော့မည့် အရိပ်အယောင်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဤမျှလောက်အထိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဧရိယာ အတွင်း၌ အလွန်အမင်း များပြားလှသော အာကာသနှင့်အချိန် ဖွဲ့စည်းပုံများ ပါဝင်နေပေသည်။ အကယ်၍ အာကာသနှင့်အချိန်သာ လုံးဝပြိုကျသွားခဲ့မည်ဆိုပါက မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအို၊ ဝူရှန်းရွာသူကြီး၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းနှင့်ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များဖြင့်ဆိုပါက သေချာပေါက် အသက်သေဆုံးသွားကြရမည် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤမျှသာမက နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးမှာ ဤနှင်းမုန်တိုင်းကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်တွင် အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော အာကာသနှင့်အချိန်၏ ချိပ်ပိတ်အစီအရင် ဝင်္ကပါကြီးတစ်ခုကို အစောကြီးကတည်းက ချထားခဲ့ပုံ ရပေသည်။ ဝမ်ချောင်က ဧရာမ အာကာသနှင့်အချိန်၏ တံခါးပေါက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည့်အခါ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးက ဤနေရာတွင် ချန်ရစ်ထားခဲ့သော ချိပ်ပိတ်အစီအရင် ဝင်္ကပါကြီးမှာလည်း ချက်ချင်း စတင် အလုပ်လုပ်လာတော့သည်။

“သွားကြစို့”

အချိန်အလွန်အမင်း နည်းပါးလှပေသည်။ ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲ၌ ချက်ချင်း လေးလံသွားခဲ့ပြီး အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်နေခြင်း လုံးဝမရှိတော့ဘဲ လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားကာ လေဟာနယ်အတွင်း၌ တစ်ချက် လက်သွားပြီးနောက် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ဆရာဖြစ်သော မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအို နှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီး တို့ ရှိရာအရပ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

သို့သော် လေထဲသို့ ခုန်တက်သွားပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားသိရှိလိုက်ရသည့်အလား၊ ဝမ်ချောင်၏နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး နောက်ကျောဘက်သို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

“ဝုန်း…”

ဧရာမ အာကာသနှင့်အချိန်၏ တံခါးပေါက်ကြီး လုံးဝပြိုကျပျက်စီးသွားတော့မည့် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်ပြီး ဆိုးရွားရက်စက်ကာ အဆုံးအစမရှိသော ဖျက်ဆီးလိုစိတ်များ အပြည့်အဝ ပြည့်နှက်နေသည့် အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုမှာ အခြားတစ်ဖက်ရှိ အာကာသနှင့်အချိန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှနေ၍ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော အာကာသနှင့်အချိန်၏ တုန်ခါမှုကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ အနက်ရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်စပ်နေသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခုမှာ မည်းမှောင်နေသော မီးခိုးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေလျက် အခြားတစ်ဖက်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ဆန့်ထွက်လာတော့သည်။

ထိုမျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ထိုအနက်ရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်စပ်နေသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီးမှနေ၍ ဒေါသတကြီးနှင့် လုံးဝကျေနပ်နိုင်စွမ်း မရှိသော အသံကြီးတစ်ခု မသဲမကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဤဘက်ခြမ်းရှိ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော အာကာသနယ်မြေကို ခွန်အားအစွမ်းကုန် အသုံးပြု၍ ပြန်လည် ပြုပြင်ရန် ကြိုးပမ်းနေပုံ ရပေသည်။

သို့သော် ဧရာမအာကာသနှင့်အချိန်၏ တံခါးပေါက်ကြီးမှာ အစောကြီးကတည်းက လုံးဝပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဤအာကာသနယ်မြေမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားနေပြီဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် မည်သည့်အရာများကိုပင် လုပ်ဆောင်ချင်နေပါစေ အချိန်မီနိုင်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် အခြားတစ်ဖက်မှနေ၍ ဧရာမ ဆွဲငင်အားကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုဧရာမ အစိမ်းရောင်စပ်နေသော အနက်ရောင် လက်ဝါးကြီးကို နောက်သို့ ပြန်လည်ဆွဲယူသွားတော့သည်။

