အခန်း ၂၂၈၀
Vol. 142 Ch. 2280
အခန်း ၂၂၈၀ ‘ထျန်း’၏ အစီအစဉ်
“သခင်ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လာပြီ ဆိုတော့ ဒီကိစ္စက ဒီနေရာမှာတင် ပြီးဆုံးသွားပြီပေါ့။ အဲဒီ ဖျက်ဆီးခြင်းရဲ့ သားတော်လည်း သေချာပေါက် သေရတော့မှာပဲ”
ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ချုံတို့နှစ်ယောက်လုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆိုလိုက်ကြပြီး မျက်နှာအမူအရာများမှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာပို၍တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။
ထိုဖျက်ဆီးခြင်း၏ သားတော်၏ စွမ်းရည်များမှာ အလွန်အစွမ်းထက်နေသည်မှာ သေချာလှပေသည်။ သို့သော် ‘ထျန်း’ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မည့် အခြေအနေမျိုးတွင်မူ အရာအားလုံးမှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသွားတော့မည် ပင်ဖြစ်သည်။
လီထိုက်ယီပင်လျှင် အစအနပင် မကျန်အောင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ရာ ဤဖျက်ဆီးခြင်း၏ သားတော်အနေဖြင့် မည်မျှလောက်အထိ အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်စွမ်း ရှိဦးမည်နည်း။
“ဒါပေမဲ့... သခင် ယိုကျိုးက စစ်တပ်တွေ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။ နိုင်ငံအသီးသီးက စစ်တပ်တွေကလည်း မဟာထန် ကို အညံ့ခံလိုက်ကြပြီ။ ဒီတစ်ကြိမ် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းက စခန်းကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်တဲ့ နေရာမှာ နိုင်ငံအသီးသီးက ဧကရာဇ်တွေပါ ပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ အသုံးပြုနိုင်မဲ့ အင်အားတွေ လုံးဝမရှိတော့ဘူး။ 'သန့်စင်ခြင်း အစီအစဉ်'ကို ဆက်လက် အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ စစ်တပ် လုံးဝမရှိတော့ပါဘူး”
ထိုက်ရှန်မှာ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်တော့သည်။
အာကာသနှင့်အချိန်၏ တံခါးပေါက်ကြီး လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ဧရာမ ရေခဲခေတ်ကြီးလည်း ၎င်းနှင့်အတူ လုံးဝအဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤအရာက ယခင်က လူတိုင်း ချမှတ်ထားခဲ့သော အစီအစဉ်များ အားလုံး လုံးဝအပြည့်အဝ ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီဆိုသည်ကို သေချာပေါက် ဆိုလိုနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ဤ “သန့်စင်ခြင်း အစီအစဉ်” ကို အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရန် အတွက် အနည်းဆုံး လူဦးရေ၏ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်ခန့်ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် လိုအပ်သေးပေသည်။
ယဉ်ကျေးမှုများကို အစမှ ပြန်လည် စတင်ရန်အတွက် ဤမျှလောက် များပြားလှသော လူဦးရေ လုံးဝမလိုအပ်ပါချေ။
“ကောင်းကင်ဘုံ စစ်တပ်တွေကို နှိုးဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့”
‘ထျန်း’ ၏ အသံမှာ အလွန်အမင်း တိုတောင်းပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားလှပေသည်:
“ယိုကျိုးက စစ်တပ်တွေကို အသုံးပြုလို့ မရတော့ဘူး ဆိုမှတော့ ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အင်အားတွေကို ထုတ်သုံးရမဲ့ အချိန် ရောက်ပြီ”
ဤစကားများကို ‘ထျန်း’ က အလွန်အမင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုလိုက်ပြီး ပုံမှန် ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို ပြောဆိုနေသည့်အလား ပင်ဖြစ်နေတော့သည်။ သို့သော် ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ချုံတို့ နှစ်ယောက်၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ သူတို့၏ ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာစေတော့သည်။
ကောင်းကင်ဘုံ စစ်တပ်။
နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏ အတွင်း၌ ဤအရာမှာ အလွန်အမင်း တားမြစ်ထားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်များထဲမှ တစ်ခုလည်း ပင်ဖြစ်သည်။
