အခန်း ၂၃၆

အခန်း (၂၃၆) - မယုံနိုင်စရာ ပါရမီများ

ကွေ့ရွှီဟန်၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် ကျူးလင်သည် သူ၏အောက်ပိုင်းဒန်တျန်ကို နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တွေးလိုက်လေသည်။

'ဒါက အဲဒီကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ပုံမှန်တွေးခေါ်ပုံပဲ... သူတို့က အရာအားလုံးကို စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလို့ ထင်နေကြတာ... အရမ်းဒုက္ခများတာပဲ...'

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူမက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ရဲ့ အလယ်အလတ်ပိုင်းကို ရောက်နေပြီပဲ... မင်းမှာ အရမ်းကောင်းတဲ့ ပါရမီရှိတာပဲ..."

သူမ၏စကားကို ကြားသောအခါ ကွေ့ရွှီဟန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။

"အရှင်မရဲ့ ချီးကျူးစကားအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

သူ၏ပြုံးနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ကျူးလင်က မေးလိုက်သည်။

"ဒီကိုလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာများလဲ..."

သူမအနေဖြင့် အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုကို ပြောတော့မည်ကို သိလိုက်သဖြင့် ကွေ့ရွှီဟန်၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်သွားပြီးနောက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မနေ့က ဒီနေရာမှာ မိစ္ဆာတွေနဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တဝါတွေ အများကြီး စုဝေးနေတာကို ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့ရတယ်... ဒါကြောင့် အကြီးအကဲတွေက ကျွန်တော်နဲ့ အဖွဲ့သားတွေကို ဒီနေရာကို စစ်ဆေးဖို့ စေလွှတ်လိုက်တာပါ..."

သူ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျူးလင်သည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်လေသည်။

'မိစ္ဆာတွေနဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တဝါတွေလား... သူပြောနေတဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ ဝိညာဉ်သတ္တဝါတွေဆိုတာက လေ့ဟောက်ကျန့်ရယ်၊ အဆင့်မြင့်ဖုတ်ကောင်တွေနဲ့ ကလေးတွေကို ပြောတာများလား...'

ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် သူမသည် ကွေ့ရွှီဟန်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ဘာမိစ္ဆာမှမရှိသလို ဝိညာဉ်သတ္တဝါတွေလည်း မရှိဘူး... မင်းတို့ ပြန်သင့်ပြီ..."

ကွေ့ရွှီဟန်သည် သူမကို အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အရှင်မကျူးလင်က ဒီလိုပြောနေမှတော့ အကြီးအကဲတွေဘက်က အမှားလုပ်မိတာ ဖြစ်ရမယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဒီရောက်နေပြီဆိုတော့ မပြန်ခင် ဈေးထဲသွားပြီး တစ်ခုခု ဝယ်လို့ရမလား..."

ကျူးလင်သည် သူ၏ပြုံးနေသော မျက်နှာကို တစ်စက္ကန့်ခန့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ..."

သူမထံမှ သဘောတူခွင့်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက် ကွေ့ရွှီဟန်သည် ပို၍တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မကျူးလင်..."

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် အခြားသူများကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့..."

လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်စုသည် ကျူးလင်၏နောက်မှ လိုက်ပါလာပြီးနောက် စိတ်ကူးယဉ် အကာအကွယ်အတားအဆီးအတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြလေသည်။

သူတို့သည် အကာအကွယ်အတားအဆီးကို စိတ်ဝင်တစား လေ့လာနေကြချိန်တွင် ကျူးလင်က သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များကို တစ်ဦးချင်းစီ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အားအနည်းဆုံးသူသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ အလယ်အလတ်ပိုင်းတွင် ရှိနေပြီး အသန်မာဆုံးသူမှာ ကွေ့ရွှီဟန် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံးဝနီးပါးမရှိသော ဤကမ္ဘာကြီး၏ အနေအထားအရဆိုလျှင် ဤလူငယ်ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် ဤမျှငယ်ရွယ်သောအရွယ်နှင့် လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာကောင်းလှသော ပါရမီများ ပိုင်ဆိုင်ထားကြပေသည်။

ကျူးလင်က သူတို့ကို အကဲခတ်နေကြောင်း သတိပြုမိသွားသောအခါ ကွေ့ရွှီဟန်သည် သူမကို စဉ်းစားချင့်ချိန်ဟန်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ကျူးလင် ဦးဆောင်မှုနှင့်အတူ သူတို့သည် ဆယ်မိနစ်အတွင်း ဇုန်၅၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သူတို့သည် ဇုန်၅၏ ဝင်ပေါက်နှင့် မည်မျှနီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသောအခါ ကွေ့ရွှီဟန်သည် သူမကို ပိုမိုအနီးကပ် အကဲခတ်ရန် မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ကြည့်ရှုနေမိတော့၏။

သူမသည် ရုပ်ရည်ချောမောသော အမျိုးသားများနှင့် အလှမယ်လေးများတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ အစောင့်များသည် ဆွံ့အသွားရရှာသည်။

ကျူးလင်သည် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး လူငယ်ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်လေသည်။

'မသေမျိုး ကျင့်ကြံသူတွေက သာမန်လူတွေထက် ပိုပြီး မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေတာ အမှန်ပဲ... သူတို့ရဲ့ သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်တွေကို စွန့်ခွာပြီး သူတို့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်အသွင်အပြင်ကို ပြသတဲ့အချိန်ရောက်ရင် သူတို့က ပိုပြီး ချောမောလှပလာကြမှာပဲ...'