နောက်ဆုံး မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအရာမှာ လေဟာနယ် အတွင်း၌ လွင့်ပျံလာသော နှင်းပွင့်လေးများနှင့် လုံးဝအသက်မရှိတော့သော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု၏ ထောင့်တစ်နေရာလေးကို သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့နောက် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မံ၍ မမြင်တွေ့ရတော့ချေ။

ဤအရာများ အားလုံး ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော အချိန်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှပင် မကြာမြင့်ခဲ့ပါချေ။အလွန်အမင်း လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် လူတိုင်းကို ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှု သက်သက်သာလျှင် ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်သွားစေနိုင်လောက်ပေသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ ခဏမျှလေး မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းကပင်လျှင် ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော တုန်လှုပ်မှုကြီး တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့တော့သည်။

ထိုအနက်ရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်စပ်နေသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီးမှာ ဧရာမ အာကာသနှင့်အချိန်၏ တံခါးပေါက်ကြီး၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အခြားသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုမှ လာခြင်းဖြစ်သည်ကို ဝမ်ချောင်အပြည့်အဝ သေချာနေတော့သည်။ သူ၏ အလွန်အမင်း ရှည်လျားလှသော ဘဝသက်တမ်း တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် သက်ရှိမျိုးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ လုံးဝမမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပါချေ။

ထိုမျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ မရေမတွက်နိုင်သော တွေးတောမှန်းဆချက်များနှင့် အတွေးများ အဆက်မပြတ် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး သူ၏ရင်ထဲ၌လည်း အရာများစွာကို စဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့တော့သည်။

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်မှာ လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာတော့သည်။ ထိုအနက်ရောင်နှင့် အစိမ်းရောင်စပ်နေသော ဧရာမ လက်ဝါးကြီး၏ မူလဇစ်မြစ် ထက်စာလျှင် သူ၏ ဆရာဖြစ်သော မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအို၊ ဝူရှန်းရွာသူကြီး၊ ထို့ပြင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းတို့၏ ယခုလက်ရှိ အခြေအနေက ပို၍အရေးကြီးလှပေသည်။

“အချိန် သိပ်မရှိတော့ဘူး”

အာကာသနှင့်အချိန် တစ်ခုလုံးမှာ အလွန်အမင်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကို ဝမ်ချောင်အပြည့်အဝ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။ အများဆုံး အသက်ရှူကြိမ် သုံးကြိမ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဤနေရာမှာ အစအနပင် မကျန်အောင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရာအားလုံး ဖျက်ဆီးခံရသည့် နေရာကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့မည် ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤအချိန်အတွင်း၌ လွတ်မြောက်အောင် မထွက်ပြေးနိုင်ဘူးဆိုပါက လူတိုင်းမှာ ဤနေရာတွင် လုံးဝကျန်ရစ်နေခဲ့ရပြီး အစအနပင် မကျန်အောင် အပြင်းအထန် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

အလင်းတန်းတစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်မှာ အနည်းငယ်မျှ ဆက်လက် တွယ်တာနေခြင်း လုံးဝမရှိတော့ဘဲ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ယခင် အာကာသနှင့်အချိန်၏ အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ဆရာဖြစ်သော မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအို နှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီး တို့မှာ ဂူကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဝတ်ရုံနက် အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံနေရသည်ကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ဤ ဂူကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဝက် သို့ ရောက်ရှိနေသော အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်မှာ မည်မျှလောက်အထိ အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ အသက်ပြန်ဝင်လာခဲ့ကြသည်ကို အတိအကျ မသိရှိရပါချေ။ ဤကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မှုများ အောက်တွင် မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့၏ ဂန်ချီများမှာလည်း အလွန်အမင်း ကြီးမားစွာ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပုံ ရပေသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည် ဆိုသော်ငြားလည်း စစ်မြေပြင်ရှိ အခြေအနေမှာမူ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပုံ ရပေသည်။

“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဒါ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး”

“အာကာသနဲ့ အချိန်ရဲ့ မူလဇစ်မြစ်မှာ သခင်ကြီး နှစ်ယောက် စောင့်ကြပ်နေကြပြီး ဧရာမ နတ်ဘုရားရုပ်တုကြီးကပါ နေရာယူထားတာတောင်မှ ရှုံးနိမ့်သွားတယ်ပေါ့?”

ဂူကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဝတ်ရုံနက် အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်လုံး၏ မျက်နှာများမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြူရော်သွားခဲ့ပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသည့်အလား ပင်ဖြစ်နေတော့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ အားလုံးကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပုံရပေသည်။

ဤမျှသာမက ဤလူခြောက်ယောက်မှာ ဆက်လက် တည်ရှိနေနိုင်ခြင်းက အာကာသနယ်မြေ တစ်ခုလုံး၏ မြေအောက်ရှိ ဝင်္ကပါကြီးများ၏ ထောက်ပံ့မှုကြောင့် သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုလက်ရှိ အချိန်တွင် ဝင်္ကပါကြီးများ အားလုံးမှာ လုံးဝပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤလူအနည်းငယ် ဆက်လက် တည်ရှိနေနိုင်ရန် အခြေခံ အကြောင်းအရင်းမှာလည်း လုံးဝဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဤခန္ဓာကိုယ်များ အပေါ်တွင် ဆက်လက်၍ တွယ်ကပ်နေနိုင်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ဝိညာဉ်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လုံးဝသီးခြားစီ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဤလူခြောက်ယောက်၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ဂန်ချီများမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်လောက်သည့် အမြန်နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းသွားတော့သည်။ သူတို့၏ လက်နှစ်ဖက်မှာ အောက်သို့ တွဲလောင်းကျသွားခဲ့ပြီး အရှိန်အဝါများမှာလည်း တစ်စထက်တစ်စ ပိုမို၍ အားနည်းလာတော့သည်။

သို့သော် ယခင်ကနှင့် လုံးဝမတူညီသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ကိုယ်တိုင်က လျင်မြန်စွာ အားနည်းလာပြီး ပြိုကွဲသွားတော့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်က ဧရာမ အာကာသနှင့်အချိန်၏ တံခါးပေါက်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဤနတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးမှ ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ဆရာ၊ သွားကြစို့”

ဝမ်ချောင်၏ အကြည့်များမှာ ဤလူများ၏ အပေါ်တွင် ခဏမျှသာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ လျင်မြန်စွာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မြေကြီးပေါ်မှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားကာ သူ၏ ဆရာဖြစ်သော မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီး တို့ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူလိုက်ပြီးနောက် လေဟာနယ် အတွင်း၌ တစ်ချက် ခုန်တက်သွားကာ ဤအာကာသနှင့်အချိန်၏ အတွင်းမှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် အခြား အာကာသနှင့်အချိန် တစ်ခု၏ အတွင်း၌...

“ဒီနေရာက ပြိုကျတော့မယ်”

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အောင်မြင်သွားပြီလား”

ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော အာကာသနယ်မြေကြီး၏ အတွင်း၌ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် နေရာတိုင်းတွင် အဆက်မပြတ် ပွားများနေကြသော ထူးဆန်းလှသည့် ပင်လယ်ရေသတ္တဝါကြီးများ ရှိနေပေသည်။ ယခုအချိန်အထိ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြီးနောက် အာကာသနယ်မြေ တစ်ခုလုံး အတွင်းရှိ ပင်လယ်ရေသတ္တဝါကြီးများ၏ အရေအတွက်မှာ အစပိုင်းက အချိန်ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး ပဲဖြစ်စေ၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း ပဲဖြစ်စေ၊ အားလုံးမှာ ချွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီး ခွန်အားများ လုံးဝကုန်ခမ်းသွားခဲ့ကာ အမြင့်ဆုံးသော ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲကြီးတွင် လူတိုင်း၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ဒဏ်ရာများ အသီးသီး ရရှိထားခဲ့ကြသည်။ အလွန်အမင်း ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော ခီတန်ဘုရင်ပင်လျှင် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျနေခဲ့ပြီး အစောကြီးကတည်းက သတိလစ် မေ့မြောသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လုံးဝလွတ်မြောက်ရန် လမ်းစမရှိတော့ဘဲ သေချာပေါက် သေရမည့် အခြေအနေမျိုးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည် ဆိုသော်ငြားလည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သေဆုံးရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည့် အရိပ်အယောင်များ လုံးဝထုတ်ဖော်ပြသခြင်း မရှိခဲ့ကြပါချေ။

မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးထက်စာလျှင် ဤအခိုက်အတန့်၌ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာကျေနပ်ပြီး ပျော်ရွှင်နေသော အရိပ်အယောင်များ အသီးသီး ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အာကာသနယ်မြေ ပြိုကျပျက်စီးသွားခြင်းက ဝမ်ချောင်၏လှုပ်ရှားမှုများ အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီဆိုသည်ကို သေချာပေါက် ရှင်းပြနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့ မဟုတ်ဘူးဆိုလျှင် ဤနေရာမှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားရန် လုံးဝအကြောင်းပြချက် မရှိပါချေ။

အာကာသနယ်မြေ အတွင်း၌ အလွန်အမင်း များပြားလှသော ထူးဆန်းသည့် ပင်လယ်ရေသတ္တဝါကြီးများမှာလည်း အန္တရာယ်ကြီး ကျရောက်လာပြီဆိုသည်ကို ခံစားသိရှိသွားကြပုံရပြီး တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အလွန်အမင်း ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

သို့သော် ပင်လယ်ရေသတ္တဝါကြီး အများအပြားမှာ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး နှင့် ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း တို့ကို အသေအချာ ပစ်မှတ်ထားနေကြဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လည်ချောင်း အတွင်းမှနေ၍ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားရက်စက်ပြီး သွေးဆာနေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

ဝုန်း

အာကာသနယ်မြေ ပြိုကျပျက်စီးသွားသည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ပင်လယ်ရေသတ္တဝါကြီး ဆယ်ကောင်ကျော်ခန့်မှာ မျက်နှာအမူအရာ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားရက်စက်စွာဖြင့် လူတိုင်းရှိရာအရပ်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးဝင်လာကြဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အလင်းတန်းတစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းအနေဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင်မရလိုက်မီ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှနေ၍ ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာတော့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ငွေရောင်စပ်နေသော အဖြူရောင် ဂန်ချီများမှာ လူတိုင်းကို ၎င်း၏ အတွင်းသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

“ဝမ်ချောင်”

ငွေရောင် အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကြီး၏အတွင်းရှိ ထိုရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားကြတော့သည်။

“အာကာသနဲ့ အချိန်ရဲ့ တံခါးပေါက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ။ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးကိုလည်း ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ။ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး ချန်ရစ်ထားခဲ့တဲ့ ချိပ်ပိတ်အစီအရင်တွေက ဒီနေရာကို ဝါးမျိုနေပြီ။ မြန်မြန် ထွက်သွားကြစို့”

အသေးစိတ် ပြောဆိုရှင်းပြနေရန် အချိန်လုံးဝမရှိတော့ပါချေ။ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ဝမ်ချောင်၏ ငွေရောင်စပ်နေသော အဖြူရောင် အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကြီးမှာ လူတိုင်းကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်ပေးထားပြီး လေဟာနယ် အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ဝင်သွားကာ အဆုံးအစမရှိသော အာကာသနှင့်အချိန်များ အကြားတွင် အဆက်မပြတ် ခုန်ပျံကျော်လွှားလျက် လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ဝမ်ချောင်က လူတိုင်းကို ခေါ်ဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားသည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော အာကာသနှင့်အချိန်များမှာ အသီးသီး ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး အစအနပင် မကျန်အောင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ ဝမ်ချောင်၏နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာတော့သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်မှာမူ အဆုံးတွင်တော့ သူတို့ထက် ခြေတစ်လှမ်း ပို၍သာလွန်နေခဲ့ပေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးသာ ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသလို၊ အလွန်အမင်း ရှည်လျားလှသော ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့လည်း ထင်ရသည်။ ဝမ်ချောင်မှာ လူတိုင်းကို ဦးဆောင်လျက် အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးလှသော ဝင်္ကပါများအလား ဖြစ်နေသည့် အာကာသနှင့်အချိန်များကို နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခဲ့ပြီး မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း၏ နက်ရှိုင်းလှသော ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ရှိ ထိုရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံကြီး၏ အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဝုန်း

အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်နေခြင်း လုံးဝမရှိပါချေ။ဝမ်ချောင်က ရေလွတ်မြောက်ခြင်း သိုင်းပညာရပ်ကို လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုလိုက်ပြီး ပင်လယ်ရေများကို နှစ်ခြမ်းခွဲကာ လျှပ်စီးတန်းများအလား အလွန်အံ့ဩစရာကောင်းလှသော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ရေခဲပြင်ကြီးဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူတိုင်း ရေပေါ်သို့ တက်လာသည့် အမြန်နှုန်းမှာ ရေအောက်သို့ ဆင်းသွားသည့် အမြန်နှုန်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို၍ လျင်မြန်နေတော့သည်။

အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ရေလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ ဝမ်ချောင်၏ကိုယ်တွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသော ငွေရောင်စပ်နေသည့် အဖြူရောင် အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကြီးမှာ လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံထားလျက် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ပင်လယ်ပြင် ကမ်းစပ်ရှိ ရေခဲပြင်ကြီး အပေါ်သို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် ဝုန်းခနဲမြည်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ သမုဒ္ဒရာကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ပင်လယ်ရေပြင်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်မှ မီတာ တစ်ထောင်ရှစ်ရာကျော်ခန့် ကွာဝေးသော ပင်လယ်ကြမ်းပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ ထိုရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံကြီးမှာလည်း လုံးဝအပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး အစအနပင် မကျန်အောင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဤအချိန်မှစ၍ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးက မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း၏ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် တည်ဆောက်ထားခဲ့သော ဤစခန်းကြီးမှာ အစအနပင် မကျန်အောင် လုံးဝအမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဝှစ်…

အေးစက်လှသော လေပြင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။ ဤလူသူအရောက်အပေါက်မရှိသော မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ရေခဲပြင်ကြီး အပေါ်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ မတ်မတ်ကြီး ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည့်အခါ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာကျေနပ်သွားကြပြီး နေရောင်ခြည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ခံစားချက်မျိုးကို အသီးသီး ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ခရီးစဉ်တွင် နက်ရှိုင်းလှသော ပင်လယ်ကြမ်းပြင်၌ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အန္တရာယ်ကြီးမားမှုများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူများ သာလျှင် အစစ်အမှန် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည် ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က လူတိုင်းမှာ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ဘူးဆိုသည့် အသိဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လုံးဝအပြည့်အဝ အသင့်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အရာအားလုံးမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လူတိုင်းအတွက်မူ ဤအခိုက်အတန့်၌ သူတို့ ပိုမို၍ ဂရုစိုက်မိသောအရာမှာ အခြားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

“နှင်းမုန်တိုင်းကြီး တကယ်ကို ကုန်ဆုံးသွားပြီပဲ”

ငွေရောင်စပ်နေသော အဖြူရောင် အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကြီး၏ အတွင်း၌ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးမှာ ခေါင်းကို မော့ကာ ကောင်းကင်ယံကို လှမ်းကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်တော့သည်။

လူတိုင်း ဤမြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ရေခဲပြင်ကြီး အပေါ်သို့ စတင် ရောက်ရှိလာခဲ့စဉ် အချိန်က ကောင်းကင်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ မည်းမှောင်နေခဲ့ပြီး နှင်းမုန်တိုင်းကြီးများဖြင့် လုံးဝအပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းခံထားရသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုအဆုံးအစမရှိဘဲ ရူးသွပ်စွာဖြင့် တိုက်ခတ်နေခဲ့သော နှင်းမုန်တိုင်းကြီးများမှာ ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီး ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော အရိပ်အယောင်များလည်း များစွာလျော့နည်းသွားတော့သည်။

“အဲဒီ နှင်းလေဆင်နှာမောင်း ကြီးတွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီပဲ”

ဘေးဘက်ရှိ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းမှာလည်း ခေါင်းကို မော့ထားလျက် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်တော့သည်။