ဤအရာမှာ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး ၏ အမြင့်ဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားစုကြီး တစ်ခုဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် သူတို့ ပိုင်ဆိုင်သော စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုလည်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုက်ရှန်နှင့် အခြားသော လူများပင်လျှင် ဤ ကောင်းကင်ဘုံ စစ်တပ် များကို အသုံးပြုခွင့် လုံးဝမရှိပါချေ။
“ကောင်းကင်ဘုံ စစ်တပ်” များကို အသုံးပြုခွင့် ရှိသူမှာ ‘ထျန်း’၊ ဒါမှမဟုတ် “ကောင်းကင် ဧကရာဇ်” တစ်ယောက်တည်း သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ ကောင်းကင် ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်သော စစ်တပ် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် “သန့်စင်ခြင်း အစီအစဉ်” များကို အကောင်အထည်ဖော်သည့် နေရာ၌ ကောင်းကင်ဘုံ စစ်တပ် များကို အသုံးပြုခဲ့သည့် အကြိမ်အရေအတွက်မှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရနိုင်လောက်အောင် အလွန်အမင်း နည်းပါးလှပေသည်။
လောကီ အင်အားစုများကို အသုံးပြု၍ သန့်စင်ခြင်း အစီအစဉ်များကို အကောင်အထည်ဖော်မှု လုံးဝအပြည့်အဝ ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး အခြားရွေးချယ်စရာ လုံးဝမရှိတော့သည့် အခြေအနေမျိုးတွင် သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။
ဤစစ်တပ်မှာ ကောင်းကင် ဧကရာဇ်၊ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏ နောက်ဆုံး လက်ကျန် အင်အားစုကြီး တစ်ခုဖြစ်ပြီး “ကောင်းကင်ဘုံ စစ်တပ်”မှာ အလွန်အမင်း တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်။ တစ်ယောက် သေဆုံးသွားလျှင် တစ်ယောက် လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်ရာ အလွန်အမင်း အရေးကြီးသော အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ပါက ကောင်းကင် ဧကရာဇ် အနေဖြင့် “ကောင်းကင်ဘုံ စစ်တပ်” များကို အလွယ်တကူ အသုံးပြုမည် လုံးဝမဟုတ်ပါချေ။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ချုံတို့မှာ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး အသီးသီး ခေါင်းငုံ့လျက် ဆိုလိုက်ကြတော့သည်။
“ကောင်းပြီ”
“ဒါ့အပြင် နှင်းမုန်တိုင်းကြီးရဲ့ မူလဇစ်မြစ် လည်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ ဆိုတော့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အမှတ်အသားကိုကော မင်းတို့ ယူလာခဲ့ကြရဲ့လား”
‘ထျန်း’ ၏ အသံမှာ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။
“ယူလာခဲ့ပါပြီ”
“ဧရာမ နတ်ဘုရားရုပ်တုကြီး ရှုံးနိမ့်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရကတည်းက ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အမှတ်အသား ကို ကြိုတင်ပြီး ယူဆောင်လာခဲ့ပါပြီ”
သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆိုလိုက်ကြတော့သည်။
“အင်း သန့်စင်ခြင်း အစီအစဉ် ကျရှုံးသွားပြီ ဆိုမှတော့ နောက်တစ်ဆင့် အစီအစဉ်တွေကို စတင်ရမဲ့ အချိန်ရောက်ပြီ။ နှစ်သောင်းချီ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဆိုတော့ အပြင်ဘက်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အမှတ်အသား တွေကိုလည်း ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရမဲ့ အချိန်ရောက်ပြီပဲ။ အကယ်၍သာ အဲဒီသစ္စာဖောက်တွေက ငါ့ရဲ့ နောက်ကျောဘက်ကနေ အမြဲတမ်း နှောင့်ယှက်နေတာမျိုး မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါကိုယ်တော် ထိုက်ရှီကို အချိန်မီ ကယ်တင်နိုင်မှာ သေချာတယ်”
“ဒီကိစ္စကို အပြည့်အဝ ဖြေရှင်းရမဲ့ အချိန်ရောက်ပြီ”
‘ထျန်း ၏ အသံထဲ၌ ရှားရှားပါးပါး ဒေါသထွက်နေမှုများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ထိုက်ရှန်နှင့်ထိုက်ချုံတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခန္ဓာကိုယ်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကြပြီး ခေါင်းများကို ပို၍ အောက်သို့ ငုံ့ချလိုက်ကြတော့သည်။ သို့သော် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက် စကားပြောဆိုခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့သလို အသက်ကိုပင် ပြင်းပြင်း မရှူရဲကြပါချေ။
