အခန်း ၂၂၈၆

အခန်း ၂၂၈၆ ‘ထျန်း’ နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်

ဝုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ဝမ်ချောင်၏စိတ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားလှပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ ပြင်းထန်လှသော စိတ်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် နယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ လေထုက တုန်ခါသွားပြီး လေစီးကြောင်းများက ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားသွားကာ လေထုတစ်ခုလုံးမှာ ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးများအလား ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့သော်လည်း၊ မျှော်လင့်မထားသည်မှာ ဝမ်ချောင်သည် သံသယဖြစ်ဖွယ် အရိပ်အယောင် တစ်ခုကိုမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ဝမ်ချောင်၏စိတ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားလှရာ၊ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို သဲလွန်စအချို့ တွေ့ရှိသွားစေခဲ့ပြီး ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော်နှင့် ပေခုနစ်ထောင် ရှစ်ထောင်ခန့် ကွာဝေးသော နေရာရှိ လေဟာပြင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အသိစိတ်တစ်ခုက တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှသာ ကြာလိုက်ပြီးနောက် အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“ဟားဟားဟား မင်းကို အရမ်း အထင်သေးမိသွားပုံရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီအရာတွေ အားလုံးက စိတ်ကူးယဉ် သက်သက်ပဲလို့ မင်း ထင်နေတယ်ဆိုရင်တော့ မင်း တွေးတာ အရမ်း ရိုးရှင်းလွန်းသွားပြီ”

“စိတ်ကူးယဉ်မှုနဲ့ လက်တွေ့ဘဝဆိုတာ ထင်ရှားတဲ့ နယ်နိမိတ်မျဉ်း မရှိပါဘူး၊ တစ်နေ့နေ့ကျရင် မင်း ထင်နေတဲ့ စိတ်ကူးယဉ် မြင်ကွင်းတွေက အမှန်တကယ် လက်တွေ့ ဖြစ်လာနိုင်တယ်”

မှောင်မိုက်မှုထဲတွင်၊ ဝမ်ချောင်၏ဦးနှောက်ထဲ၌ အသိစိတ်တစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှသာ ကြာလိုက်ပြီး ပဲ့တင်သံများ ကျန်ရစ်ကာ ထိုအသိစိတ်မှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ဝမ်ချောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော အချိန်နှင့် နေရာလွတ်များကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ထိုသူ၏မည်သည့် သဲလွန်စကိုမျှ ဖမ်းဆီးရမိခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင်၊ တစ်ဖက်လူ ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းကို ဝမ်ချောင်သိရှိလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်၏ စိတ်စွမ်းအင်မှာ ဒီရေအလား ဝမ်မိသားစု စံအိမ်တော်ရှိ စာကြည့်ခန်းဆီသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ အလင်းတစ်ချက် လက်သွားကာ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ဝမ်ချောင်သည် စားပွဲခုံပေါ်မှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

စာကြည့်ခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။

အရာအားလုံးက မူလပုံစံအတိုင်း ရှိနေခဲ့ပြီး၊ စာကြည့်ခန်း စားပွဲပေါ်ရှိ စာများနှင့် သတင်းစက္ကူများပင်လျှင် မိမိ လှန်ထားခဲ့သော စာမျက်နှာတွင်သာ ရပ်တန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးက မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး၊ မိမိ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှု တစ်ခုအလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်ကမူ ဤအရာအားလုံးက ထိုမျှလောက် ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်းကို သိရှိနေခဲ့သည်။

“ဟူး…”

