အခန်း ၁၀၃၁

အခန်း(၁၀၃၁)

ဤသူကို မိမိဘက်သို့ မဆွဲဆောင်နိုင်ပါက ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ အကယ်၍ သူသာ အစ်ကိုကြီး၏ ဘက်သို့ ရောက်သွားပါက ပို၍ပင် ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားမည်ဖြစ်ကြောင်းကို အိုဘီဟဲ တစ်ယောက် ကောင်းစွာ သိနားလည်ထားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း သူတို့၏ အတွေးများကို မြင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အသုံးချနေကြခြင်းဖြစ်ရာ 'မင်းတို့မှာလည်း အစီအစဉ်ရှိသလို ငါ့မှာလည်း အစီအစဉ်ရှိတာပဲ' ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင် မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က အိုဘီဟဲပါ။" အိုဘီဟဲက ရှေ့သို့ ဦးစွာတက်လှမ်းလိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ပြောလိုက်သည် "ဒီတစ်ခါ သူစိမ်းကျူးကျော်သူတွေကို ရှာဖို့ထွက်သွားတုန်းက ကျွန်တော့်ညီမလေး တစ်ယောက် အခက်အခဲကြုံတော့မလို ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားရပါတယ်။ သခင်လေးချင် ဝင်ရောက်ကူညီပေးခဲ့လို့သာ အဆင်ပြေသွားတာပါ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ညီမလေး ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရမှာပါပဲ။

အို... ခုနက ကျွန်တော် အကဲခတ်မှားသွားတာကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ သခင်လေးချင်က ဒီလောက်တောင် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ထူးခြားတဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကြက်သီးများပင် ထလာသည်။ ဒီကောင်က စကားပြောရင် ဒီလောက်တောင် တိုက်ရိုက်ဆန်တာလား။

မြှောက်ပင်တတ်သူတွေဆိုတာ တခြားသူတွေက ကိုယ့်ကို မြှောက်ပင်နေတယ်ဆိုတာ မသိစေချင်ကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်ကတော့ ကောင်းလိုက်တာ၊ မြှောက်ပင်နေမှန်း မသိလိုက်မှာကို ကြောက်နေပုံရသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းက အခြားသူ၏ ချီးကျူးစကားကို ခေါင်းညိတ်လက်ခံလိုက်သည် "သခင်လေးအိုက အရမ်းယဉ်ကျေးနေပါပြီ၊ ဒါတွေက ကျွန်တော် လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာတွေပါပဲ။"

"သခင်လေးချင်က ကူညီလက်ကမ်းပေးခဲ့တာဟာ သခင်လေးအတွက်တော့ သေးငယ်တဲ့အရာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညီမလေးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ အရမ်းအရေးကြီးသူမို့ သူမရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတာဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။" အိုချန်ဂီက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြုံးလိုက်သည်။ သခင်လေး အိုချန်ဂီက နည်းနည်းလေး နားလည်မှုရှိပုံရပြီး စကားကို သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုကာ သူ၏ ချီးမွမ်းလိုသည့် ဆန္ဒနှင့် ခင်မင်လိုသည့် ဆန္ဒကို ရိပ်မိစေသည်။

ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်စလုံးက သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို ထုတ်ပြနေကြစဉ် နောက်ကျောဘက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အကိုကြီးတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်က သခင်လေးချင်ဆီ အလည်လာရင် ဘာလို့ ညီမလေးအကြောင်းကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေကြတာလဲ။"

အိုချန်ဂီနှင့် အိုဘီဟဲတို့ ခဏမျှ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ ညီမလေး အိုယန်ယွန်း ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

သူတို့နှစ်ယောက်က ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်သွယ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးရရန် သူမကို အကြောင်းပြနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သက်ဆိုင်သူကိုယ်တိုင် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

အနည်းငယ် အားနာသွားဟန်ဖြင့် အိုချန်ဂီက ပြောလိုက်သည် "ညီမလေး၊ နင် အချိန်ကိုက်ပဲ ရောက်လာတာပဲ။ ငါတို့က သခင်လေးချင်ကို နင့်ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောနေတာပါ။"