‘ထျန်း’ ပြောဆိုနေသောအရာမှာ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏ အတိတ်ကာလက အဖြစ်အပျက်ဟောင်း တစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော တားမြစ်ထားသည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုလည်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုက် မျိုးဆက်မှ အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင်များ အားလုံးက တိတ်တဆိတ် သဘောတူထားကြပြီး မည်သည့်အခါမှ လုံးဝမပြောဆိုကြရန် သတ်မှတ်ထားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုလည်းပင်ဖြစ်သည်။
“သခင်၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ”
သူတို့နှစ်ယောက်က အလွန်အမင်း ရိုသေကိုင်းရှိုင်းစွာ မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
“လအနည်းငယ် ကြာရင် ဆင်းဒုကို တစ်ခေါက်လောက် သွားကြ”
ဤစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက် ‘ထျန်း’ ထံမှ မည်သည့် အသံမျှ ထပ်မံ၍ ထွက်ပေါ်မလာတော့ချေ။
အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် အခြား နေရာတစ်ခု...
ဤနေရာမှာ မီးတောက်များ အပြည့်အဝ လွှမ်းခြုံထားသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် အလွန်အမင်း ပူပြင်းလှသော ချော်ရည်ပူကြီးများဖြင့် အပြည့်အဝ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
“ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း”
ချော်ရည်ပူကြီးများ ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်နေပြီး ကျောက်တောင် နံရံများကို ရိုက်ခတ်သွားသည့်အခါ ရေလှိုင်းကြီးများအလား ကျယ်လောင်လှသော မြည်ဟည်းသံကြီးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် သံမဏိများကိုပင် အရည်ပျော်သွားစေနိုင်လောက်သော အလွန်အမင်း ပူပြင်းလှသည့် မီးတောက်ကြီးများလည်း အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်လာနေတော့သည်။
သေချာစွာ နားထောင်ကြည့်မည်ဆိုပါက ချော်ရည်ပူကြီးများ၏ မြည်ဟည်းသံများ အပြင် ဤမီးတောက်များ အပြည့်အဝ လွှမ်းခြုံထားသော ထူးဆန်းသည့် အာကာသနယ်မြေ တစ်ခုလုံး အတွင်း၌ လူကြီးတစ်ယောက်၏ ပေါင်လုံး အရွယ်အစားခန့် တုတ်ခိုင်သော ရွှေရောင်နှင့် အနီရောင် ရောယှက်နေသည့် သံကြိုးကြီးများမှာ ချော်ရည်ပူများနှင့် မီးတောက်ကြီးများ အကြားတွင် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားနေသည်ကို တွေ့ရှိရပေသည်။
ထိုသံကြိုးကြီးများ အားလုံးမှာ နေရာတစ်ခုတည်းသို့သာ ဦးတည် သွားနေကြတော့သည်။
ဤအာကာသနယ်မြေ တစ်ခုလုံး၏ အလယ်ဗဟိုချက်ဆီသို့ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အာကာသနယ်မြေ တစ်ခုလုံး၏ အလယ်ဗဟိုချက် ဧရိယာတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်အမင်း ပူပြင်းလှသော အပူချိန်များ အောက်တွင် လုံးဝနစ်မြုပ်နေပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကြီးတစ်ခု၏ လွှမ်းခြုံထားမှုကိုလည်း ခံထားရပေသည်။
ဤမျှသာမက လေပေါ်မှနေ၍ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်မည်ဆိုပါက မီးတောက်များ အပြည့်အဝ လွှမ်းခြုံထားသော ဤချော်ရည်ပူ အာကာသနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ အလယ်ဗဟိုမှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့ တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ထပ်တိုင်း ထပ်တိုင်းတွင် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော ချိပ်ပိတ်အစီအရင် ဝင်္ကပါကြီး တစ်ခုစီ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိရပေသည်။
ဤဝင်္ကပါကြီးများ မှနေ၍ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်အမင်း ရှေးကျလှပြီး ၎င်းတို့၏ တောင့်တင်းခိုင်မာမှု အဆင့်မှာ မြင့်မြတ်သော ဧကရာဇ်ကြီး ၏ မြို့တော်တွင် ချထားခဲ့သော ရှန်းလျူမဟာအစီအရင်ထက်ပင် များစွာပို၍သာလွန်နေသေးတော့သည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက် သာ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက ချိပ်ပိတ်အစီအရင် ဝင်္ကပါကြီးများအပြင် အလွှာတိုင်းရှိ အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကြီးများ၏ အပြင်ဘက်တွင် အလွန်အမင်း ရှေးကျလှသော အဆောင် လက်ဖွဲ့များ အမြောက်အမြား လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်ကို တွေ့ရှိရမည်ဖြစ်သည်။
ဤအဆောင် လက်ဖွဲ့များ အားလုံးကို ရွှေစက္ကူများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး ဟင်္သာပြဒါးဖြင့် စာလုံးများ ရေးသားထားသည်။ အပေါ်တွင် ရေးသားထားသော စာလုံးများမှာ ယခုခေတ် စာလုံးများနှင့် လုံးဝမတူညီဘဲ အလွန်အမင်း ရှေးကျပြီး အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်အမင်း ရှည်လျားလှသော ခေတ်ကာလများကတည်းက ပြုလုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။
အဆောင် လက်ဖွဲ့များ ပဲဖြစ်စေ၊ ဝင်္ကပါကြီးများ ပဲဖြစ်စေ၊ အရာအားလုံးမှာ အာကာသနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုချက်ရှိ အရာတစ်ခုကို တားဆီးရန်အတွက် သက်သက်သာလျှင် ဖြစ်ပုံရပေသည်။ ထိုနေရာတွင် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကို ပိတ်လှောင်ထားသည့်အလား ပင်ဖြစ်နေတော့သည်။
ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း
တုန်ခါသံကြီးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဝင်္ကပါကြီး၏ အလယ်ဗဟိုချက် မှနေ၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် အရောင်ပြောင်းသွားစေနိုင်လောက်သော အလွန်အစွမ်းထက်လှသည့် စွမ်းအားကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အရပ်လေးမျက်နှာရှိ ဝင်္ကပါကြီးများနှင့် အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကြီးများကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေတော့သည်။
ထိုအစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားကြီးမှာ ထိုက်ရှီ၊ ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ချုံတို့ကဲ့သို့သော ထိုက် မျိုးဆက်မှ အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် များကိုပင်လျှင် ချက်ချင်း အရေးမပါသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေနိုင်လောက်ပေသည်။
“ဘယ်သူကမှ ငါ့ကို လုံးဝပိတ်လှောင်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်နေ့နေ့ကျရင် ငါ ဒီချိပ်ပိတ်အစီအရင်တွေကို ဖျက်ဆီးပြီး အပြင်ကို ထွက်လာခဲ့မယ်”
ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ နောက်တစ်ခဏတွင် ယခင်အချိန်များကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြီး တစ်ခုမှာ ဝင်္ကပါကြီး၏ အလယ်ဗဟိုချက် ဧရိယာ မှနေ၍ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ဂျွတ်
ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားကြီး၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ဝင်္ကပါကြီး၏ အလယ်ဗဟိုချက်ရှိ ဝင်္ကပါ အပေါ်တွင် အလွန်အမင်း သေးငယ်လှသော အက်ကွဲကြောင်းလေး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဤအက်ကွဲကြောင်းလေး အတွင်းမှနေ၍ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြီး တစ်ခု ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာတော့သည်။
ဤစွမ်းအားကြီးများမှာ တစ်နေရာတည်းသို့ စုစည်းသွားခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် လူပုံသဏ္ဍာန် တစ်ခုအဖြစ်သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
သို့သော် ဤပုံရိပ်မှာ စွမ်းအင်များ သက်သက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းမျှ လုံးဝမရှိရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်အမင်း ထူးဆန်းလှပေသည်။
သို့သော် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဤစွမ်းအင် ကိုယ်ပွား၏ ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင်နှင့်အစိမ်းရောင်စပ်နေသော နတ်ဘုရား သံချပ်ကာအင်္ကျီတစ်ခု ချက်ချင်း ပုံသဏ္ဍာန် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရား သံချပ်ကာအင်္ကျီ အပေါ်တွင် ထောင်သောင်းချီသော ကြီးမားသေးငယ်လှသည့် ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါများနှင့် စာလုံးများ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ဤမျှသာမက နတ်ဘုရား သံချပ်ကာအင်္ကျီ၏ လက်မောင်း၊ ပခုံး၊ ခါး နှင့် ရင်ဘတ် နေရာများတွင် အသက်ဝင်နေသည့်အလား အလွန်အမင်း အစစ်အမှန်ဆန်လှသော စစ်မှန်သည့် နဂါး ပုံသဏ္ဍာန်အများအပြား ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
