အခန်း ၁၇၀

🍄 Chapter 170

ထို့အပြင် တာ့ပေါင်၏စရိုက်အရ သူကသာ အခြားသူများကို အမြဲတမ်း ရိုက်နှက်လေ့ရှိသည်။

အခြားသူက သူ့ကို တစ်ကြိမ်မျှ မရိုက်ခဲ့ဖူးပေ။

ထို့ကြောင့် အပေါ်ယံတွင်ပြုံးနေသော လုကျင်းယွီသည် ယန်ကျောက်က အိမ်အား မည်သို့ရယူမည်ကို မသိသော်လည်း လုတာ့ပေါင်ကို ရှောင်ဝမ်အား တမင်သက်သက် ရန်စရန် သေချာပေါက် သွေးထိုးပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တပ်ဖွဲ့၏ အိမ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ့ဘက်တွင် အားသာချက် ရရှိစေရန်နှင့် အချိန်ကျလာပါက ရွာခေါင်းဆောင်များက သူ့ဘက်မှ ရပ်တည်ပေးလာစေရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းကတည်းက ချမ်းသာလာခဲ့သော ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသည့် ထိုအမျိုးသား၏လောဘနှင့် အကြံအစည်များမှာ တစ်စက်မျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိသေးချေ။

ရွာသူရွာသားများသည် ပွဲကြည့်ရသည်ကို အမြဲတမ်းနှစ်သက်ကြရာ ယခုအခါ သူတို့၏တံခါးရှေ့တွင် လူအုပ်ကြီးတစ်ခု စုဝေးနေလေပြီ။

ချန်မေ့လန်သည် မိထွေးကောင်းတစ်ဦး မဟုတ်ချေ။

အပေါ်ယံတွင် ရှောင်ဝမ်နှင့် ရှောင်လန်တို့ကို ယွမ်ယွမ်နှင့် တန်းတူဆက်ဆံသော်လည်း ရင်တွင်း၌မူ ယွမ်ယွမ်ကိုသာ အမြဲတမ်း အချစ်ဆုံးဖြစ်နေမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သူမ၏ကလေးများကို အကာအကွယ်မပေးဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လုတာ့ပေါင်အကြောင်းကို သူမ ကောင်းကောင်းကြီးသိရှိထားသည်။

ချန်မေ့လန်က မေးလိုက်၏။

“ရှောင်ဝမ်၊ မေမေ့ကို ပြောပြစမ်း၊ လုတာ့ပေါင်ကို ဘာလို့ရိုက်တာလဲ”

ရှောင်ဝမ်က ဒေါသတကြီး ပြန်ဖြေလေ၏။

“သူက သားရဲ့တိတ်ခွေကို ဆွဲယူပြီး ယွမ်ယွမ်သီချင်းဆိုတာ အမှိုက်ကျနေတာပဲလို့ပြောတယ်၊

သူ့အစ်မက မြို့တော်က ဂီတကျောင်းမှာတက်နေပြီး ကလေးသီချင်းဆိုပြိုင်ပွဲမှာ ဒုတိယဆုရထားတယ်လို့ ပြောတယ်”

“မင်းအစ်မ ဒုတိယဆု ရတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ၊ ငါ့ညီမက မင်းအစ်မထက် ပိုဆိုတတ်တယ်”

လုတာ့ပေါင်က ပခုံးတွန့်ကာ ရှောင်ဝမ်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

“ငါ့အစ်မက သီချင်းဆိုပြိုင်ပွဲမှာ ဒုတိယဆု ရထားတာ၊ မင်းညီမထက် အဆပေါင်းထောင်ချီပြီး ပိုဆိုတတ်တယ်”

ချန်မေ့လန်က တမင်သက်သက် မီးလောင်ရာ လေပင့်ပေးလိုက်သည်။

“တာ့ပေါင်၊ မင်း နည်းနည်း သတ္တိကြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ငါတို့ ရှောင်ဝမ်က ဒီလောက်ပိန်ညောင်နေတာကို မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ရိုက်နိုင်မှာလဲ”

တာ့ပေါင်မှာ အနည်းငယ်ရန်စခံလိုက်ရသဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

“သောက်ကျိုးနည်း၊ ကျွန်နော် သူနဲ့ တကယ် ရန်မဖြစ်ချင်လို့ပါ၊ မဟုတ်ရင် သူ့ကို သေအောင်ထိုးကြိတ်ပစ်လိုက်ပြီ”

