အခန်း ၂၂၈၂
Vol. 142 Ch. 2282
အခန်း ၂၂၈၂ အနီးအနားရှိလူကို စိတ်ပျက်အောင်မလုပ်ပါနှင့်
ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ နိုင်ငံအသီးသီးမှ ပြည်သူပြည်သား အများအပြားသည် နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဘုရင်များနှင့်အတူ မဟာထန်၏ ကုန်းတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပြီး၊ နိုင်ငံအသီးသီးမှ သိုးထိန်းများစွာက နွားများ၊ သိုးများကို သတ်ဖြတ်ကာ ဈေးကွက်အတွင်း အော်ဟစ်ရောင်းချနေခဲ့ကြသည်။
အအေးလှိုင်း ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ခါစဖြစ်၍၊ မဟာထန်တွင် နွားနှင့်သိုး သိပ်မများပြားလှသော်လည်း၊ ဟူလူမျိုးများ၏ နွားနှင့်သိုး စျေးနှုန်းများမှာ အလွန်မျှတသဖြင့် ဝယ်ယူသူများမှာ အဆက်မပြတ် ရှိနေခဲ့သည်။
ဟူလူမျိုးများကလည်း နွားနှင့်သိုးများကို ရောင်းချပြီး ငွေကြေးများ ရရှိသောအခါ၊ မြို့တော်၏ ဈေးကွက်ထဲတွင် ထန်လူမျိုးများ၏ ပေါက်စီများ၊ ကိတ်မုန့်များ၊ လက်ဖက်ခြောက်များ၊ ပိုးထည်များနှင့် ကြွေထည်များကို အများအပြား ပြန်လည်ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။
ဟူလူမျိုးများနှင့် လုံးဝကွာခြားလှသော မဟာထန်၏ နေထိုင်မှုပုံစံသည် ဟူလူမျိုးများအတွက်လည်း အလွန်ကြီးမားသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဈေးကွက်တစ်ခုလုံးတွင် နိုင်ငံအသီးသီးမှ ပြည်သူပြည်သားများ ရောနှောနေပြီး မတူညီသော ဘာသာစကားများကို ပြောဆိုနေကြသော်လည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးကြားတွင် အလွန်အေးချမ်းနေခဲ့ပြီး မည်သည့်ပဋိပက္ခမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။
ဟူလူမျိုးများသည် အမြဲတမ်း ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းသော စိတ်သဘောထားဖြင့် နာမည်ကြီးပြီး၊ အနည်းငယ်သော ပဋိပက္ခလေး ဖြစ်ပွားသည်နှင့် မကြာခဏဆိုသလို ဓားဆွဲထုတ်ကာ ရင်ဆိုင်တတ်ကြသည်။
ဤအချက်မှာ မင်းဆက်အဆက်ဆက်တွင် ဤအတိုင်းပင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပွားခဲ့ရသော ပဋိပက္ခများမှာလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်နှင့် အတိတ်ကာလမှာ မတူညီတော့ဘဲ ဤကမ္ဘာကျော် စစ်ပွဲကြီးက မဟာထန်ကို နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဟူလူမျိုးများ၏လေးစားမှုကို အမှန်တကယ် ရရှိစေခဲ့သည်။
ဟူလူမျိုးအားလုံးမှာ ညတွင်းချင်း ယဉ်ပါးသွားခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဖျတ်ဖျတ်…
ချိုးငှက်သည် အတောင်ပံများကို ခတ်ကာ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး၊ သိပ်သည်းစွာ တည်ရှိနေသော အိမ်များကို ကျော်ဖြတ်ကာ မြို့တောင်ဘက်ရှိ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်၌ ရုတ်တရက် ကွေ့ဆင်းသွားပြီးနောက် လသာဆောင် လက်ရန်းကို ကျော်ဖြတ်ကာ အစိမ်းရောင်အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထူးခြားသော အရှိန်အဝါရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။