စိတ်စွမ်းအင်က လေဟာပြင်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ပြိုင်ဘက် မရှိတော့ကြောင်းကို သေချာသွားပြီးနောက်၊ ဝမ်ချောင်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မူလက နီမြန်းနေပုံရသော ဝမ်ချောင်၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဖြူရော်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး နဖူး၊ နားထင်၊ မျက်နှာနှင့် လည်ပင်းတို့တွင် ရုတ်တရက် မိုးရွာချသကဲ့သို့ ချွေးများ ပြိုက်ပြိုက်ကျလာကာ အချိန်အတော်ကြာ စုဆောင်းထားခဲ့သော ချွေးများက ဤအခိုက်အတန့်တွင် တပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဤအချိန်ရှိ ဝမ်ချောင်မှာ စိတ်အင်အားနှင့် ကိုယ်ကာယခွန်အား နှစ်ခုစလုံး အလွန်အမင်း ကုန်ခန်းသွားပုံရပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခြင်း လုံးဝမရှိတော့ပေ။

တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားမှာ တွေးထင်ထားသည်ထက် များစွာပို၍ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သည်

ထိုအိပ်မက်ဆိုးကဲ့သို့ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲတွင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးနှင့် သွေးဖောက်ပြန်သည့် ရူးသွပ်ရောဂါ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်ခဲ့ရမှုများမှာ အမှန်တကယ် မဟုတ်သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူ ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ရိုးရှင်းသော စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်လည်း လုံးဝမဟုတ်ခဲ့ပေ။

ထိုအရာများက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတွက် မည်မျှ ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကို ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်သာ သိရှိပြီး၊ အကယ်၍ ဝမ်ချောင်သာ သဲလွန်စကို ရိပ်မိခဲ့ခြင်း မရှိပါက၊ တစ်ဖက်လူ၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ စောစီးစွာကပင် ကျရောက်သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

“တစ်ဖက်လူက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ။ ဒီလောက်အထိ မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိနေတာလား”

ဝမ်ချောင်က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်ရာ၊ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့မှု တစ်မျိုးက ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်သည် သာမန်လူ မဟုတ်ဘဲ သူ၏စိတ်ဆန္ဒမှာ ခိုင်မာပြတ်သားကာ၊ စိတ်စွမ်းအင်က ကြယ်တာရာ စကြာဝဠာအဖြစ် စုစည်းနိုင်ရုံသာမက ဆင်းဒုဘုန်းတော်ကြီးကိုပင် အနိုင်ယူခဲ့ဖူးပြီး၊ ထိုက်ရှီကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားသူပင်လျှင် စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ လက်ထဲတွင် မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ဝမ်ချောင်သည် မိမိကိုယ်တိုင် ပထမအဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးအဖြစ်သို့ နီးပါး ရောက်ရှိနေပြီဟုပင် တွေးထင်ထားခဲ့သည်။

သူ၏အာရုံခံစားမှုများကို ရှုပ်ထွေးစေရန်၊ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန်နှင့် ဤမျှလက်တွေ့ဆန်သော စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာကို ဖန်တီးနိုင်ရန်မှာ သာမန်လူ တစ်ဦးက လုံးဝလုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အရာ မဟုတ်ပေ။

မဟုတ်ဘူး…

ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ပုံမှန်အခြေအနေတွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက လက်ချောင်း တစ်ချက် တောက်လိုက်သည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှလည်း အလန့်တကြား မဖြစ်စေခဲ့ပေ။

“ထိုက်စုလား”

ဝမ်ချောင်က ထိုင်ခုံပေါ်မှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ သူ၏ရင်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များ ထနေခဲ့ပြီး၊ ဦးနှောက်ထဲတွင် အလိုအလျောက်လိုပင် ထိုက်စုကို စဉ်းစားမိသွားခဲ့သည်။

ဤအချက်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက်၊ တစ်ဖက်လူက အနည်းဆုံး ထိုက်အဆင့်ရှိ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဖွဲ့အစည်းမှ ထိုက်အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များထဲတွင်၊ လက်ရှိ မိမိ မမြင်ဖူးသေးသူများထဲ၌ ထိုက်စုမှာ သေချာပေါက် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။

“မဟုတ်ဘူး၊ သူ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ့မှာ ဒီလောက်အထိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မရှိဘူး”