သို့သော် လောကီ နိုင်ငံများရှိ ဧကရာဇ်များကို ကိုယ်စားပြုသော ခြေသည်းငါးချောင်းပါ ရွှေနဂါး သို့မဟုတ် ခြေသည်းကိုးချောင်းပါ စစ်မှန်သည့် နဂါးများနှင့် လုံးဝမတူညီသည်မှာ ဤအစိမ်းရောင်စပ်နေသော အနက်ရောင် နတ်ဘုရား သံချပ်ကာအင်္ကျီ အပေါ်ရှိ စစ်မှန်သည့် နဂါးများ အားလုံးမှာ ခြေသည်းဆယ်ချောင်းတိတိ ပါဝင်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
“ဒီကိုယ်ပွား တစ်ခုတည်းနဲ့တင် လုံးဝလုံလောက်နေပါပြီ။ အခုအရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ရမဲ့ အချိန်ရောက်ပြီ။ ဖျက်ဆီးခြင်းရဲ့ သားတော်၊ မင်းက တကယ်ပဲ ဟောကိန်းထုတ်ခံထားရတဲ့ သူ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကို ငါ သေချာ ကြည့်ရှုရမယ်”
‘ထျန်း’ ၏ အသံမှာ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး အတွင်း၌ အဆက်မပြတ် လွင့်ပျံနေပြီး အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတော့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် အလင်းတန်းတစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီး ထိုအလွှာပေါင်းများစွာသော ဝင်္ကပါများနှင့် အလင်းတန်း အကာအကွယ်ကြီးများ၏ အပြင်ဘက်တွင် ပုံသဏ္ဍာန် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကိုယ်ပွားမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
အာကာသနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာလည်း ယခင်အတိုင်း အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။
……
အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ချောင်နှင့် နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဧကရာဇ်များမှာ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ခရီးစဉ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ယိုကျိုး ဧရိယာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
ဤတစ်ကြိမ် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ခရီးစဉ်၊ အပါအဝင် နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များ အားလုံးကို စစ်တပ်အတွင်းရှိ ထိပ်တန်း စစ်သူကြီး အနည်းငယ်မှလွဲ၍ အပြင်လူ မည်သူကမျှ လုံးဝမသိရှိကြပါချေ။ အရာအားလုံးကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် လူတိုင်းမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် အပြည့်အဝ ပြည့်နှက်နေကြပြီး ဖြစ်ရာ မကောင်းသတင်းများ အလွန်အမင်း ထွက်ပေါ်လာမှုက လူတိုင်း၏ ရင်ထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပိုမို၍ ကြီးမားလာစေရန်သာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည် ပင်ဖြစ်သည်။
နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဧကရာဇ်များ၏ အပြည့်အဝ ပူးပေါင်း ပါဝင်မှုဖြင့် ဝမ်ချောင်မှာ နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်တပ်များ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အရှေ့မြောက်ဘက် စစ်ပွဲကြီးတွင် ယိုကျိုး နှင့် နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်တပ်များ အားလုံးမှာ မဟာထန်၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝမဟုတ်ခဲ့ကြပါချေ။ မဟာထန်၏ စစ်ပွဲနတ်ဘုရား တစ်ဦးဖြစ်သော ဝမ်ချောင်အပေါ်တွင် နိုင်ငံအသီးသီးမှ လူများ၏ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဝမ်ချောင်ရှိနေသရွေ့၊ သူသည် မဟာထန်၏ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်အဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေသရွေ့၊ နိုင်ငံအသီးသီးမှ ထိပ်တန်း စစ်သူကြီးများမှအစ သာမန် စစ်သားများအဆုံး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ စစ်ပွဲများ ဆင်နွှဲရန် စိတ်ကူး လုံးဝမရှိတော့ပါချေ။
နိုင်ငံအသီးသီးမှ လူများအားလုံး၏ရင်ထဲ၌ မဟာထန်နှင့် ဝမ်ချောင်အပေါ်တွင် အလွန်အမင်း နက်ရှိုင်းလှသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် လေးစားကြည်ညိုမှုများ အပြည့်အဝ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ပိုမို၍အရေးကြီးသောအချက်မှာ ရေခဲများ သုံးပေခန့် ထူထဲလာရန်အတွက် တစ်ရက်တည်း အအေးဒဏ် ခံရရုံဖြင့် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုသော်ငြားလည်း ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ရေခဲနှင့် နှင်းများမှာ ညတွင်းချင်း အရည်ပျော်သွားရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါချေ။
