အခန်း ၁၀၅၄

အခန်း(၁၀၅၄)

အခန်းထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသူမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းဖြစ်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေသည်။ လျန်ဟွာလည်း အပြင်သို့ ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမမှာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အဆင်ပြေရဲ့လား"

အိုယန်ယွန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးထဲမှ တောက်ပသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ ထိုအရာမှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူမကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး သူမအနေဖြင့် မပြောဘဲ မနေနိုင်ပေ။ "ချင်အကို၊ အကို့မျက်လုံးတွေ..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ "မကြာသေးခင်ကပဲ ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တိုးတက်လာလို့ ဒီလိုဖြစ်စဉ်မျိုး ပေါ်လာတာပါ။ အခုထိတော့ အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘူး"

အိုယန်ယွန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားပုံရပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါဆို အကိုက အဲဒီကောင်းကင်မိုးကြိုးအနှစ်သာရလုံးကို ပေါင်းစပ်ပြီးသွားပြီပေါ့"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

အိုယန်ယွန်းက ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။ "ချင်အကို၊ အကိုက တကယ့်ကို နတ်ဘုရားလိုပဲ။ မိစ္ဆာသားရဲရဲ့အနှစ်သာရလုံးဆိုတာ သာမန်သိုင်းပညာရှင်တွေအတွက် ပေါင်းစပ်ဖို့ ခက်ခဲတဲ့အပြင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်မှာရှိတဲ့သူတွေတောင် မလုပ်နိုင်ကြဘူး။ အကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်သလဲဆိုတာတော့ တကယ်ကို မသိနိုင်တော့ဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက များများစားစား မပြောဘဲ သူမကိုသာ ပြောသည်။ "နင့်ရဲ့အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရတာ ဒီနေရာကို အကြိမ်ကြိမ် လာခဲ့ပုံရတယ်။ ငါ့ဆီမှာ ဝေမျှဖို့ ဘာတွေများ ပျော်စရာကောင်းတာတွေ ရှိနေတာလဲ"

အိုယန်ယွန်း တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာသည်။ "သခင်လေးချင်၊ နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း အဘိုးအို လာရောက်လည်ပတ်ပါတယ်" ထိုအသံနှင့်အတူ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ သူ၏နောက်တွင်လည်း အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ပုံရိပ်အချို့ ပါလာသည်။

အလင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့သည် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသူမှာ တက်ကြွနေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေပြီး ကောင်းသောသူတစ်ယောက်နှင့် မတူဘဲ သူ၏စွမ်းအားမှာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ ခြေချရန် နီးကပ်နေသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

" နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း အဘိုးအိုပဲ" အိုယန်ယွန်းက သူ့ကို ရုတ်တရက် လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောသည်။ "ကျွန်မတို့ ကုဇေကြယ်မှာ နင်ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မမှတ်မိတော့ဘူးလား။ ဒီနေ့ ကုဇေကြယ်မှာ ဘာမျက်နှာနဲ့ လာပြရဲတာလဲ။ နင်သေချင်နေတာပဲ"

"ဒီကလေးမလေးက ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ။ စကားပြောတာကလည်း ဘာလို့ ဒီလောက် နားထောင်ရဆိုးရတာလဲ။ ငါက နင်တို့ရဲ့ ကြယ်အရှင်သခင်နဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူဆိုတော့ ငါမှားယွင်းမှုတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့ရင်တောင် သူက ငါ့ကို ဘာမှလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး" နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း အဘိုးအိုက လျစ်လျူရှုစွာ ပြောသည်။

အိုယန်ယွန်းက အေးစက်စက် ပြောသည်။ "အဲဒါ နင့်ရဲ့ မောက်မာမှုပဲ။ နင်တို့လို အမှိုက်ကောင်တွေက ကုဇေကြယ်မှာ ပေါ်လာဖို့ မထိုက်တန်ဘူး။ ထွက်သွားစမ်း"

"ထွက်သွားစမ်း"

ထိုစဉ် နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း အဘိုးအို၏ နောက်မှ အေးစက်သော ဟားတိုက်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူထွားကြီးတစ်ယောက် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ပြောသည်။

"ကလေးမလေး၊ ပြောတဲ့စကားအတွက် တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်။ ဒီလောက်ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောရဲတာဆိုတော့ နင့်မှာ ထူးခြားတဲ့စွမ်းရည်တွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ငါ့ကို ကောင်းကောင်းလေး အတွေ့အကြုံပေးစမ်းပါဦး"

"တပည့်၊ သင့်တော်တဲ့နေရာမှာ ရပ်လိုက်ပါ။ အားနည်းတဲ့သူကို မနိုင်ထက်စီးနင်း မလုပ်ရဘူးဆိုတာ နားလည်လား" နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း အဘိုးအိုက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောသည်။

လူထွားကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့ ဆရာ၊ ကျွန်တော် ကုဇေကြယ်ကို လာတဲ့စည်းကမ်းကို သိပါတယ်"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် သူ၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ဓားမကြီးကို ချက်ချင်း မြှောက်လိုက်သည်။ မီးလျှံများက ဓားပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ အပူရှိန်ပြင်းသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထို့နောက် ထိုသူသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ အိုယန်ယွန်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း အဘိုးအို၏ အကြည့်သည် အိုယန်ယွန်းထံသို့ ရောက်သွားသည်။ သူက စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ တွေးလိုက်သည်မှာ ဤကလေးမလေး၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ကောင်းပုံရသည်။

သူမှားယွင်းမတွက်ချက်ထားလျှင် သူမမှာ ကြယ်အရှင်သခင် အို၏သမီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူမကို မသိသလိုဟန်ဆောင်ပြီး သူမ၏စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန်မှာ အကောင်းဆုံးပင်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း အဘိုးအိုသည် သူ၏တပည့် တိုက်ခိုက်ပုံကို ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်တော့ပေ။