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ဝမ်ချောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်တိုင်က အရင်ဦးဆုံး ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဖွဲ့အစည်းမှ ထိုက်အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင် ဆယ့်နှစ်ဦးစလုံးသည် ကိုယ်ပိုင် ကျွမ်းကျင်မှုများ အသီးသီး ရှိကြပြီး၊ လူတိုင်းတွင် မိမိကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်များ ရှိကြကာ၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြားတွင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကွာဟချက်များ ရှိသော်လည်း၊ အလွန်အမင်း ကွာခြားနေမည်တော့ လုံးဝမဟုတ်ပေ။

ဝမ်ချောင်သည် ထိုက်ရှီကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးပြီး၊ ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ကျုံးတို့နှင့်လည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးရာ၊ ဤလူများ၏ စွမ်းအားက ကြီးမားသော်လည်း မိမိ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ မသိမသာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ မိမိကို စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲသို့ ဆွဲသွင်းနိုင်သည့် အဆင့်အထိတော့ အင်အားကြီးမားနေခြင်း မရှိသေးပေ။

ထို့အပြင် အကယ်၍ သူ့တွင် အမှန်တကယ် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေခဲ့ပါက၊ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းခရီးစဉ်အချိန်တွင် မိမိ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ နှစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ သုံးဦး ဖြစ်သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

လေဟာပြင်မှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး လေစီးကြောင်းများက လှုပ်ရှားနေကာ၊ ဝမ်ချောင်သည် ခြေလှမ်းများကို လျှောက်လှမ်းနေရင်း မသိမသာပင် စာကြည့်ခန်း၏ ဖွင့်ထားသော ပြတင်းပေါက်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးများ တသီတတန်းကြီး ပေါ်ထွက်နေကာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အတွေးများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော လူရိပ်များက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲမှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဤအချက်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး၊ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသူမှာ လက်ချောင်းဖြင့် ရေတွက်၍ရနိုင်လောက်အောင် နည်းပါးလှရာ၊ ထိုက်ရှန်နှင့် ထိုက်ကျုံးတို့ မဟုတ်သလို ယခုတိုင် မမြင်ဖူးသေးသော ထိုထိုက်စုလည်း မဟုတ်ပါက လူတစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

‘ထျန်း’

ဝမ်ချောင်၏ပါးစပ်မှ စကားလုံး တစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း လေးနက်သွားခဲ့သည်။

“ဝုန်း”

ထိုစကားလုံး ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် စာကြည့်ခန်းတစ်ခုလုံး၏ အငွေ့အသက်များ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နေရာလွတ်က တုန်ခါသွားကာ လေစီးကြောင်းများက လှုပ်ရှားသွားပြီး ဤစကားလုံးထဲတွင် ပါဝင်နေသော ကြီးမားလှသည့် အလေးချိန်ကို ခံနိုင်ရည် မရှိတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲတွင်လည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ အလွန်အမင်း လေးလံနေခဲ့သည်။

သံဖိနပ် ပေါက်ပြဲသည်အထိ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မတွေ့ခဲ့ရဘဲ ယခုမှ မည်သည့် အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မလိုဘဲ အလွယ်တကူ ရရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကမ္ဘာပေါ်တွင် မိမိ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ မသိမသာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ မိမိ၏ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ တစ်ဦး ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ‘ထျန်း’ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဖွဲ့အစည်း၏ ထိုအမြင့်ဆုံးသော ခေါင်းဆောင်မှာ သေချာပေါက် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်သည်။