ဝမ်ချောင်သည် လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေထဲမှ ပျံသန်းလာသော ချိုးငှက်ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး၊ ချိုးငှက်၏ခြေထောက်ရှိ စာကို ဖြုတ်ယူကာ တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ကာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
“ဘယ်လိုလဲ၊ ရှင် ညီလာခံမှာ ကိစ္စတွေ အားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား”
ဤအချိန်မှာပင် ဘေးဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဝမ်ချောင်နှင့် သိပ်မဝေးသော နေရာတွင်၊ ရေခဲကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပန်းချီကားထဲမှ ထွက်လာသော နတ်သမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် ရွှီချီချင်က ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“အင်း၊ အရာအားလုံးက အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်သွားပါပြီ၊ နိုင်ငံအသီးသီးက ဧကရာဇ်တွေကို ဘုရင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးတော့ မဟာဘုရင်ခံတွေကိုလည်း ဘွဲ့နှင်းပေးလိုက်ပြီ”
ဝမ်ချောင်က အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်ပြီး၊ ရွှီချီချင်ထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
“ယိုကျိုးတိုက်ပွဲကြောင့် နိုင်ငံတွေ အားလုံးက နင့်အပေါ် အလွန်အမင်း အညံ့ခံသွားကြပြီ၊ နင် ရှိနေသရွေ့ နိုင်ငံတွေက ထပ်ပြီး ပုန်ကန်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့၊ နိုင်ငံတွေ အားလုံး လုံးဝပေါင်းစည်းသွားပြီး မဟာထန်အောက်မှာ အညံ့ခံဖို့ဆိုတာ လုံးဝမလွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စပဲ”
“နိုင်ငံအသီးသီးနဲ့ မဟာထန်ရဲ့ဓလေ့ထုံးစံတွေက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မတူညီကြဘူး၊ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ နှစ်ဖက်ကြားမှာ ပွတ်တိုက်မှုတွေ သေချာပေါက် ရှိလာမှာပဲ၊ အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ပဋိပက္ခတွေ အများကြီး သေချာပေါက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ဒါက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရှောင်လွှဲလို့မရနိုင်တဲ့ အရာပဲ”
“မဟာထန်က နိုင်ငံအသီးသီးကို အမှန်တကယ် အောင်နိုင်ပြီး ကုန်းမြေဒေသတစ်ခုလုံးကို စည်းလုံးချင်တယ်ဆိုရင်၊ တာဝန်က ကြီးမားပြီး ခရီးက ဝေးကွာနေသေးတယ်လို့ ထင်တယ်”
ရွှီချီချင်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ သိုင်းပညာမှာလည်း သာမန်ထက် မထူးကဲလှသော်လည်း နန်းတွင်း နိုင်ငံရေး၊ စစ်ရေးနှင့် အခြားသော ကဏ္ဍပေါင်းစုံတွင် သူမက ဝမ်ချောင်ကို အမြဲတမ်း ကြီးမားသော အကူအညီများ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။
သို့မဟုတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မွေးရာပါ အရည်အချင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ ရွှီချီချင်သည် လက်ရှိအခြေအနေများကို ဖြတ်သန်းကာ အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် အကျပ်အတည်းများကို အမြဲတမ်း ကြိုတင်မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ တကယ်ကို ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ပါဘူး”