ပြိုင်ဘက် တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မလှုပ်ရှားဘဲ ကြည့်ရှုရန်သာ ပြင်ဆင်ထားသည်။ ဟော့လုံလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း မလှုပ်ရှားသည်ကို မြင်၍ ဝင်ရောက်မကူညီပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ဘေးတွင် လျန်ဟွာ ရှိနေပြီး လျန်ဟွာမှာ သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ဘက်က မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေပါက လျန်ဟွာ၏ဘေးတွင် ရှိနေခြင်းက သူမကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် တိုက်ခိုက်လာသည့် လူထွားကြီးက ကောင်းကင်မှ အိုယန်ယွန်းဆီသို့ ရုတ်တရက် ခုန်ချလာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏လက်ထဲမှ ဓားမကြီးပေါ်မှ ပူပြင်းသည့် မီးလျှံများ တဟုန်းဟုန်း တက်လာပြီး မီးလျှံခုတ်ချက်ဖြင့် အိုယန်ယွန်းကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ချက်ချင်းပင် လှိုင်းထန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အိုယန်ယွန်းသည် ပြိုင်ဘက်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို လျစ်လျူရှုသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှု ထိတော့မည့်အချိန်ကျမှ သူမ ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူမ၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ဝိညာဉ်ဓားက ရုတ်တရက် အပေါ်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပူပြင်းသော စွမ်းအင်များမှာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ဓားမှ ဓားချီကြောင့် ပြတ်တောက်သွားသည်။

ထို့နောက် 'တင်း' ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဓားဖျားက ပြိုင်ဘက်၏ လက်ထဲမှ ဓားမကြီးနှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့သွားသည်။

သာမန်စည်းကမ်းများအရ ဓား၏အစွန်းသည် ခုတ်ပိုင်းရာတွင် ကောင်းမွန်သည့် ဓားမကြီး၏ စွမ်းအားကို မတားဆီးနိုင်ပေ။ မီးလျှံစွမ်းအင်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဓားမကြီး၏ စွမ်းအားမှာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

သို့သော်လည်း အိုယန်ယွန်း၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော ဝိညာဉ်ဓားမှာ သာမန်မဟုတ်ဘဲ သူမတိုက်ခိုက်လိုက်သည့် ပညာရပ်မှာ "ကောင်းကင်ဝိညာဉ် ဓားဆယ့်တစ်ချက်" ဟု ခေါ်သည်။

ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင် တစ်ချက်သာ လှုပ်ရှားလိုက်သယောင် ရှိသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှု ဆယ့်တစ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာပင် ပြုလုပ်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ စွမ်းအား မလုံလောက်ပါက ထိုအရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုတိုက်ခိုက်မှု ဆယ့်တစ်ချက်သည် ပြိုင်ဘက်၏ ဓားမကြီးပေါ်ရှိ မတူညီသော နေရာများတွင် ကျရောက်သွားပြီး သူ၏စွမ်းအားကို လုံးဝ လမ်းကြောင်းလွဲသွားစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ဆုံးဓားချက်အပြီး 'ခရပ်' ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပြိုင်ဘက်၏ လက်ထဲမှ ဓားမကြီးမှာ နှစ်ပိုင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

'ဘုန်း'။

ပြိုင်ဘက်က သူ၏တန်ဖိုးကြီး ဓားကျိုးသွား၍ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် လဲကျသွားချိန်တွင် အိုယန်ယွန်းက သူ၏တင်ပါးကို ကန်ချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ဖိနင်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ပြိုင်ဘက်ကို မြေကြီးထဲ နစ်ဝင်သွားအောင် ဖိချလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

ပြိုင်ဘက်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူနှင့် အိုယန်ယွန်းအကြား စွမ်းအားကွာခြားချက်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း အဘိုးအိုထံသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဆရာ၊ မြန်မြန်ကယ်ပါဦး"

နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း အဘိုးအိုက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးလိုက်သည်။ 'ဒါ မကောင်းတော့ဘူး၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငါပေါ့ဆမိပြီ။ ကြယ်အရှင်သခင် အိုရဲ့သမီး စွမ်းအားက ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ငါ့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့တပည့်ကို တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ချုပ်ကိုင်လိုက်နိုင်တယ်'

သူက တောင်းပန်သည့်ဟန်ဖြင့် ချက်ချင်း ပြောသည်။ "မိန်းကလေးယွန်း၊ ကျွန်တော့်တပည့်က စစ်တိုက်ရတာကိုပဲ ဝါသနာပါတာပါ၊ သူ့ဆရာအနေနဲ့ ထိန်းကျောင်းရတာ ခက်ခဲပါတယ်။ မိန်းကလေးယွန်းရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ဒီလောက်အထိ ထက်မြက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး၊ ကျွန်တော့်ကိုယ်စား သူ့ကို ကောင်းကောင်းသင်ခန်းစာ ပေးလိုက်တာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်လိုက်ကြရအောင်။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို လွှတ်ပေးပါ"

"ဟွန်း"

အိုယန်ယွန်းက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျွန်မရဲ့ အထောက်အထားကို သိနေတာပေါ့။ နင်တို့က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး ကျွန်မကို ဒုက္ခပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာတာပဲ။ နင်တို့ကို လုံးဝ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး" ဟု ပြောကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ထိုသူကို ဒေါသတကြီး ကန်လိုက်ရာ သူ၏နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကို ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

နတ်ဘုရားလမ်းကြောင်း အဘိုးအိုသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ 'ဒီအလုပ်ကတော့ အရှုံးပဲ။ အိုယန်ယွန်းရဲ့ စွမ်းအားက ဒီလောက်ထိ ကြီးမားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး'