အခန်း ၂၂၇၉

အခန်း ၂၂၇၉ ‘ထျန်း’၏ အရေးပါမှု

ဝမ်ချောင်မှာ အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး ရင်ထဲ၌ အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းခရီးစဉ်မှာ လူတိုင်းအတွက်မူ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်ခန့် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သော အခြေအနေမျိုးသာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ဤအရာမှာ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏ အင်အားအပြည့်အဝ ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက မည်သို့မျှ မပြောလိုတော့ချေ။သို့သော် ဤအရာမှာ သူတို့၏ စခန်းများထဲမှ တစ်ခု သက်သက်သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏ အစွမ်းထက်မှုများက လူတိုင်း၏ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းလှသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့ပြီး အချို့သော အခြေအနေများတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများပင် ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ရှေးဟောင်း ဒဏ္ဍာရီလာ ဇာတ်ကောင်များကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးနိုင်ပြီး နှင်းမုန်တိုင်းကြီးကိုပင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းရှိကာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသော အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင်များ ပါဝင်သည့် အစွမ်းထက်လှသော အဖွဲ့အစည်းကြီး တစ်ခုကို လူတိုင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေကြသည်မှာ လုံးဝအံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါချေ။

ထိုက်ရှီနှင့် အခြားသော လူများ၏ အပေါ်တွင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ လုံးဝပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိသေးသော်လည်း အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသည့် ‘ထျန်း’ ဆိုသူ ရှိနေသေးသည်ကို ဆက်လက် ပြောဆိုနေရန်ပင် မလိုအပ်တော့ချေ။

ယခင်က နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဧကရာဇ်များ အားလုံးမှာ လောကကြီးတွင် တော်ဝင်အာဏာသာလျှင် အမြင့်ဆုံးသော အရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပြီး ယဉ်ကျေးမှုများ ကိုပါ လုံးဝအမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်းရှိသော နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏ရှေ့တွင်မူ တော်ဝင်အာဏာ ဆိုသည်မှာ အလွန်အမင်း သေးငယ်ပြီး အရေးမပါလှသော ကစားစရာ တစ်ခုသက်သက်သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဧကရာဇ်များ အနေဖြင့် ရင်တွင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှနေ၍ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

“ဒီလိုပုံစံမျိုး 'သန့်စင်ခြင်း အစီအစဉ်' နောက်ထပ် ထပ်ပြီး ရှိလာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး ဆက်လက် တည်ရှိနေသေးသရွေ့ သန့်စင်ခြင်း အစီအစဉ် တွေက ဒုတိယမြောက်၊ တတိယမြောက်၊ စတုတ္ထမြောက် အဆက်မပြတ် ဆက်လက် ပေါ်ထွက်လာဦးမှာပဲ။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေက ဘယ်တော့မှ အဆုံးသတ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ရင်ထဲရှိ မျှော်လင့်ချက်များကို အလွန်အမင်း အေးစက်ရက်စက်စွာဖြင့် ရုတ်တရက် ချေမှုန်းပစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုမျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဧကရာဇ်များ၏ မျက်နှာများ သိသာထင်ရှားစွာ ဖြူရော်သွားသည်ကို ဝမ်ချောင်ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်၏ ရင်တွင်း အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်မူ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားသွားခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့ပါချေ။

နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏ရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားနေခြင်းမှာ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်မျှ လုံးဝရှိမနေပါချေ။ အလွန်အမင်း လက်တွေ့မကျသော ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှုများကို လုံးဝစွန့်လွှတ်လိုက်မှသာလျှင် နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးနှင့် အနာဂတ်တွင် ကြုံတွေ့လာရမည့် ပိုမိုကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးကြီးများကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ပင်ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးတွင် အခြား မည်သည့် အစီအစဉ်များ ရှိနေသေးသနည်း ဆိုတာကို ဝမ်ချောင်အတိအကျ မသိရှိရဘူး ဆိုသော်ငြားလည်း သူတို့သည် မည်သည့်အခါမှ လုံးဝရပ်တန့်သွားမည် မဟုတ်ဘူး ဆိုသည်မှာ သေချာလှပေသည်။

“သွားကြစို့၊ ယိုကျိုးဘက်မှာ လူတိုင်း စောင့်နေကြတယ်”