ဝမ်ချောင်က အင်္ကျီလက်ကို အနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး၊ ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်ကာ ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
“နိုင်ငံတွေရဲ့ ဧကရာဇ်တွေကို ဘုရင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး မဟာဘုရင်ခံတွေ ခန့်အပ်တဲ့အပြင် နိုင်ငံအသီးသီးရဲ့ စစ်တပ်တွေကို တစ်ဝက်စီ လျှော့ချပြီး မဟာထန်ရဲ့ စစ်တပ်တွေထဲကို ခွဲဝေချထားဖို့ ငါ အမိန့်ပေးခဲ့သေးတယ်”
“လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို အဆင့်အနည်းငယ် ခွဲခြားထားလိမ့်မယ်။ ဒါက ပထမအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်။ အနာဂတ်မှာ ဒုတိယအဆင့်၊ တတိယအဆင့်တွေ ရှိလာဦးမယ်၊ နောက်ဆုံးမှာ နိုင်ငံအသီးသီးက သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စစ်တပ်တွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ရှိခဲ့ရင်တောင် အရမ်းသေးငယ်တဲ့ ပမာဏတစ်ခုလောက်ပဲ ကျန်ရှိနေတော့မှာပါ”
“အနာဂတ်မှာ နိုင်ငံအသီးသီး ပေါင်းစည်းသွားဖို့ဆိုတာ ကြီးမားတဲ့ အလားအလာပဲ၊ အချိန်ဘယ်လောက်ပဲ ကြာပါစေ၊ သေချာပေါက် ရောက်ရှိအောင် လုပ်ရလိမ့်မယ်”
“ဒါ့အပြင် နေရာအသီးသီးက မိသားစု အခက်အခဲရှိတဲ့ ပြည်သူတချို့ကို ရွေးချယ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင် နိုင်ငံတွေဆီ သွားရောက်ဖို့ ဟိုပုနဲ့လီပုကို ငါ ညွှန်ကြားထားပြီးပြီ။ ဟိုပုက ခရီးစရိတ် ပေးလိမ့်မယ်၊ တကယ်လို့ သူတို့ သဘောတူမယ်ဆိုရင် အစောပိုင်း ကာလတွေမှာ နန်းတော်က သူတို့ကို နွားနဲ့သိုး အရေအတွက် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အခမဲ့ ထောက်ပံ့ပေးလိမ့်မယ်၊ သူတို့ မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းက အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရောက်လာတဲ့အခါ၊ နန်းတော်က သူတို့ရဲ့ နွားနဲ့သိုးတွေကို ပြန်လည်ဝယ်ယူပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသမှာ ရောင်းချပေးလိမ့်မယ်”
ဝမ်ချောင်က ပေါ့ပါးစွာ ပြောလိုက်ရာ သူ၏အသံထဲတွင် ယုံကြည်ချင်စရာကောင်းသော အင်အားတစ်ခုက အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဘေးဘက်တွင်မူ ရွှီချီချင်၏မျက်လုံးများက တောက်ပသွားခဲ့ပြီး ဘေးနားရှိ ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ကာ လှပသော မျက်လုံးများထဲတွင် မြတ်နိုးမှုနှင့် လေးစားမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ကုန်းမြေဒေသတစ်ခုလုံးတွင် ဝမ်ချောင်သည် အတွေ့အကြုံ အရင့်ကျက်ဆုံးသူ လုံးဝမဟုတ်သော်လည်း၊ သူ၏အမြင်အဆင့်အတန်းနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းမှာ ကုန်းမြေဒေသတစ်ခုလုံးရှိ နာမည်ကျော် စစ်သူကြီးများအားလုံး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
ဤကြီးမားသော စည်းလုံးညီညွတ်သည့် ထန်အင်ပါယာကို တည်ထောင်လိုက်ခြင်း တစ်ခုတည်းနှင့်ပင်၊ ဝမ်ချောင်သည် သမိုင်းတွင် အမည်တွင်ကျန်ရစ်ရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ပြီး နာမည်ကျော် အမတ်များနှင့် စစ်သူကြီးများအားလုံးကို အရောင်မှိန်သွားစေခဲ့သည်။
“ရွှီးးးးဖျောင်းးးး ဖျောက်…ဖျပ်ဖျပ်….”
သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေချိန်မှာပင်၊ ကျယ်လောင်သော မီးရှူးမီးပန်း အသံများက လူအုပ်ကြီး၏ ဆူညံသော အသံများနှင့်အတူ လသာဆောင် လက်ရန်းအပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ သူတို့နှစ်ဦး၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲတွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ စကားပြောဆိုခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး တပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းလှည့်ကာ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
လမ်းမကြီးပေါ်တွင် လူအုပ်ကြီးက ပြည့်နှက်နေပြီး ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် သွားလာနေကြကာ ပွဲတော်တစ်ခု၏ အငွေ့အသက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဝမ်ချောင်နှင့် ရွှီချီချင်တို့ အောက်ထပ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ချိန်တွင်၊ အောက်ဘက်မှ ဖြတ်သန်းသွားသော မီးပုံးလှည့်လည်သည့် လူအုပ်ကြီးကို ကွက်တိ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဝါး၊ အရမ်းလှတဲ့ မီးပုံးတွေပဲ”
“ထန်ဟူလု (သကြားရည်စိမ်အသီး)၊ သမီး ထန်ဟူလု ဝယ်ချင်တယ်”
လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်စည်ကားနေပြီး၊ ဝမ်ချောင်သည် အသက်သုံးလေးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို မိဘများက ခေါင်းပေါ်တွင် မြှောက်ထားသည်ကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ကလေး၏ အာရုံမှာ မီးပုံးများပေါ်တွင် လုံးဝမရှိဘဲ လမ်းဘေး ဈေးသည်များ လက်ထဲရှိ ထန်ဟူလုစင်ပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့သည်။
အအေးလှိုင်းမှာ အရည်ပျော်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားသည်မှာလည်း လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ လူတိုင်းက ယခင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲကြီးကို လုံးဝမေ့ပျောက်သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော ပွဲတော် အငွေ့အသက်ထဲတွင် လုံးဝနစ်မြောနေခဲ့ကြသည်။
မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုပါက၊ အလယ်ပိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင် လူများကို ခံစားရစေမည် ဖြစ်သည်။
“တကယ်တော့ အပျော်ရွှင်ဆုံးသူတွေက ဒီသာမန် ပြည်သူတွေပဲ”
အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ၊ ရွှီချီချင်က ရုတ်တရက် ခံစားချက်ပြင်းပြစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုနည်းတူစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်မှာ ဘာတွေပဲ ဖြစ်လာဖြစ်လာ၊ သူတို့ရဲ့ ဘဝတွေကတော့ ဘယ်တော့မှ အရမ်းကြီး ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး”
“နန်းတော်ထဲမှာ ဆွေးနွေးနေကြတဲ့ နိုင်ငံအသီးသီးရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုဝေးကွာတဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီသာမန်လူတွေက လုံးဝမသိကြသလို သွားပြီးတော့ ပူပန်စရာလည်း မလိုဘူး”
“သူတို့က မျက်စိရှေ့က ကမ္ဘာလေးထဲမှာပဲ နစ်မြောနေကြပြီး အရာအားလုံးကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ မေ့ပစ်လိုက်ဖို့ရယ်၊ ပွဲတော်ရဲ့ပျော်ရွှင်ဖွယ် အငွေ့အသက်ကို ခံစားဖို့ရယ်ပဲ လိုအပ်တယ်”
ထိုအခိုက်အတန့်လေးတွင် ဝမ်ချောင်၏ အကြည့်များက ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီး မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် သူ၏ ယခင်ဘဝက မိမိကိုယ်ကိုယ် ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က သူကိုယ်တိုင်သည် မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော ထိုပူပင်သောက ကင်းမဲ့နေသည့် ပြည်သူများနှင့် မတူညီဘူးလား။
ထိုအချိန်က သူကိုယ်တိုင်သည် တစ်နေ့တာ ထမင်းသုံးနပ်အတွက်သာ စဉ်းစားရန် လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ တိုင်းပြည်နှင့် မိသားစု၏ ရန်ငြိုးများ၊ အမျိုးမျိုးသော လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သူ၏စွမ်းဆောင်နိုင်ရည် အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေသော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်သည်အထိ တွေးတောမိသောအခါ၊ ဝမ်ချောင်၌ ရုတ်တရက် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော နားလည်သဘောပေါက်မှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တစ်ဘဝလုံး နေထိုင်ခဲ့ရသော်လည်း ဤကမ္ဘာကြီး၏ အမှန်တရားနှင့် ပတ်သက်၍ သူ သိရှိထားသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သိပ်မများပြားလှဟု ထင်မိသည်။
