အခန်း ၁၀၆၄

အခန်း(၁၀၆၄) အမှန်တရား

ယင်းခံစားချက်က သူမ၏နှလုံးသားကို တစ်စုံတစ်ရာ ပူပန်စေသည်။ အနည်းငယ် စိတ်ငြိမ်သွားပြီးနောက် အိုယန်ယွန်းက သူမရှေ့တွင်ရှိသူမှာ သူမ၏ဖခင်ဖြစ်သဖြင့် သူမကို ဘာမျှပြုလုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ ထိုအခါ သူမသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ "အဖေ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

အိုချီဟွာက သူမကိုကြည့်သည့်အခါ အကြည့်တို့မှာ သိသိသာသာ နူးညံ့သွားသည်။ ထို့နောက် သူက "လာထိုင်ပါ" ဟု ပြောသည်။ သူပြောသည့်အတိုင်းပင် အိုယန်ယွန်းကို သူ၏ဘေးရှိ ကျောက်ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်ရန် လက်ဟန်ဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ကျောက်ထိုင်ခုံမှာ မှန်ကဲ့သို့ ချောမွေ့သန့်ရှင်းပြီး အတွင်းပိုင်းတွင် ရောင်စုံအလင်းတန်းများ လှုပ်ခတ်နေကာ ထူးခြားသောချီစွမ်းအင်များ ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။

အိုယန်ယွန်းသည် ထုံးစံအတိုင်း သူမ၏ဖခင်အနီးသို့ တိုးကပ်သွားပြီး " ဒီနေ့သမီး အမှားလုပ်မိတယ်ဆိုတာ သမီးသိပါတယ်။ သမီးကို အပြစ်ပေးချင်ရင် ပေးပါ" ဟု ပြောကာ ထိုင်လိုက်သည်။

အိုချီဟွာက "အပြစ်ပေးရမှာလား။ အဖေမှာ သမီးတစ်ယောက်ပဲ ရှိတာကို၊ အဖေက သမီးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အပြစ်ပေးရက်ပါ့မလဲ" ဟု ဆိုသည်။ သူက ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် အိုယန်ယွန်းဆီသို့ အကြည့်လွှဲကာ သူမကို ဖြည်းညင်းစွာ ကြည့်ရင်း "သမီးလေး၊ သမီးသိလား။ အခု သမီးက သမီးရဲ့အမေနဲ့ ပိုပိုတူလာပြီ" ဟု ပြောသည်။

အိုယန်ယွန်းမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။ သူမ၏မိခင်မှာ လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာကပင် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူမငယ်စဉ်ကတည်းကပင် ဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါ သူမ၏မျက်နှာကိုပင် အမှတ်မရတော့ပေ။ အိုချီဟွာ၏စကားက သူမအား ဖခင်အတွက် နောင်တနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ဖြင့် ချက်ချင်းပြည့်နှက်သွားစေသည်။ အကြောင်းမူကား ဖခင်ဖြစ်သူက သူအချစ်ဆုံးသူမှာ မိခင်ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့သော် မိခင်မှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြောင်း မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိသည်။

"အဖေ အမေကို လွမ်းနေမှန်း သမီးသိပါတယ်။ ဒါက တကယ်တော့ ကောင်းပါတယ်။ အဖေ နောက်တစ်ခါ အမေကို လွမ်းရင် သမီးကိုပဲ ကြည့်လိုက်ပါ" ဟု အိုယန်ယွန်းက ပြောသည်။

အိုချီဟွာက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် သူမ ငယ်စဉ်ကလေးဘဝကအတိုင်းပင် သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ကာ "အရူးမလေး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သမီးက မိန်းကလေးပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် သမီးက တခြားသူတစ်ယောက်ဆီ လက်ထပ်သွားရမှာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သမီးကို နေ့တိုင်း မြင်တွေ့နိုင်ပါ့မလဲ" ဟု ဆိုသည်။

အိုယန်ယွန်းက သူ၏ကျယ်ပြန့်သော ရင်အုပ်ပေါ်တွင် မှီတွယ်လိုက်ပြီး "အဖေ ပျော်ရွှင်ဖို့ဆိုရင် သမီး တစ်သက်လုံး အိမ်မထောင်ဘဲ နေနိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"နင် ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ" အိုချီဟွာက "နင် စိတ်ဝင်စားတဲ့ ယောကျာ်းလေးတွေက ရှားမှရှားပါပဲ၊ သူတို့က နင်လောက် မတော်မဝါကြလို့လေ။ ဒါပေမဲ့..." သူ့လေသံက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး "တကယ်တော့ ကျန်းပန်က မဆိုးပါဘူး။ သူ့ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ ပါရမီက အလွန်တရာ ပြင်းထန်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထက်တောင် မညံ့ဘူး။ နင် ဘယ်လိုထင်လဲ" ဟု ဆက်ပြောသည်။