ချန်မေ့လန်က တာ့ပေါင်ကို လုကျင်းယွီ၏အရှေ့သို့ ချက်ချင်း တွန်းပို့လိုက်သည်။

“အစ်ကိုလု၊ ရှင့်ကလေးကို ဒီလို ဆုံးမထားတာလား၊ သူ ဘယ်လောက် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ဆဲနေလဲဆိုတာ ရှင် မကြားဘူးလား”

လုကျင်းယွီက ဟန်ဆောင်အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူ့သားကို အနီးသို့ ဆွဲယူကာ ပြောလိုက်၏။

“မေ့လန်၊ ဒီကလေးက နည်းနည်း ဒေါသကြီးပေမယ့် ပညာရေးမှာတော့ အတော်လေး ထူးချွန်ပါတယ်၊

နင့်ရဲ့ ရှောင်ဝမ်က တုန်းဖန်ကျောင်းမှာ အတန်းရဲ့အောက်ဆုံးကလို့ ကြားတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ့တာ့ပေါင်က ယန်ကွမ် မူလတန်းကျောင်းမှာ ပထမပဲ၊

ပြီးတော့ ငါ့သမီးက မြို့တော်က ဂီတကျောင်းမှာ တက်နေတယ် ဆိုတာကလည်း တကယ်ပါပဲ၊ ကလေးတွေဆိုတာကလည်း ဘယ်လောက်အထိ လိမ္မာနေစရာလိုမှာလဲ၊

အရေးအကြီးဆုံးက သူတို့ကြီးလာရင် အရည်အချင်းရှိဖို့ပဲလေ၊ နင် သဘောမတူဘူးလား”

ချန်မေ့လန်၏ အေးစက်စက်အပြုံးကို မြင်သောအခါ သူက ထပ်မံ၍ပင် ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်သေးသည်။

“မေ့လန်၊ နင်က အမြဲတမ်း ကြောက်ရွံ့တတ်ပြီး ကျောင်းမှာလည်း စာမတော်ခဲ့ဘူးလေ၊ ကလေးတွေကို ဆုံးမရတာ နင့်အတွက် ခက်ခဲမယ်ဆိုတာ နားလည်ပေးလို့ရပါတယ်၊

ဒါပေမယ့် နင်က ကြင်နာတတ်တဲ့နှလုံးသား ရှိတယ်မလား၊ မေ့လန်၊ ကလေးတွေကို လွှမ်းမိုးဖို့ နင့်ရဲ့ ကြင်နာမှုကို သုံးသင့်တယ်၊ ဟုတ်ပြီလား”

သူသည် သေချာပေါက် PUA (စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခြယ်လှယ်သူ) တစ်ဦးအဖြစ် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်ဝမ်မှာ သူ့စကားများကြောင့် အမှန်တကယ် ထိခိုက်သွားသည်။ လူအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

“လုတာ့ပေါင်က အနိုင်ကျင့်တတ်ပေမယ့် နောက်ဆုံးစာမေးပွဲကြီးမှာ သူ တကယ်ပဲ ပထမရခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်”

အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ဝင်ပြောလာသည်။

“ငါတို့ ရှောင်ဝမ်က တုန်းဖန်ကျောင်းမှာပဲ ရှိသေးတာ၊ သူ့အမှတ်တွေက သာမန်ပဲ ဖြစ်နေမလား”

လုကျင်းယွီသည် သူမ၏ယောကျ်ားကို သွေးထိုးခဲ့ရုံသာမက ယခုအခါ ဤကဲ့သို့သော ခနဲ့တဲ့တဲ့ စကားများကိုပါ ပြောဆိုနေလေပြီ။ ချန်မေ့လန်မှာ အလွန် ဒေါသထွက်နေလေသည်။

ချင်ချွမ်းအုပ်စုပရောဂျက်ကို ရရှိရန် သူမ ဤမျှအသည်းအသန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူမ၏မသိစိတ်အတွင်း၌ သူမသည် လုကျင်းယွီထက်မညံ့ကြောင်း သက်သေပြလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ဤလူယုတ်မာထက် လူတစ်ယောက်အနေဖြင့်သာမက အရည်အချင်းပိုင်းတွင်ပါ ကျားမ မရွေး သူမက ပို၍တတ်စွမ်းနိုင်ကြောင်းကို သူမ ပိုမိုယုံကြည်မှုရှိလာလေပြီ။

ယန်ရှီရှန်းနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူမသည် သူ့ကို အနည်းငယ်ဆူပူရန် ဆန္ဒရှိကောင်း ရှိနိုင်သော်လည်း လုကျင်းယွီနှင့်မူ သူ့ကို ကျိန်ဆဲရန်ပင် သူမ စိတ်မဝင်စားတော့ချေ။