ရွှီချီချင်သည် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေသည်များကို မသိရှိဘဲ၊ သူမ၏ အကြည့်များက လသာဆောင် လက်ရန်း အပြင်ဘက်ရှိ ပျော်ရွှင်စွာ မေ့မျောနေကြသော ပြည်သူများကို ကြည့်နေရင်း အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်ခံထားရပုံ ပေါ်နေခဲ့သည်။
“တကယ်တော့ သူတို့လိုမျိုး လက်ရှိအချိန်မှာ အသက်ရှင်နေတာက အကောင်းဆုံး မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနာဂတ်ဆိုတာ ဆုပ်ကိုင်ထားလို့ မရနိုင်ဘူးလေ၊ လူ့ဘဝမှာ အမှန်တကယ် ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တာက လက်ရှိအချိန်လေးပဲ ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့က ဒီလောက် ပျော်ရွှင်နေနိုင်ကြတာပေါ့”
ရွှီချီချင်က ခံစားချက်ပြင်းပြစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ရွှီချီချင်က ပါးစပ်မှ အလွယ်တကူ ပြောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘေးဘက်ရှိ ဝမ်ချောင်မှာ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် အံ့သြမှင်သက်သွားခဲ့သည်။
အလိုအလျောက်လိုပင်၊ ဝမ်ချောင်သည် ခေါင်းလှည့်လာကာ ရွှီချီချင်၏မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် ရွှီချီချင်မှာ အောက်ဘက်ရှိ လှည့်လည်နေသော လူအုပ်ကြီး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံနေရဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။
ဝမ်ချောင်သည် ရွှီချီချင်၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာလေးကို သေချာစွာ အကဲခတ်နေခဲ့သည်၊ ဤဘဝတွင် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်အာရုံများ အားလုံးနီးပါးသည် အာရပ်ကို ရင်ဆိုင်ရန်၊ အန်းလုရှန်း ကို ရင်ဆိုင်ရန်နှင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဖွဲ့အစည်းအပေါ်တွင်သာ ရှိနေခဲ့ပြီး ရွှီချီချင်က နောက်ကွယ်မှနေ၍ ဗျူဟာများ ချမှတ်ပေးကာ ထောက်ပံ့ရေး ပစ္စည်းမျိုးစုံ ပံ့ပိုးပေးသည်ကိုလည်း အသားကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤအချိန်ရောက်မှသာလျှင် ဝမ်ချောင်သည် မိမိကိုယ်တိုင်က ရွှီချီချင်ကို ဤမျှသေချာစွာ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ အကဲမခတ်ဖူးခဲ့ကြောင်းကို ရုတ်တရက် သတိထားမိသွားခဲ့သည်။
မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ပုံရိပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ မျက်စိရှေ့ရှိ ရွှီချီချင်သည် နတ်သမီးလေးတစ်ပါးကဲ့သို့ ယခင်အတိုင်း လှပနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ အချိန်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမ၏မျက်နှာမှာ အတော်လေး ဖြူဖျော့နေပုံရပြီး ထိုမျှလောက် နီမြန်းနေခြင်း မရှိတော့ဘဲ အသွင်အပြင်ထဲတွင် အားနည်းနေသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်က တိတ်တဆိတ် ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ထိုမည်းနက်သော မျက်ခုံးများကလည်း အနည်းငယ် တွန့်ချိုးနေပြီး၊ စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ဖော်ပြသနေကာ မိမိကဲ့သို့ပင် တစ်ခုခုကို စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံ ရသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်လေးတွင် ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲ၌ ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော တုန်လှုပ်မှုမျိုး မတော်တဆ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဝေဝါးဝါး မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်ကွန်ဝူလေ့ကျင့်ရေးစခန်း၌ အမျိုးသားဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး စိတ်ဓာတ်တက်ကြွစွာဖြင့် သူ့ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော ထိုတောက်ပလှသည့် မိန်းကလေးကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။