ဝမ်ချောင်က ဤစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက် ဤစကားဝိုင်းကို လုံးဝအဆုံးသတ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း၊ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း၊ ခီတန်ဘုရင်၊ ရှီဘုရင်မနှင့် အခြားသော လူများအားလုံးမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်လုံးဝတွေးတောမှန်းဆထားခဲ့ခြင်း မရှိသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း၊ ရှီဘုရင်မနှင့် ခီတန်ဘုရင်တို့အပါအဝင် လူတိုင်းမှာ မျက်နှာအမူအရာ အလွန်လေးစားစွာဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လျက် ရုတ်တရက် ထိုင်ချလိုက်ကြတော့သည်။

“ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ”

ဝမ်ချောင်၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့ပြီး အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်၊ အရှင် စိုးရိမ်ပူပန်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့မှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိပါဘူး”

“ဒီတစ်ကြိမ် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ခရီးစဉ်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဘာတွေ လုပ်ဆောင်ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူကမှ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့သာ ထုတ်မပြောဘူးဆိုရင် နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး ဆိုတာ ဘာလဲ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒီတစ်ကြိမ် ခရီးစဉ်က ဘယ်လောက်တောင် အရေးပါသလဲ ဆိုတာကို သာမန်လူတွေက ဘယ်တော့မှ နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကတော့ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ ဒီကျေးဇူးကို ထာဝရ အမှတ်ရနေမှာပါ”

“မှန်ပါတယ်။ နောင်အနာဂတ်မှာ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ရဲ့ အမိန့်ရှိလာရင်၊ အမိန့်ပေးတဲ့ တံဆိပ်ပြားလေး တစ်ခုတည်း ရှိရုံနဲ့တင် အရှေ့တာ့ခ် နိုင်ငံတော်က အရှေ့တာ့ခ် လူမျိုးတွေ အားလုံးကို အရှင် စိတ်ကြိုက် အသုံးချနိုင်ပါတယ်”

“ဒါက ကျွန်တော် ပြောချင်တဲ့ စကားပါပဲ ကျွန်တော်တို့ ခီတန် လူမျိုးတွေအားလုံးကလည်း မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကို ထာဝရ သစ္စာခံပါ့မယ်။ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ဟာ ကျွန်တော်တို့ ခီတန် လူမျိုးတွေ အားလုံးရဲ့ ကျေးဇူးရှင် ပါပဲ”

“ကျွန်တော်တို့ ဂိုဂူလျော အင်ပါယာကလည်း မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကို သစ္စာခံဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ဘယ်တော့မှ လုံးဝသစ္စာဖောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

လူတိုင်းမှာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် ခေါင်းကို ငုံ့ထားကြပြီး မျက်နှာအမူအရာ လေးစားစွာဖြင့် အသီးသီး ဆိုလိုက်ကြတော့သည်။

ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဘေးဘက်ရှိ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အခြားသော လူများပင်လျှင် လုံးဝတွေးတောမှန်းဆထားခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ မျက်ဝန်းထဲ၌ အလွန်အံ့ဩသွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

နိုင်ငံအသီးသီးမှ လူများ အားလုံးမှာ အလွန်အမင်း ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းပြီး အလွယ်တကူ အညံ့ခံမည့် သူများ လုံးဝမဟုတ်ကြပါချေ။ဤတစ်ကြိမ် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ခရီးစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အခြားသော လူများ၏ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေမှုများ ရှိနေခဲ့သည်မှာ သေချာလှပေသည်။

နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးမှ လူများမှာ ပြင်ပရန်သူများဖြစ်ကြပြီး ကုန်းမြေဒေသကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ပြည်တွင်း ပဋိပက္ခများလည်း ရှိနေသေးပေသည်။ နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်တပ်များနှင့် ပြည်သူများကို မည်ကဲ့သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်နည်း ဆိုသည်မှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော ပြဿနာကြီး တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဧကရာဇ်များ၏ ဤကဲ့သို့သော ရပ်တည်ချက်များက လူတိုင်းအတွက်မူ အလွန်ကြီးမားလှသော စိတ်အေးချမ်းမှုကြီးတစ်ခုကို သေချာပေါက် ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဧကရာဇ်များ ဝမ်ချောင်၏ ရှေ့တွင် ဤကဲ့သို့ ရပ်တည်ချက်များကို ပြသပြီး အညံ့ခံလိုက်ခြင်းကြောင့် နောင်အနာဂတ်တွင် မဟာထန် ရင်ဆိုင်ရမည့် ပြဿနာများမှာ များစွာ လျော့နည်းသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ထို့ပြင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး ပဲဖြစ်စေ၊ ဝမ်ကျုံးစစ်နှင့် အခြားသော လူများပဲဖြစ်စေ၊ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းနှင့် အခြားသောလူများ အားလုံး၏စကားများမှာ အလွန်အမင်း ရိုးသားပြီး ရင်တွင်းအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော စကားများ ဖြစ်သည်ကို အပြည့်အဝ ခံစားသိရှိနိုင်ကြပေသည်။