အိုယန်ယွန်းမှာ ရေခဲသကဲ့သို့ တောင့်ခဲသွားပြီးနောက် ဖခင်ကို ကြည့်ကာ "သမီး သူ့ကို မကြိုက်ဘူး။ သူက ဟန်ဆောင်နေသလိုပဲ။ ဒါက အဖေရဲ့ဆန္ဒဆိုပေမဲ့ သူ့ကို လက်ထပ်တာထက် ခွေးတစ်ကောင်နဲ့ လက်ထပ်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်လို့ သမီး ထင်တယ်" ဟု ဆိုသည်။

အိုချီဟွာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "သခင်လေး ကျန်းကို နင် ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲ။ သူက ငါတို့အနီးနားက ကြယ်နယ်ပယ်မှာ အင်အားကြီးမားတဲ့ မိသားစုကနေ ဆင်းသက်လာတာလေ။ နင် သူ့ကို လက်ထပ်ရင် နင် စိတ်အေးလက်အေး ကျင့်ကြံနိုင်ဖို့အတွက် အဆုံးမရှိတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေ ရမှာ။ ဒါ့အပြင် အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့မိသားစုရဲ့ အဆင့်အတန်းကလည်း လုံခြုံသွားပြီး ကုဇေကြယ်ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ပိုမိုအားကောင်းတဲ့ အင်အားတွေ ရလာလိမ့်မယ်။ အဖေဆိုလိုတာကို နင် နားမလည်ဘူးလား" ဟု ပြောသည်။

"အဖေဒါ သမီးရဲ့ဆန္ဒ မဟုတ်ဘူး" အိုယန်ယွန်းက သူ၏ရင်ခွင်မှ ရုန်းထရန် ကြိုးစားရင်း သူ့မျက်လုံးကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် အိုချီဟွာက သူမကို ရုတ်တရက် ဆွဲဖက်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ဖဝါးဖြင့် သူမ၏ အထိမခံနိုင်သောနေရာကို တိုက်ရိုက် ကိုင်တွယ်လိုက်သည်။

အိုယန်ယွန်းမှာ ဖခင်ဖြစ်သူက သူမကို ဤသို့ ဆက်ဆံလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မတွေးထားခဲ့မိသဖြင့် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမ ရုန်းကန်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမ၏အင်အားများမှာ ထိုခဏချင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မရုန်းနဲ့တော့" အိုချီဟွာက လေသံအေးအေးဖြင့် "နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ငါ ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ဖြိုခွဲလိုက်ပြီ။ နင် မေးခဲ့တယ်မလား၊ နင့်အမေဘယ်လိုသေသွားတာလဲဆိုတာ။ အခု ငါ ပြောပြမယ်၊ ငါ သူ့ကို ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ် သတ်လိုက်တာပဲ" ဟု ဆိုသည်။

အိုယန်ယွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီသွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် အိုချီဟွာ၏ လေသံမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သွားပြီး "သူက ငါ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရတဲ့ အမျိုးသမီး ဖြစ်ခဲ့တာ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ ချစ်ခဲ့တဲ့သူက ငါမဟုတ်ဘဲ တခြားယောကျာ်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ နင် ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလူက ငါ့ရဲ့ခံစားချက်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်၊ ငါ့ကို အရူးတစ်ပိုင်း ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့်ပဲ ငါ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို မတော်တဆ သတ်မိသွားတာပဲ" ဟု ပြောသည်။

အိုယန်ယွန်းက ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းကာ "မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး..." ဟု ဆိုသည်။

"ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ။ ဒီလောကကြီးက နင် ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးတော့ ရှုပ်ထွေးပြီး မှောင်မိုက်နေတာ။ ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ နင်က ငါဆိုတဲ့ ဒီသစ်ပင်ကြီးအောက်မှာပဲ လေမိုးဒဏ်ကို ခိုလှုံနေခဲ့ရတာ။ အခု ငါ နင့်ကို နောက်ထပ် ရက်စက်တဲ့ အမှန်တရားတစ်ခု ပြောပြမယ်"

အိုယန်ယွန်းမှာ အခြေအနေဆိုးဝါးနေကြောင်း ရိပ်မိသွားပြီး အမြန်ပင် "မလုပ်ပါနဲ့၊ မပြောပါနဲ့တော့၊ သမီး ဘာမှ မသိချင်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား" အိုချီဟွာက ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "နင်က ငါ့သမီး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။ နင်က ငါ အလွန်ချစ်ရတဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ အဲဒီလူဆီကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ ကပြားတစ်ကောင်ပဲ။ ငါ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ် သတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာပဲ သူတို့မှာ သမီးတစ်ယောက် ရှိနေမှန်း သိခဲ့ရတာ။ တကယ်တော့ နင်လည်း သေသင့်တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ နင့်ကို မသေစေရဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ရဲ့လက်စားချေမှုက မပြီးဆုံးသေးလို့ပဲ။ နင်က ငါ့လက်စားချေခြင်းရဲ့ ပစ်မှတ်ပဲ" ဟု တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး..."