ဤခရီးလမ်း တစ်လျှောက်တွင်၊ ရွှီချီချင်သည် တကယ်တော့ မိမိကိုယ်စား များပြားလှစွာသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ထမ်းရွက်ပေးခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ စိတ်နှလုံးကလည်း ထိုနည်းတူစွာ နူးညံ့နေကာ လသာဆောင် လက်ရန်း အပြင်ဘက်ရှိ ထို သာမန် မြို့တော် ပြည်သူများကဲ့သို့ ဤရိုးရှင်းသော ပျော်ရွှင်မှုမျိုးထဲတွင် နစ်မြောနေချင်ကြောင်းကို သူမ အမှန်တကယ် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ဤအရာများကို သူမက မိမိရှေ့တွင် မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ပြောမည် မဟုတ်ပေ။
ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးကတည်းက သူကိုယ်တိုင်က မရပ်မနား ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး သူက လူများစွာကို အမှန်တကယ် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် သူ လွဲချော်ခဲ့ရသည်များကလည်း များပြားလှပေသည်။
အနာဂတ်တွင် အန္တရာယ်များ အမှန်တကယ် များပြားစွာ ရှိနေသေးပြီး၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဖွဲ့အစည်း၊ ‘ထျန်း’ နှင့် အချိန်မရွေး ပေါ်လာနိုင်သော တခြားကမ္ဘာ ကျူးကျော်သူများလည်း ရှိနေသော်လည်း၊ ရွှီချီချင် ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ လူဆိုသည်မှာ အဝေးကအရာများကိုသာ အာရုံစိုက်ပြီး အနီးအနားရှိ အရာများကို လွဲချော်မခံသင့်ပေ။
ထိုကဲ့သို့သော မိမိကိုယ်တိုင်သည် ယခင်ဘဝကကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်မိပြီး နောင်တတချို့ကို ဖြေဖျောက်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ နောက်ထပ် နောင်တအသစ်များကို ချန်ထားခဲ့မိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူကိုယ်တိုင်က အမှန်တကယ် နောင်တရ၍ပင် ဆုံးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
“ချီချင်”
ဘေးနားရှိ အလှလေးကို ကြည့်ကာ ဝမ်ချောင်၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အဆုံးအစမရှိသော နူးညံ့ယုယမှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ရွှီချီချင်က အလိုအလျောက် ခေါင်းလှည့်လာခဲ့သည်။
“မင်း ငါ့ကို လက်ထပ်နိုင်မလား”
ဝမ်ချောင်က အနူးညံ့ဆုံး အသံဖြင့် ရုတ်တရက် စကားစလိုက်သည်။
“အာ…”
ရွှီချီချင်၏ မျက်နှာအမူအရာက အံ့သြမှင်သက်သွားပြီး လှပသော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲရှိ အချိန်များပင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် တစ်ခုခုကို နားလည်သွားပုံရကာ ရွှီချီချင်သည် ချက်ချင်းပင် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားသည်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
ထိုအခိုက်အတန့်ရှိ အလှလေးမှာ နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းအောင် လှပနေခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် အကြိမ်ကြိမ် ငေးမောကြည့်နေမိသည်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
“အင်း”
ရွှီချီချင်သည် ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏အသံမှာ ခြင်တစ်ကောင် အော်သံကဲ့သို့ သေးငယ်တိုးညှင်းနေခဲ့သည်။
…….
ဝမ်ချောင်က ရွှီမိသားစု၏ သမီးတော် ရွှီချီချင်ကို လက်ထပ်တော့မည်ဟူသော သတင်း ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ မြို့တော်တစ်ခုလုံး ဆူညံသွားခဲ့သည်။
တော်ဝင်မိသားစု၊ ဆွေတော်မျိုးတော်များ၊ မှူးမတ်များနှင့် အာဏာရှိသူများ၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုကြီးများ.......၊ ကျိုကျိုး မြေပြင်မှ မရေမတွက်နိုင်သော မဟာထန်၏ ပြည်သူပြည်သားများနှင့် စစ်သူကြီးများ၊ ကြီးကြပ်ရေးမှူးချုပ်များ အားလုံးသာမက နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဘုရင်များပါမကျန် အားလုံးက နက်ရှိုင်းစွာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ဤကိစ္စရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အာရုံစိုက်မှုသည် ယခင် မဟာထန်နှင့် နိုင်ငံအသီးသီးကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲထက်ပင် သာလွန်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့ ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော အင်ပါယာစစ်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဝမ်ချောင်သည် ကုန်းမြေဒေသတစ်ခုလုံးတွင် အာရုံစိုက်ခံရဆုံး တည်ရှိမှုတစ်ခု အတိအကျ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ကျိုကျိုးမြေပြင်မှ မဟာထန်၏ပြည်သူပြည်သားများအတွက်မူ ဝမ်ချောင်သည် အငြင်းပွားဖွယ်ရာမရှိ အထိုက်တန်ဆုံးသော အမှန်တကယ် သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်
******