ရာစုနှစ်ပေါင်း မည်မျှကြာအောင် တည်ရှိနေခဲ့မှန်း မသိရဘဲ၊ သမိုင်းမှတ်တမ်းများတွင်ပင် မည်သည့် မှတ်တမ်းမျှ မရှိသော ကြီးမားလှသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု အနေဖြင့် ‘ထျန်း’၏ အင်အားကြီးမားမှုမှာ လူတိုင်း၏ စိတ်ကူးမှန်းဆနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေလောက်ပြီဖြစ်ပြီး၊ ယခင် သူတော်စင် ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ‘ထျန်း’ အပေါ်တွင် စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့် ရှိနေခဲ့သည်။

မိမိက နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုကာ ‘ထျန်း’၏ သဲလွန်စကို ရှာဖွေချင်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ‘ထျန်း’က ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် မိမိနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ဆုံလာလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချောင်မည်သို့မျှ တွေးထင်မထားခဲ့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲ၌ အတွေးများ တသီတတန်းကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး လှိုင်းဂယက်များ ထနေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ သဲလွန်စကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် မပျော်ရွှင်နိုင်ခဲ့ပေ။

“ဒီအရာတွေ အားလုံးက တကယ်တော့ ဘာဖြစ်တာလဲ”

မှောင်မိုက်မှုထဲတွင်၊ ဝမ်ချောင်ယခုလေးတင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် အရာအားလုံးနှင့် ‘ထျန်း’ နောက်ဆုံး ပျောက်ကွယ်သွားချိန်က ပြောခဲ့သော ထိုစကား။

အရမ်း လက်တွေ့ဆန်လွန်းတယ်။

လက်တွေ့နှင့် စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာကို လုံးဝခွဲခြားမရနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်စေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုအပြတ်အသတ် သတ်ဖြတ်နေသော မြင်ကွင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝမ်ချောင်တွင်မူ ၎င်းက စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာ တစ်ခုတည်း သက်သက်ကဲ့သို့ ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ဟူသော ခံစားချက်မျိုး ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ဝမ်ချောင်တွင် အလိုအလျောက် သိမြင်နိုင်သော စိတ်အာရုံ တစ်မျိုး ရှိနေပြီး၊ ‘ထျန်း’ နောက်ဆုံး မထွက်ခွာမီ ပြောခဲ့သော ထိုစကားတွင် စကားထဲ၌ စကား ပါနေပုံရသည်။

သူက သွေးဖောက်ပြန်သည့် ရူးသွပ်ရောဂါနှင့် ပတ်သက်သော လျှို့ဝှက်ချက် အများအပြားကို သိရှိထားပုံ ရသည်

ဘာကြောင့် ‘ထျန်း’က ဒါတွေကို သိနေရတာလဲ။

သွေးဖောက်ပြန်သည့် ရူးသွပ်ရောဂါဆိုတာကရော တကယ်တော့ ဘာလဲ။

စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲရှိ အရာအားလုံးက စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ပဲလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်နေ့နေ့မှာ သွေးဖောက်ပြန်သည့် ရူးသွပ်ရောဂါအပြင်းထန်ဆုံး ပေါက်ကွဲထွက်လာချိန်ကျရင် အဲဒီလို အခြေအနေမျိုး ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ဝမ်ချောင်သည် များပြားလှစွာသော အရာများကို စဉ်းစားတွေးတောနေခဲ့သည်။

“ဘန်း”

နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောနေချိန်တွင် ရုတ်တရက် တံခါး ပွင့်သွားပြီး လူရိပ် အနည်းငယ်က အတင်း ဝင်ရောက်လာကြကာ

“အရှင် အဆင်ပြေရဲ့လား။ ကိစ္စမရှိဘူးမလား”

“အရှင် ၊ ဘာတွေဖြစ်လို့လဲ”

သိန်းငှက်အိုကြီးနှင့် မျက်နှာမဲ့လူတို့က ဘယ်အချိန်ကတည်းက ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှန်း မသိရဘဲ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ပေါ်လာကြပြီး၊ ရှေ့မှ ဝမ်ချောင်ကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။

“ကိစ္စမရှိဘူး”