ယခုလက်ရှိ အချိန်တွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော မြက်ခင်းပြင်ကြီး ဆီသို့ ပြန်သွားမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ တိရစ္ဆာန်များကို ကျွေးမွေးရန် နေရာ လုံးဝမရှိတော့ပါချေ။
အကယ်၍သာ မဟာထန်က နိုင်ငံအသီးသီးကို အကူအညီ မပေးခဲ့ဘူးဆိုလျှင် နိုင်ငံအသီးသီးမှ လူများ အားလုံးမှာ သေလမ်း တစ်ခုတည်း သာလျှင် ရှိတော့မည် ပင်ဖြစ်သည်။
……
အချိန်များ ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် လနှစ်လခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
နွေဦးရာသီ ရောက်ရှိလာပြီး ပန်းများ ပွင့်လန်းလာကာ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး နွေဦးရာသီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာတော့သည်။
အလယ်ပိုင်း ရှန်ကျိုး၊ မဟာထန်၏ မြို့တော်။
ရေခဲနှင့် နှင်းများ အရည်ပျော်သွားပြီးနောက် ထူထဲလှသော ငွေရောင် ဝတ်ရုံကြီးကို ချွတ်ချလိုက်သည့်အခါ မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော မြင်ကွင်းကြီး တစ်ခုကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြသလာတော့သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ လူသူကင်းမဲ့နေသော သရဲမြို့ကြီး တစ်မြို့အလား လုံးဝမဟုတ်တော့ဘဲ အင်ပါယာ မြို့တော်ကြီး တစ်ခုတွင် ရှိသင့်ရှိထိုက်သော အလွန်အမင်း စည်ကားသိုက်မြိုက်ပြီး အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည့် အရှိန်အဝါများ အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် မြို့နယ်အသီးသီးရှိ ယခင်က ရေခဲနှင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သော အိမ်ခေါင်မိုးများ အားလုံးမှာလည်း အနက်ရောင် သို့မဟုတ် ရွှေရောင် အမိုးများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အရည်ပျော်ကျလာသော နှင်းရေများမှာ အမိုးစွန်းများမှတစ်ဆင့် တစ်ပေါက်ပြီးတစ်ပေါက် အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာတော့သည်။
အိမ်တိုင်း အိမ်တိုင်းတွင် သစ်သားဇလုံများ ထုတ်ယူ၍ ရေခံနေကြပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်မှာ မဟာထန်၏ အပူချိန်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာစေတော့သည်။ တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်း၍ ဝင်ရောက်လာသော နေရောင်ခြည်များမှာ လမ်းဘေးရှိ ပြည်သူများ၏ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာများပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်နေတော့သည်။
ဧရာမ နှင်းမုန်တိုင်းကြီး ကျရောက်လာခဲ့ပြီးကတည်းက ဤအကြိမ်သည် မဟာထန် ၏ မြို့တော်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် နေထွက်လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
အိမ်ခေါင်မိုးများ အောက်တွင်မူ ပြည်သူများ အားလုံးမှာ အိမ်ထဲရှိ သစ်သားဇလုံများကို ထုတ်ယူလာကြပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ရေပက်ကစားလျက် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်နေကြရာ ပျော်ရွှင်နေသော အသံများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။
“ယိုကျိုးက စစ်တပ်တွေ မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်လာပြီဟေ့”
“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင် ပြန်ရောက်လာပြီဟေ့”
……
ရုတ်တရက် မည်သည့် ကြိုတင်သတိပေးမှုမျှ မရှိဘဲ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု အရှေ့မြောက်ဘက် အရပ်ဆီမှနေ၍ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး ရေကန်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည့်အလား မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာ ရေလှိုင်းကြီးများအလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။
“ဘာပြောလိုက်တာ”
“သွားကြစို့ မြန်မြန် သွားကြည့်ရအောင်”
မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် မြို့တော် တစ်ခုလုံးရှိ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ အသက်ကြီးသူ၊ အသက်ငယ်သူ မရွေး လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ လျင်မြန်စွာ တောက်ပသွားခဲ့ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသော အရိပ်အယောင်များ အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ သူတို့သည် လက်ထဲရှိ အလုပ်များကို ချက်ချင်း ချထားလိုက်ကြပြီး အရှေ့ဘက် တံခါးပေါက်ကြီးဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးထွက်သွားကြတော့သည်။
ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း
အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် မြင်းခွာသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အဝေးမှနေ၍ အရှေ့ဘက် တံခါးပေါက်ကြီးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာတော့သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော မြို့တော် ပြည်သူများ၏ အကြည့်များရှေ့မှာပင် အလွန်အမင်း ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော မဟာထန် စစ်တပ်ကြီးမှာ အလံများ တလွင့်လွင့်နှင့် တန်းစီလျက် ရေလှိုင်းကြီးများအလား ဤနေရာသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။
စစ်တပ်ကြီး၏ ရှေ့ဆုံးတွင် အလွန်အမင်း ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မြင်းစီးနေသော လူငယ်လေး တစ်ယောက်၏ပုံရိပ်နှင့် ဝမ်ဟူသော စာလုံး ရေးထိုးထားသည့် ဧရာမ အလံတော်ကြီးမှာ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို အပြည့်အဝ ဆွဲဆောင်ထားလိုက်တော့သည်။
“မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်”
မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အရှေ့ဘက် တံခါးပေါက်ကြီး၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလွန်အမင်း များပြားလှသော လူအုပ်ကြီး အကြားတွင် ကျယ်လောင်လှသော ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သည့် အော်ဟစ်သံကြီးများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ ကြည့်ရသည်မှာ ပွဲတော်ရက်များထက်ပင် များစွာပို၍ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေတော့သည်။
“မဟာထန် စစ်တပ်ကြီး ပြန်လာပြီဟေ့”
“မဟာထန် စစ်တပ်ကြီး ပြန်လာပြီဟေ့”
ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သည့် အော်ဟစ်သံကြီးများ အကြားတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မီးရှူးမီးပန်းများမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ အဆက်မပြတ် ပျံတက်သွားကြတော့သည်။ လူအုပ်ကြီး အကြားရှိ အသက်ကြီးသူ၊ အသက်ငယ်သူ၊ ကလေး၊ အမျိုးသမီး မရွေး လူတိုင်းမှာ အဆက်မပြတ် ချဉ်းကပ်လာနေသော စစ်တပ်ကြီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း မျက်နှာများ နီရဲလာသည်အထိ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အသီးသီး အော်ဟစ်နေကြတော့သည်။
ဤအရာမှာ သူရဲကောင်းများ အောင်ပွဲခံ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး သူရဲကောင်းများ အိမ်ပြန်ရောက်ရှိလာခြင်းလည်း ပင်ဖြစ်သည်။
နှင်းမုန်တိုင်းကြီး ကျရောက်လာခဲ့ပြီး ယိုကျိုး စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားနေခဲ့စဉ် နေ့ရက်တိုင်း ညတိုင်းတွင် လူတိုင်းမှာ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ကြရသည်။
ဝမ်ချောင်နှင့် အင်ပါယာ၏ စစ်သားများကသာလျှင် မဟာထန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီး ရှန်ကျိုးတစ်ခုလုံးကိုပါ အပြည့်အဝ ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
“နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ”
ဤအခိုက်အတန့်၌ ကြီးမားလှသော စစ်တပ်ကြီး၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ဝမ်ချောင်မှာ စစ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားလျက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော မြို့တော်ကြီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း ရင်ထဲ၌ ဝမ်းသာကျေနပ်စွာဖြင့် ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်တော့သည်။
******