"ဟဲဟဲ။" အိုယန်ယွန်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည် "အစ်ကိုကြီးတို့ကလည်း တကယ်ကို ပင်ပန်းခံနေကြတာပဲ။

ဒီကိစ္စအတွက်နဲ့ ဒီလောက်အဝေးကြီးကနေ လာရတာ အလုပ်ရှုပ်စရာပါ၊ တကယ်တော့ မလိုပါဘူး။

သူ့ကို ကိုယ်တိုင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ရင် လုံလောက်ပါပြီ။ တခြားကိစ္စ မရှိတော့ဘူးဆိုရင် အစ်ကိုကြီးတို့ အရင်ပြန်ကြပါတော့။"

နှစ်ယောက်စလုံးက အိုယန်ယွန်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ညီမလေး၏ စကားက စဉ်းစားစရာ ဖြစ်နေသည်။

သူမနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အဲဒီလောက်ထိ ကောင်းနေတာလား။

သူမက အားလုံးကို ပြန်စေချင်ပြီး သူမတစ်ယောက်တည်းကိုသာ ဒီမှာ ထားခဲ့ချင်တာလား။

ညီမလေးမှာ တခြားအတွေးများ ရှိနေတာများလား။

ဒါပေါ့၊ သူမက အချစ်ဦး အရွယ်ရောက်နေပြီ၊ ပြီးတော့ သူမရဲ့ စွမ်းအားကလည်း နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်နီးပါး ရှိနေတာမို့ ဘယ်ယောက်ျားကမှ သူမကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။

အခု ချင်ယွမ်ဖုန်း ပေါ်လာတဲ့အခါ ဒီနှစ်ယောက်ကြားက ဆက်ဆံရေးက တကယ်ပဲ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းနေပြီ။

သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်ကတော့ ပြန်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့ရဲ့ ကိစ္စက မပြီးပြတ်သေးသည်မို့ အိုဘီဟဲက ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ပြောလိုက်သည် "ညီမလေး၊ အစ်ကိုလည်း သခင်လေးချင်ကို ပြောစရာ ရှိသေးတယ်။"

" ဘာပြောစရာ ရှိလို့လဲ။" အိုယန်ယွန်း စကားဆုံးသည်နှင့် သူမ၏ အရှိန်အဝါများ တုန်ခါသွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်သွားသည်။

အိုဘီဟဲသည် သူ့ဘေးမှ အိုယန်ယွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားလှိုင်းများကို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်တွေးတောလိုက်သည် 'ညီမလေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီပဲ။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့က အချိန်တစ်ခုသာ လိုတော့တယ်၊ အဲဒီကျရင် ငါတောင် သူမရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။'

သို့သော် ကံကောင်းသည်က အိုယန်ယွန်းသည် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် သူ အရမ်းကြီး မစိုးရိမ်ပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ပြန်ကြမည်မဟုတ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိသည်မို့ "အားလုံးပဲ ရောက်လာကြတာပဲ၊ အပြင်မှာပဲ မနေကြပါနဲ့တော့၊ အထဲဝင်ပြီး ထိုင်ကြပါ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။" အားလုံးက ချင်ယွမ်ဖုန်းနောက်သို့ လိုက်၍ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

ထို့နောက် အိုဘီဟဲက ယူဆောင်လာသော လက်ဆောင်များကို ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တင်ပြရန် လူတစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအများအပြားနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ ရတနာများ ပါဝင်နေသည်။

အိုချန်ဂီလည်း လက်ဆောင်များ ယူဆောင်လာသော်လည်း အိုဘီဟဲ၏ လက်ဆောင်များလောက် တန်ဖိုးမရှိသည့်ပုံ ပေါ်သည်။

သို့သော် ဝါးအိမ်တွင် ပွဲတော်ကျင်းပရန် စီစဉ်နေစဉ် အိုချန်ဂီက လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး "သခင်လေးချင်နဲ့အတူ အရက်သောက်ရတာ ဂုဏ်ယူစရာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဖျော်ဖြေမှုမပါရင် ဘယ်လိုလုပ်ကောင်းမှာလဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ လက်ခုပ်သံအပြီး ခဏအကြာတွင် မိန်းမတစ်ယောက် အခန်းအပြင်ဘက်မှ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။