ဝမ်ချောင်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ကျောခိုင်းထားပြီး ခေါင်းလှည့်မလာဘဲ လက်ကိုသာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ကာ

“အခု ဘယ်အချိန်ရှိပြီလဲ၊ ငါ မင်းတို့ကို ဘယ်အချိန်က ထွက်သွားခိုင်းလိုက်တာလဲ”

“အခုက စီအချိန် ရှိပါပြီ၊ သခင်လေးက ကျွန်တော်တို့ကို ယခုလေးတင်မှ ထွက်သွားခိုင်းလိုက်တာပါ၊ အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်လောက်တောင် မရှိသေးပါဘူး”

သိန်းငှက်အိုကြီးက ခါးညွှတ်၍ ပြောလိုက်ကာ သူနှင့် မျက်နှာမဲ့လူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေခဲ့ကြသည်။

“သိပါပြီ”

ဝမ်ချောင်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သော်လည်း၊ များများစားစား ထပ်မပြောတော့ပေ။

သိန်းငှက်အိုကြီးနှင့် မျက်နှာမဲ့လူတို့က အမြန်ထွက်သွားကြပြီး၊ အခန်းထဲတွင် ဝမ်ချောင်မှာ နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောမှုထဲသို့ နစ်မြောသွားခဲ့သည်။

သူက မူလက အများဆုံး နေ့တစ်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်သွားမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ပြီး၊ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲကလို ရက်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွားရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဟု တွေးခဲ့သော်လည်း၊ တကယ်တမ်း လက်တွေ့တွင် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်ခန့် အချိန်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး သူ တွေးထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပို၍တိုတောင်းနေခဲ့မည်ဟု တွေးထင်မထားခဲ့ပေ။

‘ထျန်း’၏ စွမ်းအားမှာ သူ တွေးထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သည်

“ငါ တွေးတောနေတဲ့အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး၊ အားနည်းချက်ကို အသုံးချ ဝင်ရောက်လာတာလား”

ဝမ်ချောင်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ဝမ်ချောင်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး၊ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည် ရရှိသွားခဲ့သည်။

‘ထျန်း’ ၏ စွမ်းအားမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ကြီးမားပြီး၊ လက်ရှိအချိန်အထိ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူ့တွင် ပြန်လည်ကုစား၍မရနိုင်သော ကြီးမားသည့် အားနည်းချက်တစ်ခုလည်း ရှိနေပြီး၊ ဤအချက်ကို သူတော်စင် ဧကရာဇ်ကလည်း ယခင်က ပြောပြခဲ့ဖူးရာ၊ ၎င်းမှာ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး၊ လူ့လောကတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားလာနိုင်ခြင်း မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မိမိကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံခဲ့သော ထို ‘ထျန်း’မှာ သူ၏ကိုယ်ပွားတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သင့်သည်။

ထို့အပြင် ကိုယ်ပွားဖြစ်လျှင်တောင်မှ သူ့အတွက်မူ အလွန်အမင်း တန်ဖိုးရှိသင့်ပြီး ကန့်သတ်ချက်များစွာ ရှိနေမည်ဖြစ်ကာ၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူ၏မူလခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ကိုလည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ချေ ရှိသည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ‘ထျန်း’က အရမ်း သတိထားလွန်းနေလို့ပဲ။

အကယ်၍ ‘ထျန်း’၏ ကိုယ်ပွားက လုံလောက်အောင် အင်အားကြီးမားခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ မိမိစိတ်အာရုံလွင့်ပါးကာ တွေးတောနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝမလိုအပ်ပေ။ မိမိကို မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်ပြီး ဤကဲ့သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်ဆောင်နေရန် မလိုအပ်သလို၊ တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မိမိက သူ့ကို တွေ့ရှိသွားချိန်တွင်လည်း ‘ထျန်း’ အနေဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်သွားရန် မလိုအပ်ပေ။