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အိုယန်ယွန်းမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ တုန်ရီနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အေးစက်လာကာ စုပြုံနေချင်စိတ်သာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဘာဖြစ်လဲ" အိုချီဟွာက သူမ၏ပါးပြင်ဖြူဖြူကို လက်ဖြင့် အကြမ်းပတမ်း ပွတ်သပ်လိုက်ကာ ရက်စက်စွာ ရယ်မောရင်း "ငါ့သမီးကောင်းလေး၊ နင် အခု ငါ့ကို ကျေးဇူးဆပ်သင့်ပြီ။ ငါ နင့်ကို ပြုစုပျိုးထောင်လာခဲ့တဲ့ နှစ်တွေ အလကား မဖြစ်သွားရအောင်လေ" ဟု ဆိုသည်။

သူ ပြောသည့်အတိုင်းပင် သူ၏လက်ဖဝါးက သူမ၏မျက်နှာမှတဆင့် ဖြူဖျော့နေသော လည်ပင်းဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရွေ့လျောသွားသည်။ အိုယန်ယွန်းမှာ ယခုအချိန်တွင် ခုခံချင်သော်လည်း သူမတွင် အင်အား ဘာမျှမကျန်ရှိတော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အိုချီဟွာ၏ ဖြိုခွဲခြင်းခံလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူမသည် သူ၏ပေါင်ပေါ်တွင်သာ လဲလျောင်းနေရင်း သူ၏လက်များဖြင့် အကြမ်းပတမ်း ကိုင်တွယ်ခြင်းကိုသာ ငေးကြည့်နေရတော့သည်။

အိုယန်ယွန်းမှာ ခုခံရန် စိတ်ဆန္ဒ မရှိတော့ပါ၊ အကြောင်းမူကား သူမ ခုခံလျှင်လည်း အကျိုးမရှိကြောင်း သိရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အိုချီဟွာ၏ စကားများက သူမအား ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူမမှာ သူ၏သွေးသား မဟုတ်၊ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ကပြားတစ်ကောင်မျှသာ... ကပြားတစ်ကောင်... ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ အိုယန်ယွန်း၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တဖြည်းဖြည်း အရောင်မှိန်သွားသည်။ သူမမှာ ဤလောကကြီးမှာ အလွန်တရာ မှောင်မိုက်သွားပြီဟု ခံစားရပြီး မျက်လုံးတို့မှာ တဖြည်းဖြည်း အလင်းမဲ့သွားတော့သည်။

"ဒီနေ့ကို ငါ စောင့်နေတာ ကြာပြီ" အိုချီဟွာက သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး "ငါ နင့်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တာ နင့်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့အတွက်ပဲ။ နင် ဒီလောကမှာ အနာကျင်ဆုံးအရာတွေကို ခံစားစေချင်တယ်၊ ပြီးမှ ငါ နင့်ကို ကျန်းပန်ဆီ ပို့ပေးမယ်။ သူက ကောင်းတဲ့လူ မဟုတ်ပေမဲ့ သူက အသုံးချဖို့ ထိုက်တန်တဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ။ နင်က သူ့ကို တစ်သက်လုံး ကောင်းကောင်း ဝန်ဆောင်မှုပေးရုံပဲ ရှိတယ်။ အခုတော့ ငါ့ရဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုကို အရင်ဆုံး ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ပေးလိုက်ဦး၊ ဟားဟားဟား..." ဟု ဆိုသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အိုချီဟွာက သူမ၏ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ ဆွဲဖြဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ထိုအချိန်တွင်ပင် လိုဏ်ဂူအပြင်ဘက်မှ အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် တစ်ဂူလုံး တုန်ခါသွားသည်။

သာမန်အနှောင့်အယှက်မျိုးဆိုလျှင် အိုချီဟွာမှာ ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပါ၊ သူ လုပ်လက်စ အလုပ်ကိုသာ ဆက်လုပ်နေမိလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ ထိုစွမ်းအားက သူ့အား စိုးရိမ်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။