မြေကြီးပေါ်တွင်မူ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း နှင့် အခြားသော လူများ အားလုံးမှာ ခေါင်းကို အောက်သို့ ငုံ့ထားကြပြီး မျက်နှာအမူအရာ အလွန်အမင်း ရိုသေကိုင်းရှိုင်းနေကြတော့သည်။

ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး နှင့် အခြားသော လူများ၏ရင်ထဲရှိ အတွေးများကို သူတို့ အတိအကျ မသိရှိကြပါချေ။ ဤတစ်ကြိမ် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ခရီးစဉ်မှာ လူတိုင်းအတွက်မူ ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသည့် တုန်လှုပ်မှုကြီး တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ ယခင်က အရှေ့မြောက်ဘက် စစ်ပွဲကြီးထက်ပင် များစွာပိုမို၍ကြီးမားလှပေသည်။

လူသားများကို ကစားစရာများအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး သက်ရှိအားလုံးကို ခွေးများအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း။

ဤအရာမှာ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး ၏ လုပ်ဆောင်မှု ပုံစံများပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သာ မရှိဘူးဆိုပါက ဤကမ္ဘာကြီး၏ ဧရာမကပ်ဘေးကြီးမှာ ထိုလူများ၏ လက်ချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်ကို သူတို့ မည်သည့်အခါမှ လုံးဝသိရှိခဲ့ရမည် မဟုတ်ပါချေ။

ထိုလူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက တော်ဝင်အာဏာဆိုသည်မှာ အလွန်သိမ်ငယ်လွန်းလှပေသည်။ ဝမ်ချောင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူကမျှ ဤကမ္ဘာကြီးကို လုံးဝကယ်တင်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်တော့ချေ။

မသိမသာပင် ဝမ်ချောင်မှာ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး၏ မျှော်လင့်ချက်ကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အေးစက်လှသော လေပြင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်မှာ ထိုနေရာတွင် အနည်းငယ်မျှ မလှုပ်မရှားဘဲ မတ်မတ်ကြီး ရပ်တည်နေခဲ့ပြီး ရှေ့ဘက်ရှိ နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဧကရာဇ်များကို လှမ်းကြည့်ရင်း မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် တည်ကြည်လေးနက်နေခဲ့သည်။ အချိန်ခဏမျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တော့သည်။

……

အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် အခြား နေရာတစ်ခု၊ အမည်မသိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော အာကာသနယ်မြေ တစ်ခု၏ အတွင်း၌ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ထူးဆန်းလှသော ပုံရိပ် နှစ်ခုမှာ ဧရာမ ပုံဆောင်ခဲကြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်း၍ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ရေခဲပြင်ကြီး အပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းများကို အသေအချာ ကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။

ထိုလူနှစ်ယောက်လုံးမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်နှာဖုံးများ အသီးသီး တပ်ဆင်ထားကြသည်။ တစ်ခုမှာ ဘယ်ဘက်ခြမ်း အနက်ရောင်နှင့် ညာဘက်ခြမ်း အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ ဘယ်ဘက်ခြမ်း အဖြူရောင်နှင့် ညာဘက်ခြမ်း အနက်ရောင် ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မျက်နှာဖုံး နှစ်ခုလုံး၏ နဖူးပေါ်ရှိ အဖြူနှင့် အနက် နယ်နိမိတ်မျဉ်း ပေါ်တွင် အနီရောင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော စာလုံးများ ရေးထွင်းထားရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်အမင်း ထူးဆန်းလှပေသည်။

အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက သေချာပေါက် အလွန်အမင်း အံ့ဩမှင်တက်သွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူနှစ်ယောက်၏ ကိုယ်ပေါ်မှနေ၍ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါများမှာ နှင်းမုန်တိုင်းကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်တွင် ရှိနေခဲ့သော ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ချုံတို့၏ ကိုယ်ပေါ်မှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါများနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်မှာ ပုံဆောင်ခဲကြီး အတွင်း၌ ပေါ်ထွက်နေသော မြင်ကွင်းများကို အသေအချာ ကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။ ထိုအထဲတွင် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း အစွန်းပိုင်းရှိ အခြေအနေများ သာမက နှင်းမုန်တိုင်းကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်ရှိ အခြေအနေများလည်း အပြည့်အဝ ပါဝင်နေတော့သည်။

အာကာသနှင့်အချိန်မှာ အဆက်မပြတ် ပြိုကျပျက်စီးနေပြီး စွမ်းအင် ထောက်ပံ့မှုများ ပြတ်တောက်သွားသည့်အခါ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ရှိ ပင်လယ်ရေသတ္တဝါကြီးများ နှင့် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ရေခဲပြင်ကြီး အပေါ်ရှိ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားရက်စက်လှသော ရှေးဟောင်း ဟိုများမှာ အသက်စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်း ကျောက်တုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး ၏ နှစ်သောင်းချီကြာ တည်ရှိနေခဲ့သော ဤအရေးကြီးလှသည့် စခန်းကြီးမှာ လုံးဝအပြည့်အဝ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“သူ တကယ် အောင်မြင်သွားလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝတွေးတောမှန်းဆထားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ‘ထျန်း’ ချန်ရစ်ထားခဲ့တဲ့ ဧရာမ နတ်ဘုရားရုပ်တုကြီးကိုတောင်မှ သူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီဖျက်ဆီးခြင်းရဲ့ သားတော်က အရင်က လူတွေနဲ့ လုံးဝမတူညီဘူး”

အာကာသနယ်မြေအတွင်း၌ အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံနက်က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်တော့သည်။

“ငါတို့ အားလုံး သူ့ကို အရမ်းအထင်သေးလွန်းနေခဲ့ကြတာပါ။ ထိုက်ရှီလည်း အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ ထိုက်ရှီဟာ အဲဒီအတွက် တန်ဖိုး ကြီးကြီးမားမား ပေးဆပ်လိုက်ရတာပဲ”

အာကာသနယ်မြေ အတွင်း၌ အဖြူရောင် မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော လူကလည်း ဆိုလိုက်တော့သည်။

“ထိုက်ရှီရဲ့ စွမ်းရည်က မင်းနဲ့ ငါ့ထက်တောင် အများကြီး ပိုသာလွန်သေးတယ်။ ဒါ့အပြင် ‘ထျန်း’ ပေးသနားထားတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ပုံမှန် အခြေအနေမျိုးမှာ ဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ် သန့်စင်ခြင်း အစီအစဉ် အတွက် လုံးဝအပြည့်အဝ လုံလောက်နေသင့်တာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်တုန်းကလည်း တစ်ခါမှ မလုပ်ခဲ့ဖူးတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက တွေးတောမှန်းဆထားခဲ့မိမှာလဲ”

ဘေးဘက်ရှိ အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော ထိုက်ရှန်က စကားတစ်ဝက်ခန့် ပြောဆိုပြီးနောက် ဆက်လက်၍ မပြောဆိုတော့ပါချေ။

ကိစ္စများ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ အချိန်အနည်းငယ် ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီ ဆိုသော်ငြားလည်း ထိုက်ရှီ အသက်သေဆုံးသွားခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိတိုင်း သူတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော တုန်လှုပ်မှုကြီး တစ်ခုကို ခံစားနေရဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

ပိုမို၍ ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး ရှည်လျားလှသော သမိုင်းကြောင်းရှိသည့် အဖွဲ့အစည်းကြီး ဖြစ်လေလေ၊ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ပို၍တင်းကျပ်လေလေပင်ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏အတွင်း၌ လူတိုင်းမှာ မိမိ၏နေရာတွင် အသီးသီး တာဝန်ယူထားကြပြီး မိမိတို့၏တာဝန်များကို အသီးသီး ထမ်းဆောင်ကြရသည်။ ဤအရာမှာ နှစ်သောင်းချီကြာ တည်ရှိနေခဲ့သော စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ဖြစ်ပြီး ‘ထျန်း’ ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဤအရာမှာ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး အနေဖြင့် ဤမျှလောက်အထိ အချိန်အကြာကြီး ဆက်လက် တည်ရှိနေနိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းအရင်းလည်း ပင်ဖြစ်သည်။