ထိုမိန်းမသည် ဝတ်စားဆင်ယင်မှု လှပပြီး မျက်နှာသွင်ပြင် နူးညံ့ကာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အလွန်တရာ လှပနေသည်မို့ မည်သည့်ယောက်ျားမဆို သူမကို မြင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ အကသည် လှပစွာ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အကြည့်များကလည်း သူမဆီသို့ ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

အိုချန်ဂီက အလွန်ကျေနပ်စွာ ကြည့်နေစဉ် ဘေးမှ အိုဘီဟဲကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။

သူ့အစ်ကိုကြီးက မိန်းမတစ်ယောက်ကို ပို့ပေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့သလို သူမမှာ သူ တန်ဖိုးထားသည့် လျန်ဟွာပင် ဖြစ်နေသည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမူအရာကို ပို၍ စူးစမ်းမိပြီး သူက မိန်းမတွေကို စိတ်ဝင်စားသလားဟု တွေးမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် အိုယန်ယွန်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းဘေးတွင် တမင်သက်သက် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့အား တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် "သခင်လေးချင်၊ ကျွန်မ ပြောပြချင်တာလေး ရှိတယ်။"

"အို... ဘာများလဲ။" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

အိုယန်ယွန်းက ပြောလိုက်သည် "ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုနှစ်ယောက်က အရိုက်အရာလုဖို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေကြတာကို အဖေ သိထားပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဘယ်လိုပဲ လုကြပါစေ၊ ဒါက ကျွန်မတို့ မိသားစုကိစ္စပါ။ ဒါကြောင့် အပြင်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သခင်လေး ဝင်မပါစေချင်ပါဘူး။

သခင်လေးသာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကူညီပေးလိုက်ရင် သခင်လေးကိုယ်တိုင်အတွက် အခက်အခဲ ဖြစ်စေရုံသာမက အဖေ့ကိုလည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက မိသားစုကိစ္စထဲကို ဘယ်သူမှ ဝင်မစွက်ဖက်စေချင်လို့ပါ၊ နားလည်လား။"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် "အင်း၊ နားလည်ပါတယ်။"

သို့သော် အိုယန်ယွန်းက သူက ဒီစကားတွေကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောနေပြီး သူ့အာရုံက ကချေသည်မလေး လျန်ဟွာဆီမှာပဲ ရှိနေတာကို မြင်လိုက်ရတော့ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်တိုလာသည်။

ဒီကောင်က တကယ်ရော နားထောင်ရဲ့လား။

"သခင်လေးချင်၊ လျန်ဟွာရဲ့ အကက ဘယ်လိုလဲ။" အိုချန်ဂီက ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "ကောင်းတယ်၊ တကယ်ကောင်းတယ်။" ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အိုချန်ဂီက လျှို့ဝှက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည် 'သခင်လေးချင်က သဘောကျသွားပုံရတယ်။ သေချာကြည့်နေလိုက်တာပဲ။'

ဒါပေမဲ့ လျန်ဟွာမှာလည်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ရာ အိုချန်ဂီက စကားဆက်ပြောတော့သည် "လျန်ဟွာရဲ့ အကက ကုဇေကြယ်မှာ နံပါတ်တစ်လို့ ပြောလို့ရပါတယ်၊ သူမရဲ့ အလှအပကလည်း တစ်ပြိုင်တည်း တူညီသူ မရှိပါဘူး..."

"ဟွန့်။"

သူပြောနေစဉ် ဘေးမှ အေးစက်စက် အသံတစ်သံ ထွက်လာပြီးနောက် အိုဘီဟဲက မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ပြောလိုက်သည် "အစ်ကိုကြီး၊ ဟာသ ပြောနေတာလား။

ကုဇေကြယ်တစ်ခုလုံးမှာ အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ နံပါတ်တစ် အလှမယ်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညီမလေး မဟုတ်ဘူးလား။

အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေး တစ်ကောင်ကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညီမလေးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်လို့ရမှာလဲ။"

အိုချန်ဂီ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် "ညီလေး၊ အဲဒီလို ပြောရသလား။ ကိုယ့်ညီမလေးကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်လို့ရမှာလဲ။"

"ကျွန်တော်..." အိုချန်ဂီ၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အိုဘီဟဲ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။