ထိုအသိနှင့်အတူ သူမသည် အစောင့်များကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဇုန်၅အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။

အစောင့်များက သူတို့ကို မတားဆီးကြောင်း မြင်သောအခါ ကွေ့ရွှီဟန်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း ဇုန်၅အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အစိမ်းရောင်အခွံအိမ်လေးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဆွံ့အသွားရမည့်အလှည့်မှာ သူတို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဝူလင်စခန်း၏ ပင်မဝင်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြစဉ် လူငယ်ကျင့်ကြံသူများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လိုက်လံကြည့်ရှုနေကြပြီး ဇုန်၅မှ နေထိုင်သူများကမူ သူတို့ကို အထင်ကြီးလေးစားစွာ ကြည့်နေကြလေသည်။

မကြာမီတွင် သူတို့သည် ပင်မဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ အစောင့်များသည် သူမ လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်လေသည်။

ကွေ့ရွှီဟန်နှင့် အခြားသူများသည် အလွှာသုံးထပ် အကာအကွယ်အတားအဆီးများကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် အလွန်သန့်စင်ပြီး အားကောင်းသော စွမ်းအင်တစ်ခုက သူတို့၏ ချွေးပေါက်များမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များဖြင့် ဖြစ်တည်နေသော မြူခိုးများကိုကြည့်ကာ အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်ဝန်းကျင်ရှိ မိန်းကလေးတစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဒီမြူခိုးတွေက အားကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတာလား..."

တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုမြူခိုးမျိုးက ပေါကြွယ်ဝတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကနေပဲ စုစည်းဖြစ်တည်လာနိုင်တာလေ..."

“ဒါပေမဲ့ ဒီမြူခိုးတွေကို ဖန်တီးပေးတာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဟုတ်မဟုတ်ကိုတော့ ငါ မသေချာဘူး...”

“ဒီစွမ်းအင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ထက် ပိုပြီးသန့်စင်တယ်လို့ ခံစားရပြီး ပိုမိုနက်နဲတဲ့ စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်နေတယ်... ဒီလို စွမ်းအင်မျိုးကို ငါ ခံစားရတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ..."

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ရာ တန့်နေသော သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အနည်းငယ် တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူသည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားသည့် အရာကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ အောက်ပိုင်းဒန်တျန်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သေချာပေါက်ပင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အမှန်တကယ် အနည်းငယ် တိုးတက်သွားခဲ့ပေသည်။

သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုများကို ကြားပြီးနောက် ကျူးလင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ကာ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်လေသည်။

'ဒီလူက စွမ်းအင်တွေအပေါ်မှာ ထက်မြက်တဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိတာပဲ... တကယ်လို့ သူသာ ကံကောင်းထောက်မမှုတစ်ခုနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမယ်ဆိုရင် မသေမျိုးအဆင့်ကို ရောက်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး အရမ်းများတယ်...'

ကွေ့ရွှီဟန်နှင့် အခြားသူများသည် မြူခိုးများကို မည်သည့်အရာက ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆွေးနွေးနေကြချိန်တွင် သူတို့သည် အများပြည်သူဆိုင်ရာရုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျူးလင်သည် သူတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလေသည်။

"သခင်လေးကွေ့... ဒီနေရာမှာ အရာအားလုံးကို ဝယ်ယူရောင်းချလို့ ရတယ်... ငါ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့ အရင်သွားခွင့်ပြုပါဦး..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျူးလင်သည် ထွက်ခွာသွားပြီး စံအိမ်ဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားလေသည်။ သူမ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကိုကြည့်ကာ တောင့်တင်းသော အမျိုးသားက မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လုပ်သင့်သေးလား..."

ကွေ့ရွှီဟန်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အများပြည်သူဆိုင်ရာရုံးတွင် အလုပ်လုပ်နေသော သာမန်လူများနှင့် စွမ်းအားရှင်များကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မလုပ်နဲ့... ဒီဝူလင်စခန်းမှာ ဘယ်လို စွမ်းအင်မျိုးတွေ စီးဆင်းနေလဲဆိုတာကို ငါ မသိပေမဲ့ ဒီစွမ်းအင်က အရမ်းသန့်စင်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတယ်...”

“ငါတို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူတဲ့အတွက် မထွက်ခွာခင် ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို တတ်နိုင်သလောက် တိုးတက်စေဖို့ ဒီအခွင့်အရေးကို အကောင်းဆုံး အသုံးချသင့်တယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ကာ တောင့်တင်းသော အမျိုးသားကို ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ရီလုံ... ဒီနေရာမှာ ငါတို့ နေလို့ရမလားဆိုတာ သွားစုံစမ်းကြည့်ချေ..."

“ငါတို့ ဒီမှာ တတ်နိုင်သမျှ အကြာကြီး နေသင့်တယ်...”

“ငါ အထဲဝင်ပြီး နောက်ပိုင်း ပြန်သယ်သွားလို့ရမယ့် ကောင်းတဲ့အရာ တစ်ခုခု ရှာတွေ့နိုင်မလားဆိုတာ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

ကွေ့ရီလုံသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး... ကျွန်တော် အခုပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်..."

ကွေ့ရီလုံသည် အိမ်ငှားခကို စုံစမ်းရန်အတွက် သူနှင့်အတူ နောက်ထပ် လူနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ နေဝင်ခါနီးဖြစ်နေပြီကို မြင်သောအခါ ကွေ့ရွှီဟန်က ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့... မမှောင်ခင် ငါတို့ နေစရာနေရာတစ်ခုကို ရှာရမယ်..."