အနိုင်ရရန်အတွက် သူမ၏လုပ်ငန်းခွင်တွင် သူ့ထက် ပိုမိုအောင်မြင်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် သူမ ဒေါသ မထွက်တော့ချေ။ တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် လုကျင်းယွီနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် သူမသည် ယခင်ဘဝကထက် ပိုမိုမာနထောင်လွှားလာသော ဤစောစောစီးစီး ချမ်းသာလာသည့် PUA အမျိုးသားကို ဖြုတ်ချလိုရုံသာမက လုကျင်းယွီနှင့် သူမကိုယ်သူမ နှိုင်းယှဉ်ပြရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ စာလုပ်ရသည်ကို မနှစ်သက်ဘဲ အသေးစား စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ရန်သာ တွေးတောနေသော ရှောင်ဝမ်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော လက်တွေ့ဘဝသင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ချန်မေ့လန်သည် ပို့စကတ်အချို့ကို ကိုင်ထားမိလျက်သား ဖြစ်နေသည်။

သူမက တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အစ်မမော် ဘက်သို့ လှည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“အစ်မ၊ ရုပ်ရှင်အတွက် ယွမ်ယွမ်လုပ်ထားတဲ့ ပို့စကတ်တွေကို ကြည့်ပါဦး၊ ပုံနှိပ်အရည်အသွေးက တော်တော်လေးကောင်းပေမယ့် ယွမ်ယွမ်ရဲ့ အလှကိုတော့ အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်ဘူး၊ အပြင်မှာ သူက အများကြီးပိုလှတယ်”

‘ကလေးတွေကို နှိုင်းယှဉ်ရမယ် ဆိုရင်လည်း လာခဲ့လေ၊ ဘယ်သူ့ကလေးက ပိုပြီးထူးချွန်လဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့'

‘ရှင့်သမီး ဒုတိယဆု ရတာကို ကြွားစရာလို့ ထင်နေတာလား၊ ကောင်းပြီလေ၊ ကျွန်မ သမီးက ရုပ်ရှင်ထဲမှာတောင် သရုပ်ဆောင်ထားတာ'

လက်ရှိရန်ပွဲဖြစ်ပွားရာ နေရာတွင် အလွန်အံ့သြသွားသူမှာ ရှောင်ဝမ်ပင်ဖြစ်သည်။

သူ ယွမ်ယွမ်ကို အရင်ဆုံး ကြည့်လိုက်သည်။

“နင် ပို့စကတ်တွေတောင် လုပ်ထားတာလား”

ယွမ်ယွမ်က ရှောင်ဝမ်ကို ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

“အစ်ကိုက ဘာလို့ လူတွေကိုရိုက်တာလဲ၊ အရင်က အစ်ကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မရိုက်ဘူး မဟုတ်ဘူးလား”

‘သူ ကျောင်းမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မရိုက်ဖူးဘူးလေ'

ရှောင်ဝမ်က ဖြေလိုက်သည်။

“အင်း... အရင်က နင်နဲ့ ရှောင်လန်ကို ဘယ်သူမှ မကောင်းမပြောခဲ့ဘူးလေ”

သူ ပို့စကတ်ကို ယူလိုက်ပြီး ထိုခဏတွင် သူ၏အသက်ရှူသံများပင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

၎င်းမှာ တစ်ယောက်တည်း ရိုက်ထားသောပုံဖြစ်သည်။ ပို့စကတ်ပေါ်ရှိ ယွမ်ယွမ်မှာ အပြင်ကလောက်မလှချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမကို ဖြူဖျော့ပြီး ပိန်လှီနေစေရန် တမင်သက်သက်ပြင်ဆင်ထားသော လွတ်မြောက်ရေးမတိုင်မီခေတ် မိတ်ကပ်များကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမသည် အပေါ်မှ ဖြာကျနေသော နေရောင်ခြည်မှ မျက်လုံးများကို ကာကွယ်ထားပြီး ကင်မရာကို မျက်စိမှေးကြည့်နေလေ၏။

သို့သော် သူမ၏ အကြည့်နှင့် သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများက လူများကို ၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များမှ လွတ်မြောက်ရေးမတိုင်မီ ခေတ်သို့ ချက်ချင်းခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

ထိုခေတ်က လူ့အဖွဲ့အစည်းဟောင်း၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် ကလေးများ၏ အဖြစ်ဆိုးလှသောငယ်ဘဝကို ခံစားရစေသည်။

‘ဒါမှ ငါ့ညီမကွ၊ ငါ့ညီမက လုတာ့ပေါင်ရဲ့ အစ်မထက် အများကြီးပိုတော်တယ်၊ သူမမှာ သူမကိုယ်ပိုင် ပို့စကတ်တောင်ရှိနေပြီ'