သိသာထင်ရှားစွာပင် ၎င်း၏ အတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသော အကြောင်းရင်းများစွာ ရှိနေသေးသည်။

အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိ ‘ထျန်း’ သည် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန် လုံလောက်မှု မရှိသေးဘဲ၊ မိမိကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် စွမ်းအား မရှိသေးပေ။

အခြားတစ်ဖက်မှ ပြန်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူတော်စင် ဧကရာဇ်က မိမိအတွက် ချန်ထားခဲ့သော စာထဲတွင် ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ‘ထျန်း’ တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာ ရှိနေပြီး ပိတ်လှောင်ခံထားရချိန်မှာပင် သူ့ကို ရှာဖွေပြီး ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်နေပေသည်။

‘ထျန်း’ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ မင်းကို သေချာပေါက် ရှာဖွေပြီး၊ ဒီအရာတွေ အားလုံးကို အဆုံးသတ်ပစ်မယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီနေ့ရက်က လုံးဝအလှမ်းဝေးနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ဝမ်ချောင်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ပြောလိုက်သည်။

“ဟူး”

စာကြည့်ခန်း အပြင်ဘက်တွင် လေစီးကြောင်းများ လှုပ်ရှားနေပြီး မက်မွန်ပန်းပွင့်ဖတ်များက လေထဲတွင် လွင့်မျောနေကာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချောင်သည် ပြတင်းပေါက်ရှေ့၌ ရပ်နေပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း ခိုင်မာပြတ်သားနေခဲ့သည်။

……

အချိန်များက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး ထိုနေ့ကတည်းက ‘ထျန်း’မှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကာ နောက်ထပ် မည်သည့် သတင်းမျှ မရှိတော့ဘဲ ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်လင့်ကစား၊ ဝမ်ချောင်သည် သတိထားမှုကို လျှော့ချပစ်လိုက်ခြင်း မရှိဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မိမိ၏ အစီအစဉ်များကို ပိုမိုအရှိန်မြှင့်တင်လိုက်သည်။

တစ်ရက်မျှသာ ကြာပြီးနောက်၊ ဝမ်ချောင်သည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို အစီအစဉ်များကို ပြုလုပ်တော့သည်။

စစ်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း၊ ဝမ်ချောင်သည် မဟာထန်၏ စစ်အင်အားကို လျှော့ချပစ်လိုက်ခြင်း မရှိသည့်အပြင်၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဝမ်ချောင်က ထန်စစ်တပ်၏ တိုးချဲ့မှုနှင့် တည်ဆောက်ရေးကို ပိုမို အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်သည်။

အထူးသဖြင့် ကျိုတင့် တပ်ဖွဲ့၊ လျှို့ဝှက်နဂါး ကိုယ်ရံတော် ကဲ့သို့သော အထူး တပ်ဖွဲ့များကို၊ ဝမ်ချောင်က တိုက်ရိုက်ပင် ဆယ်ဆထက်မက သို့မဟုတ် ဆယ်ဂဏန်းဆထက်မကသော အကြီးစား တိုးချဲ့မှုများကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် ဝမ်ချောင်သည် မှော်စာလုံး ရေးထွင်းသူများနှင့် ဝင်္ကပါ ပညာရှင် အမြောက်အမြားကို ခေါ်ယူကာ မြို့တော်အတွင်း၌ စွမ်းအင်များကို စုစည်းရန် အသုံးပြုသည့် ဝင်္ကပါ အမြောက်အမြားကို တည်ဆောက်စေပြီး၊ ဤထိပ်တန်း တပ်ဖွဲ့များကို ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဝမ်ချောင်သည် စံအိမ်တော်အတွင်း၌ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း၊ ခီတန်ဘုရင်၊ ရှီဘုရင်မနှင့် မူတာစင်သုံးတို့ကိုလည်း ခေါ်ယူတွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ထိုနေ့က ‘ထျန်း’ နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရမှုအပြင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍၊ ဝမ်ချောင်သည် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ လူတိုင်းကို အသေးစိတ် ပြောပြခဲ့သည်။