မဟာထန် အင်ပါယာ၏ သူတော်စင်ဧကရာဇ် အသက်သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည့်သူ လုံးဝရှိတော့မည် မဟုတ်ဘူးဟု လူတိုင်းက အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အရှေ့မြောက်ဘက် စစ်ပွဲကြီးမှာ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲရှိ တွေးတောမှန်းဆထားမှုများကို လုံးဝအပြည့်အဝ မှောက်လှန်ပစ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏ အတွင်း၌ ပထမအဆင့်အဖွဲ့ဝင်များမှာ အနည်းငယ်မျှပင် အရေးမပါလှပါချေ။သူတို့သည် ပုရွက်ဆိတ်လေးများအလားပင်ဖြစ်ပြီး မည်မျှလောက် လိုချင်သည်ဖြစ်စေ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ပေသည်။ ထို့ပြင် ရွေးချယ်ခံရသူများ အားလုံးမှာလည်း အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်နေကြပြီး ဤအခွင့်အရေးကြီးကို ရရှိလိုက်ခြင်းအတွက် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေကြပေသည်။

သို့သော် ထိုက် မျိုးဆက်ခေါင်းဆောင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အခါတွင်မူ အရာအားလုံးမှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသွားတော့သည်။

အသက်ရှင်သန်ရသည့် အချိန် ပို၍ရှည်လျားလာလေလေ၊ မိမိ၏အသက်ကို ပို၍တန်ဖိုးထားလာလေလေ ပင်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး ဧရာမ နတ်ဘုရားရုပ်တုကြီး ပေါ်ထွက်လာသည့် အချိန်တွင် ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ချုံတို့မှာ ဧရာမ နတ်ဘုရားရုပ်တုကြီးနှင့် ပူးပေါင်း၍ အတူတကွ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် အပြည့်အဝ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

သို့သော် အစကတည်းက စပြီး အဆုံးတိုင်အောင် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး၏ ရင်ထဲ၌ ထိုအတွေးမျိုး လုံးဝမဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလူငယ်လေးမှာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေ ဆယ်ပုံတစ်ပုံသာ ရှိသည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ချုံတို့ နှစ်ယောက် အတွက်မူ နောက်ဆုတ်သွားရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ထိုက်ရှီ ဆိုသည့် ရှေ့ပြေး သင်ခန်းစာကြီးတစ်ခု ရှိနေသေးသည်ကို ဆက်လက် ပြောဆိုနေရန်ပင် မလိုအပ်တော့ချေ။

“ဒီလူက အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ အကယ်လို့ အမြန်ဆုံး မတားဆီးဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် လီထိုက်ယီတစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မှာ သေချာတယ်။ သူ့ကို တားဆီးဖို့ နည်းလမ်း တစ်ခုခု သေချာပေါက် ရှာဖွေရမယ်”

ထိုက်ရှန်က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

သူ၏အသံဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အာကာသနယ်မြေ တစ်ခုလုံး အတွင်း၌ ရုတ်တရက် လုံးဝတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီး ဘေးဘက်ရှိ ထိုက်ချုံမှာလည်း အနည်းငယ်မျှ စကားမပြောဆိုတော့ပါချေ။

ထို ဖျက်ဆီးခြင်း၏ သားတော်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ဆိုသည်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု လုံးဝမဟုတ်ပါချေ။

ဖျက်ဆီးခြင်း၏ သားတော် မှာ ယခင်ကတည်းက ထိုက်ရှီ ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခုလက်ရှိ အချိန်တွင် သူ၏ စွမ်းရည်များမှာ ပိုမို၍ အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီး ဧရာမ နတ်ဘုရားရုပ်တုကြီးကိုပင်လျှင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို တားဆီးရန်မှာ ပိုမို၍ ခက်ခဲသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

အကယ်၍ သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများ ရှိနေမည်ဆိုပါက ဝမ်ချောင်နှင့် အခြားသော လူများကို အလွယ်တကူ ထွက်ခွာခွင့် ပေးလိုက်မည် လုံးဝမဟုတ်ပါချေ။

“ဒီကိစ္စကို မင်းတို့တွေ စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ဘူး”

ပြောရမည်ဆိုလျှင် အလွန်အမင်း လျင်မြန်လွန်းလှပေသည်၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး အလွန်အမင်း ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော အသံကြီးတစ်ခုမှာ အာကာသနယ်မြေ တစ်ခုလုံး အတွင်း၌ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ထိုအသံကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံရှိ တောက်ပလင်းလက်နေသော နေမင်းကြီး တစ်စင်းအလား အလွန်အမင်း ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပြီး စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသော မိုးကြိုးများ၊ လျှပ်စီးများအလား လူတိုင်း၏ ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှနေ၍ အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းလှသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကြီး တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာစေတော့သည်။

“ထျန်း”

မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ချုံတို့၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ပြီး လေးစားကြည်ညိုနေသော အရိပ်အယောင်များ အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထိုမျက်နှာအမူအရာများမှာ ကြောင်ကို မြင်လိုက်ရသော ကြွက်များအလား ပင်ဖြစ်နေပြီး ဤလူနှစ်ယောက်မှာ အလွန်အမင်း မြင့်မားလှသော နေရာတွင် ရှိနေသည့် ထိုက် မျိုးဆက်မှ အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ကြီးများ ဖြစ်သည်ဟု လုံးဝတွေးတောမှန်းဆ၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

“သခင်”

အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်နေခြင်း လုံးဝမရှိပါချေ။ ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ချုံတို့ နှစ်ယောက်လုံးမှာ အလွန်အမင်း ရိုသေကိုင်းရှိုင်းစွာဖြင့် လူတစ်ယောက်မျှ လုံးဝမရှိသော လေဟာနယ်ကို ဦးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြတော့သည်။

နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏ အတွင်း၌ အတုမရှိသော အရာတစ်ခုသာလျှင် အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ‘ထျန်း’ သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

အရာအားလုံးမှာ ‘ထျန်း’ ဖန်တီးထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုက် မျိုးဆက် မှ အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံး၏ စွမ်းအားများ အပါအဝင် အားလုံးမှာ ‘ထျန်း’ ၏ ပေးသနားမှုကြောင့် သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရမည်ဆိုလျှင် ‘ထျန်း’ မှာ ယဉ်ကျေးမှုများ အဆက်မပြတ် ဖန်တီးတည်ဆောက်သူ တစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်၍ ရနိုင်လောက်ပေသည်။

“‘ထျန်း’ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် တာဝန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဧရာမ နတ်ဘုရားရုပ်တုကြီးလည်း တစ်ဖက်လူရဲ့ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အာကာသနဲ့ အချိန်ရဲ့ တံခါးပေါက် လည်း လုံးဝပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ပါပြီ”

ထိုက်ရှန်နှင့်ထိုက်ချုံတို့မှာ မျက်နှာအမူအရာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် အလွန်ရိုသေကိုင်းရှိုင်းစွာ ဆိုလိုက်ကြတော့သည်။

“ဒီကိစ္စကို ငါသိပြီးပြီ။ အခုအချိန်ကစပြီး အဲဒီ ဝမ်ချောင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေ အားလုံးကို မင်းတို့ ထိုက် မျိုးဆက်တွေ တာဝန်ယူစရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါကိုယ်တော် ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းမယ်”

‘ထျန်း’ ၏ အသံမှာ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး ရေပြင်ကျယ်ကြီးအလား အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားသွားခြင်း လုံးဝမရှိသော်လည်း အလွန်အမင်း ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှကာ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး အတွင်း၌ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။ ထိုစကားများ အတွင်းမှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာသော အချက်အလက်များကမူ ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ချုံတို့ နှစ်ယောက်လုံး၏ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော တုန်လှုပ်မှုကြီး တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာစေတော့သည်။

‘ထျန်း’က ထိုဖျက်ဆီးခြင်း၏ သားတော်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်တော့မည်ပေါ့။

ထို မဟာထန် ဧကရာဇ် လီထိုက်ယီမှလွဲ၍ အခြား မည်သူကများ ‘ထျန်း’ ကို ဤမျှလောက်အထိ အရေးစိုက်လာစေပြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိမည်နည်း ဆိုတာကို သူတို့နှစ်ယောက်လုံး လုံးဝစဉ်းစား၍ မရနိုင်တော့ချေ။

ပိုမို၍ ထူးခြားသောအချက်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ‘ထျန်း’ ကိုယ်တိုင်က ထို ဖျက်ဆီးခြင်း၏ သားတော်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် အစပြု၍ ပြောဆိုလာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

******