ယခင်က လူတိုင်းဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသည့် နှင်းလေဆင်နှာမောင်း ကြီးများမှာ လူတိုင်း မြေကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်တွင် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူတို့ တည်ရှိနေခဲ့ဖူးကြောင်း သက်သေပြရန်အတွက် လေထုထဲရှိ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသော လေစီးကြောင်းများသာလျှင် ကျန်ရှိနေတော့သည်။

အခြားသော လူများမှာ စကားမပြောဆိုကြဘူး ဆိုသော်ငြားလည်း သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အတူတူပင်ဖြစ်သော မျက်နှာအမူအရာများ အသီးသီး ပေါ်ထွက်နေတော့သည်။

မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း တစ်ခုလုံးရှိ ရေခဲနှင့် နှင်းများမှာ အရည်ပျော်သွားခြင်း လုံးဝမရှိသေးဘူးဆိုသော်ငြားလည်း ထိုအအေးဒဏ်များမှာ များစွာ လျော့နည်းသွားပြီ ဆိုသည်ကို လူတိုင်း အပြည့်အဝ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ အဆုံးအစမရှိဘဲ ဤကမ္ဘာကြီး အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာနေမှုမျိုး လုံးဝမရှိတော့ပါချေ။

ဧရာမ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးကို တကယ်ပဲ ဖြေရှင်းနိုင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခုကို ချထားလိုက်ရသည့်အလား ပင်ဖြစ်နေတော့သည်။

ရေခဲများ သုံးပေခန့် ထူထဲလာရန်အတွက် တစ်ရက်တည်း အအေးဒဏ် ခံရရုံဖြင့် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါချေ။ ကုန်းမြေဒေသကြီး တစ်ခုလုံးရှိ ရေခဲနှင့် နှင်းများ အားလုံး အရည်ပျော်သွားရန်အတွက် အနည်းဆုံး လပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရဦးမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

“ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဆိုတော့ အားလုံးပဲ ပင်ပန်းသွားကြပြီ။ အခု ယိုကျိုးကို ပြန်ကြရအောင်၊ ရှေ့ဆက်ပြီး ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စတွေ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်”

ဝမ်ချောင်မှာ အဝေးမှနေ၍ အကြည့်များကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဝတ်ရုံလက်ကို တစ်ချက် ခါလိုက်ကာ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

ဧရာမ အာကာသနှင့်အချိန်၏ တံခါးပေါက်ကြီး ပိတ်သွားပြီဆိုသော်ငြားလည်း ဧရာမ နှင်းမုန်တိုင်းကြီး ချန်ရစ်ထားခဲ့သော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် အလွန်အမင်း များပြားလှသော အချိန်များ လိုအပ်နေသေးပေသည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်”

ဝမ်ချောင်မှာ နောက်သို့ လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အရှေ့တာ့ခ် ထိပ်တန်း စစ်သူကြီး ပိလဲ့လီက ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်လိုက်တော့သည်:

“ဒီကိစ္စ ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ မဟုတ်လား”

“ခင်ဗျား ဘာပြောချင်တာလဲ”

ဝမ်ချောင်က တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်၊ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးဟာ အလွန်အမင်း ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှတဲ့ အင်အားစုကြီး တစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိုက်ရှီက သူတို့ထဲက တစ်ယောက် သက်သက်သာ ဖြစ်တယ်လို့ အရင်က အရှင် ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုတော့ အချိန်တိုအတွင်းမှာ သူတို့ နောက်ထပ် သန့်စင်ခြင်း အစီအစဉ် တွေကို လုပ်ဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး မဟုတ်လား”

ထျဲချီပီလီမှာ ခေါင်းကို မော့ကာ ဝမ်ချောင်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲ၌ မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှနေ၍ သူ၏ရင်ထဲရှိ အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းလှသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဝမ်ချောင်ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိလိုက်တော့သည်။

ဝမ်ချောင်၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့ပြီး မသိစိတ်အရပင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ဂိုဂူလျော ဧကရာဇ် ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း၊ အရှေ့တာ့ခ် ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း၊ ခီတန်ဘုရင်နှင့် ရှီဘုရင်မ အပါအဝင် လူတိုင်းမှာ သူ့ကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲ၌လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သော အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းလှသည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

******