အကယ်၍ အခြားအချိန်တစ်ခုသာဆိုလျှင် နိုင်ငံအသီးသီးက ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်သော်လည်း၊ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းခရီးစဉ်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဖွဲ့အစည်း၏ တွေးတောမှန်းဆ၍ မရနိုင်သော နည်းလမ်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူတို့က ပင်လယ်အောက်ခြေတွင် တည်ဆောက်ထားသော ရှေးဟောင်း အဆောက်အအုံများ၊ အဆုံးအစမရှိသော လေဟာပြင်ထဲတွင် ဖန်တီးထားသည့် နေရာလွတ် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အပါအဝင်၊ လုံးဝသတ်ဖြတ်၍ မရနိုင်သော ထိုအံ့မခန်း သတ္တဝါဆန်းများကိုပါ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

မူတာစင်သုံးမှလွဲ၍ ဝမ်ချောင်က ခြောက်လှန့်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု မည်သူကမျှ မတွေးထင်ခဲ့ကြပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရလျှင်၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဖွဲ့အစည်းအပေါ် နိုင်ငံအသီးသီး၏ စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့မှုများက၊ ဝမ်ချောင်နှင့် မဟာထန်တို့ထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူတို့ကို ကြီးမားသော ရေခဲခေတ်ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသည့် ဘေးအန္တရာယ်ဆိုးကြီးကို ထပ်မံဖြတ်သန်းခိုင်းမည်ဆိုလျှင်၊ လူသားကမ္ဘာနှင့် နိုင်ငံအသီးသီးက နောက်ထပ် တည်ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ပေ။

တစ်ညလုံး ဆွေးနွေးပြီးနောက်၊ နိုင်ငံအသီးသီးက အလျင်အမြန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ကြပြီး၊ မဟာထန်အပြင် နိုင်ငံအသီးသီးက ဝမ်ချောင်ကို အစွမ်းကုန် ပူးပေါင်းကူညီကာ မိမိတို့၏ စစ်တပ် အသီးသီးထဲမှ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ အစွမ်းထက်သူများ အပါအဝင် ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် အမျိုးမျိုးကို စေလွှတ်၍ ဝမ်ချောင်၏ အစီအစဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် ပူးပေါင်းစေခဲ့သည်။

ဤတပ်ဖွဲ့နှင့် ပတ်သက်၍၊ အရာအားလုံးကို လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ဝမ်ချောင်၊ လီဟန်နှင့် နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဘုရင်များမှလွဲ၍ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ ၎င်း၏အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မသိရှိကြဘဲ၊ ဤတပ်ဖွဲ့၏ အမည်ကိုပင် မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။

အရာအားလုံးကို အလျင်စလိုနှင့် အပြင်းအထန် လုပ်ဆောင်နေကြပြီး၊ ဝမ်ချောင်၏ ဆရာဖြစ်သူ မိစ္ဆာ ဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်း ရွာသူကြီးတို့ပင်လျှင် ဝမ်ချောင်၏ အကူအညီဖြင့် ဂူကောင်းကင်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ထို့အပြင် ညအမှောင်ကို အကာအကွယ်ယူကာ လီဟန်၏ တိတ်တဆိတ် ခွင့်ပြုချက်ဖြင့်၊ ဝမ်ချောင်သည် ဆုစံအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်ကာ ဆုကျန်းချန်နှင့် တစ်ကြိမ် သွားရောက် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ဆုစံအိမ်တော်တွင် မိမိကိုယ်တိုင်က ထိုက်ရှီအပြင် ‘ထျန်း’ တို့နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မှတ်ဉာဏ် အားလုံးကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက်၊ ဝမ်ချောင်သည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ အလန့်တကြား မဖြစ်စေဘဲ လျင်မြန်စွာပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

******