အခန်း ၁၀၂၉

အခန်း(၁၀၂၉)

"သခင်လေးချင်က ဒီနေရာကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာဆိုတော့ စိတ်ကြိုက် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်။ ဒီနေရာက လူသူနည်းပါးပြီး ကျယ်ဝန်းလှတာကြောင့် အသုံးပြုနိုင်တဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ နေရာထိုင်ခင်းက မခမ်းနားလှတာကိုတော့ နားလည်ပေးပါ" ဟု အိုချီဟွာက ပြောသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက "ကုဇေကြယ်က တကယ်ပဲ မသေးပါဘူး၊ ပြီးတော့ တော်တော်လည်း စည်ကားပါတယ်။ ကုန်သည်တွေ အဝင်အထွက် များသလို ဒီမှာ နေထိုင်ကြတဲ့သူတွေကလည်း အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ကြတာပဲ။ ကြယ်အရှင်သခင်က ဒီနေရာကို စီမံခန့်ခွဲရာမှာ အလွန်တော်ပါပေတယ်" ဟု ပြန်ပြောသည်။

အိုချီဟွာသည် ထိုစကားကြောင့် အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားပြီး "သခင်လေးချင် ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဧည့်ခံကျွေးမွေးဖို့အတွက် ပွဲတော်တစ်ခု စီစဉ်ပေးရမှာပေါ့။ ခဏလောက် အခန်းထဲမှာ စောင့်ပေးပါဦး၊ ကျွန်တော် ချက်ချင်းပဲ အစေခံတွေကို ပွဲတော်ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်" ဟု ပြောသည်။

စကားပြောနေရင်းဖြင့် နှစ်ယောက်သား အခန်းထဲသို့ ရောက်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ ထိုစဉ် အနီးတွင်ရှိနေသော အိုယန်ယွန်းက "ဖေဖေ၊ သခင်လေးချင်က ခရီးပန်းလာတာ ဖြစ်တဲ့အပြင် ကျွန်မကိုလည်း ကူညီပေးထားတာဆိုတော့ သူ့ကို အရင်ဆုံး အနားယူခိုင်းလိုက်ပါဦး" ဟု ဝင်ပြောသည်။

အိုချီဟွာ အနည်းငယ် မိန်းမောသွားပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်ကာ "ဟားဟား၊ အဲဒါကို မေ့သွားတာပဲ။ ဒါဆို သခင်လေးချင် ဒီမှာ အရင် အနားယူပါဦး၊ မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်တော် ဧည့်ခံကျွေးမွေးပါ့မယ်" ဟု ပြောသည်။

"ကြယ်အရှင်သခင်က သဘောကောင်းလွန်းလှပါတယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောသည်။

ထို့နောက် အိုချီဟွာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အနားယူရန်အတွက် အခန်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် အစေခံတစ်ဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

---

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း အိုယန်ယွန်းက "ဖေဖေ၊ သူ့ကို ဘယ်လို မြင်လဲ" ဟု မေးသည်။

အိုချီဟွာက "သူက လူငယ်ကောင်းတစ်ယောက်ပါ၊ အရည်အချင်းကလည်း အလွန်ထူးချွန်တယ်။ အို၊ သမီးလေး၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလို လာမေးရတာလဲ။ ဖေဖေက သမီးအတွက် သူ့ကို စစ်ဆေးပေးစေချင်လို့လား" ဟု ပြောသည်။

အိုယန်ယွန်း၏ မျက်နှာ ရဲခနဲ ဖြစ်သွားပြီး "မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြန်ပြောသည်။

အိုချီဟွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "သမီးလေးလည်း အရွယ်ရောက်လာပြီပဲ။ ဖေဖေလည်း သမီးကို ဘေးနားမှာ ထိန်းထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

"ဖေဖေ၊ သမီးလည်း အနားယူတော့မယ်" အိုယန်ယွန်းသည် ဆက်မနေတော့ဘဲ ခေါင်းကို ငုံ့လျက် အမြန် ထွက်သွားတော့သည်။

သမီးဖြစ်သူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အိုချီဟွာ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနည်းငယ် မှိုင်းညို့သွားသည်။ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မလွှတ်ချင်သကဲ့သို့ လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူ ထရပ်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ အစေခံကို လက်ပြကာ "နင်တို့လည်း ထွက်သွားကြတော့။ ငါ တစ်ယောက်တည်း တိတ်ဆိတ်စွာ နေချင်တယ်" ဟု ပြောသည်။

အစေခံလည်း ထွက်သွားသည်။

---

ချင်ယွမ်ဖုန်း ရောက်ရှိလာသည့် သတင်းသည် အိုမိသားစု၏ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ ကိုယ်တိုင် လက်ခံတွေ့ဆုံသည့် ထူးချွန်သော လူငယ်တစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကို ကြားသိရသည့်အခါ နှစ်ယောက်လုံး ချက်ချင်းပင် အကြံအစည်များ ရှိလာကြသည်။

ဤညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်သည် ကြယ်အရှင်သခင် ရာထူးကို ဆက်ခံရန်အတွက် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်နှင့် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် အပြိုင်အဆိုင် များစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ နေ့စဉ်ဘဝတွင် အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူ အိုချန်ဂီသည် အမြဲတမ်း သိုသိုသိပ်သိပ်နှင့်သာ နေထိုင်တတ်သည်။ ယင်းမှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် အားနည်းမှုကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သူ၏ ညီငယ်ဖြစ်သူ အိုဘီဟဲကမူ ကျင့်စဉ်အဆင့် ပိုမိုမြင့်မားပြီး အမြဲတမ်း ပြတ်သားကာ ပွင့်လင်းလွန်းသဖြင့် အိုချီဟွာ၏ ဆူပူအပြစ်ပေးခြင်းကို မကြာခဏ ခံရလေ့ရှိသည်။

ဤအချိန်တွင် အိုဘီဟဲသည် တစ်စုံတစ်ခုအတွက် မကျေမနပ် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို ဘာကြောင့် ဒီလောက်ထိ မနှစ်မြို့ရသနည်း။ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တာက အမှားလား။ ထို့အပြင် ယနေ့တွင် ထိုလူအနည်းငယ်ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား အမြောက်အမြား သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်မှာ သူ့ကို အလွန်ပင် စိတ်ထိခိုက်စေသည်။

အိုဘီဟဲဘေးရှိ လူငယ်တစ်ယောက်က "သခင်လေး၊ ဒီချင်ယွမ်ဖုန်းရဲ့ စွမ်းအားက မသေးဘူးလို့ ကြားမိပါတယ်။ ကြယ်အရှင်သခင် ကိုယ်တိုင် လက်ခံတွေ့ဆုံတယ်ဆိုတော့ သူက အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်။ အခု သူက ကျွန်တော်တို့ အိုမိသားစုဆီ ရောက်လာပြီဆိုတော့ သခင်လေးအတွက် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဟုတ်လို့လား" ဟု အိုဘီဟဲက စိတ်မပါ့တပါ မေးသည်။

"ဟုတ်တာပေါ့။ ဒီလူသာ ကျွန်တော်တို့ဘက်က အသုံးချနိုင်ရင် သခင်လေးရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ အကုန်ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင်မှ သူတစ်ယောက်တည်းက အကုန်လုံးထက် ပိုတန်ဖိုးရှိနိုင်ပါတယ်" ဟု ထိုလူငယ်က မျက်လုံးတွင် အရောင်လက်လျက် ပြောသည်။

အိုဘီဟဲက "ဒါ ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူက တကယ်ရော ဘယ်ကလာလဲဆိုတာ စဉ်းစားဖူးလား။ သူ့ရဲ့ အကြောင်းအရာကို ဘာမှ မသိရသေးဘူး။ ပြီးတော့ နှစ်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ အဖေက ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို မတက်လာစေဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပဲ ဖိနှိပ်ထားသလိုမျိုးပဲ။ ငါသာ ဒီလူကို ငါ့လူအဖြစ် ခေါ်ထားရင် အဖေသိသွားတဲ့အခါ သူက ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖိနှိပ်ဦးမှာပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်တယ်" ဟု အနည်းငယ် ပြောသည်။

အကြံပေးသည့် လူငယ်က "သခင်လေး၊ အဘိုးအိုကို ကြောက်နေတာလား။ ဟားဟား၊ တကယ်တော့ အဲလောက်ထိ အလေးအနက်ထား စဉ်းစားစရာ မလိုပါဘူး။ အဘိုးအိုက သခင်လေးကို ဘယ်လောက်ပဲ ဖိနှိပ်ပါစေ၊ သူ့ရဲ့ သားအရင်းကိုတော့ ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ပြောသည်။

အိုဘီဟဲသည် မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီး ခဏတာ အသေအချာ စဉ်းစားကာ "မင်ပြောတာလည်း ဟုတ်သလိုပဲ" ဟု ဆိုသည်။

"ဒါဆို သခင်လေး၊ မြန်မြန်ပြင်ဆင်ဖို့ လိုမယ်။ မဟုတ်ရင် အစ်ကိုကြီးက အရင်ဦးသွားလိမ့်မယ်"

အိုဘီဟဲ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး "ဘာ။ အိုချန်ဂီကလည်း ဒီသခင်လေးချင်ကို စည်းရုံးဖို့ လုပ်နေတာလား" ဟု မေးသည်။

ထိုလူငယ်သည် စက္ကူယပ်တောင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ယပ်ခတ်ရင်း "သခင်လေး တွေးနိုင်တာကို အစ်ကိုကြီးက မတွေးနိုင်ဘဲ ရှိမလား။ တကယ်တော့ ကျွန်တော် အခုလို တိုက်တွန်းနေတာက သခင်လေး လျစ်လျူရှုလိုက်မှာ စိုးလို့ပါ၊ အဲဒီအခါ အစ်ကိုကြီးက သူ့ကို အရင် အပိုင်သိမ်းသွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့လည်း အစီအစဉ်တစ်ခု ဆွဲကြရအောင်" ဟု ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ" အိုဘီဟဲသည် အစ်ကိုကြီးက သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်တော့မည်ကို ကြားသည့်အခါ သွားများကို တင်းတင်းစေ့ကာ "ငါ နှစ်တွေကြာအောင် ရတနာတွေ စုဆောင်းထားတာ အများကြီးပဲ။ အဲဒီထဲက အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်ပြီး သခင်လေးချင်ကို ပေးမယ်၊ အရင်ဆုံး ငါတို့ရဲ့ ခင်မင်လိုတဲ့ ဆန္ဒကို ပြသပြီးမှ သူ့ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဒါနဲ့ အစ်ကိုကြီးကရော ဘာတွေ ပေးမှာလဲ။ ငါတို့က သူ့ထက် နိမ့်ကျလို့ မဖြစ်ဘူး"

ထိုလူငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "သခင်လေး စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ အစ်ကိုကြီး ပေးနိုင်တဲ့ အရာတွေက သခင်လေးရဲ့ အရာတွေလောက် မကောင်းနိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက သခင်လေး မပေးနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခုကို ပေးလိုက်မှာကိုပဲ စိုးရိမ်တယ်" ဟု ပြောသည်။

"အဲဒါ ဘာလဲ" ဟု အိုဘီဟဲ အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။

"အစ်ကိုကြီး လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ မိန်းကလေးတွေပဲ" ဟု ထိုလူငယ်က လျှို့ဝှက်စွာ ပြောသည်။

အိုဘီဟဲလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူ ဒါကို မတွေးမိခဲ့ပေ။ အစ်ကိုကြီး၏ ရတနာများနှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်က သူ့လောက် မကောင်းသော်လည်း အစ်ကိုကြီးက ရုပ်ရည်ချောမောသည့်အပြင် ပွေလီတတ်သူလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ လေ့ကျင့်ပေးထားသည့် မိန်းကလေးများမှာလည်း တစ်မူထူးခြားကြရာ ဒါက သူ ယှဉ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

"သခင်လေး၊ ဒီအတွက်တော့ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး" ဟု ထိုလူငယ်က ပြောသည်။

"အို၊ ဘာလို့ မစိုးရိမ်ရတာလဲ" ဟု အိုဘီဟဲ အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။

ထိုသူက "ဒီသခင်လေးချင်က မိန်းကလေးတွေကို မနှစ်သက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူက မိန်းကလေးထက် ရတနာတွေကို ပိုချစ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်လေ" ဟု ပြောသည်။

အိုဘီဟဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဟုတ်သားပဲ" ဟု ဆိုသည်။

---

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအချိန်တွင် အိမ်တော်ရှိ အစေခံများကို လိုက်ပါလာရင်း တောင်ပေါ်ရှိ သစ်တောတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဤသစ်တောသည် ဝါးတော ဖြစ်သောကြောင့် အလွန်ထူးခြားပြီး တိတ်ဆိတ်ကာ ကျက်သရေရှိသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်ရန် လမ်းသွယ်လေးအတိုင်း လျှောက်လာရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်တုံးများနှင့် ဝါးတောကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူသည် လျှို့ဝှက်သော နတ်ဘုံနတ်နန်းကို တွေ့ရှိလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤနေရာသည် အိမ်တော်ရှိ ထူးချွန်သော ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံရန်အတွက် သီးသန့်ထားသော တောင်ပေါ်အပန်းဖြေစခန်းဖြစ်ပြီး တောင်၊ ရေ၊ ငှက်များနှင့် ဝါးများရှိကာ အလွန်သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည်။ ထို့အပြင် နေထိုင်ရမည့်နေရာမှာလည်း ကျယ်ဝန်းပြီး လေဝင်လေထွက်ကောင်းသော ဝါးအိမ် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ဝါးအိမ်ထဲသို့ ဝင်လိုက်ပြီး အစေခံများကို ပြန်ထွက်သွားရန် လက်ပြကာ အခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဤအနားယူချိန်ကို အသုံးပြုပြီး ယခင်က ရရှိထားခဲ့သော ကျင့်စဉ်ပညာရပ်ကို လေ့လာနိုင်တော့မည်ပင်။